Οι ρεμπέτες «παρόντες» στο έπος του ’40, αλλά και στην κατοχή

  Πάνος Σαββόπουλος

Μέχρι πριν μερικά χρόνια, τα μόνα επετειακά τραγούδια που ακούγονταν τις μέρες του ΟΧΙ, ήταν αυτά των δημιουργών του ελαφρού τραγουδιού και της επιθεώρησης, όπως π.χ. Κορόιδο Μουσολίνι, Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του, Παιδιά της Ελλάδος παιδιά κ.ά., ερμηνευμένα κυρίως από τη Σοφία Βέμπο, την αποκληθείσα και «τραγουδίστρια της νίκης», αργότερα δε ασμένως παρούσα στη χούντα και μάλιστα με εθνικήν ενδυμασίαν!....

Το τανγκό στην Ελλάδα. Η ιστορία του τραγουδιού και της λέξης

γράφει ο Πάνος Μαυραγάνης*

Είναι υποκρισία να κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε. Αυτό που θεωρούμε, σήμερα, ως λαϊκή μουσική δεν υπήρχε ως κύρια έκφραση διασκέδασης στους αστούς και τους επαρχιώτες της Ελλάδας του μεσοπόλεμου. ....

Η οργή και η απόγνωση του ελληνικού χιπ χοπ

Της ΝΑΤΑΛΙ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ

«Κοίτα να δεις που, μετά τη δολοφονία του Killah Ρ, τηλεόραση και ραδιόφωνα ανακάλυψαν ξαφνικά το ελληνικό χιπ χοπ»......

ΕΝΘΥΜΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ -Ο ανθρωπάκος

Ο ΑΝΘΡΩΠΑΚΟΣ
Στις οκτώ ακριβώς θα φθάνω στην οδό Ακαδημίας. Τώρα πλέον είμαι αποφασισμένος. Περνώ πλάι απ΄τα αγάλματα, αίφνης θυμάμαι τα σπουδαία σόλα και γελώ.....

Φυματίωση και ρεμπέτικο τραγούδι

Το ρεμπέτικο τραγούδι σαν έκφραση του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού είναι είδος του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Αναπτύσσεται πρώτα σε περιθωριακές ομάδες.....

Tα ιατρικά σώου και η συμβολή τους στην ανάπτυξη της μαύρης μουσικής

Γράφει ο Γεώργιος Νικ. Σχορετσανίτης, 

Η ακριβής προέλευσή τους είναι άγνωστη, αλλά τα ιατρικά σώου μαζί με παραστάσεις και συναυλίες, ήταν συχνά θεάματα κατά τον 19ο αιώνα στις Ηνωμένες Πολιτείες, ιδιαίτερα την εποχή της Παλιάς Δύσης, αν και σε ορισμένα μέρη συνεχίστηκαν μέχρι τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.....

Εβραίες Ρεμπέτισσες

Της Ρικέτας Ταρφών – Ζακάρ

η Στέλλα Χασκίλ και η Ρόζα Εσκενάζη. Οι πιο ελεύθερες γυναίκες που γνώρισε η σύγχρονη Ελλάδα, τα τραγούδια των οποίων, έγιναν θεμέλιο της ελεύθερης λαϊκής έκφρασης......

Οι μπάτσοι και οι αστυνόμοι στα ρεμπέτικα του 1930

Από το “κυρ αστυνόμε μη βαράς…” στο “τούτοι οι μπάτσοι που ήρθαν τώρα…”

και από τους “μαύρους” του Βαμβακάρη στους κατάμαυρους της αντιτρομοκρατικής

Ας θυμηθούμε τη λέξη “μπάτσος” με την ευκαιρία του καυγά για το ξύλο που έφαγαν,  ή δεν έφαγαν, οι συλληφθέντες της Κοζάνης....

Το Ροκ και η Λογοτεχνία

 γράφει ο Κώστας Ευαγγέλου

Οι ροκ δημιουργοί διατηρούσαν ανέκαθεν στενή επαφή με τη λογοτεχνία. Η σχέση αυτή εκφράστηκε άλλοτε ως μια απλή επιρροή και αποτυπώθηκε σε περιορισμένο αριθμό τραγουδιών, ενώ ορισμένες φορές συγκροτήματα αφιέρωσαν το όνομα ή και ολόκληρη την καριέρα τους στον λογοτέχνη εκείνο που άλλαξε τη ζωή και τις πεποιθήσεις τους.....

Η ιστορία του μπαγλαμά: Από τους τεκέδες του Μεσοπολέμου στη Γιουροβίζιον

 Τι κοινό έχει ένα πειραιώτικο στέκι των αρχών της δεκαετίας του ’30 με την τεράστια αίθουσα του Malmo Arena στο Μάλμε της Σουηδίας, όπου θα γίνει ο 58ος Διαγωνισμός Τραγουδιού στις 18 Μαΐου; Τόσο οι προπολεμικές ρεμπέτικες κομπανίες όσο και ο εκπρόσωπος της χώρας μας στο φετινό «eurotrash» πάρτι Αγάθων Ιακωβίδης δοξολογούν το ιστορικό μουσικό όργανo....

Το Ροκ και η Λογοτεχνία

   ( ΜΕΡΟΣ   Β' )

Λαγοί, γλάροι και… φάλαινες
Μία από τις σπουδαιότερες μουσικές κληρονομιές που άφησε η τραγουδίστρια των Jefferson Airplane, Grace Slick, είναι το τραγούδι “White Rabbit”. Οι στίχοι του, αναφορά στη drug κουλτούρα της εποχής (τέλη των ’60s), έχουν ξεκάθαρες επιρροές από την “Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων”. Άλλωστε ο συγγραφέας της “Αλίκης” Lewis Caroll είχε πλούσιες εμπειρίες από παραισθησιογόνα και το ίδιο το βιβλίο (θυμηθείτε την Αλίκη να ψηλώνει, να κονταίνει, να μιλά με τραπουλόχαρτα και λαγούς) είναι εμπνευσμένο από αυτές.....

Το Ροκ και η Λογοτεχνία

 

γράφει ο Κώστας Ευαγγέλου

( ΜΕΡΟΣ Α')

 Οι ροκ δημιουργοί διατηρούσαν ανέκαθεν στενή επαφή με τη λογοτεχνία. Η σχέση αυτή εκφράστηκε άλλοτε ως μια απλή επιρροή και αποτυπώθηκε σε περιορισμένο αριθμό τραγουδιών, ενώ ορισμένες φορές συγκροτήματα αφιέρωσαν το όνομα ή και ολόκληρη την καριέρα τους στον λογοτέχνη εκείνο που άλλαξε τη ζωή και τις πεποιθήσεις τους.....

NICK CAVE-LIGHTNING BOLTS

Τwo lightning bolts were delivered to my room
They were gifts from Zeus
I rock the bolts in a basinet of pine
People ask me how I am
I say I am all right
I’m fine!....

Τουρκικά σίριαλ: φτήνια με παράδοση δεκαετιών

Η κρυπτολαγνία προς την Ανατολή δεν πρωτοφανερώθηκε με τα τουρκικά σίριαλ

Γιαραμπίμ το γιαχαμπί/ γιαραμπίμ το γιαχαβάχ / αχ λουλούδι μου Γκιούλμπαχαρ (1955)
Αμάν κουζούμ, αμάν γιαβρούμ (1960)....

Οι μπάτσοι και οι αστυνόμοι στα ρεμπέτικα του 1930

Από το “κυρ αστυνόμε μη βαράς…” στο “τούτοι οι μπάτσοι που ήρθαν τώρα…”

και από τους “μαύρους” του Βαμβακάρη στους κατάμαυρους της αντιτρομοκρατικής

Ας θυμηθούμε τη λέξη “μπάτσος” με την ευκαιρία του καυγά για το ξύλο που έφαγαν,  ή δεν έφαγαν, οι συλληφθέντες της Κοζάνης

Ρεμπέτικα τραγούδια για τους μπάτσους και τους αστυνομικούς στη δεκαετία του 1930....

γιατί λέμε “και ο μήνας έχει εννιά…”;

 ….και ο μήνας έχει εννιά…

γράφει ο Θωμάς Χρηστιάς

Αυτή η φράση που έχει συνδεθεί τόσο πολύ με το ομότιτλο  τραγούδι του Μικρασιάτη συνθέτη Μιχάλη Σουγιουλτζόγλου έχει μια σκοτεινή προέλευση. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όταν λέμε  “ και ο μήνας έχει εννιά”, εννοούμε ότι ζούμε μια ανέμελη ζωή, χωρίς βάσανα και έννοιες.....

Απά τα Βlues στα Ρεμπέτικα και… τούμπαλιν

γράφει ο Γιώργος Δαμιανός

Την ιστορία δύο πανέμορφων  τραγουδιών  ξαναθυμήθηκα διαβάζοντας την καταπληκτική μελέτη του Π. Σαββόπουλου “ρεμπέτικα και blues δρόμοι παράλληλοι (εφ. ΑΕΠΙ, Δεκέμβριος 2012, τεύχος 21).

Α. Το ένα είναι ο Μπουφετζής του Γιώργου Μπάτη (1935) το οποίο είναι γνωστό ότι προέρχεται από κάποιο αμερικάνικο “γκόσπελ” (μουσική μαύρων Αμερικής εκκλησιαστικού περιεχομένου) από το τέλη του 1800 “How dry I am”....

HEY JUDE*, Beatles (πρωτοκυκλοφόρησε σαν σήμερα, 26 Αυγούστου 1968)

γράφει ο Απόστολος Θηβαίος

Πέρασαν τόσα χρόνια. Εκείνος δοκίμασε την τύχη του προδότη, περιπλανήθηκε στην έρημη γη, γύρεψε άνθρωπο μα δεν βρήκε. Και ήταν τα βράδια που έσκιζαν τον αέρα παράξενες φωνές, ουρλιαχτά γυναικών και ξυπνούσε μες στα αίματα και γύρω του μωρά παιδιά σφαγμένα ξανά και ξανά.....

Τα “άγνωστα” δίστιχα της φυλακής. Τα ερωτικά και τα σατιρικά στιχάκια του μπαγλαμά

Ο συγγραφέας και λαογράφος Κώστας Φαλτάιτς υπήρξε από τους πρώτους έγκυρους δημοσιογράφους που στα γραπτά του κατέγραψε στοιχεία από τα ρεμπέτικα τραγούδια της φυλακής και του τεκέ κι επισήμανε το ενδιαφέρον και τη σημασία τους για τη λαογραφική έρευνα......

Η ιστορία του τραγουδιού “δεν ξανακάνω φυλακή με τον Καπετανάκη”

γράφει ο Γιώργος Δαμιανός

Δεν ξανακάνω φυλακή με τον Καπετανάκη
που ‘χει ντούγκλα το μουστάκι τα μιλήσαμε, τα συμφωνήσαμε
Τη δόλια τη μανούλα μου την πότισες φαρμάκι
αχ εσύ Καπετανάκη, τα μελιτζανιά να μη τα βάλεις πια.....