Μαρτυρίες κατοίκων από το χωριό Κάτω Γαρούνα του Νομού Κέρκυρας.
γράφει η Καρδακάρη Δήμητρα-Χρυσούλα.
Οι προλήψεις και οι δεισιδαιμονίες που αφορούν το θάνατο και την κηδεία είναι οι εξής.
Δεν πρέπει να έχει κανείς τα ρούχα έξω στο μπαλκόνι να στεγνώσουν ή τα παράθυρα και τις μπαλκονόπορτες ανοιχτές, όταν περνά κηδεία γιατί μπορεί να μπουν τα κακά πνεύματα της κηδείας μέσα στο σπίτι.
Στο τέλος της κηδείας όσοι θέλουν πίνουν κρασί πάνω από το μνήμα και πετούν χώμα στο φέρετρο για να ξεχάσουν το νεκρό και να πάρει όλες τις αμαρτίες μαζί του.
Όταν συμβεί σε κάποιον ατύχημα και καθώς αιμορραγεί χυθεί αίμα στα ρούχα του ανθρώπου που θα τον σώσει, δεν πρέπει να δώσει τα ρούχα του στον τραυματισμένο αν πεθάνει διότι μπορεί να πεθάνει ο ίδιος την ίδια χρονιά που πέθανε ο τραυματισμένος.
Αν κάποιος έχει πάει σε κηδεία, πρέπει να κάνει το σταυρό του πριν εισέλθει στο σπίτι του και να περάσει τα χέρια του πάνω από την φωτιά. Σκοπός και των δυο περιπτώσεων ήταν να διώξουν τα κακά πνεύματα της κηδείας.
Όταν κάποιος φτερνιστεί σε κηδεία, κόβουν ένα κομματάκι ύφασμα από τα ρούχα του και το βάζουν στο φέρετρο του νεκρού για να μην πάθει κακό αυτός που φτερνίστηκε.
Όταν πεθάνει ένας νέος και υπάρχουν άλλα νεαρά άτομα στην οικογένεια, ρίχνουν μέσα στον τάφο μια κούκλα για να ξεγελαστεί ο χάρος και να μην πάρει άλλα άτομα από την οικογένεια.
Αν κάποιος πεθάνει το Σάββατο το βράδυ ή την Κυριακή τα ξημερώματα θεωρείται πως ήταν καλός άνθρωπος και η ψυχή του πηγαίνει στο παράδεισο, διότι σαν εκείνες τις ώρες είχε αναστηθεί ο Χριστός.
Όταν κάποιος πεθάνει από τροχαίο δυστύχημα, στο σημείο όπου σκοτώθηκε χτίζουν ένα εικονοστάσι γιατί θεωρούν πως η ψυχή του νεκρού παραμένει εκεί και προστατεύεται από αυτό, για να μην πάρει την ψυχή του ο πειρασμός.
Όταν δεν πεθάνει κάποιος στο σπίτι του θεωρείται γρουσουζιά να τον φέρουν στο σπίτι του νεκρό. Θα πρέπει να πάει κατευθείαν στην εκκλησία ή στο νεκροταφείο.
Όταν πεθάνει κάποιος και στο σπίτι του ζει ένα αρραβωνιασμένο ζευγάρι τότε θα πρέπει να παντρευτεί πριν σαραντίσει ο πεθαμένος. Αν παντρευτεί μετά είναι γρουσουζιά. Μόνο όταν περάσουν τρία χρόνια μετά το θάνατο του συγγενικού τους προσώπου θα μπορέσουν να παντρευτούν.
Όταν περνά κηδεία δίπλα από ένα σπίτι, η νοικοκυρά πετά ότι νερό έχει στο σπίτι π.χ. από βάζα, κανάτες,κ.λ.π. για να διώξει τα πονηρά πνεύματα.
Πηγή
