...ΣΠΙΘΕΣ ΕΛΠΙΔΑΣ...

Το αναδημοσιεύω από http://anthropini-epanastasi.blogspot.com.:


"Όσο κι αν επιδιώκεται η αποχαύνωση και η ιδεολογική σύγχυση της νεολαίας πάντα θα ξεφυτρώνουν αναπάντεχα φωνές συνείδησης νέων με οράματα, ελπίδες και άσβεστη δίψα για τη δημιουργία ενός δίκαιου και πιο ανθρώπινου συστήματος."



πηγή  Crux

...Η ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ...

  Η ιστορία της βασιλόπιτας, είναι μια ιστορία που συνέβηκε πριν 

από εκατοντάδες χρόνια , πριν από 1500 χρόνια περίπου , στην πόλη Καισαρεία της
Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία. Ο Μέγας Βασίλειος ήταν δεσπότης της Καισαρείας και
ζούσε αρμονικά με τους συνανθρώπους του , με αγάπη , κατανόηση και
αλληλοβοήθεια.

Κάποια μέρα όμως , ένας αχόρταγος στρατηγός - τύραννος της
περιοχής , ζήτησε να του δοθούν όλοι οι θησαυροί της πόλης της Καισαρείας ,
αλλιώς θα πολιορκούσε την πόλη για να την κατακτήσει και να την λεηλατήσει. Ο
Μέγας Βασίλειος ολόκληρη τη νύχτα προσευχόταν να σώσει ο Θεός την πόλη.
Ξημέρωσε η νέα μέρα και ο στρατηγός αποφασισμένος με το στρατό του περικύκλωσε
αμέσως την Καισαρεία. Μπήκε με την ακολουθία του και ζήτησε να δει το Δεσπότη ,
ο οποίος βρισκόταν στο ναό και προσευχόταν.
Με θράσος και θυμό ο αδίστακτος στρατηγός απαίτησε το χρυσάφι της πόλης καθώς
και ότι άλλο πολύτιμο υπήρχε στην πόλη. Ο Μέγας Βασίλειος απάντησε ότι οι
άνθρωποι της πόλης του δεν είχαν τίποτε άλλο πέρα από πείνα και φτώχια , δεν
είχαν να δώσουν τίποτε αξιόλογο στον άρπαγα στρατηγό.

Ο στρατηγός με το που άκουσε αυτά τα λόγια θύμωσε ακόμα περισσότερο
και άρχισε να απειλεί τον Μέγα Βασίλειο ότι θα τον εξορίσει πολύ μακριά από την
πατρίδα του ή κι ακόμη μπορεί να τον σκοτώσει. Οι χριστιανοί της Καισαρείας
αγαπούσαν πολύ το Δεσπότη τους και θέλησαν να τον βοηθήσουν. Μάζεψαν λοιπόν από
τα σπίτια τους ότι χρυσαφικά είχαν και του τα πρόσφεραν , ώστε δίνοντάς τα στο
σκληρό στρατηγό να σωθούν. Στο μεταξύ ο ανυπόμονος στρατηγός κόντευε να σκάσει
από το κακό του. Διέταξε αμέσως το στρατό του να επιτεθεί στο φτωχό λαό της
πόλης.

Ο Δεσπότης , ο Μέγας Βασίλειος, που ήθελε να προστατέψει την πόλη
του προσευχήθηκε και μετά παρουσίασε στο στρατηγό ότι χρυσαφικά είχε μαζέψει
μέσα σε ένα σεντούκι. Τη στιγμή όμως που ο στρατηγός πήγε να ανοίξει το
σεντούκι και να αρπάξει τους θησαυρούς , με το που ακούμπησε τα χέρια του πάνω
στα χρυσαφικά έγινε το θαύμα! Όλοι οι συγκεντρωμένοι είδαν μια λάμψη και
αμέσως μετά έναν λαμπρό καβαλάρη να ορμάει με το στρατό του επάνω στον σκληρό
στρατηγό και τους δικούς του. Σε ελάχιστο χρόνο ο κακός στρατηγός και οι δικοί
του αφανίστηκαν. Ο λαμπρός καβαλάρης ήταν ο Άγιος Μερκούριος και στρατιώτες του
οι άγγελοι.

 Έτσι σώθηκε η πόλη της Καισαρείας. Τότε όμως , ο δεσπότης της , ο
Μέγας Βασίλειος , βρέθηκε σε δύσκολη θέση! Θα έπρεπε να μοιράσει τα χρυσαφικά
στους κατοίκους της πόλης και η μοιρασιά να είναι δίκαιη , δηλαδή να πάρει ο
καθένας ό,τι ήταν δικό του. Αυτό ήταν πολύ δύσκολο. Προσευχήθηκε λοιπόν ο Μέγας
Βασίλειος και ο Θεός τον φώτισε τι να κάνει. Κάλεσε τους διακόνους και τους
βοηθούς του και τους είπε να ζυμώσουν ψωμάκια , όπου μέσα στο καθένα ψωμάκι θα
έβαζαν και λίγα χρυσαφικά. Όταν αυτά ετοιμάστηκαν , τα μοίρασε σαν ευλογία
στους κατοίκους της πόλης της Καισαρείας. Στην αρχή όλοι παραξενεύτηκαν, μα η έκπληξή τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη όταν κάθε οικογένεια έκοβε το ψωμάκι αυτό κι
έβρισκε μέσα τα χρυσαφικά της.
Ήταν λοιπόν ένα ξεχωριστό ψωμάκι , η βασιλόπιτα Έφερνε στους ανθρώπους χαρά κι ευλογία μαζί. Από τότε φτιάχνουμε κι εμείς τη
βασιλόπιτα με το φλουρί μέσα, την πρώτη μέρα του χρόνου.

...ΤΑΞΙΔΙΑ ΜΕ ΣΚΟΠΟ...

...Φύγαμε;....
 

...ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ...

…Από εκεί,που ήμουν "τσακωμένη" με τα Μ.Μ.Μ,σε σημείο να μην γνωρίζω πως επικυρώνουν το εισιτήριο,ομολογώ,ότι τώρα τελευταία,έχοντας αρχίσει να χρησιμοποιώ το λεωφορείο για την δουλειά μου,ανακάλυψα,ότι το καθημερινό αυτό ταξίδι,κρύβει διάφορες εμπειρίες της καθημερινότητάς μας.. …Επιλέγω να ξεκινώ από το Σύνταγμα,έχω ήδη προαναφέρει,ότι το βρίσκω πολύ ελκυστικό,στις 7.30 η ώρα το πρωί…Ελάτε λίγο μαζί μου και μοιραστείτε κάτι που έζησα,πριν 10 ημέρες περίπου….Ξεκινάμε???…

….7.30 λοιπόν η ώρα το πρωί και ανεβαίνω τις σκάλες του ΜΕΤΡΟ.
Ωραία!!! Οι πρωινές καθημερινές εικόνες της πλατείας,έχουν μπει σε κίνηση!
Ο σταθερός συνήθης ύποπτος κουλουράς,κυκλωμένος από τους σταθερούς πελάτες του,δίπλα,ο κολλητός του λαχειοπώλης,τα αγουροξυπνημένα περιστέρια που έχουν αρχίσει το πρωινό τσιμπούσι τους,ο πρωινός της βάρδιας του cafe,που έχει αρχίσει την πρωινή λάτζα,τα γρήγορα και προσεκτικά βήματα των περαστικών επάνω στις συνεχώς βρεγμένες πλάκες της πλατείας..,αναρωτιέμαι συνεχώς γιατι είναι καθημερινά μουσκεμένες..(,προσοχή..,γιατί γλυστράνε επικίνδυνα..!)
     Ανεβαίνω τις αριστερές σκάλες και φτάνω στην αφετηρία του EXPRESS..του μεσονυκτίου..!
Προλαβαίνω να κάνω ένα τσιγάρο πριν να ξεκινήσει..Α! στην θέση της και η κυρία οδοκαθαρίστρια,περιποιημένη πάντα και καθαρή που με τις καλημέρες της,καθαρίζει τις βρωμιές και τα αποτυπώματα των χιλιάδων περαστικών απο εκείνο το σημείο…

….Σας κούρασα???..Λίγο υπομονή ακόμα…,κάπου εδώ αρχίζει το καλό…..

 ..Το τσιγάρο έχει φτάσει στην μέση,3 λεπτά ακόμα πριν την αναχώρηση.Αρχίζουν και πλησιάζουν οι επιβάτες της γραμμής.
Εργαζόμενοι,τουρίστες,διάφοροι,που αποφάσισαν να ξεκινήσουν την ημέρα τους με αυτό το tour…
Ευτυχώς δεν έχει πολύ συνωστισμό! Δευτερόλεπτα πριν την επιβίβαση,πλησιάζουν 2 Αιθίοπες,χωρίς βαλίτσες και αυτόματα βλέπω να τρέχουν 3 "κυρίες",ή κυράτσες αν θέλετε κατ'εμέ,τραβώντας η μία την άλλη,πανικόβλητες,φωνάζοντας στην τρίτη:

 ….."-Τρέχα γρήγορα,πριν οι μαύροι μας πιάσουν τις θέσεις.."
(η δεύτερη).-"Εσύ είσαι πιο κοντά!..Ανέβα ,πιάσε μας τις θέσεις και βάλε και τις τσάντες μας σε μία κενή για να είμαστε σίγουρες.."
  Και ανεβαίνουμε όλοι..,και οι "άσπροι" και οι "μαύροι" και η "κίτρινη" παρέα κάποιωνΓιαπωνέζων τουριστών..
..Και καθήσαμε όλοι στις θέσεις μας..και έστησα αυτί…,δεν μπορούσα άλλωστε να μην το κάνω…

   Χτυπάει το κινητό του ενός .."μαύρου",υπό το ringtone του Χαμόγελου της Τζοκόντας!.(πράγμα που με παραξένεψε και εμένα,γιατί προσπαθώ εδώ και πολύ καιρό να το βρώ και δεν μπορώ..)..Απαντά λοιπόν σε άπταιστα ελληνικά,που θα τα ζήλευε και ο ίδιος ο ..Ζουράρις..!!!
….-"Καλημέρα σας κύριε διευθυντά…Έλαβα εχθές το βράδυ το e-mail σας και ειδοποίησα την επιτροπή ότι σήμερα θα παραλάβουμε τον πρόξενό τους.Η κατάσταση στην προκείμενη περίπτωση,ετέθη υπό έλεγχο και το απόγευμα ,πιστεύω ότι θα έχουμε τα θεμιτά αποτελέσματα,μετά την σύσκεψη που έχει κανονιστεί.Όπωσδήποτε και θα έχετε άμεση ενημέρωσή μου,μετά την έκβαση της συνάντησης.Μαζί μου βρίσκεται αυτή την στιγμή ο πρόεδρος της ομοσπονδίας και πηγαίνουμε μαζί στο αεροδρόμιο για τις τελευταίες λεπτομέρειες…."

….Χαμογελώ πλατιά κάτω από τα μουστάκια,που ευτυχώς δεν έχω,γιατί θα κρυβόταν το χαμόγελο,ρίχνω μια χαμογελαστή ματιά στον "μαύρο",ο οποίος κλείνει το μάτι στην κυράτσα που φοβόταν μην της φάει την θέση,..παράλληλα η ματιά μου σκανάρει την "άσπρη" πολιτισμένη φιλενάδα της,που εκείνη την στιγμή,το χρώμα της
ξεπέρασε το κίτρινο των Γιαπωνέζων , να σπρώχνει με τον αγκώνα της την τρίτη .."ασπρούλα".

  Προσφέρω από ένα κουλούρι στις 3 λευκές χάριτες,αγορασμένο από τον κουλουρά μου!!!
…Την στιγμή εκείνη,ξέσπασε όλο το λεωφορείο σε τρανταχτά γέλια,..ενώ οι 3 "κυράτσες",δεν έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους!!..
Παρεκάλεσαν τον οδηγό να κάνει μία εξαίρεση και να τις κατεβάσει στην επόμενη στάση!..

…..Γιατί,ως γνωστόν,οι γραμμές των EXPRESS,δεν αποβιβάζουν.
Μόνο επιβιβάζουν,χωρίς χρωματολογικές διακρίσεις….

...ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΔΕΥΤΕΡΑ...

 ...και όπως κάθε Δευτέρα,αρχίζουμε την εβδομάδα με χαμόγελα!...

............................

...Είναι λοιπόν ένας τύπος σε ένα ταξί και θέλει να πει κάτι στον ταξιτζή. Όπως είναι από πίσω του λοιπόν, κάνει λίγο μπροστά και τον χτυπάει ευγενικά στον ώμο με τα δάχτυλα.
Ο ταξιτζής τρελαίνεται!
Χάνει τον έλεγχο του αυτοκινήτου, πέφτει πάνω σε ένα σκουπιδοτενεκέ, ανεβαίνει στο πεζοδρόμιο, περνάει ξυστά από μία γριούλα και σταματάει λίγα εκατοστά μπροστά από μία βιτρίνα σε ένα μαγαζί.
Γυρίζει στον πελάτη έξαλλος και του λέει:
- Μα είσαι τρελός; Κόντεψα να πάθω καρδιακή προσβολή!
- Μα κύριε, απλά σας ακούμπησα λίγο στον ώμο για να σας μιλήσω!
- Χμ... Ναι, ξέρετε, δίκιο έχετε, αλλά είναι η πρώτη μέρα που δουλεύω ταξιτζής. Τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια οδηγούσα νεκροφόρα!......

.......................

Μια φορά και έναν καιρό ξεκινούσε η κοκκινοσκουφίτσα το μεγάλο της ταξίδι προς το σπίτι της γιαγιάς της. Στο δρόμο βλέπει τον λύκο σε ένα δέντρο και του λέει:
- Γεια, λύκε!
- Γεια, κοκκινοσκουφίτσα!
Ο λύκος ήρεμος φεύγει και πάει σε ένα άλλο δέντρο. Τον βλέπει η κοκκινοσκουφίτσα και ο λύκος μόλις την βλέπει πάει στο τρίτο και τελευταίο δέντρο. Ο λύκος εκνευρισμένος της λέει:
- Ρε! Θα με αφήσεις ήσυχο να χέσω;..............

........................................................

Παραπονιέται η σύζυγος στον άνδρα της ότι δεν έχει φαντασία στο σεξ και κάνει συνέχεια τα ίδια...
- Απόψε, θα σου κάνω την στάση του μαραγκού, της λέει εκείνος.
Ενθουσιάζεται αυτή, κάνει μπάνιο, πηγαίνει κι αυτός στο δωμάτιο, κάνει ό, τι κάνει κάθε φορά και της λέει:
- Ε;Ε;;;;
Και απαντάει εκείνη:
- Τί ρε μ@@@α;! Τα ίδια έκανες πάλι! Πού είναι ο μαραγκός;
Και αυτός με ύφος:
- Καλά μωρή, το μολυβάκι στο αυτί δεν το είδες;............

..........................................

Μια φορά κάποιος πήγε να επισκεφτεί τον γιαπωνέζο φίλο και γείτονά του που είχε χτυπήσει σε αυτοκινητιστικό. Ήταν στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Με το που έφτασε τον είδε ξαπλωμένο και καλωδιωμένο. Καλώδια παντού... Στεκόταν εκεί, δίπλα στο κρεβάτι του φίλου του, σιωπηλός και κοίταζε το χλωμό του πρόσωπο καθώς εκείνος αναπαυόταν ήρεμα, συνδεδεμένος με όλα εκείνα τα μηχανήματα.
Ξαφνικά, κάποια στιγμή, ο γιαπωνέζος πετάχτηκε και με γουρλωμένα μάτια φώναξε:
- SAKARO AOTA NAKAMY ANYOBA, SUSHI MASHUTA!!!
Μετά από αυτό, εξέπνευσε και πέρασε σε μια καλύτερη ζωή...
Οι τελευταίες λέξεις του νεκρού πια φίλου του, έμειναν ανεξίτηλες στην μνήμη του πρωταγωνιστή της ιστορίας μας. Στην κηδεία του πλησίασε την μητέρα του και τη χήρα του, τις αγκάλιασε και τους είπε:
- Κυρία Fumiko και κυρία Shakita, ο αγαπημένος μας Fuyiro, λίγο πριν ξεψυχήσει μου είπε την εξής φράση που δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου:
"SAKARO AOTA NAKAMY ANYOBA, SUSHI MASHUTA!!!"
Και δεν ξέρω τι ήθελε να πει.

Η μητέρα του Fuyiro σχεδόν έμεινε στον τόπο και η χήρα κοίταξε τον γείτονα έντρομη. Ο τύπος επέμεινε:
- Τι ήθελε να πει με αυτές τις λέξεις, κυρία Shakita;
Η χήρα τον κοίταξε θυμωμένη και του απάντησε:
- ΜΗΝ ΠΑΤΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΟΧΗ ΟΞΥΓΟΝΟΥ, ΗΛΙΘΙΕ!!!...................

.........................................

- Που έχει εξοχικό η μικρή Αννούλα;
- Στη Σπιναλόγκα!.............

..................................

- Γιατί η μικρή Αννούλα κάνει κύκλους γύρω γύρω απ'το τραπέζι;
- Γιατί ο Κωστάκης της κάρφωσε το ένα χέρι πάνω σε αυτό.

- Γιατί η μικρή Αννούλα σταμάτησε να κάνει κύκλους γύρω από το τραπέζι;
- Γιατί ο Κωστάκης της κάρφωσε και το άλλο............

.................................

- Πως λέγεται η γυναίκα που ξέρει πάντα που είναι ο άντρας της;
- Χήρα!..............................

 ...............................




Τα χαμόγελα,μας τα χάρισε το: http://www.filaki.gr/

...ROLLING ...ΣΚΑΛΙΣΤΗΡΙ...

….    Πέρασε ο πρώτος γύρος της Χριστουγεννιάτικης γαστρονομικής κραιπάλης και το σκορ είναι 1-0… …Το μηδέν είμαι ΕΓΩ και ομολογώ ότι έπεσα nock-out σε αυτή την δοκιμασία!..
..το μάτι κάπως θολό,με βλέμμα "αστραποβόλο",προσπαθώντας να εστιάσει ο,τι είναι βολικό και σε κοντινή ακτίνα!..
…..ΦΑΙ-ΠΙΟΤΙ-ΠΙΟΤΙ-ΦΑΙ..Σταθερές συχνότητες με σταθερές εναλλαγές..
…Από το ένα σπίτι στο άλλο,για ανταλλαγή τραπεζωμάτων και εκπλήρωση των υποχρεώσεων,που αυτές τις ημέρες είναι αυξημένες και δεν σηκώνουν άλλη πίστωση χρόνου..!
-..Ευχαριστούμε πολύ .."ΣΚΑΛΙΣΤΗΡΙ",ήταν όλα υπέροχα!
-Θα κουράστηκες βρε παιδάκι μου να τα ετοιμάσεις όλα αυτά!..
-Μα ξένοι είμαστε?,δεν χρειαζόταν τόσα πράγματα να κάνεις!!
-Αύριο η σειρά σου να έρθεις σπίτι μας! Δεν θα κάνουμε τίποτα το ιδιαίτερο!
Θα τσιμπολογήσουμε λίγο και θα πιούμε κανα ποτάκι..!

…Η επόμενη ημέρα πιο δύσκολη από την προηγούμενη!..
Το  'savoire vivre",φώναζε.."πρέπει να τιμήσεις την οικοδέσποινα!δοκίμασε λίγο από όλα τα φαγητά,πιες και κράτα λίγο χώρο και για το γλυκό.."
   
    Με αυτά και αυτά,πέρασαν 2 ημέρες κραιπαλοκατάστασης και γαστρονομικής αποχαύνωσης..
..Είμαι έτοιμη να ..κυλίσω!Αποφεύγω τις ανηφόρες,γιατί θα με πάρουν προς τα πίσω!.
Μόνο κατηφόρες διαλέγω και αυτές τις διανύω με μεγάλη ταχύτητα!!  ΤΣΟΥΛΩΝΤΑΣ!!!

…Στο σημείο αυτό,εγώ ανοίγω μία σόδα (!),γιατί σε λίγο πρέπει να φύγω για μία ακόμα..εκπλήρωση καθήκοντος!!
 
Ευτυχώς,από αύριο δουλειά!!!!!!
       

ΚΑΛΗ ΧΩΝΕΨΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!

...ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ...

Ενα νεαρό ζευγάρι, ένα βρέφος, τρεις άντρες με δώρα. Σήμερα όπως χθες, όπως και στα παραμύθια.

Του Κώστα Γεωργουσόπουλου

Θα σας αφηγηθώ μια ιστορία σαν παραμύθι.

Ο Γιουσούφ ζούσε στα μέρη της βαθιάς Ανατολίας στο πάλαι ποτέ Κουρδιστάν, τώρα τουρκική επαρχία. Ηταν παλικάρι εργατικό αλλά πότε πότε ζωνόταν τα φισεκλίκια και άραζε στον ώμο του το Καλάσνικοφ για να μετάσχει στις άτυπες αντάρτικες ομάδες που ακροβολίζονταν και απομάκρυναν του τούρκους ζαπτιέδες που ανηφόριζαν πάνοπλοι σαν αστακοί προς τα έρημα κατατόπια τους. 

Ο Γιουσούφ ερωτεύτηκε τη γειτόνισσά του τη Μύριαμ, δεκαέξι χρονών, το στερνοπαίδι του μουεζίνη του χωριού. Κατά τα έθιμα της φυλής η Μύριαμ έπρεπε να περιμένει να ζητηθούν σε γάμο οι μεγαλύτερες αδελφές. Το αίμα της όμως έβραζε και στα κρυφά, λυσσασμένα από ερωτική έξαψη σμιξίματα με τον Γιουσούφ του δόθηκε χωρίς αναστολές, ενοχές και υστεροβουλίες. Και καθώς ήταν χωράφι γόνιμο και καρπερό δεν άργησε να βλαστήσει. Η τιμωρία της φατρίας για τέτοια προσβολή της οικογενειακής τιμής είναι πανάρχαια και αναπόφευκτη: χωμένη ώς τον λαιμό στον λάκκο που σκάβουν πατέρας και αδέλφια πεθαίνει με λιθοβολισμό ώσπου το έκθετο κεφάλι να γίνει μια μάζα αίματος και οστών. 

Ο Γιουσούφ δεν δίστασε. Απήγαγε τη Μύριαμ. Σε μια απόμερη ακτή που έλεγχαν οι λαθρέμποροι χασίς και ανθρώπων δωροδόκησαν με τις οικονομίες τους το αφεντικό και μαζί με άλλους ομόφυλους και ομόθρησκους βρέθηκαν σε μια φουσκωτή λέμβο στριμωγμένοι, άντρες, γυναίκες, παιδιά και κίνησαν για να φτάσουν σε μια, όποια, γη επαγγελίας.

Ο καιρός ήταν καλός και ύστερα από λίγων ημερών ταξίδι οι λαθρέμποροι τούς ξέβρασαν σε μια έρημη ακτή που τους δήλωσαν πως είναι η Μυτιλήνη. Εκεί τους ανακάλυψε η ελληνική ακτοφυλακή, τους παρέδωσε στην αστυνομία και το ίδιο βράδυ στριμώχνονταν σε μια παλιά στρατώνα μαζί με άλλους παράνομους μετανάστες. Οι συνθήκες απάνθρωπες και το συσσίτιο λίγο και μπαγιάτικο. Οι μέρες περνούσαν χωρίς προοπτική και χωρίς ελπίδα, αφού τους εξηγήθηκε πως το κράτος δεν προβλέπει διαδικασία ασύλου. Εξάλλου ο Γιουσούφ έπρεπε να προσκομίσει χαρτιά πως διωκόταν για λόγους πολιτικούς, ενώ οι εμφανείς λόγοι ήταν θρησκευτικοί, οικογενειακοί και εθιμικοί. Η εγκυμοσύνη της Μύριαμ ήταν πλέον δακτυλοδεικτούμενη και δεν φαινόταν να εμπνέει ούτε τον σεβασμό των ομοθρήσκων. Το ζευγάρι ήταν παράνομο και έκθετο ηθικά.

Οταν τα σχόλια και οι προθέσεις κάποιων θερμόαιμων έγιναν απειλητικές, ο Γιουσούφ με τη Μύριαμ δραπέτευσαν νύχτα και οδοιπορώντας έφτασαν και κρύφτηκαν σ΄ ένα εγκαταλειμμένο ελληνικό ερειπωμένο μοναστήρι. Τρεις μήνες μετά, η 17χρόνη Μύριαμ με το θείο ένστικτο που την είχε προικίσει η Εύα και το προπατορικό αμάρτημα, με γοερές κραυγές, δαγκώνοντας τις παλάμες του ιδρωμένου Γιουσούφ που της παραστεκόταν απέθεσε με μια βαθιά εκπνοή ένα αγοράκι στα κουρέλια της. Ακολουθώντας κι αυτός παραμύθια της φυλής και το άγιο ένστικτο έσκυψε και με τα δόντια του έκοψε τον λώρο, τον έδεσε κόμπο στον αφαλό του μωρού και με τα κουρελάκια που περίσσευαν σκούπισε τη φύση της έφηβης μητέρας.

Ξεθεωμένος ο Γιουσούφ πλάγιασε δίπλα στον γιο του και χαμογέλασε στον βαθύ ύπνο. Αλλά πάντα κάποιος φθονεί έστω και την εφήμερη ευτυχία. Τους πέταξε ξαφνιασμένους από τον ύπνο το τρομερό μαρσάρισμα μιας μοτοσικλέτας στην αυλή του μοναστηριού. Ο Γιουσούφ έντρομος σηκώθηκε, βγήκε στη θύρα του ιερού, και αντίκρυσε τρεις άντρες που μόλις είχαν σβήσει τις δύο μηχανές και προχωρούσαν έκπληκτοι κι αυτοί προς το μέρος του Γιουσούφ. Του απευθύνθηκαν σε άγνωστη γλώσσα, τους απάντησε χωρίς να έχει καταλάβει στη δική του. Η συνάντηση έγινε στα λίγα δικά του ελληνικά και στα αρκετά δικά τους. 

Ηταν ρουμάνοι κλέφτες, κυνηγημένοι από τις αρχές. Οι μοτοσυκλέτες ήταν, φυσικά, κλεμμένες και κάτι πάνινες σακούλες ζάχαρης ήταν κατάφορτες από κλοπιμαία. Ο Γιουσούφ στάθηκε στην αρχή επιφυλακτικά εχθρικός στην εισβολή στο «σπιτικό» του. Εξάλλου κλέφτης δεν ήταν και τον χώριζε από τους εισβολείς όχι μόνο η φυλή αλλά και η πίστη.  

Οι τρεις παρείσακτοι όταν έμαθαν πως πίσω στην κόγχη υπήρχε μια μητέρα και ένα ανυπεράσπιστο μωρό, ζήτησαν να τους δουν. Πλησίασαν με σεβασμό έκαναν τον σταυρό τους ορθόδοξα, φίλησαν το χέρι της λεχώνας και σταύρωσαν στο στηθάκι το παιδί. Υστερα πρόσφεραν τα δώρα τους.  

Ο πρώτος, ένα ντερέκι δύο μέτρα, έβγαλε από τον καρπό του αριστερού χεριού ένα χρυσό Rolex και το απόθεσε στο κουρελάκι-μαξιλαράκι του μωρού, ο δεύτερος ένας κοντός μαυριδερός, πιθανόν αθίγγανος, έτρεξε στη σακούλα και γύρισε με ένα μπουκαλάκι περίτεχνο με γαλλικό άρωμα, κλεμμένο ποιος ξέρει από ποιο πλούσιο μπουντουάρ μυτιληνιάς κυρίας. Ο τρίτος, αμήχανος, δίσταζε, στο τέλος έβγαλε από τον κόρφο του ένα μικρό σακουλάκι, σαν πουγκί. Το έβαλε στην παλάμη του Γιουσούφ και του είπε: «Είναι τριάντα δόσεις άσπρης. Πούλα τη να φάτε καλά».

Είχε νυχτώσει και στον ουρανό της Μυτιλήνης διέγραφε την τροχιά του ένας τηλεπικοινωνιακός δορυφόρος λάμποντας, που έσπερνε στην οικουμένη τις ευχές των χριστιανών προκαθημένων για τα Χριστούγεννα.

πηγή 

...ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ...

Πάει ο υπάλληλος στο αφεντικό μια μέρα και του λέει:
"Αφεντικό σήμερα έχω τρομερό πονοκέφαλο τι να κάνω;".
Το αφεντικό το όποιο ήταν πολύ κάλος άνθρωπος του απαντάει:
"Επειδή είσαι κάλος υπάλληλος θα σου πω τι κάνω εγώ σε ανάλογη περίπτωση και μου περνά."
"Τι;" Ρωτά ο υπάλληλος.
"Πηγαίνω στο σπίτι και κάνω έρωτα με τη γυναίκα μου και αμέσως μου περνά ο πονοκέφαλος. Άντε πήγαινε να κάνεις το ίδιο και θα με θυμηθείς".
Πράγματι ο υπάλληλος έρχεται την επόμενη μέρα και λέει όλο χαρά στο αφεντικό:
"Πράγματι είχες δίκιο αφεντικό νιώθω υπέροχα σήμερα, πέρασε και ο πονοκέφαλος και είμαι σαν άλλος άνθρωπος σε ευχαριστώ. Οφείλω πάντως να ομολογήσω ότι το σπίτι σου είναι τέλειο."!...
.......................

Μάθημα γεωγραφίας σε μια τάξη με ξανθιές. Η καθηγήτρια δείχνει ένα σημείο στον χάρτη:
- Μπορεί κάποια να μου πει ποια χώρα είναι αυτή;
Απόλυτη σιγή στην αίθουσα.
- Ελάτε κορίτσια, θα σας βοηθήσω, είναι μια μεγάλη κομουνιστική χώρα της Ασίας. Έχει δισεκατομμύρια κατοίκους.
Απόλυτη σιγή. Η καθηγήτρια τα παίρνει στο κρανίο.
- Είναι η Κίνα κοπέλες μου! Η Κίνα!
Προσπαθεί να ηρεμήσει και κάνει μια άλλη δοκιμή.
Δείχνει την Αμερική στον χάρτη.
- Ποια είναι αυτή η χώρα;
Και γίνεται ένα θαύμα. Η Πόπη σηκώνει δειλά το δάχτυλο.
- Μπράβο Πόπη, πες μας ποια χώρα είναι!
- Η Αμερική; λέει η Πόπη.
- Μπράβο Πόπη το βρήκες! Είναι η Αμερική. Μπορείτε τώρα να μου πείτε ποιος ανακάλυψε την Αμερική;
Και όλη η τάξη λέει με ενθουσιασμό:
- Η Πόπη!!!......
...................................
Ένας κλέφτης μπαίνει σε ένα σπίτι με την πρόθεση να κάνει μια διάρρηξη. Τη στιγμή που αγγίζει τα πολυπόθητα ασημικά, ακούει μια φωνή:
- "Εγώ κι ο Θεός σε βλέπουμε."
Είναι η φαντασία μου σκέφτεται και συνεχίζει.
- "Εγώ κι ο Θεός σε βλέπουμε."
Αγνοώντας τη φωνή, συνεχίζει όταν εκείνη πιο βροντερή από ποτέ επαναλαμβάνει την ίδια φράση. Πανικόβλητος ψάχνει για τη φωνή. Τελικά βρίσκει ένα παπαγάλο σ` ένα κλουβί.
- "Καλά, εσύ με τρόμαξες παλιόπουλο;"
- "Ναι ρε, έχεις πρόβλημα;" αποκρίνεται ο παπαγάλος.
- "Πως σε λένε;" τον ρωτάει ο διαρρηκτής.
- "Πραξιτέλη."
- "Καλά, αυτό είναι όνομα για παπαγάλο;"
- "Γιατί, Θεός είναι όνομα για σκύλο;".....
.............
Ένας τρελός δραπετεύει από το ψυχιατρείο , μπαίνει σε ένα Ι . Χ . που ήταν απ έξω παρκαρισμένο , βάζει μπροστά τη μηχανή και φεύγει .
Μπαίνει στην Εθνική Οδό με ιλιγγιώδη ταχύτητα , αλλά στο αντίθετο ρεύμα .
Οι οδηγοί των άλλων αυτοκινήτων που τον έβλεπαν να ξεφυτρώνει μπροστά τους άρχιζαν να κορνάρουν , να φρενάρουν , να του αναβοσβήνουν τα φώτα ..... Πανικός ! .
Η Αστυνομία δίνει την είδηση σ όλους τους σταθμούς για να αποφευχθούν ατυχήματα .
" Διακόπτουμε το πρόγραμμά μας για μια έκτακτη είδηση .
ΠΡΟΣΟΧΗ ΟΔΗΓΟΙ ! Τρελός οδηγός στην Εθνική Οδό τρέχει με μεγάλη ταχύτητα στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας " .
Το ακούει το μήνυμα κι ο τρελός , κοιτάζει δεξιά , κοιτάζει αριστερά , κουνάει το κεφάλι του και μονολογεί : " Να τανε μόνο ένας ! " .....
.................

Σ έναν καινούριο μοναχό έχει ανατεθεί να βοηθάει άλλους παλιότερους ν αντιγράφουν με το χέρι παλιά κείμενα. Πρόσεξε λοιπόν ο νέος πώς όλοι αντέγραφαν από αντίγραφα και όχι απ τα πρωτότυπα χειρόγραφα κι επειδή αυτό τού κάνε εντύπωση , πήγε στον ηγούμενο και το σχολίασε :
" Δε σκεφτήκατε ποτέ , Aγιε πατέρα , πως αν κάποτε είχε γίνει ένα λάθος στην αντιγραφή , θα κρατήθηκε για αιώνες όταν εμείς αντιγράφουμε σταθερά από αντίγραφα ; " Ο ηγούμενος προβληματίστηκε και είπε ότι θα πάει στα βαθιά υπόγεια του μοναστηριού να ελέγξει τα χειρόγραφα με βάση τα πρωτότυπα. Και χάθηκε Μετά από κάτι μέρες , όταν πια πήγαν να τον ψάξουν , άκουσαν κλάματα απ το κελί που ήταν κλεισμένος " Τι συμβαίνει , Aγιε πατέρα ; " , μπήκαν και ρώτησαν ταραγμένοι Κι εκείνος , τραβώντας τα μαλλιά του και σπαράζοντας στο κλάμα : " Ακολασία ήταν η λέξη ! Ακολασία ! Όχι αγαμία ! " . . .
......................

Η πόρτα χτυπάει και η κυρία ανοίγει. Στο κατώφλι ένας ερευνητής αγοράς.
- Καλημέρα σας κυρία μου. Κάνω μια έρευνα για τη βαζελίνη. Τη χρησιμοποιείτε καθόλου;
- Πως, φυσικά, συνεχώς. Τη βάζω σε καψίματα, στις φτέρνες μου, στους αγκώνες μου.
- Πουθενά αλλού;
- Που δηλαδή;
- Ε, να, τη χρησιμοποιείτε στο σεξ;
- Α, ναι. Φυσικά! Αλείβουμε μ αυτήν το χερούλι της πόρτας της κρεβατοκάμαρας, για να μη μπορούν να την ανοίξουν τα παιδιά!...
........
Είναι η Κατινιώ και ο Μιχαλιώς ζευγάρι. Η Κατινιώ πιθανόν είναι έγκυος.
- Μιχαλιώ μου μάλλον είμαι έγκυος
- Είσαι σίγουρη Κατινιώ μου, γιατί δεν είναι εποχές για παιδιά, έχουμε οικονομικές δυσκολίες.
- Έτσι νομίζω, θα πάω και στο γιατρό για να σιγουρευτώ
- Κατινιώ μου δεν είσαι έγκυος, το μωρό δεν είναι μωρό αλλά αέρας.
- Δηλαδή γιατρέ μου είναι ανεμογκάστρι;
- Ναι Κατινίω μου!
Μετά από λίγο η Κατινιώ τηλεφωνά χαρούμενη στη δουλειά του άντρα της. Εργαζόταν σε συνεργείο αυτοκινήτου. Τον ζητάει από έναν συνάδελφο του και ο Μιχαλιός έλειπε.
Η Κατινιώ χαρούμενη λέει στο συνάδελφο του άντρα της:
- Όταν έρθει ο Μιχαλιός να του πείτε ότι το μωρό δεν είναι μωρό, αλλά αέρας.
Το μεσημέρι ο Μιχαλιός στεναχωρημένος λέει στη γυναίκα του:
- Τι είναι αυτά που είπες στο συνάδελφό μου;
- Δεν χάρηκες Μιχαλιώ μου που δεν είμαι έγκυος;
- Χάρηκα, αλλά μετά από αυτά που είπες στον συνάδελφο μου όλοι μου φωνάζουν:
"Ρε Μιχαλιώ δεν έρχεσαι να φουσκώσεις κανένα λάστιχο;"....
.......
Τρεις βδομάδες μετά το γάμο, ΑΥΤΗ τηλεφωνάει στην πιο καλή της φίλη
-Μαρία, χθες ο άντρας μου κι εγώ είχαμε έναν φοβερό καυγά.
-καλμάρισε, καλμάρισε, τα πράματα δεν είναι ποτέ τόσο άσκημα όσο
φαίνονται! Κάθε γάμος αργά ή γρήγορα έχει και τους καυγάδες του!
-το ξέρω......αλλά, μού λες, τι θα κάνω με το πτώμα;

...ΜΗΠΩΣ ΕΙΔΑΤΕ ΤΟΝ ΑΗ-ΒΑΣΙΛΗ;...

...Στην προηγούμενη ανάρτηση,ο Άη -Βασίλης,ψιλοτσατισμένος,φόρτωσε με 2 σακκιά το έλκηθρό του,και ξεκίνησε για το ταξίδι του..
Φέτος,άλλαξε το δρομολόγιό του και έδωσε περισσότερη προσοχή στην Αθήνα..
Για ρίξτε μια ματιά προς τα πάνω!..
Βρίσκεται πάνω από τις στέγες μας...

Η βορειοαμερικανική διαστημική αμυντική διοίκηση (NORAD) σε συνεργασία με την Google δημοσιοποίησε και φέτος το ταξίδι που ακολούθησε το έλκηθρο του Αη Βασίλη ανά την υφήλιο. Το βίντεο που καταγράφει τη διαστημική διαδρομή γύρω από τη γη είναι αναρτημένο σε ειδική σελίδα στον ιστότοπο της NORAD και υπάρχουν αποκλειστικές εικόνες από το ταξίδι του Αγίου πάνω από τις στέγες των σπιτιών μας και διάσημων μνημείων της ανθρωπότητας. Ειδικά για την Αθήνα ο Άγιος Βασίλης πετάει πάνω από το γήπεδο του ΠΑΟ, το Ζάππειο, την Ακρόπολη και το ΟΑΚΑ. Αν κάποιος τον πήρε είδηση και έχει απαθανατίσει την υπερπτήση, παρακαλούμε να μας τη στείλει!

πηγή

...ΤΟ F.B. ΤΟΥ ΑΗ-ΒΑΣΙΛΗ...

...Άνοιξε γρήγορα τα εισερχόμενά του..Είχε την εντύπωση ότι κάτι ξέχασε..Βρέθηκε μπροστά σε χιλιάδες νέα μηνύματα,που τον έστελναν στην σελίδα του του F.B.
-"Μα τελευταία στιγμή,αυτοί οι ευλογημένοι τα θυμήθηκαν όλα;..",σκέφτηκε,και με ένα κλικ βρέθηκε στο "τοίχο" του,που είχε γεμίσει από ..."γκράφιτι" μηνυμάτων..

Παραξενεύτηκε όταν πολλά από αυτά,τον ρωτούσαν,'..Ποιός είσαι;..",ή "υπάρχεις στα αλήθεια;"..",από πού έρχεσαι και ποιός σε στέλνει;.."
Δεν του άρεσε αυτή η ξαφνική αμφισβήτηση!Χρόνια τώρα αποδεικνύει την ύπαρξή του στους καλύτερους αποδέκτες της,τα παιδιά,που γνωρίζει ότι πιστεύουν σε αυτόν και τον περιμένουν με περίσσια λαχτάρα κάθε χρόνο...'Αλλωστε για τα παιδιά έχει αντέξει τόσα χρόνια και για αυτά θα συνεχίσει να υπάρχει!

Κάτι έπρεπε να κάνει και μάλιστα σύντομα!Δεν του απέμεινε πολύς χρόνος για να αποδείξει το προφανές..!
Η πρώτη του δουλειά ήταν να σκανάρει την ταυτότητά του και να την 'ανεβάσει" στο προφίλ του:


..Ηταν πολύ ψηλός και πολύ αδύνατος, είχε σκούρο δέρμα και χλωμό, είχε επίσης κοντά μαλλιά και μακριά μαύρα γενιά που πέρα διέκρινες λευκές τρίχες, είχε μακριά μύτη και τα φρύδια του ήταν τοξοειδή, τα μάτια του ήταν σκούρα και η ματιά του βαθειά και ερευνητική, το μέτωπό του ήταν μεγάλο και ήταν μονίμως ζαρωμένο έμοιαζε δηλαδή με άνθρωπο που συνεχώς σκεπτόταν, είχε προβλήματα με την υγεία του και υπέφερε από το πραγματικά ανυπόφορο κρύο και γενικά βαρύ χειμώνα της Καππαδοκίας.
Ας δούμε όμως πότε και που έζησε και ποιά ήταν η οικογένειά του.
Η οικογένεια του Αη Βασίλη ήταν στ' αλήθεια μια οικογένεια Αγίων, είχε παππού μάρτυρα, τα αδέλφια του Γρηγοριος ήταν επίσκοπος Νύσσης και Πέτρος επίσκοπος Σεβαστείας και ο ίδιος επίσκοπος Καισαρείας, οι αδελφές του ήταν όλες αφιερωμένες στον Θεό, με πρώτη πρώτην την Αγία και σοφή Μακρινα που ήταν αυτή που επηρέασε τον Αη Βασίλη να στραφεί στην χριστιανική πίστη.
Ο Ναυκρατιος ενας άλλος αδελφός του ασκήτευε στην έρημο του πόντου κι πέθανε μόλις 27 χρόνων . Τον Πατέρα του τον έλεγαν και αυτόν Βασίλειο και ήταν ρήτορας δηλαδή δικηγόρος, ενώ την μητέρα του την έλεγαν Εμελεια και ήταν πολύ σοφή και αγία γυναίκα.
Η οικογένεια του Αγίου Βασιλείου είχε 11 παιδιά (5 αγόρια - 6 κορίτσια) και όλοι διακρίθηκαν στου Χριστού την πίστη, ο Αγιος μας γεννήθηκε στην Νεοκαισαρεια το 330μ.Χ. περίπου δηλαδή πριν 1668 χρόνια (όλες οι περιοχές που αναφέρουμε ήταν κάποτε ελληνικές ενώ σήμερα ανήκουν στην επικράτεια της Τουρκίας) σπούδασε στην Αθήνα σε φιλοσοφικές σχολές μαζί με τονφίλο του Αγιο Γρηγόριο τον θεολόγο και πέθανε σε ηλικία 48 ετών τον Δεκέμβριο του 378 μ.Χ κηδεύτηκε την 1η Ιανουαρίου του 379 μ.Χ. και κάθε πρωτοχρονιά όπως γνωρίζουμε γιορτάζουμε την μνήμη του.
Ο Αη Βασίλης στα 48 χρόνια που έζησε, έκαμε τόσα πολλά για τους ανθρώπους που η ιστορία τον ονόμασε ΜΕΓΑ όσο ακόμα ζούσε.

Ο Μύθος του Αη Βασίλη και ο Σάντα Κλάους

Παραδόξως στον πλανήτη μας στη διανομή των δώρων στα παιδιά, εμπλέκονται δύο ορθόδοξοι Αγιοι, δύο διαφορετικά πρόσωπα, που και οι δύο ήταν ΕΛΛΗΝΕΣ και οι δύο ήταν επίσκοποι, για τις χώρες της δύσης αυτός που φέρνει τα δώρα στους φτωχούς και τα παιδιά είναι ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ή ΣΑΝΤΑ ΚΛΑΟΥΣ όπως λέγεται στη γώσσα τους που εμείς στην Ελλάδα εορτάζουμε στις 6 Δεκεμβρίου και τον θεωρούμε προστάτη των Ναυτικών,στην Ιστορία του Αγίου Νικολάου ως προστάτη των φτωχών και των παιδιών, οι λαοί του βορρά Ολλανδοι, Φιλανδοί κ.λπ. ανάμιξαν και στοιχεία από αρχαιότερους μύθους, όπως τα ξωτικά, το άστρο του βορρά, το έλκυθρο, κ.λπ. Ετσι, με τον καιρό έφθασε και στη χώρα μας, ομύθος του Σάντα Κλάους, ενός ευτραφούς τύπου με στρογγυλά γυαλιά λευκογένειο, με κόκκινη στολή και μαγικές ικανότητες που κατοικεί σ τον Βορειο Πόλο και περιστοιχίζεται από νεράιδες του χιονιού και ξωτικά είναι μια πραγματικά γοητευτική ιστορία, όμως τ α παιδιά μα κι εμείς οι μεγάλοι, πρέπει να αντιληφθούμε ότι ουδεμία σχέση έχει με τους πραγματικούς αγίους μας τον Αη Βασίλη και το ν Αη Νικόλα που ήταν ασκητικώτατοι.

".... Αη Βασίλης έρχεται... από την Καισαρείαν...". Πολύ σωστά, τα κάλαντα του λαού μας, προσδιορίζουν τον τόπο καταγωγής και διακονίας ενός πραγματικού ανθρώπου του Θεού, πουέγινε παγκόσμιο σύμβολο, αγάπης και προσφοράς, εξ αιτίας του νεογέννητου Χριστού πρώτα, που ανέδειξε Αγίους σαν τον Αη Βασίλη, και χάρις στον Αγιο των Χριστουγέννων οι μεγάλοι έχουν μια ευκαιρία να δείξουν έλεος και φιλανθρωπία και τα παιδιά του κόσμου να "δουν" τις επιθυμίες τους να γίνονται πραγματικότητα.
Χάρις στον Αη Βασίλη, η ανθρωπότητα για λίγες ημέρες αλλάζει ύφος, γίνεται πιο ανθρώπινη, πιο χαρούμενη, ο Αη Βασίλης λοιπόν ΥΠΑΡΧΕΙ με την έννοια ότι αν και δεν ζει σωματικά το πνεύμα του περιτρυγυρίζει τις καρδιές μας κάθε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά....

..Aυτό ήταν.!Δημοσίευσε τα διαπιστευτήριά του και άρχισε να ανησυχεί για αυτή την ξαφνική δυσπιστία..Και τότε,του ήρθε 'φλασιά"!..Κατάλαβε!.. " -Εκεί κάτω,πρέπει να γίνονται πολλά σοβαρά πράγματα",σκέφτηκε,και άρχισε να ετοιμάζει την επόμενη κίνησή του..

 Ετοίμασε ένα δεύτερο τσουβάλι με δώρα,που θα απευθυνόταν στους γονείς!

Του άρεσε η ιδέα!..

Άρχισε να μαζεύει τα καλούδια που θα τους μοίραζε...

Βρήκε κάπου παραπεταμένα την πίστη,την αισιοδοξία,την υγεία,τον ορθολογισμό,το κουράγιο,την τιμιότητα,την δικαιοσύνη,την ανθρωπιά,την ισότητα και τα στοίβαξε όλα στο σάκο του.

-" Τι ακατάστατοι που είναι αυτοί οι θνητοί!"..σκέφτηκε...

Με αυτή την σκέψη,φόρτωσε το έλκηθρό του και άρχισε το γνωστό ταξίδι του.

Φέτος,αισθάνθηκε πιότερο κουρασμένος .

Πήρε για συνοδηγό την ΕΛΠΙΔΑ και έτρεξε να προλάβει....