ΦΟΒΟΣ...

...Στην ελληνική μυθολογία, ο Φόβος είναι η προσωποποίηση του φόβου.
 Οι Αρχαίοι Έλληνες τον θεωρούσαν γιο του Άρη και της Αφροδίτη.
 Μαζί με τον αδελφό του Δείμο, που ήταν η προσωποποίηση του τρόμου, συνόδευε τον πατέρα του στους πολέμους. Για τον λόγο αυτό του προσφέρονταν θυσίες στα πεδία των μαχών.
Η Λάρνακα του Κυψέλου αναπαριστά σε δύο διαφορετικές μορφές τον Φόβο: με κεφάλι λιονταριού και όμοιο με τον θεό Πάνα.
Για τους Σπαρτιάτες το ιερό του Φόβου συνιστούσε σύμβολο πειθαρχίας και συνοχής των στρατιωτικών δυνάμεων.

Πηγή

Το παρακάτω,αφιερωμένο εξαιρετικά,σε όσους έχουν λόγους να...φοβούνται...

 

...Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ Η ΤΡΕΛΛΑ...

Μια μέρα συγκεντρώθηκαν σε κάποιο μέρος της γης όλα τα συναισθήματα και όλες οι αξίες του ανθρώπου. Η Τρέλα αφού συστήθηκε 3 φορές στην Ανία της πρότεινε να παίξουν κρυφτό.
Το Ενδιαφέρον σήκωσε το φρύδι και περίμενε να ακούσει ενώ η Περιέργεια χωρίς να μπορεί να κρατηθεί ρώτησε: ‘Τι είναι το κρυφτό;

Ο ενθουσιασμός άρχισε να χορεύει παρέα με την Ευφορία και η Χαρά άρχισε να πηδάει πάνω κάτω για να καταφέρει να πείσει το Δίλημμα και την Απάθεια -την οποία δεν την ενδιέφερε ποτέ τίποτα- να παίξουν κι αυτοί. Αλλά υπήρχαν πολλοί που δεν ήθελαν να  παίξουν:
Η Αλήθεια δεν ήθελε να παίξει γιατί ήξερε ότι ούτως ή άλλως κάποια στιγμή θα την αποκάλυπταν, η Υπεροψία έβρισκε το παιχνίδι χαζό και ο Aνανδρος δεν ήθελε να ρισκάρει.

‘Ένα, δύο, τρία, άρχισε να μετράει η Τρέλα.

Η πρώτη που κρύφτηκε ήταν η Τεμπελιά. Μιας και βαριόταν κρύφτηκε στον πρώτο βράχο που συνάντησε.
Η Πίστη πέταξε στους ουρανούς και η Ζήλια κρύφτηκε στην σκιά του Θριάμβου ο oποίος με την δύναμη του κατάφερε να σκαρφαλώσει στο πιο ψηλό δέντρο.
Η Γενναιοδωρία δεν μπορούσε να κρυφτεί γιατί κάθε μέρος που έβρισκε της φαινόταν υπέροχο μέρος για να κρυφτεί κάποιος άλλος φίλος της οπότε την άφηνε ελεύθερη. Και έτσι η Γενναιοδωρία κρύφτηκε σε μια ηλιαχτίδα.

Ο Εγωισμός αντιθέτως βρήκε αμέσως κρυψώνα ένα καλά κρυμμένο και βολικό μέρος μόνο για αυτόν. Το Ψέμα πήγε και κρύφτηκε στον πάτο του ωκεανού.
Το Πάθος και το Πόθος κρύφτηκαν μέσα σε ένα ηφαίστειο.
Ο Έρωτας δεν είχε βρει ακόμη κάπου να κρυφτεί. Έβρισκε όλες τις κρυψώνες πιασμένες, ώσπου βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και κρύφτηκε εκεί.

....1000, μέτρησε η Τρέλα και άρχισε να ψάχνει.

  Την πρώτη που βρήκε ήταν η Τεμπελιά αφού δεν είχε κρυφτεί και πολύ μακριά. Μετά βρήκε την Πίστη που μίλαγε στον ουρανό με τον Θεό για θεολογία.
Ένιωσε τον ‘ρυθμό του Πόθου και του Πάθους στο βάθος του ηφαιστείου και αφού βρήκε την Ζήλια δεν ήταν καθόλου δύσκολο να βρει και τον Θρίαμβο. Βρήκε πολύ εύκολα το Δίλημμα που δεν είχε ακόμη αποφασίσει που να κρυφτεί.

Σιγά-σιγά τους βρήκε όλους εκτός από τον Έρωτα. Η Τρέλα έψαχνε παντού, πίσω από κάθε δένδρο, κάτω από κάθε πέτρα, σε κάθε κορφή βουνού, μα τίποτα. Όταν ήταν σχεδόν έτοιμη να τα παρατήσει βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και άρχισε να τον κουνάει νευρικά ώσπου άκουσε ένα βογκητό πόνου. Ήταν ο Έρωτας που τα αγκάθια από τα τριαντάφυλλα του είχαν πληγώσει τα μάτια.
Η Τρέλα δεν ήξερε πως να επανορθώσει, έκλαιγε, ζήταγε συγνώμη και στο τέλος υποσχέθηκε να γίνει ο οδηγός του Έρωτα.

Κι έτσι από τότε ο Έρωτας είναι πάντα τυφλός και η Τρέλα πάντα τον συνοδεύει...

...Η ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΑΓΑΠΩ ΝΑ ΜΙΣΩ...

....Κι όμως!Είναι η Αθήνα,η πόλη που μένουμε οι περισσότεροι,η πόλη που μας δημιουργεί ανάμικτα συναισθήματα.Αυτή,που φοράει τα "καλά"  της για να υποδεχτεί τον τουρίστα.Αυτή που διώχνει,αλλά συνάμα τραβάει τους δικούς της...

...Η ΖΩΗ ΣΕ 24 ΩΡΕΣ...

Παρασκευή 28/5.
...Επειδή είναι νωρίς για να "βουλιάξει η Αίγινα" ,πράγμα το οποίο κανείς δεν το θέλει,η συνάντηση έπρεπε να πραγματοποιηθεί με κάθε τρόπο..
Ο χρόνος λίγος και περιορισμένος,αλλά το σπρώξαμε από εδώ,το σπρώξαμε από εκεί,καταφέραμε τελικά να γνωρίσω από κοντά έναν υπέροχο άνθρωπο,που μέχρι εκείνη τη στιγμή,η μόνη μας επαφή και επικοινωνία,ήταν η κουβέντα και ανταλλαγή απόψεων μέσα από "εδώ"!..
Γέμισα από πρωτόγνωρη χαρά!..

3 ώρες μετά,ένα τηλεφώνημα από το οικογενειακό περιβάλλον,έφερε τα πάνω-κάτω..
'Ο θείος αποφάσισε να μαζέψει το σόι,αύριο στις 29/5 στο Γ' Νικαίας..!"
Ήταν ο γλετζές της οικογένειας,ο πλακατζής,η ζωή η ίδια!Μας έστησε το τελευταίο για εκείνον ,σκηνικό οικογενειακής μάζωξης,με πρωταγωνιστή τον ίδιο!..

Σάββατο 29/5 και ώρα 11 π.μ.
Συνωστισμός στο Γ'Νικαίας.Πολύς κόσμος τελικά μπουχτισμένος,αποφάσισε να περάσει απέναντι..Σίγουρα θα είναι καλύτερα εκεί,από ότι εδώ..
...Ο παπάς,βαριεσστημένος,με το ζορι έκανε το σταυρό του και αυτός ήταν μισός.Ένα γνέψιμο του χεριού του από το κεφάλι,μεχρι την κοιλιά του!..Και εδώ περικοπές..
...Μία ομάδα "κορακιών",έλεγαν ανέκδοτα,μία άλλη,περίμενε να παραλάβει το "φορτίο",για να διεκπαιρεώσει το καθήκον της...
...Τώρα με την επίσημη πλέον καύση των νεκρών,θα πέσει αναδουλειά στις business των νεκροταφείων.Να μου πείς,αν δεν υπήρχαν και αυτές οι εκτάσεις,θα είχαμε γεμίσει με περισσότερα τσιμεντένια τερατουργήματα!..Ουδέν κακόν αμοιγές καλού...
Σου βγάζω το καπέλλο ρε θείε!Μας την "έκανες¨"με μεγάλη μαγκιά!Όπως σου αρμόζει εξ άλλου!...

Χαρά και λύπη..
Εναλλαγές των κυριότερων συναισθημάτων μας μέσα σε λίγες ώρες!
Οι μνήμες και οι εντυπώσεις,ατίθασες στα παιχνιδίσματα του νού και της καρδιάς,σε φέρνουν σε νέες καταστάσεις,πιο κοντά στο κομμάτι "ζωή",που δουλειά της είναι να συνεχίζεται και να μας θυμίζει τις ιδιότητες της ανθρώπινης υπόστασης μας...