Σήμερα, πέρα από μια διαρκή πλύση εγκεφάλου: περί μνημονικών μονόδρομων εξαθλίωσης και αναλύσεις επί αναλύσεων για τις “προσπάθειες” της εξουσίας να την περιορίσει κατά το δυνατόν ώστε να έρθει η “ανάπτυξη”(δηλαδή να παράγουμε, αμειβόμενοι με ψίχουλα, αγαθά για τρίτους), δεν υπάρχει ουσιαστικός αντίλογος.....
Στην συνεδρίαση του μηνός Ιανουαρίου 2013 το Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρίας ΙΔΕΟΤΟΠΟΣ ΜΚΟ αποφάσισε τη δημιουργία δικτύου εθελοντών με την επωνυμία "Φίλοι του Ιδεότοπου".
Μέχρι σήμερα οι άνθρωποι που βρίσκονται κοντά στην εταιρία και συμμετέχουν στις δραστηριότητές της, είχαν την δυνατότητα να αναρτούν κείμενά τους στις ιστοσελίδες του δικτυακού τόπουideotopos.gr εκφράζοντας με αυτό τον τρόπο τις απόψεις και τις σκέψεις τους. Με την απόφασή του για την δημιουργία του δικτύου των εθελοντών, το Διοικητικό Συμβούλιο δίνει και άλλες ευκαιρίες για ελεύθερη έκφραση και δράση.....
Η παρούσα ανάρτηση,αποτελεί έκτακτη σφήνα στην καθημερινή πορεία του παρόντος ιστολογίου....
Και αυτό γιατί ,τελικά φαίνεται ότι ορισμένοι "γείτονες" στον χώρο μας ( και ευτυχώς όχι πολλοί),συγκεκριμένα ένας ,χρειάζεται συνεχή υπενθύμιση όσων αφορά στους κανόνες καλής γειτνίασης στην blogg-oγειτονιά μας.....
“Μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα με τα κουστούμια στις σακούλες, ξεκινούσαν, πήγαιναν δήθεν στο χωράφι, να απλώσουν την κουλούρα και καλά να ποτίσουν το χωράφι, μα κατέληγαν στα κολομπαρά, σκορπούσαν τις επιδοτήσεις, τότε πέφτανε βροχή τα χιλιάρικα, μόνο για λίγα χάδια,λιμασμένοι, πάνω στα μπούτια των ξενόφερτων κοριτσιών, που πέφταν σαν καραβιές ολόκληρες και στην Καρδίτσα, όπως σε ολόκληρο το κάμπο”.....
Σύμφωνα με την «Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία» (ACS), ο καρκίνος του μαστού είναι το πλέον θανατηφόρο νεόπλασμα στις γυναίκες και ο τρίτος πιο συχνός καρκίνος στον κόσμο.....
Ο Μάικλ Φρέιν, τουλάχιστον στην Ελλάδα, είναι πασίγνωστος από μία σπαρταριστή δαιμόνια φάρσα του που ευδοκίμησε και εμπορικά στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη, το "Σώσε". Ας μη φανεί λοιπόν παράδοξο πως θεωρώ την "Κοπεγχάγη" ένα ανάλογο έργο που έπρεπε να το περιμένει κανείς από έναν συγγραφέα όπως ο Φρέιν, αφού και τα δύο έργα αντικρίζουν τον κόσμο και τον άνθρωπο με την ίδια λοξή ματιά.....