Ουάσιγκτον. Σταθμός του μετρό. Ένα κρύο πρωϊνό τον Γενάρη του 2007. Επαιξε έξι κομμάτια του Μπαχ για περίπου 45 λεπτά. Στο διάστημα αυτό, περίπου 2 χιλιάδες άτομα πέρασαν από το σταθμό, οι περισσότεροι καθ'οδόν για τη δουλειά τους. Μετά από 3 λεπτά ένας μεσήλικας πρόσεξε οτι κάποιος έπαιζε μουσική. Βράδυνε το βήμα του, σταμάτησε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά προχώρησε βιαστικός για τον προορισμό του.
4 λεπτά αργότερα ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολλάριο: μια γυναίκα έριξε τα χρήματα στο κουτί του και χωρίς να σταματήσει συνέχισε το δρόμο της.
6 λεπτά, ένας νεαρός έγειρε στον τοίχο για να τον ακούσει, μετά κοίταξε το ρολόι του και συνέχισε να περπατά.
10 λεπτά, ένα αγοράκι 3 ετών σταμάτησε, αλλά η μητέρα του το έσυρε βιαστικά να συνεχίσει, καθώς το παιδί σταμάτησε για να δει τον βιολιστή. Τελικά η μητέρα έσπρωξε δυνατά το παιδί και το παιδί ξανάρχισε να περπατά γυρνώντας ολοένα το κεφάλι προς τα πίσω. Την ίδια αντίδραση είχαν και πολλά άλλα παιδιά. Όλοι, χωρίς εξαίρεση, οι γονείς τα πίεζαν να προχωρήσουν.
45 λεπτά: ο μουσικός συνέχισε να παίζει। Μόνον 6 άνθρωποι είχαν για λίγο σταματήσει. Περίπου 20 άτομα του άφησαν χρήματα χωρίς να διακόψουν το ρυθμό τους. Συγκέντρωσε συνολικά 32 δολλάρια.
1 ώρα: τελείωσε το παίξιμο και μια σιγή απλώθηκε παντού. Κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς δε χειροκρότησε ούτε υπήρξε έστω κάποιο ίχνος αναγνώρισης.
Κανείς δεν το 'ξερε, αλλά ο βιολιστής ήταν ο Τζόσουα Μπελλ, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου। Επαιξε ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια που έχουν ποτέ γραφτεί, με ένα βιολί αξίας 3,5 εκατομμυρίων δολλαρίων। Δύο μερες νωρίτερα, ο Τζόσουα Μπελλ γέμισε ασφυκτικά ένα θέατρο στη Βοστώνη, σε συναυλία που η μέση τιμή του εισιτηρίου άγγιξε τα 100 δολλάρια.
Πρόκειται για πραγματικό γεγονός.
Ο Τζόσουα Μπελλ έπαιξε ινκόγκνιτο στο σταθμό του μετρό στα πλαίσια ενός κοινωνιολογικού πειράματος που οργάνωσε η Ουάσιγκτον Ποστ για την αντίληψη, το γούστο και τις προτεραιότητες των ανθρώπων.
Το ερώτημα που προέκυψε: σε ένα ουδέτερο περιβάλλον και σε ακατάλληλη ώρα, μπορούμε να αντιληφθούμε την ομορφιά; Σταματούμε για να την απολαύσουμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο όταν εκδηλώνεται σε ασυνήθιστα χωροχρονικά πλαίσια;
Ενα συμπέρασμα που πιθανώς μπορεί να εξαχθεί από το συγκεκριμένο πείραμα είναι:
...Αν δεν έχουμε ένα λεπτό για να σταματήσουμε και ν'ακούσουμε έναν από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου, να παίζει ένα από τα ωραιότερα κομμάτια που γράφτηκαν ποτέ, με ένα από τα ομορφότερα μουσικά όργανα ... πόσα άλλα πράγματα χάνουμε άραγε;..
Πέμπτη 22 Απριλίου 2010
Τετάρτη 21 Απριλίου 2010
...ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΜΑΕΣΤΡΟΣ...
...Λένε,ότι άμα συγχρονισθεί όλος ο πληθυσμός του πλανήτη ΓΗ ,την ίδια ημέρα,την ίδια ώρα ,το ίδιο δευτερόλεπτο και δώσει ένα σάλτο,θα ΄καταφέρει να την γυρίσει ανάποδα...
Και περιμένω εγώ η αφελής το εναρκτήριο σάλπισμα από αυτόν που θα μπορέσει να σταματήσει για ένα δευτερόλεπτο την τρελλή αυτή πορεία του πλανήτη,της οποίας αποτελούμε το κέντρο।
Εις μάτην όμως!Συνεχίζουμε να στροβιλιζόμαστε πέφτοντας ο ένας επάνω στον άλλον,κάνοντας περιστροφές γύρω από τους εαυτούς μας,ψάχνοντας να βρούμε τις άκρες,χωρίς όμως να έχουμε καταλάβει ότι τις έχουν ήδη....κόψει!
Δεν μπορώ ρε φίλε μόνη μου να σταματήσω αυτή την παράνοια!Χρειάζομαι βοήθεια!,δεν μπορώ να αποδεχτώ τίποτα από όλα αυτά που διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια μας και τις ζωές μας...Είναι βρώμικο αυτό το παιχνίδι που μας βάλανε να παίξουμε ,δεν το βλέπεις;
Είναι άνισο।
...Ο άνθρωπος,το μεγαλύτερο ζώο του πλανήτη,λουφάζει μπροστά στα ομοειδή τέρατά του,ενώ η φύση αρχίζει να ξυπνά άγρια,ξερνώντας στάχτη απο τα σωθικά των κοιμισμένων ηφαιστείων,σκεπάζοντας ΄τα θύματα του ανίερου αυτού πολέμου...
.......................
Μας περικύκλωσαν με οθόνες,πολλές οθόνες!Οθόνες Η/Υ,οθόνες τρισδιάστατες τηλεοράσεων,οθόνες κινητών,οθόνες μέσα από τις οποίες μας περνάνε τα μηνύματά τους...
Για να ξεχαστούμε λες,ή για να μεταλλαχτούμε αυτόματα σε άβουλα ρομποτάκια;..
...Γυρνάει τρελλά ο πλανήτης και έτσι όπως στροβιλίζεται μας ζαλίζει!Και δεν βρίσκεται κανένας να του βάλει μια τρικλοποδιά να σταματήσει την ΄γυροβολιά του
Σε άλλες περιπτώσεις θα έλεγες να σηκωθείς να φύγεις॥!ΧΑ!ΡΟΥΜΠΟΣ! Πού να πάς;,στο ίδιο σκηνικό θα βρεθείς !
Είσαι τυχερός βρε,γιατί η χώρα σου αποτελεί τον μπροστάρη σε αυτόν τον χορό!Και αφού πετύχουν τα χορευτικά βήματα,το μαντήλι θα αλλάξει χέρι!
Είναι κυκλικός ο μπάλος!
Τα δικά μας τα ηφαίστεια κοιμούνται ακόμα!Λες να μην ξυπνήσουν;
-Χαζή είσαι;।Τα ηφαίστειά μας ,αποτελούν τουριστική ατραξιόν!
Τους ρίχνουμε βαρβάτη δόση υπνωτικού γιατί μας συμφέρει να μένουν κοιμισμένα!
Για φαντάσου τι θα γινόταν,αν σε περίπτωση αποφάσιζαν απλά να "ξετσιμπλιάσουν";..
Απλά,αλλάζουν πλευρό και συνεχίζουν τον ύπνο του δικαίου!..........................................
............................................................................
Που είναι ο μαέστρος ρε παιδιά;..
Να δώσει τέλος σε αυτή την παραφωνία ,την ανομία και με το τρίτο χτύπημα της μπακέτας του να κάνουμε όλοι το μεγάλο σάλτο;॥
- Γέμισαν σκόνη τα μάτια μου..
-Είναι από την σκόνη της Σαχάρας!( βρήκε ώρα και αυτή να κάνει γενική καθαριότητα!)..
-Φυσάει όμως μανιασμένος αέρας και σου δίνει την ευκαιρία να δείς μέσα από αυτήν.
-Τι χρειάζομαι;
-Απλά ,ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια και μία ικανή "μπακέτα",για να σου δώσουν την ευκαιρία να αποδείξεις,ότι με τον δικό σου σάλτο,από ηγέτες,μπορείς να τους καταστήσεις ουραγούς!..Τους όποιους॥
Και περιμένω εγώ η αφελής το εναρκτήριο σάλπισμα από αυτόν που θα μπορέσει να σταματήσει για ένα δευτερόλεπτο την τρελλή αυτή πορεία του πλανήτη,της οποίας αποτελούμε το κέντρο।
Εις μάτην όμως!Συνεχίζουμε να στροβιλιζόμαστε πέφτοντας ο ένας επάνω στον άλλον,κάνοντας περιστροφές γύρω από τους εαυτούς μας,ψάχνοντας να βρούμε τις άκρες,χωρίς όμως να έχουμε καταλάβει ότι τις έχουν ήδη....κόψει!
Δεν μπορώ ρε φίλε μόνη μου να σταματήσω αυτή την παράνοια!Χρειάζομαι βοήθεια!,δεν μπορώ να αποδεχτώ τίποτα από όλα αυτά που διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια μας και τις ζωές μας...Είναι βρώμικο αυτό το παιχνίδι που μας βάλανε να παίξουμε ,δεν το βλέπεις;
Είναι άνισο।
...Ο άνθρωπος,το μεγαλύτερο ζώο του πλανήτη,λουφάζει μπροστά στα ομοειδή τέρατά του,ενώ η φύση αρχίζει να ξυπνά άγρια,ξερνώντας στάχτη απο τα σωθικά των κοιμισμένων ηφαιστείων,σκεπάζοντας ΄τα θύματα του ανίερου αυτού πολέμου...
.......................
Μας περικύκλωσαν με οθόνες,πολλές οθόνες!Οθόνες Η/Υ,οθόνες τρισδιάστατες τηλεοράσεων,οθόνες κινητών,οθόνες μέσα από τις οποίες μας περνάνε τα μηνύματά τους...
Για να ξεχαστούμε λες,ή για να μεταλλαχτούμε αυτόματα σε άβουλα ρομποτάκια;..
...Γυρνάει τρελλά ο πλανήτης και έτσι όπως στροβιλίζεται μας ζαλίζει!Και δεν βρίσκεται κανένας να του βάλει μια τρικλοποδιά να σταματήσει την ΄γυροβολιά του
Σε άλλες περιπτώσεις θα έλεγες να σηκωθείς να φύγεις॥!ΧΑ!ΡΟΥΜΠΟΣ! Πού να πάς;,στο ίδιο σκηνικό θα βρεθείς !
Είσαι τυχερός βρε,γιατί η χώρα σου αποτελεί τον μπροστάρη σε αυτόν τον χορό!Και αφού πετύχουν τα χορευτικά βήματα,το μαντήλι θα αλλάξει χέρι!
Είναι κυκλικός ο μπάλος!
Τα δικά μας τα ηφαίστεια κοιμούνται ακόμα!Λες να μην ξυπνήσουν;
-Χαζή είσαι;।Τα ηφαίστειά μας ,αποτελούν τουριστική ατραξιόν!
Τους ρίχνουμε βαρβάτη δόση υπνωτικού γιατί μας συμφέρει να μένουν κοιμισμένα!
Για φαντάσου τι θα γινόταν,αν σε περίπτωση αποφάσιζαν απλά να "ξετσιμπλιάσουν";..
Απλά,αλλάζουν πλευρό και συνεχίζουν τον ύπνο του δικαίου!..........................................
............................................................................
Που είναι ο μαέστρος ρε παιδιά;..
Να δώσει τέλος σε αυτή την παραφωνία ,την ανομία και με το τρίτο χτύπημα της μπακέτας του να κάνουμε όλοι το μεγάλο σάλτο;॥
- Γέμισαν σκόνη τα μάτια μου..
-Είναι από την σκόνη της Σαχάρας!( βρήκε ώρα και αυτή να κάνει γενική καθαριότητα!)..
-Φυσάει όμως μανιασμένος αέρας και σου δίνει την ευκαιρία να δείς μέσα από αυτήν.
-Τι χρειάζομαι;
-Απλά ,ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια και μία ικανή "μπακέτα",για να σου δώσουν την ευκαιρία να αποδείξεις,ότι με τον δικό σου σάλτο,από ηγέτες,μπορείς να τους καταστήσεις ουραγούς!..Τους όποιους॥
Τρίτη 20 Απριλίου 2010
...ΤΑ 2 ΚΟΡΙΤΣΙΑ...
...Μιας και άρχισε το αφιέρωμα περί πεπρωμένου και γενικά περί KISMET,και μιας και σας υποσχέθηκα ότι θα υπάρξει και συνέχεια για το θέμα,διαβάστε και αφεθείτε στο παρακάτω,-περίεργο,και όμως αληθινό γεγονός-..!
…Το Δημοτικό τελείωσε με επιτυχία και άρχισε η περίοδος του Γυμνασίου।Οι γονείς της,μάλλον καλύτερα να πω,η μητέρα της,ήθελε να γραφτεί η κόρη της σε γυμνάσιο άλλης περιοχής,που εθεωρείτο το TOP των γύρω περιοχών,με ό,τι περιλαμβάνει αυτός ο χαρακτηρισμός αναφερόμενος σε σχολεία και γενικά σε εκπαιδευτήρια.
…Έτσι λοιπόν,η 13χρονη HUMANITY,αφήνοντας τις επί 6 ετιας φίλες της του Δημοτικού,άρχισε το οδοιπορικό της για να βρεθεί σε ένα ξένο τελείως περιβάλλον,χωρίς τις συγκεκριμένες φίλες και μέχρι τότε συμμαθήτριες της.
Η απόσταση από το σπίτι στο Γυμνάσιο,ήταν μισή ώρα δρόμος,αλλά η διαδρομή πολλή ευχάριστη!
Ευτυχώς,η μικρή ήταν πολύ προσαρμόσιμη και κοινωνική και εντάχτηκε αμέσως στο νέο της περιβάλλον,που ομολογουμένως της άρεσε πολύ!..
Την επόμενη ημέρα,ξεκινώντας πάλι για το σχολειό,συνάντησε μία άλλη μαθήτρια,η οποία βγήκε από το διπλανό στενό του σπιτιού της,με προορισμό κάποιο σχολείο φυσικά.
Το δεύτερο κοριτσάκι της έπιασε την κουβέντα και της είπε ότι τελικά πάνε στο ίδιο Γυμνάσιο,την είδε την προηγούμενη ημέρα στο προαύλιο του σχολείου,μένει ακριβώς δίπλα της και την ρώτησε,αν ήθελε να πηγαίνουν μαζί σχολείο,μιας και η διαδρομή ήταν κοινή και μακρινή!…
Άλλο που δεν ήθελε η μικρή ‘ηρωίδα ‘ μας..Με αυτόν τον τρόπο,άρχισε λοιπόν μία δυνατή ,αδερφική,άρρικτη φιλία,που φυσικά δεν περιορίστηκε μόνο στις διαδρομές από και προς το σχολείο…
Τα 2 κορίτσια,μεγάλωναν μαζί,μέστωσαν μαζί,ζούσαν από κοινού τις όποιες ανησυχίες της εφηβείας τους,βίωσαν τις αγωνίες και τα άγχη που πρόσφεραν απλόχερα…οι εκπαιδευτικές αλλαγές,έκλαψαν ,’αλήτεψαν’,έγιναν ΕΝΑ!…
…Πέρασαν τα 6 ..ΠΕΤΡΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ της μέσης εκπαίδευσης..
…Και χάθηκαν τα 2 κορίτσια..!Έτσι ξαφνικά..!Όπως ξαφνικά γνωρίστηκαν..!Απορίας άξιον!Οι γειτονιές οι ίδιες..!Αλλαγή σκηνικού για την 18 χρονη HUMANITY,που την επομένη της αποφοίτησης της άρχισε με περίσσεια λύσσα να δουλεύει!Ενήλικη ούσα,ήθελε να αποδείξει ότι μπορούσε μόνη της να σταθεί και να κερδίσει την ζωή της χωρίς καμμιά βοήθεια…
…Πέρασαν 2,5 δεκαετίες από τότε..(αρχίστε να υπολογίζετε την ηλικία μου-υπάρχει λόγος-)
…Όλα αυτά τα χρόνια,πολύ συχνά έφερνα στο νου μου με νοσταλγία την όμορφη αυτή σχέση,που χάθηκε χωρίς καμμιά αιτία,χωρίς κανέναν λόγο!Απλά ένα μεγάλο ¨’ΓΙΑΤΙ’ ,κάπου –κάπου εμφανιζόταν σε κάποια άκρη του μυαλού μου…
…2003 και αποφασίσαμε ένα ωραίο πρωινό,να το ‘παιξουμε’ ιδιοκτήτες και να αγοράσουμε,όπως όλοι οι μοντέρνοι νεοέλληνες,το πολυπόθητο ‘κεραμύδι’ για να βάλουμε το κεφάλι μας από κάτω॥
Άρχισε λοιπόν το πέρα δώθε με τον μεσίτη να μας τρέχει από ‘κελεπούρι’ σε ‘κελεπούρι’…
Το πρώτο σπίτι που μας πήγε,το απέρριψα,χωρίς να ανέβω να το δω।!Δεν μου άρεσε ο δρόμος που βρισκόταν,πολύ στενός για να φιλοξενήσει απέναντι από το ‘κελεπούρι’,μία σσυστάδα 3 πολυκατοικιών!
Προσπέρασα τον δρόμο τρέχοντας॥
Μετά από ενάμισυ μήνα ψαξίματος,τα παράτησα,θεωρώντας ότι το όνειρό μου δεν ήταν να γίνω ιδιοκτήτρια ακίνητου!
Δύο εβδομάδες μετά,αφού υποτίθεται είχε σταματήσει το κυνήγι για την ανεύρεση σπιτιού,παίρνει τηλ।ο μεσίτης και λέει॥-«Έλάτε να δείτε μία φοβερή ευκαιρία,και αν δεν σας αρέσει και αυτό ,τότε να μην με λένε Δημήτρη..»
…Το είδα,ξετρελλάθηκα και φυσικά έγινε δικό μας…!,και..ευτυχώς,ο Δημήτρης,δεν χρειάστηκε να..ξαναβαπτισθεί..!
...ΙΟΥΝΙΟΣ 2007 και μόλις είχα επιστρέψει από τη δουλειά,απολαμβάνοντας τον απογευματινό καφέ μου στην βεράντα..Το μάτι μου έπεσε σε ένα διαμέρισμα στην απέναντι πολυκατοικία,που 3 χρόνια τώρα έμενε κλειστό…Για άλλη μια φορά σκέφτηκα,ότι μάλλον θα έπρεπε να είχε πεθάνει ο ένοικος που θα έμενε εκεί,αφού στα 3 χρόνια διαμονής στο σπίτι μου δεν υπήρχε καμμία ανθρώπινη παρουσία στο απέναντι διαμέρισμα..
..ΙΟΥΛΙΟΣ 2007 και έφυγα για διακοπές..
Ένα βράδυ,είδα στον ύπνο μου,ότι βρέθηκα στο σπίτι της χαμένης μου φίλης,μαζί με όλη τη τότε «μαρίδα»,και με πήγαν να με ξεναγήσουν στην παλιά μας γειτονιά,για να μου δείξουν τις αλλαγές που είχε υποστεί,σε όλα αυτά τα χρόνια της απουσίας μου॥!,στη θέση του παλιού μου σπιτιού,βρισκόταν ένα υπέροχος καταπράσινος λόφος,στη κορυφή του οποίου,δέσποζε το σπίτι που είχα μόλις αγοράσει..!!
Περίεργο όνειρο,σκέφτηκα,μόλις ξύπνησα..,βάζοντας με σε διάφορες σκέψεις εκείνο το πρωί..
…Επέστρεψα προς τα τέλη του μήνα και ένα βράδυ σε κατάσταση περισυλλογής στην βεράντα μου,συνειδητοποίησα ότι στο απέναντι διαμέρισμα κάποιοι και ίσως και εκείνη την ημέρα είχαν μόλις μετακομήσει…-Πού να ξέρετε ,σκέφτηκα,ότι πριν από εσάς,έμενε κάποιος που πέθανε…!
..3 ημέρες μετά,στην ίδια θέση,μόλις είχε σουρουπώσει,και το μάτι μου έπεσε σε μία γυναικεία φιγούρα ,στο μπαλκόνι του απέναντι «πεθαμένου».Προσπαθούσε να βολέψει και να βρεί χώρο για τις τεράστιες γλάστρες της.Επί μία ώρα παιδευόταν,σε σημείο που κουράστηκα εγώ ,παρακολουθώντας την…
..Ώσπου ξαφνικά,το μυαλό κοκκάλωσε,και τα μάτια έμειναν ακίνητα!!
Η φιγούρα ,εκείνη η γυναικεία μορφή,μου θύμησε τη Τζούλια.Την αδελφή μου,το alter ego μου,τον ίδιο μου τον εαυτό!!!!…
Όχι!,αποκλείεται,-σκέφτηκα-είσαι παρανοική,έχεις επηρεαστεί από το όνειρο..!,σύνελθε..!,είχε ζέστη σήμερα,παραδέξου το..!,μία απλή ομοιότητα είναι..,και εξ’άλλου από τόση απόσταση,δεν είναι δυνατόν να παρατηρήσεις καθαρά .ούτε φυσιογνωμία,παρά μια φιγούρα..!
…Την επόμενη,στήθηκα νωρίτερα στο παρατηρητήριό μου..Το διαμέρισμα παρουσίαζε την ίδια μορφή ερήμωσης,όπως το είχα γνωρίσει από την αρχή.
Την ίδια εικόνα συνέχιζε να παρουσιάζει και για τις επόμενες ημέρες και έφτασα στο σημείο να σκεφτώ,ότι η υπερβολική ζέστη εκείνης της ημέρας,ίσως με είχε φτάσει σε σημείο παράκρουσης!
…Μία Παρασκευή πρωί,φεύγοντας για την δουλειά μου και πηγαίνοντας να βρω το αυτοκίνητό μου,το οποίο είχα παρκάρει για πρώτη φορά,σε μακρινό σημείο σε σχέση με το σπίτι μου,την..βλέπω να περπατά μπροστά μου!..
Την φώναξα,γύρισε,την πλησίασα τρέχοντας,τα πόδια μου δεν με κράταγαν,έτρεμαν,και όταν συνειδητοποίησε ποια ήμουν,λιποθύμησε!..Όταν συνήλθε,βάλαμε και οι 2 τα κλάματα και ξεσηκώσαμε την γειτονιά από τις φωνές μας..!Κλαίγαμε και γελάγαμε συγχρόνως…Ήταν μία παγωμένη στιγμή στο χρόνο…
Εκείνη την ημέρα,δεν πήγε καμμία μας στην δουλειά.!Την κοπανήσαμε όπως τότε,στο σχολείο..
Περάσαμε όλη την ημέρα μαζί,αναπολώντας τα κοινά χρόνια της εφηβείας μας,ψάχνοντας να βρούμε την απάντηση στο μεγάλο ‘ΓΙΑΤΙ’,διαβάζοντας μαζί τα γράμματά της που μου έστελνε στις περιόδους των διακοπών και τα φύλαγα σαν ιερά κειμήλια τόσα χρόνια,βλέποντας τις επίσης καλά φυλαγμένες φωτογραφίες μας από τότε,προσπαθώντας να εξηγήσουμε την φοβερή αυτή σύμπτωση που μας έκανε να ξαναβρεθούμε…
…Σ Υ Μ Π Τ Ω Σ Η…??!!
…Το σπίτι που τελικά με ξετρέλανε και αγόρασα,ήταν το πρώτο σπίτι που είχα απορρίψει,περνώντας από έξω!!!!..
…Το σπίτι της φίλης μου είχε αγοραστεί 3 χρόνια πριν,( την ίδια ακριβώς περίοδο με εμένα),αλλά περίμεναν να τελειώσει η κόρη της το λύκειο προκειμένου να μην αλλάξουν γειτονιά,.Το σπίτι της,την πρώτη φορά που το είδαν,το απέρριψαν αμέσως,λόγω της ασύμφορης για αυτούς τιμή του.Το σπίτι της αγοράστηκε από αυτούς τελικά,6 μήνες μετά την πρώτη τους απόρριψη,όταν ο κατασκευαστής,βρέθηκε να είναι συγγενής του συζύγου της,όλως τυχαίως,οπότε φυσικά και η αγορά του ήρθε στα μέτρα τους..
…Μπορεί τώρα κανείς να μου βγάλει από το μυαλό,ότι ,ό,τι αποκαλούμε «σύμπτωση»,απλά για να ξεμπερδεύουμε,είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο και ίσως και απόκοσμο?…
..Τι είναι αυτό που τελικά καθορίζει όλα όσα πρέπει να συμβούν,σε συγκεκριμένο χρόνο και τόπο?
..Τι είναι αυτό που μας χαράζει την πορεία της ζωής μας και μας βάζει να πατάμε σε προσχεδιασμένα μονοπάτια ,για να μας οδηγήσει εκεί που πρέπει να βρεθούμε??
..Τι είναι αυτό τελικά,που γνωρίζει ότι κάτι που δεν πρέπει να χαθεί,δεν χάνεται??
… 2 μεγάλα τρανταχτά παραδείγματα έχω βιώσει φίλοι μου,που με έχουν κάνει να πιστέψω ‘ότι ,ΟΛΑ ΟΣΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ,ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΣΚΟΠΟ!..
..Την επόμενη φορά λοιπόν που θα βρεθείτε μπροστά σε μία οποιαδήποτε σύμπτωση,μην την προσπεράσετε απλά..Σκεφτείτε,ότι αυτή η «σύμπτωση»,είχε κάποιο λόγο και σκοπό για να σας συμβεί….
Μπορεί να ήταν κουραστικό αυτό που διαβάσατε,αλλά δεν μπορούσα να περικόψω τίποτα περισσότερο…
…Το Δημοτικό τελείωσε με επιτυχία και άρχισε η περίοδος του Γυμνασίου।Οι γονείς της,μάλλον καλύτερα να πω,η μητέρα της,ήθελε να γραφτεί η κόρη της σε γυμνάσιο άλλης περιοχής,που εθεωρείτο το TOP των γύρω περιοχών,με ό,τι περιλαμβάνει αυτός ο χαρακτηρισμός αναφερόμενος σε σχολεία και γενικά σε εκπαιδευτήρια.
…Έτσι λοιπόν,η 13χρονη HUMANITY,αφήνοντας τις επί 6 ετιας φίλες της του Δημοτικού,άρχισε το οδοιπορικό της για να βρεθεί σε ένα ξένο τελείως περιβάλλον,χωρίς τις συγκεκριμένες φίλες και μέχρι τότε συμμαθήτριες της.
Η απόσταση από το σπίτι στο Γυμνάσιο,ήταν μισή ώρα δρόμος,αλλά η διαδρομή πολλή ευχάριστη!
Ευτυχώς,η μικρή ήταν πολύ προσαρμόσιμη και κοινωνική και εντάχτηκε αμέσως στο νέο της περιβάλλον,που ομολογουμένως της άρεσε πολύ!..
Την επόμενη ημέρα,ξεκινώντας πάλι για το σχολειό,συνάντησε μία άλλη μαθήτρια,η οποία βγήκε από το διπλανό στενό του σπιτιού της,με προορισμό κάποιο σχολείο φυσικά.
Το δεύτερο κοριτσάκι της έπιασε την κουβέντα και της είπε ότι τελικά πάνε στο ίδιο Γυμνάσιο,την είδε την προηγούμενη ημέρα στο προαύλιο του σχολείου,μένει ακριβώς δίπλα της και την ρώτησε,αν ήθελε να πηγαίνουν μαζί σχολείο,μιας και η διαδρομή ήταν κοινή και μακρινή!…
Άλλο που δεν ήθελε η μικρή ‘ηρωίδα ‘ μας..Με αυτόν τον τρόπο,άρχισε λοιπόν μία δυνατή ,αδερφική,άρρικτη φιλία,που φυσικά δεν περιορίστηκε μόνο στις διαδρομές από και προς το σχολείο…
Τα 2 κορίτσια,μεγάλωναν μαζί,μέστωσαν μαζί,ζούσαν από κοινού τις όποιες ανησυχίες της εφηβείας τους,βίωσαν τις αγωνίες και τα άγχη που πρόσφεραν απλόχερα…οι εκπαιδευτικές αλλαγές,έκλαψαν ,’αλήτεψαν’,έγιναν ΕΝΑ!…
…Πέρασαν τα 6 ..ΠΕΤΡΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ της μέσης εκπαίδευσης..
…Και χάθηκαν τα 2 κορίτσια..!Έτσι ξαφνικά..!Όπως ξαφνικά γνωρίστηκαν..!Απορίας άξιον!Οι γειτονιές οι ίδιες..!Αλλαγή σκηνικού για την 18 χρονη HUMANITY,που την επομένη της αποφοίτησης της άρχισε με περίσσεια λύσσα να δουλεύει!Ενήλικη ούσα,ήθελε να αποδείξει ότι μπορούσε μόνη της να σταθεί και να κερδίσει την ζωή της χωρίς καμμιά βοήθεια…
…Πέρασαν 2,5 δεκαετίες από τότε..(αρχίστε να υπολογίζετε την ηλικία μου-υπάρχει λόγος-)
…Όλα αυτά τα χρόνια,πολύ συχνά έφερνα στο νου μου με νοσταλγία την όμορφη αυτή σχέση,που χάθηκε χωρίς καμμιά αιτία,χωρίς κανέναν λόγο!Απλά ένα μεγάλο ¨’ΓΙΑΤΙ’ ,κάπου –κάπου εμφανιζόταν σε κάποια άκρη του μυαλού μου…
…2003 και αποφασίσαμε ένα ωραίο πρωινό,να το ‘παιξουμε’ ιδιοκτήτες και να αγοράσουμε,όπως όλοι οι μοντέρνοι νεοέλληνες,το πολυπόθητο ‘κεραμύδι’ για να βάλουμε το κεφάλι μας από κάτω॥
Άρχισε λοιπόν το πέρα δώθε με τον μεσίτη να μας τρέχει από ‘κελεπούρι’ σε ‘κελεπούρι’…
Το πρώτο σπίτι που μας πήγε,το απέρριψα,χωρίς να ανέβω να το δω।!Δεν μου άρεσε ο δρόμος που βρισκόταν,πολύ στενός για να φιλοξενήσει απέναντι από το ‘κελεπούρι’,μία σσυστάδα 3 πολυκατοικιών!
Προσπέρασα τον δρόμο τρέχοντας॥
Μετά από ενάμισυ μήνα ψαξίματος,τα παράτησα,θεωρώντας ότι το όνειρό μου δεν ήταν να γίνω ιδιοκτήτρια ακίνητου!
Δύο εβδομάδες μετά,αφού υποτίθεται είχε σταματήσει το κυνήγι για την ανεύρεση σπιτιού,παίρνει τηλ।ο μεσίτης και λέει॥-«Έλάτε να δείτε μία φοβερή ευκαιρία,και αν δεν σας αρέσει και αυτό ,τότε να μην με λένε Δημήτρη..»
…Το είδα,ξετρελλάθηκα και φυσικά έγινε δικό μας…!,και..ευτυχώς,ο Δημήτρης,δεν χρειάστηκε να..ξαναβαπτισθεί..!
...ΙΟΥΝΙΟΣ 2007 και μόλις είχα επιστρέψει από τη δουλειά,απολαμβάνοντας τον απογευματινό καφέ μου στην βεράντα..Το μάτι μου έπεσε σε ένα διαμέρισμα στην απέναντι πολυκατοικία,που 3 χρόνια τώρα έμενε κλειστό…Για άλλη μια φορά σκέφτηκα,ότι μάλλον θα έπρεπε να είχε πεθάνει ο ένοικος που θα έμενε εκεί,αφού στα 3 χρόνια διαμονής στο σπίτι μου δεν υπήρχε καμμία ανθρώπινη παρουσία στο απέναντι διαμέρισμα..
..ΙΟΥΛΙΟΣ 2007 και έφυγα για διακοπές..
Ένα βράδυ,είδα στον ύπνο μου,ότι βρέθηκα στο σπίτι της χαμένης μου φίλης,μαζί με όλη τη τότε «μαρίδα»,και με πήγαν να με ξεναγήσουν στην παλιά μας γειτονιά,για να μου δείξουν τις αλλαγές που είχε υποστεί,σε όλα αυτά τα χρόνια της απουσίας μου॥!,στη θέση του παλιού μου σπιτιού,βρισκόταν ένα υπέροχος καταπράσινος λόφος,στη κορυφή του οποίου,δέσποζε το σπίτι που είχα μόλις αγοράσει..!!
Περίεργο όνειρο,σκέφτηκα,μόλις ξύπνησα..,βάζοντας με σε διάφορες σκέψεις εκείνο το πρωί..
…Επέστρεψα προς τα τέλη του μήνα και ένα βράδυ σε κατάσταση περισυλλογής στην βεράντα μου,συνειδητοποίησα ότι στο απέναντι διαμέρισμα κάποιοι και ίσως και εκείνη την ημέρα είχαν μόλις μετακομήσει…-Πού να ξέρετε ,σκέφτηκα,ότι πριν από εσάς,έμενε κάποιος που πέθανε…!
..3 ημέρες μετά,στην ίδια θέση,μόλις είχε σουρουπώσει,και το μάτι μου έπεσε σε μία γυναικεία φιγούρα ,στο μπαλκόνι του απέναντι «πεθαμένου».Προσπαθούσε να βολέψει και να βρεί χώρο για τις τεράστιες γλάστρες της.Επί μία ώρα παιδευόταν,σε σημείο που κουράστηκα εγώ ,παρακολουθώντας την…
..Ώσπου ξαφνικά,το μυαλό κοκκάλωσε,και τα μάτια έμειναν ακίνητα!!
Η φιγούρα ,εκείνη η γυναικεία μορφή,μου θύμησε τη Τζούλια.Την αδελφή μου,το alter ego μου,τον ίδιο μου τον εαυτό!!!!…
Όχι!,αποκλείεται,-σκέφτηκα-είσαι παρανοική,έχεις επηρεαστεί από το όνειρο..!,σύνελθε..!,είχε ζέστη σήμερα,παραδέξου το..!,μία απλή ομοιότητα είναι..,και εξ’άλλου από τόση απόσταση,δεν είναι δυνατόν να παρατηρήσεις καθαρά .ούτε φυσιογνωμία,παρά μια φιγούρα..!
…Την επόμενη,στήθηκα νωρίτερα στο παρατηρητήριό μου..Το διαμέρισμα παρουσίαζε την ίδια μορφή ερήμωσης,όπως το είχα γνωρίσει από την αρχή.
Την ίδια εικόνα συνέχιζε να παρουσιάζει και για τις επόμενες ημέρες και έφτασα στο σημείο να σκεφτώ,ότι η υπερβολική ζέστη εκείνης της ημέρας,ίσως με είχε φτάσει σε σημείο παράκρουσης!
…Μία Παρασκευή πρωί,φεύγοντας για την δουλειά μου και πηγαίνοντας να βρω το αυτοκίνητό μου,το οποίο είχα παρκάρει για πρώτη φορά,σε μακρινό σημείο σε σχέση με το σπίτι μου,την..βλέπω να περπατά μπροστά μου!..
Την φώναξα,γύρισε,την πλησίασα τρέχοντας,τα πόδια μου δεν με κράταγαν,έτρεμαν,και όταν συνειδητοποίησε ποια ήμουν,λιποθύμησε!..Όταν συνήλθε,βάλαμε και οι 2 τα κλάματα και ξεσηκώσαμε την γειτονιά από τις φωνές μας..!Κλαίγαμε και γελάγαμε συγχρόνως…Ήταν μία παγωμένη στιγμή στο χρόνο…
Εκείνη την ημέρα,δεν πήγε καμμία μας στην δουλειά.!Την κοπανήσαμε όπως τότε,στο σχολείο..
Περάσαμε όλη την ημέρα μαζί,αναπολώντας τα κοινά χρόνια της εφηβείας μας,ψάχνοντας να βρούμε την απάντηση στο μεγάλο ‘ΓΙΑΤΙ’,διαβάζοντας μαζί τα γράμματά της που μου έστελνε στις περιόδους των διακοπών και τα φύλαγα σαν ιερά κειμήλια τόσα χρόνια,βλέποντας τις επίσης καλά φυλαγμένες φωτογραφίες μας από τότε,προσπαθώντας να εξηγήσουμε την φοβερή αυτή σύμπτωση που μας έκανε να ξαναβρεθούμε…
…Σ Υ Μ Π Τ Ω Σ Η…??!!
…Το σπίτι που τελικά με ξετρέλανε και αγόρασα,ήταν το πρώτο σπίτι που είχα απορρίψει,περνώντας από έξω!!!!..
…Το σπίτι της φίλης μου είχε αγοραστεί 3 χρόνια πριν,( την ίδια ακριβώς περίοδο με εμένα),αλλά περίμεναν να τελειώσει η κόρη της το λύκειο προκειμένου να μην αλλάξουν γειτονιά,.Το σπίτι της,την πρώτη φορά που το είδαν,το απέρριψαν αμέσως,λόγω της ασύμφορης για αυτούς τιμή του.Το σπίτι της αγοράστηκε από αυτούς τελικά,6 μήνες μετά την πρώτη τους απόρριψη,όταν ο κατασκευαστής,βρέθηκε να είναι συγγενής του συζύγου της,όλως τυχαίως,οπότε φυσικά και η αγορά του ήρθε στα μέτρα τους..
…Μπορεί τώρα κανείς να μου βγάλει από το μυαλό,ότι ,ό,τι αποκαλούμε «σύμπτωση»,απλά για να ξεμπερδεύουμε,είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο και ίσως και απόκοσμο?…
..Τι είναι αυτό που τελικά καθορίζει όλα όσα πρέπει να συμβούν,σε συγκεκριμένο χρόνο και τόπο?
..Τι είναι αυτό που μας χαράζει την πορεία της ζωής μας και μας βάζει να πατάμε σε προσχεδιασμένα μονοπάτια ,για να μας οδηγήσει εκεί που πρέπει να βρεθούμε??
..Τι είναι αυτό τελικά,που γνωρίζει ότι κάτι που δεν πρέπει να χαθεί,δεν χάνεται??
… 2 μεγάλα τρανταχτά παραδείγματα έχω βιώσει φίλοι μου,που με έχουν κάνει να πιστέψω ‘ότι ,ΟΛΑ ΟΣΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ,ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΣΚΟΠΟ!..
..Την επόμενη φορά λοιπόν που θα βρεθείτε μπροστά σε μία οποιαδήποτε σύμπτωση,μην την προσπεράσετε απλά..Σκεφτείτε,ότι αυτή η «σύμπτωση»,είχε κάποιο λόγο και σκοπό για να σας συμβεί….
Μπορεί να ήταν κουραστικό αυτό που διαβάσατε,αλλά δεν μπορούσα να περικόψω τίποτα περισσότερο…
Παρασκευή 16 Απριλίου 2010
...ΚΙΣΜΕΤ...ΝΙΡΒΑΝΑ...
( Αυτή η ανάρτση,γράφτηκε πριν 2 χρόνια και το γεγονός στο οποίο αναφέρεται,αποτέλεσε σταθμό για μένα..)
..!Πρόκειται για το "ησυχαστήριό " μου.,για τον χώρο μου,τον δικό μου τόπο,την διέξοδό μου από την φορτωμένη καθημερινότητά μου..Είναι το μόνο μέρος,όπου καταφέρνω να αδειάζω τελείως το μυαλό μου και να βάζω σε παρένθεση,όλα όσα με ταλανίζουν και μου ροκανίζουν τον πολύτιμο χρόνο μου!..Είναι η NIRVANA μου,που την είχα χάσει για 5 χρόνια….και την ξαναβρήκα τελείως τυχαία,πριν 3 εβδομάδες…..
….Η ιστορία έχει ως εξής…
Πριν 8 χρόνια,αποφάσισα να ενοικιάσω ένα μικρό σπίτι σε ένα χωριό για όλο τον χρόνο,όπου θα ξέφευγα όποτε μπορούσα από το γνωστό μας καθημερινό άγχος.Το βρήκα όλως τυχαίως και ήταν αυτό που πάντα ήθελα..!Το αγάπησα με την πρώτη ματιά!Χωρίς δεύτερη σκέψη,το ενοικίασα και αφιερώθηκα σε αυτό,με όλη μου την ψυχή..
Για 3 συνεχή χρόνια,τηε επί κάθε Σ.Κ διαμονής μου,το διαμόρφωσα,έμαθα να ασχολούμαι με την γη και να απολαμβάνω τους καρπούς της και την προσπάθειά μου,φύτεψα κυπαρίσσια και δέντρα.έβαλα το προσωπικό μου στοιχείο στον εσωτερικό του χώρο,άλλαξα την διακόσμηση,προσθέτοντας τις δικές μου πινελιές..
Επί 156 συνεχή Σ.Κ,συν 50 ημέρες σκόρπιες σε αυτή την τριετία,μεταμορφωνόμουν σε μέλος της φύσης..,ώσπου κάποιοι παράγοντες,με ανάγκασαν να το αφήσω!..
…Πέρασαν 5 χρόνια από τότε..Ώσπου πριν 3 εβδομάδες,τελείως ΤΥΧΑΙΑ ,έπεσε το μάτι μου σε μία αγγελία εφημερίδας,για ενοικίαση ενός σπιτιού στο ίδιο μέρος.
Τηλεφώνησα από περιέργεια- και εδώ το ΚΙΣΜΕΤ,κάνει θριαμβευτική εμφάνιση-,όταν συνειδητοποίησα,ότι στην άλλη άκρη της γραμμής,ήταν η ιδιοκτήτρια του συγκεκριμένου σπιτιού!!! Δεν σταματάει εδώ όμως..Το.."τυχαίο",ήταν, ότι ήταν η τελευταία ημέρα της δημοσίευσης της αγγελίας,η ιδιοκτήτρια είχε ήδη κλείσει ραντεβού για την ενοικίασή του,και την εφημερίδα,την βρήκα τυχαία,στην διπλανή μου θέση στο μετρό,κατά την επιστροφή μου στο σπίτι από την δουλειά..
…Φαίνεται τρελλό?..Ουτοπία?..Ανεξήγητο?..Κι όμως είναι η πραγματικότητα! ..Την επομένη έτρεξα φυσικά και υπέγραψα τα συμβόλαια!!
Η συγκίνησή μου ήταν μεγάλη,όταν είδα ότι τα δέντρα που είχα τότε φυτέψει με αδεξιότητα αρχάριας,όχι μόνο υπήρχαν,αλλά είχαν μεγαλώσει πολύ! Συγκινήθηκα όταν είδα,ότι οι πινελιές μου υπήρχαν ακόμα στον εσωτερικό χώρο,τίποτα δεν είχε αλλάξει,τίποτα δεν είχε μετακινηθεί,τίποτα δεν είχε πεταχεί!..
Σαν να με περίμενε να ξαναεπιστρέψω..,σαν να μην έφυγα ποτέ..!
Αυτό λοιπόν είναι το πλέον αγαπημένο μου μέρος,ένα κομμάτι από εμένα!!
Εκεί λοιπόν θα με βρίσκετε,ή θα με ..χάνετε κάθε Παρασκευή απόγευμα,μέχρι Κυριακή βράδυ..Εκεί θα αποτραβιέμαι και θα ξεχνιέμαι,εκεί θα μεταλλάσσομαι και θα γίνομαι ένα με το περιβάλλον,εκεί θα βιώνω ,ό,τι οι ρυθμοί και η καθημερινότητα μου στερούν..!Εκεί θα με "ξεκουφαίνει"η απόλυτη ησυχία,εκεί θα ασχολούμαι με εμένα!..
Εκεί λοιπόν θα εξαφανίζομαι κάθε Σ.Κ.,καλοί μου φίλοι.Το μόνο μείον είναι ,ότι θα χάνω την άμεση επαφή μου μαζί σας..
Θα αφήνω εν γνώσει μου όμως "ξεκλείδωτα",για να έχετε άμεση πρόσβαση στο σπιτικό μου!
…Εξ'άλλου,η περίπολος του χωριού μας,είναι ικανότατη και πάντα σε ετοιμότητα…!
Εύχομαι ολόψυχα,να βρείτε και εσείς φίλοι μου την δική σας NIRVANA ,με όποια μορφή και τρόπο ταιριάζει στον καθένα σας..!
Πολύ λίγα πράγματα τελικά χρειαζόμαστε για να νοιώσουμε ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ!!!
..!Πρόκειται για το "ησυχαστήριό " μου.,για τον χώρο μου,τον δικό μου τόπο,την διέξοδό μου από την φορτωμένη καθημερινότητά μου..Είναι το μόνο μέρος,όπου καταφέρνω να αδειάζω τελείως το μυαλό μου και να βάζω σε παρένθεση,όλα όσα με ταλανίζουν και μου ροκανίζουν τον πολύτιμο χρόνο μου!..Είναι η NIRVANA μου,που την είχα χάσει για 5 χρόνια….και την ξαναβρήκα τελείως τυχαία,πριν 3 εβδομάδες…..
….Η ιστορία έχει ως εξής…
Πριν 8 χρόνια,αποφάσισα να ενοικιάσω ένα μικρό σπίτι σε ένα χωριό για όλο τον χρόνο,όπου θα ξέφευγα όποτε μπορούσα από το γνωστό μας καθημερινό άγχος.Το βρήκα όλως τυχαίως και ήταν αυτό που πάντα ήθελα..!Το αγάπησα με την πρώτη ματιά!Χωρίς δεύτερη σκέψη,το ενοικίασα και αφιερώθηκα σε αυτό,με όλη μου την ψυχή..
Για 3 συνεχή χρόνια,τηε επί κάθε Σ.Κ διαμονής μου,το διαμόρφωσα,έμαθα να ασχολούμαι με την γη και να απολαμβάνω τους καρπούς της και την προσπάθειά μου,φύτεψα κυπαρίσσια και δέντρα.έβαλα το προσωπικό μου στοιχείο στον εσωτερικό του χώρο,άλλαξα την διακόσμηση,προσθέτοντας τις δικές μου πινελιές..
Επί 156 συνεχή Σ.Κ,συν 50 ημέρες σκόρπιες σε αυτή την τριετία,μεταμορφωνόμουν σε μέλος της φύσης..,ώσπου κάποιοι παράγοντες,με ανάγκασαν να το αφήσω!..
…Πέρασαν 5 χρόνια από τότε..Ώσπου πριν 3 εβδομάδες,τελείως ΤΥΧΑΙΑ ,έπεσε το μάτι μου σε μία αγγελία εφημερίδας,για ενοικίαση ενός σπιτιού στο ίδιο μέρος.
Τηλεφώνησα από περιέργεια- και εδώ το ΚΙΣΜΕΤ,κάνει θριαμβευτική εμφάνιση-,όταν συνειδητοποίησα,ότι στην άλλη άκρη της γραμμής,ήταν η ιδιοκτήτρια του συγκεκριμένου σπιτιού!!! Δεν σταματάει εδώ όμως..Το.."τυχαίο",ήταν, ότι ήταν η τελευταία ημέρα της δημοσίευσης της αγγελίας,η ιδιοκτήτρια είχε ήδη κλείσει ραντεβού για την ενοικίασή του,και την εφημερίδα,την βρήκα τυχαία,στην διπλανή μου θέση στο μετρό,κατά την επιστροφή μου στο σπίτι από την δουλειά..
…Φαίνεται τρελλό?..Ουτοπία?..Ανεξήγητο?..Κι όμως είναι η πραγματικότητα! ..Την επομένη έτρεξα φυσικά και υπέγραψα τα συμβόλαια!!
Η συγκίνησή μου ήταν μεγάλη,όταν είδα ότι τα δέντρα που είχα τότε φυτέψει με αδεξιότητα αρχάριας,όχι μόνο υπήρχαν,αλλά είχαν μεγαλώσει πολύ! Συγκινήθηκα όταν είδα,ότι οι πινελιές μου υπήρχαν ακόμα στον εσωτερικό χώρο,τίποτα δεν είχε αλλάξει,τίποτα δεν είχε μετακινηθεί,τίποτα δεν είχε πεταχεί!..
Σαν να με περίμενε να ξαναεπιστρέψω..,σαν να μην έφυγα ποτέ..!
Αυτό λοιπόν είναι το πλέον αγαπημένο μου μέρος,ένα κομμάτι από εμένα!!
Εκεί λοιπόν θα με βρίσκετε,ή θα με ..χάνετε κάθε Παρασκευή απόγευμα,μέχρι Κυριακή βράδυ..Εκεί θα αποτραβιέμαι και θα ξεχνιέμαι,εκεί θα μεταλλάσσομαι και θα γίνομαι ένα με το περιβάλλον,εκεί θα βιώνω ,ό,τι οι ρυθμοί και η καθημερινότητα μου στερούν..!Εκεί θα με "ξεκουφαίνει"η απόλυτη ησυχία,εκεί θα ασχολούμαι με εμένα!..
Εκεί λοιπόν θα εξαφανίζομαι κάθε Σ.Κ.,καλοί μου φίλοι.Το μόνο μείον είναι ,ότι θα χάνω την άμεση επαφή μου μαζί σας..
Θα αφήνω εν γνώσει μου όμως "ξεκλείδωτα",για να έχετε άμεση πρόσβαση στο σπιτικό μου!
…Εξ'άλλου,η περίπολος του χωριού μας,είναι ικανότατη και πάντα σε ετοιμότητα…!
Εύχομαι ολόψυχα,να βρείτε και εσείς φίλοι μου την δική σας NIRVANA ,με όποια μορφή και τρόπο ταιριάζει στον καθένα σας..!
Πολύ λίγα πράγματα τελικά χρειαζόμαστε για να νοιώσουμε ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ!!!
Πέμπτη 15 Απριλίου 2010
...ΑΜΑ ΞΕΡΕΙΣ ΑΓΓΛΙΚΑ...
...Παρατηρώ όμως οτι η γραμματική του είναι άπταιστη!
Ξέρεις κάτι;;..Μου θυμίζει την γιαγιά μου...!'Εγραφε,όπως τα έλεγε!Όχι φυσικά την αγγλική...
...Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΣΕΛΙΔΕΣ...
ΧΑΞΛΕΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΡΓΟΥΕΛ
...Αν στοιχηματίζαμε,ποιός νομίζετε ότι θα νικούσε στα σημεία;
Τόσο αντίθετοι,αλλά και τόσο ταυτισμένοι!Παρουσιάζουν την σημερινή κοινωνία,με χρονική διαφορά,κλάσματος του δευτερολέπτου,ικανό όμως να κάνει την διαφορά!
Μεγάλος συντελεστής,η οπτική γωνία και των δύο "παρατηρητών"...
...Να πέφτουν τα στοιχήματα παρακαλώ...
...Αν στοιχηματίζαμε,ποιός νομίζετε ότι θα νικούσε στα σημεία;
Τόσο αντίθετοι,αλλά και τόσο ταυτισμένοι!Παρουσιάζουν την σημερινή κοινωνία,με χρονική διαφορά,κλάσματος του δευτερολέπτου,ικανό όμως να κάνει την διαφορά!
Μεγάλος συντελεστής,η οπτική γωνία και των δύο "παρατηρητών"...
...Να πέφτουν τα στοιχήματα παρακαλώ...
Τετάρτη 14 Απριλίου 2010
...ΘΑΛΑΣΣΙΝΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ...
2- ΤΟ ΣΑΛΠΙΣΜΑ ΤΗΣ ΜΠΟΥΡΟΥΣ-
…Αγκαλιάστηκαν!
Με τρελλή χαρά ανέβηκε τη σκάλα του καραβιού.Στην κορυφή της,τον περίμενε ο φόβος και ο τρόμος του «ΑΙΓΥΠΤΟΣ»,ο μόλις 2 μηνών ΤΑΖ,κολλητάρι του καπεταν-Μάνου,που τον είχε πάρει υπό την προστασία του,βυζανιάρικο ακόμα,με σκοπό να τον καμαρώσει μια μέρα σωστό «θαλασσό-λυκο»!
Παρ’όλες τις φιλότιμες προσπάθειες που κατέβαλε ο ΤΑΖ,για να παρουσιάσει εαυτόν ως, «..όποιος πειράξει το αφεντικό μου θα βλαστημίσει την ώρα και την στιγμή»,οι αντιστάσεις του,δεν κράτησαν παρά 20 μόνο δευτερόλεπτα..!
Ξέχασε και το φρεσκο-σηκωμένο αυτί του,που του έδινε μια «άγρια» όψη,έκλεισε τα αυτιά του στο DNA του,που του φώναζε: -«Θυμήσου.!είσαι άγριο λυκόσκυλο,καθαρόαιμος αντιπρόσωπος της ράτσας σου και γαλαζοαίματος Γερμανικός ποιμενικός..»,και όρμηξε με ασυγκράτητη χαρά στον νέο του επισκέπτη..
Χώθηκε ανάμεσα στα πόδια του βγάζοντας μικρές φωνούλες χαράς,ξάπλωσε ανάσκελα κουνώντας παράλληλα την ουρά του,παρακαλώντας για τα χάδια του Νικόλα.
Ο καπετάνος,βλέποντας την σκηνή αυτή,κούνησε απελπισμένος το κεφάλι του: “-Aν αυτό το σκυλί καταφέρει μια μέρα να γίνει σωστός φύλακας,θα είναι η ημέρα που εγώ θα γίνω Ναύαρχος॥»,είπε και έσκασε στα γέλια,βλέποντας το αποχαυνωμένο,από τα χάδια του Νικόλα,ύφος του προστατευόμενού του।
Έπιασε από τον ώμο τον Νικόλα και τον οδήγησε στην καμπίνα του.
«-Τακτοποήσου,βολέψου και έλα στη κουβέρτα για να σε ξεναγήσω στο καινούριο σου σπιτικό.Αυτή η νύχτα, θα είναι αυτή,που θα σου πάρει θεωρητικά την παρθενιά σου σαν ναυτικό..,γιατί στην πράξη,σε περιμένουν πολλές αξέχαστες και περίεργες καταστάσεις με το πρώτο σάλπισμα της μπουρούς..»,ήταν τα λόγια του καπετάνιου που ήχησαν στα αυτιά του Νικόλα σαν τις καλύτερες υποσχέσεις…
Τρίτη 13 Απριλίου 2010
..ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ...
...Ο Αρκάς,πιο επίκαιρος από ποτέ...!
( απαραίτητο το "κλικ" στις εικόνες,για..τρισδιάστατη "εμπέδωση")
( απαραίτητο το "κλικ" στις εικόνες,για..τρισδιάστατη "εμπέδωση")
...ΔΙΑ ΤΗΣ ΑΦΑΙΡΕΤΙΚΗΣ...
Ένα απόσταγμα ζωής από το Γκάντι.
21 Συμβουλές και οδηγίες χρήσης,για μια καλύτερη και με νόημα ζωή.
Διαβάζοντας τις,πόσες από αυτές βρίσκουμε να μας αντιπροσωπεύουν και πόσες ακολουθούμε;..3Χ7..
Τι λέτε;,δεν κάνουμε μια επανάληψη;...
-7 ΣΟΦΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΝΙΚΗΦΟΡΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
1. ΠΡΟΤΟΥ ΓΡΑΨΕΙΣ, ΣΚΕΨΟΥ
2. ΠΡΟΤΟΥ ΚΑΤΑΚΡΙΝΕΙΣ, ΠΕΡΙΜΕΝΕ
3. ΠΡΟΤΟΥ ΞΟΔΕΨΕΙΣ, ΚΕΡΔΙΣΕ
4. ΠΡΟΤΟΥ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΕΙΣ, ΣΥΓΧΩΡΑ,
5. ΠΡΟΤΟΥ ΤΑ ΠΑΡΑΤΗΣΕΙΣ, ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ
6. ΠΡΟΤΟΥ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΟΥ!
7 "...ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΣ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΣΑΙ
ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΣΑΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΟΥ..."
...( το πρώτο κομμάτι,μας βρίσκει παντελώς απροετοίμαστους..)
-ΤΑ ΕΠΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ:
1. ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ
2. ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ
3. ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΌΤΙ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙΣ
4. ΝΑ ΣΚΕΠΤΕΣΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΝΙΩΘΕΙΣ ΌΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ
5. ΝΑ ΝΙΩΘΕΙΣ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΟΣΑ ΕΧΕΙΣ
6. ΝΑ ΝΙΩΘΕΙΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΑ
7. ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ
...( χμ!,εδώ χρειαζόμαστε επειγόντως σκονάκι..)
-ΤΑ ΕΠΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ:
1. ΠΛΟΥΤΟ ΧΩΡΙΣ ΜΟΧΘΟ
2. ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΧΩΡΙΣ ΑΡΧΕΣ
3. ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ
4. ΓΝΩΣΗ ΧΩΡΙΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ
5. ΕΜΠΟΡΙΟ ΧΩΡΙΣ ΗΘΟΣ
6. ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΧΩΡΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΑ
7. ΑΓΑΠΗ ΧΩΡΙΣ ΘΥΣΙΑ
...( στο δε τελευταίο κομμάτι,έχουμε μείνει μεταξεταστέοι..!)
Δευτέρα 12 Απριλίου 2010
...ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΓΙΝΕΤΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΣ;..
...Πσσσσ,το πλέον εύκολο!Δεν θέλει ούτε κόπο,ούτε τρόπο..
Απλά ένα μικρό refresh σε όσα ήδη γνωρίζουμε και αντικειμενικές απαντήσεις στο παρακάτω ερωτηματολόγιο..
Όοοχιιι!Αφήστε τα σκονάκια στην άκρη!Δεν θα σας χρειαστούν!
Είναι πανεύκολες οι ερωτήσεις...
ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!.....................................
Ερώτηση 1η για 500 Ευρώ
Γιά πόσους Ελληνες πολιτικούς έχετε μάθει ή ακούσει ότι είπαν άσχημα λόγια στον Αμερικάνο Πρέσβυ την τελευταία 50ετία; Μπορείτε να φαντασθείτε τον κ. Κώστα Σημίτη, ή τον κ. Γιωργάκη Παπανδρέου ή τον κ. Κωστάκη Καραμανλή να λέει ασχημες κουβέντες στον «αξιότιμο» κ. Τόμας Μίλερ, πρέσβυ των ΗΠΑ στην Ελλάδα;
(Αν η απάντηση είναι ΄΄για κανένα΄΄ μόλις κερδίσατε 500 Ευρώ... )
Ερώτηση 2η για 1500 Ευρώ
Το παιχνίδι των Γνώσεων (Αυστηρώς και μόνο για Ελληνες...)
Πόσους πολιτικούς έχετε ακούσει να μιλούν για τα πετρέλαια στο αιγαίο ; Ίσως στις συζυτήσεις τους στο ''εξωτερικό'' να τα ξεπουλούν κάθε μέρα। (στη θέση Μπάμπουρας-Μυτιληνη- θάσο, υπάρχουν περιπου 140 εκκατ। βαρέλια ποσότητα που φτάνει να καλύψει τις ανάγκες της χώρας μας για την επόμενη 20 ετία....)
(Αν η απάντηση είναι ΄΄κανέναν΄΄ κερδίζετε άλλα 1500 Ευρώ... )
Ερώτηση 3η για 2000 Ευρώ
Πόσους πολιτικούς έχετε ακούσει να μιλούν για το χρέος της Γερμανίας προς την Ελλάδα που δεν έχει αποπληρωθεί απο το Β παγκόσμιο πόλεμο και ανέρχεται περίπου στο 1 τρις δολάρια; Ναι , ενα τρις δολάρια।
(Αν η απάντηση είναι ΄΄κανέναν΄΄ κερδίζετε άλλα 2000 Ευρώ και φτάνετε αισίως τις 4000 Ευρώ... )
Ερώτηση 4η για 1000 Ευρώ
Πόσους πολιτικούς έχετε δει να σκύβουν το κεφάλι καθημερινά στην Ευρωπαική Ενωση, την Αμερική , την Τουρκία , το ΔΝΤ και τόσους άλλους φορείς της διεθνούς πλουτοκρατικής ελίτ των βιομηχανιών;
(Αν η απάντηση είναι ΄΄πολούς΄΄ κερδίζετε άλλα 1000 Ευρώ και φτάνεις τις 5000 ... )
Ερώτηση 5η και τελευταία για...........5000 Ευρώ!!!!!!!
Πώς λέγεται αυτός που δεν καταλαβαίνει οτι τον δουλεύουν εδώ και χρόνια και οτι θα συνεχίσουν το κέρδος εις βάρος του;
Αυτός που πιστεύει οτι είναι ελεύθερος αλλά δεν έχει καταλάβει οτι είναι δούλος χειρότερος και απο αυτούς του αρχαίου κόσμου;
Αυτός που κάθε μέρα βομβαρδίζεται απο τα Μέσα Μαζικής Αποχαύνωσης απο τρομοκρατικές κρατικές-εταιριοκρατικές απειλές δηθεν πτώχευσης;
Πως λέγεται αυτός, που δεν καταλαβαίνει οτι πάνε να του τη σκάσουνε και οτι θα αναγκαστεί να πεί και ευχαριστώ που του κόβουν το 14ο μισθό; Λέγε! Πώς λέγεται;
(Αν πεις οτι λέγεται χαζός κερδίζεις .... 5000 Ευρώ. Αν προσθέσεις οτι είναι κορόιδο με πατέντα κερδίζεις και μπόνους άλλα 1000 Ευρώ... )
Ναι φίλε Ελληνα είσαι κορόιδο και μάλιστα με πατέντα. Πιστεύω να το έχεις καταλάβει τόσα χρόνια...
Υπάρχει ακόμα ελπίδα;
Υπάρχει.
1. Κλείσε την την τηλεόρασή σου (προσπαθεί να σε τρομοκρατήσει για να δεχτείς αβίαστα την κατάργηση των δικαιωμάτων σου και να σου μειώσει τις αντιστάσεις για πιθανές αλλαγές στα εργασιακά σου δικαιώματα και το μισθό)
2. Ενημερώσου μόνο απο το internet (είναι ένα μέσο που δεν μπορεί να χειραγωγηθεί αφού χαρακτηρίζεται απο ελευθεροτυπία. Φυσικά οι ισχυροί των αμερικανικών τραπεζών- πολυεθνικών δεν θα αργήσουν να το χειραγωγήσουν-ελεγξουν πλήρως και αυτό με κάποια δήθεν επικείμενη ηλεκτρονική-τρομοκρατική επίθεση. Ψάξε και θα βρείς. Όλα υπάρχουν.)
3. Κάνε μποικοτάζ στις πολυεθνικές εταιρίες όλων των τύπων (αγόραζε μόνο μικρές- τοπικές μάρκες απο το μαγαζί της γειτονιάς σου ακόμη και άν σου κοστίζει λίγο περισσότερο. Εξάλλου θα αγόραζες Nike αν ήξερες οτι στην Κίνα παιδιά κάτω των 15 ετών τα ράβουν δουλεύοντας πάνω απο 14 ώρες την ημέρα για λιγότερο απο 2 δολάρια;
4. Ζήσε φυσική ζωή κοντά στο περιβάλλον. ..
και επιτέλους απέβαλε απο μέσα σου την υποτέλεια που διακρίνει τους Έλληνες εδώ και 400 χρόνια και σταμάτα να σκύβεις το κεφάλι γιατί παντα θα ζείς υπο το καθεστώς της καρπαζιάς ....
τέλος , παραθέτω το εξής:
Όταν η Αγγλία μέσω του Αγγλου πρέσβεως Λίντλεϋ, του ζητούσε επίμονα και με απειλές κατά της χώρας μας, να μην καταδικάσει τους Έξη (6) υπεύθυνους (πολιτικούς & αρχιστράτηγο) της Μικρασιατικής Εκστρατείας, ο Πλαστήρας απήντησε:
«Η Ελλάς υπήρξε τίμια Σύμμαχος της Αγγλιας. Την εγκαταλείψατε αλλά εκείνη συνέχισε μόνη τον αγώνα. Είδε τους πληθυσμούς της να σφαγιάζονται, την ελληνική γη να ακρωτηριάζεται. Μπορεί να ζήσει και μόνη. Και αν καταρρεύσει θα στήσουμε στον Κάβο Μαλέα μιά πινακίδα που θα γράφει, πως εδώ ανθούσε κάποτε ένας πολιτισμός, που κατέστρεψαν οι Δυτικές Δυνάμεις, με πρωταγωνίστρια την Αγγλία. Αυτό να διαβιβάσεις στη Κυβέρνησή σου. Τελειώσαμε κύριε. Δεν έχουμε τίποτα άλλο να πούμε. Πηγαίνετε!»
Απλά ένα μικρό refresh σε όσα ήδη γνωρίζουμε και αντικειμενικές απαντήσεις στο παρακάτω ερωτηματολόγιο..
Όοοχιιι!Αφήστε τα σκονάκια στην άκρη!Δεν θα σας χρειαστούν!
Είναι πανεύκολες οι ερωτήσεις...
ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!.....................................
Ερώτηση 1η για 500 Ευρώ
Γιά πόσους Ελληνες πολιτικούς έχετε μάθει ή ακούσει ότι είπαν άσχημα λόγια στον Αμερικάνο Πρέσβυ την τελευταία 50ετία; Μπορείτε να φαντασθείτε τον κ. Κώστα Σημίτη, ή τον κ. Γιωργάκη Παπανδρέου ή τον κ. Κωστάκη Καραμανλή να λέει ασχημες κουβέντες στον «αξιότιμο» κ. Τόμας Μίλερ, πρέσβυ των ΗΠΑ στην Ελλάδα;
(Αν η απάντηση είναι ΄΄για κανένα΄΄ μόλις κερδίσατε 500 Ευρώ... )
Ερώτηση 2η για 1500 Ευρώ
Το παιχνίδι των Γνώσεων (Αυστηρώς και μόνο για Ελληνες...)
Πόσους πολιτικούς έχετε ακούσει να μιλούν για τα πετρέλαια στο αιγαίο ; Ίσως στις συζυτήσεις τους στο ''εξωτερικό'' να τα ξεπουλούν κάθε μέρα। (στη θέση Μπάμπουρας-Μυτιληνη- θάσο, υπάρχουν περιπου 140 εκκατ। βαρέλια ποσότητα που φτάνει να καλύψει τις ανάγκες της χώρας μας για την επόμενη 20 ετία....)
(Αν η απάντηση είναι ΄΄κανέναν΄΄ κερδίζετε άλλα 1500 Ευρώ... )
Ερώτηση 3η για 2000 Ευρώ
Πόσους πολιτικούς έχετε ακούσει να μιλούν για το χρέος της Γερμανίας προς την Ελλάδα που δεν έχει αποπληρωθεί απο το Β παγκόσμιο πόλεμο και ανέρχεται περίπου στο 1 τρις δολάρια; Ναι , ενα τρις δολάρια।
(Αν η απάντηση είναι ΄΄κανέναν΄΄ κερδίζετε άλλα 2000 Ευρώ και φτάνετε αισίως τις 4000 Ευρώ... )
Ερώτηση 4η για 1000 Ευρώ
Πόσους πολιτικούς έχετε δει να σκύβουν το κεφάλι καθημερινά στην Ευρωπαική Ενωση, την Αμερική , την Τουρκία , το ΔΝΤ και τόσους άλλους φορείς της διεθνούς πλουτοκρατικής ελίτ των βιομηχανιών;
(Αν η απάντηση είναι ΄΄πολούς΄΄ κερδίζετε άλλα 1000 Ευρώ και φτάνεις τις 5000 ... )
Ερώτηση 5η και τελευταία για...........5000 Ευρώ!!!!!!!
Πώς λέγεται αυτός που δεν καταλαβαίνει οτι τον δουλεύουν εδώ και χρόνια και οτι θα συνεχίσουν το κέρδος εις βάρος του;
Αυτός που πιστεύει οτι είναι ελεύθερος αλλά δεν έχει καταλάβει οτι είναι δούλος χειρότερος και απο αυτούς του αρχαίου κόσμου;
Αυτός που κάθε μέρα βομβαρδίζεται απο τα Μέσα Μαζικής Αποχαύνωσης απο τρομοκρατικές κρατικές-εταιριοκρατικές απειλές δηθεν πτώχευσης;
Πως λέγεται αυτός, που δεν καταλαβαίνει οτι πάνε να του τη σκάσουνε και οτι θα αναγκαστεί να πεί και ευχαριστώ που του κόβουν το 14ο μισθό; Λέγε! Πώς λέγεται;
(Αν πεις οτι λέγεται χαζός κερδίζεις .... 5000 Ευρώ. Αν προσθέσεις οτι είναι κορόιδο με πατέντα κερδίζεις και μπόνους άλλα 1000 Ευρώ... )
Ναι φίλε Ελληνα είσαι κορόιδο και μάλιστα με πατέντα. Πιστεύω να το έχεις καταλάβει τόσα χρόνια...
Υπάρχει ακόμα ελπίδα;
Υπάρχει.
1. Κλείσε την την τηλεόρασή σου (προσπαθεί να σε τρομοκρατήσει για να δεχτείς αβίαστα την κατάργηση των δικαιωμάτων σου και να σου μειώσει τις αντιστάσεις για πιθανές αλλαγές στα εργασιακά σου δικαιώματα και το μισθό)
2. Ενημερώσου μόνο απο το internet (είναι ένα μέσο που δεν μπορεί να χειραγωγηθεί αφού χαρακτηρίζεται απο ελευθεροτυπία. Φυσικά οι ισχυροί των αμερικανικών τραπεζών- πολυεθνικών δεν θα αργήσουν να το χειραγωγήσουν-ελεγξουν πλήρως και αυτό με κάποια δήθεν επικείμενη ηλεκτρονική-τρομοκρατική επίθεση. Ψάξε και θα βρείς. Όλα υπάρχουν.)
3. Κάνε μποικοτάζ στις πολυεθνικές εταιρίες όλων των τύπων (αγόραζε μόνο μικρές- τοπικές μάρκες απο το μαγαζί της γειτονιάς σου ακόμη και άν σου κοστίζει λίγο περισσότερο. Εξάλλου θα αγόραζες Nike αν ήξερες οτι στην Κίνα παιδιά κάτω των 15 ετών τα ράβουν δουλεύοντας πάνω απο 14 ώρες την ημέρα για λιγότερο απο 2 δολάρια;
4. Ζήσε φυσική ζωή κοντά στο περιβάλλον. ..
και επιτέλους απέβαλε απο μέσα σου την υποτέλεια που διακρίνει τους Έλληνες εδώ και 400 χρόνια και σταμάτα να σκύβεις το κεφάλι γιατί παντα θα ζείς υπο το καθεστώς της καρπαζιάς ....
τέλος , παραθέτω το εξής:
Όταν η Αγγλία μέσω του Αγγλου πρέσβεως Λίντλεϋ, του ζητούσε επίμονα και με απειλές κατά της χώρας μας, να μην καταδικάσει τους Έξη (6) υπεύθυνους (πολιτικούς & αρχιστράτηγο) της Μικρασιατικής Εκστρατείας, ο Πλαστήρας απήντησε:
«Η Ελλάς υπήρξε τίμια Σύμμαχος της Αγγλιας. Την εγκαταλείψατε αλλά εκείνη συνέχισε μόνη τον αγώνα. Είδε τους πληθυσμούς της να σφαγιάζονται, την ελληνική γη να ακρωτηριάζεται. Μπορεί να ζήσει και μόνη. Και αν καταρρεύσει θα στήσουμε στον Κάβο Μαλέα μιά πινακίδα που θα γράφει, πως εδώ ανθούσε κάποτε ένας πολιτισμός, που κατέστρεψαν οι Δυτικές Δυνάμεις, με πρωταγωνίστρια την Αγγλία. Αυτό να διαβιβάσεις στη Κυβέρνησή σου. Τελειώσαμε κύριε. Δεν έχουμε τίποτα άλλο να πούμε. Πηγαίνετε!»
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)