..."Ο ΜΑΡΤΗΣ Ο ΚΛΑΨΟΓΕΛΟΣ"...

  Κατά το αρχαίο ρωμαϊκό ημερολόγιο το έτος άρχιζε από τον Μάρτιο συνεπώς τότε ήταν ο πρώτος μήνας του έτους κι έτσι η Πρωτοχρονιά γιορτάζονταν την 1η Μαρτίου (Καλένδες Μαρτίου). Την ημέρα εκείνη η «εσπερία δύσις» του Ταύρου (όταν δηλαδή ο αστερισμός του Ταύρου έδυε μαζί με τον Ήλιο) σήμαινε και την αρχή του νέου έτους, ενώ οι Εστιάδες Παρθένες άναβαν νέα ιερή φωτιά στον ναό της Εστίας στην αγορά της Ρώμης.
Την Πρωτοχρονιά γιορτάζονταν επίσης και τα Ματρωνάλια, προς τιμή της θεάς Ήρας και μητέρας του Άρη, καθώς και τα γενέθλια του ίδιου του Άρη (λατινικά Mars) προς τιμήν του οποίου ο γιος του, ο μυθικός Ρωμύλος, έδωσε στον Μάρτιο το όνομα του πατέρα του που θεωρούνταν γενάρχης των Ρωμαίων.
Για τούτο και κατά τον Πλούταρχο (Βίος Νουμά, 19) αναφέρεται πως ο Μάρτιος απεικονίζεται ως άνδρας ενδεδυμένος με δέρμα λύκαινας. Κατά τους χρόνους όμως της «ελεύθερης ρωμαϊκής πολιτείας» ο μήνας αυτός ήταν αφιερωμένος στον θεό Ερμή. Κατά την υπό του Νουμά όμως διαρρύθμιση μετακινήθηκε ως τρίτος μήνας και πρώτος ο προς τιμή του ειρηνικού θεού Ιανού. Κατ΄ άλλους η μετατόπιση αυτή έγινε μετά το 153 π.Χ. από τους υπάτους εξακολουθώντας να παραμένει ο Μάρτιος πρώτος μήνας του θρησκευτικού έτους.

Ένα από τα πιο διαδεδομένα έθιμα, που προέρχεται από την αρχαιότητα, είναι και η τοποθέτηση από τις μανάδες την 1η Μαρτίου ενός μικρού βραχιολιού από άσπρο και κόκκινο νήμα (που ονομάζεται Μάρτης) στο χέρι των παιδιών τους για να μην τα μαυρίσει ο Ήλιος.
Ενώ ακόμη κατάλοιπο της αρχαιότητας είναι και το έθιμο που ήθελε τις ανύπαντρες κοπέλες να βάζουν των Αγίων Θεοδώρων κόλλυβα κάτω από το προσκέφαλό τους για να τους φανερώσουν τον άντρα που θα έπαιρναν.
Επίσης κατά το μήνα αυτό συνηθίζονταν παλιά και το έθιμο της χελιδώνας.

•  
• «Φύλα ξύλα για τον Μάρτη να μη κάψεις τα παλούκια»
• «Όπως ασπρίζουν τα βουνά το Μάρτη από τα χιόνια, έτσι ν΄ ασπρίσουν τα μαλλιά της νύμφης απ΄ τα χρόνια».
• «Αν ρίξ΄ ο Μάρτης δυο νερά κι΄ Απρίλης άλλο ένα, χαρά σε κείνο το ζευγά πό ΄χει πολλά σπαρμένα».
• «Μάρτης βρέχει; Ποτέ μη πάψει» ή «Μάρτης έβρεχε κι ο θεριστής χαιρόταν»
• «Κάλλιο Μάρτης καρβουνιάρης παρά Μάρτης λιοπυράρης».
• «Οπόχει κόρη ακριβή τον Μάρτη Ήλιος μη τη δει»
• «Του Μάρτη οι αυγές με κάψανε του Μάη το μεσημέρι…».
• «Τον Μάρτη στον Ήλιο μη κοιμηθείς».

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!!!

 Πηγή

...JE VEUX...

..Αφιερωμένο εξαιρετικά και από καρδιάς,σε όσους τολμούν να το τραγουδήσουν και οι στίχοι,γίνουν τρόπος ζωής...

..ΑΠΟΚΡΙΕΣ,ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ...

Γαϊδουροδρομίες - Σάπες

Στις Σάπες της Ροδόπης αναβιώνει την Κυριακή της Αποκριάς το έθιμο των Γαϊδουροδρομιών σε κεντρικό δρόμο της πόλης. Οι νέοι της περιοχής διαγωνίζονται στην ταχύτητα τρέχοντας με γαϊδούρια. Έπειτα ακολουθεί γλέντι στην Πλατεία Δημαρχείου με συγκροτήματα από όλη τη Θράκη.

Δίκη του Καδή – Λιτόχωρο

Στο Λιτόχωρο Πιερίας θα αναβιώσουν το βράδυ της Κυριακής έθιμα που έχουν σκοπό τον εξαγνισμό των κακών πνευμάτων και τον εξοβελισμό της κακοτυχίας. Αυτό επιτυγχάνει, σύμφωνα με το έθιμο, ο Χορός των βωμολόχων που περιδιαβάζει όλο το χωριό με πειράγματα για όλους τους περαστικούς. Ακολουθεί βέβαια ξέφρενο γλέντι.
Στην Πολυκάρπη της Πέλλας θα αναβιώσει η Δίκη του Καδή. Οι κάτοικοι θα συγκεντρωθούν στην πλατεία για να δικάσουν τον αντιπρόσωπο της κακοκεφιάς και της κακής τύχης. Τελικά τον καταδικάζουν και καίνε το ομοίωμά του ανάμεσα σε χορούς και τραγούδια

Οι "κουδουνάτοι" στην Νάξο

Η Νάξος θεωρείται η γενέτειρα του Θεού Διονύσου. Από το πρώτο κιόλας Σάββατο της Αποκριάς, ξεκινάει ο εορτασμός, με το σφάξιμο των χοίρων και άλλων εκδηλώσεων.
Το μεσημέρι της τελευταίας Κυριακής στην Απείρανθο, εμφανίζονται οι "κουδουνάτοι". Αυτοί φορούν κάπα και κουκούλα, γυρνούν το χωριό κάνοντας θόρυβο και προκαλούν με άσεμνες εκφράσεις. Οι ίδιοι κρατούν "σόμπα", ξύλο που παραλληλίζεται με τον διονυσιακό φαλλό. Μαζί τους μπλέκονται ο "Γέρος", η "Γριά" και η "Αρκούδα". Στις αποκριάτικες εκδηλώσεις των "Κουδουνάτων" μπορεί κανείς να δει το "γάμο της νύφης", το "θάνατο", την "ανάσταση του νεκρού" και το "όργωμα".
Την Καθαρή Δευτέρα στις κοινότητες Ποταμιά, Καλόξιδο, Λειβάδια κλπ. οι κάτοικοι ντύνονται "Κορδελάτοι" ή "Λεβέντες" γιατί στο φέσι και στους ώμους έχουν κορδέλες.
Οι Κορδελάτοι είναι φουστανελοφόροι και η δεύτερη ονομασία τους "Λεβέντες" αποδίδεται στους Πειρατές. Από κοντά τους ακολουθούν και οι ληστές, οι "Σπαραρατόροι", που αρπάζουν τις κοπέλες για να τις βάλουν με το ζόρι στον χορό και το γλέντι, που κρατάει ως το πρωί.

Το έθιμο του καλόγερου στο νομό Σερρών

Στο νομό Σερρών στην Αγία Ελένη την Δευτέρα της Τυρινής συναντάμε το έθιμο του "καλόγερου". Την γιορτή αυτή αρχίζουν οι Αναστενάρηδες με απόκρυφη μυσταγωγία και συμμετέχουν και οι μίμοι, οι οποίοι συγκροτούν τον θίασο: ο Βασιλιάς, το Βασιλόπουλο, ο καπιστράς, ο καλόγερος, η νύφη, η μπάμπω και το εφταμηνίτικο, οι γύφτοι με την αρκούδα και τέλος οι Κουρούτζηδες (φύλακες).
Αφού ο θίασος του Καλόγερου επισκεφθεί όλα τα σπίτια του χωριού, συγκεντρώνονται όλοι οι κάτοικοι στην πλατεία, όπου γίνεται η προετοιμασία του συμβολικού αγρού για την σπορά και ακολουθεί η σκηνή του θανάτου και της ανάστασης του πρωταγωνιστή Καλόγερου. Μόλις αναγγελθεί η ανάσταση του πρωταγωνιστή, ο θίασος αρχίζει κυκλικό χορό γύρω από το συμβολικά σπαρμένο χωράφι με τον Βασιλιά Σπορέα, στην κορυφή του χορού. Μετά τον χορό ο Αναστενάρης δίνει τις ευχές του και το πλήθος ευχόμενο "κι από του χρόνου" διαλύεται.
Η λαϊκή αυτή θρακική λατρεία, παρουσιάζει επίσης εμφανή τα γνωστά στοιχεία του αρχαίου Διονυσιασμού.
Οι ερευνητές του εθίμου, βλέπουν τα πάθη και την Ανάσταση του Καλόγερου ως επιβίωση από τα πάθη του Θεού Διονύσου.

Αφού ο θίασος του Καλόγερου επισκεφθεί όλα τα σπίτια του χωριού, συγκεντρώνονται όλοι οι κάτοικοι στην πλατεία, όπου γίνεται η προετοιμασία του συμβολικού αγρού για την σπορά και ακολουθεί η σκηνή του θανάτου και της ανάστασης του πρωταγωνιστή Καλόγερου. Μόλις αναγγελθεί η ανάσταση του πρωταγωνιστή, ο θίασος αρχίζει κυκλικό χορό γύρω από το συμβολικά σπαρμένο χωράφι με τον Βασιλιά Σπορέα, στην κορυφή του χορού. Μετά τον χορό ο Αναστενάρης δίνει τις ευχές του και το πλήθος ευχόμενο "κι από του χρόνου" διαλύεται.
Η λαϊκή αυτή θρακική λατρεία, παρουσιάζει επίσης εμφανή τα γνωστά στοιχεία του αρχαίου Διονυσιασμού.
Οι ερευνητές του εθίμου, βλέπουν τα πάθη και την Ανάσταση του Καλόγερου ως επιβίωση από τα πάθη του Θεού Διονύσου.

Το έθιμο της «Mπούλας» και του «Γενίτσαρου» στη Nάουσα

Στη Nάουσα αναβιώνει το έθιμο της «Mπούλας» και του «Γενίτσαρου». Η ιστορία του παραδοσιακού χορευτικού συγκροτήματος αρχίζει το 1705. Την χρονιά εκείνη οι Ναουσαίοι τιμώντας τη μνήμη των παλικαριών που έπεσαν στον αγώνα εναντίον των Τούρκων, εμφανίστηκαν την αποκριά με τις στολές των αρματολών, με κέρινο πρόσωπο και θώρακα από χιλιάδες ασημένια νομίσματα. Οι στολές, η μουσική και οι χοροί είναι αυθεντικοί και μεταφέρονται από γενιά σε γενιά, χωρίς ξένη επίδραση. Οι χορευτικοί σύλλογοι και η φιλαρμονική της πόλης παίζουν και χορεύουν στους δρόμους και σε πολλά στέκια γλεντιού, όπου προσφέρονται δωρεάν ναουσιώτικο κρασί, μήλα και άλλα εδέσματα.

Περισσότερα ήθη και έθιμα ,θα βρείτε στο  http://www.asxetos.gr

...Η ΑΘΗΝΑΙΚΗ ΑΠΟΚΡΙΑ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ...

Λαέ μου περιούσιε, λαέ μου κουρελή,
Για τη χαρά σου θλίβομαι, το κέφι σου με πνίγει,
Αλλοτε πλήρωνες φθηνά για να γλεντούν πολλοί,
Τώρα πληρώνης ακριβά για να γλεντούν ολίγοι.

Γ. Σουρής


 Στα  πρώτα χρόνια της νέας πρωτεύουσας, χοροί μεταμφιεσμένων οργανώνονταν από ξένους αστούς που ήταν εγκατεστημένοι σ’ αυτή ενώ και η παλιά αριστοκρατία της Αθήνας διοργάνωνε εσπερίδες. Τα τοπικά εορταστικά έθιμα, όπως είχαν επιβιώσει στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, διατηρήθηκαν και αναμίχθηκαν με διάφορα ευρωπαϊκά.
Η συνοικία της Πλάκας, μια από τις πλέον πυκνοκατοικημένες περιοχές εκείνη την εποχή αφού η πόλη οργανωνόταν κυρίως γύρω από την Ακρόπολη, ζούσε τον θόρυβο των σχετικών εκδηλώσεων των κατοίκων της. Μασκαρεμένοι ή μη οι Αθηναίοι, γύριζαν στους δρόμους και πετούσαν στα ανοικτά παράθυρα και τους εξώστες φασόλια, ρύζι, καλαμπόκι, κουκιά και άλλα όσπρια, όπως όριζε το έθιμο -δεν είχαν ακόμη εισαχθεί σερπαντίνες και κομφετί.
Στα μικρά χαμίνια που ακολουθούσαν τις πομπές έριχναν ζαχαρωτά με πιπέρι που προκαλούσε μορφασμούς στους μικρούς και γέλιο στους μεγάλους.

Τον Ιανουάριο του 1887, στο Δημαρχείο της Αθήνας, λόγιοι και δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες και διανοούμενοι συγκεντρώθηκαν σε μια προσπάθεια να δοθεί ευρωπαϊκό χρώμα στην αθηναϊκή αποκριά και να προσφερθεί η έξυπνη παρωδία αντί της χονδροειδούς σάτιρας και καλλιτεχνικός συμβολισμός εκεί όπου κυριαρχούσε η χυδαία διακωμώδηση. Ορίσθηκαν βραβεία για τις περισσότερο επιτυχημένες μεταμφιέσεις, αλληγορικές παραστάσεις και την λαμπρότερη διακόσμηση εξωτερικού κτιρίου καθώς και ελλανόδικος επιτροπή.
Στη σχετική προκήρυξη του ομιτάτου, της επιτροπής που είχε την ευθύνη της οργάνωσης διευκρινιζόταν ότι δεν θα λαμβάνονταν υπόψιν μεταμφιέσεις «αντικείμεναι εις την ευπρέπειαν και ευκοσμίαν ή σκοπούσαι την υβριστικήν παρώδησιν πολιτικών προσώπων ή άλλων ωρισμένων πολιτών».

  Ο Θ. Βελλιανίτης, μέλος της οργανωτικής επιτροπής, του ομιτάτου του καρναβαλιού του 1889, οπότε έκανε την πρώτη του επίσημη εμφάνιση και ο καρνάβαλος, έγραφε : «…Η Αθηναϊκή αποκριά μέχρι του 1889 ευρίσκετο σε μεγάλη ξεπεσούρα. Απεφασίσαμεν λοιπόν τότε μερικοί νέοι δημοσιογράφοι και έμποροι, να συστήσωμεν αποκριάτικες παρελάσεις, όπως εγίνοντο εις την Βενετίαν, την Ρώμην και την Νίκαιαν. Την τελευταίαν Κυριακή της Αποκριάς έγιναν αι παρελάσεις των μεγαλοπρεπών αρμάτων με τις μασκαράτες. Αι Αθήναι δεν είχαν παραστή ουδέποτε εις παρόμοιον θέαμα… Αι Αθήναι και ο Πειραιεύς είχαν από της μεσημβρίας τεθή εις κίνησιν. Αι συνοικίαι είχαν ερημωθή και ούτε η κουτσή Μαρία έμεινε στο σπίτι της…».

Φαίνεται όμως ότι ο εξευρωπαϊσμένος αυτός τρόπος εορτασμού δεν γινόταν αποδεκτός από το σύνολο του αθηναϊκού κοινού και κάποιοι υπεραμύνονταν της παλιάς Αποκριάς που ήταν «…αληθινή διασκέδασις, είχε ντόπιο χρώμα, δικά της τραγούδια … υπήρχε το μεγάλο γέλιο, το ξέσπασμα, το πνεύμα και η ντόπια σάτιρα, και προ παντός η ποικιλία και η αληθινή διασκέδασις του λαού…»...

 Πηγή http://www.24grammata.com/

...ΤΡΙΩΔΙΟ,ΑΠΟΚΡΙΑ,ΜΑΣΚΑΡΑΣ...

γράφει ο Γιώργος Δαμιανός

Τριώδιο: «άνοιξε το Tριώδιο»: H φράση χρησιμοποιείται μεταφορικά και σημαίνει την έναρξη της Aποκριάς. Για την Oρθόδοξη Eκκλησία, όμως, η φράση κυριολεκτείται, επειδή δέκα Κυριακές πριν το Πάσχα αναγνώσκεται το εκκλησιαστικό βιβλίο, το λεγόμενο Tριώδιο< τρεις ωδές. Πρόκειται για Υμνογραφικούς Κανόνες – εκκλησιαστικά ποιήματα- που αποτελούνται μόνο από τρεις ωδές αντί από εννέα ωδές, που είναι το σύνηθες.

Απόκρεως, αποκριά, απόκριες: Η αποκρέα (ενν. Κυριακή ή ημέρα), αρχικά, προσδιόριζε την τελευταία μέρα κατανάλωσης του κρέατος (από+κρέας). Η εβδομάδα πριν τη μεγάλη Σαρακοστή θεωρείται προπαρασκευαστική για τη νηστεία των σαράντα ημερών. Σ’ αυτή την εβδομάδα επιτρέπεται η κατανάλωση γαλακτομικών αλλά όχι του κρέατος (από + κρέως> γεν. ενικ. του ουσ. “κρέας”). Γι αυτό, άλλωστε, η σαρκοφαγία, τιμάται ιδιαίτερα κατά την προηγούμενη εβδομάδα, με αποκορύφωμα την Τσικνοπέμπτη. Η τελευταία ημέρα σαρκοφαγίας (η αποκριά) προσδιόρισε, τελικά, όλη την περίοδο των αποκριάτικων εορτασμών. Ας μην ξεχνάμε ότι οι πιστοί αποκρεύουν (απέχουν από το κρέας) την ημέρα του Aγίου Φιλίππου (14 Νοεμβρίου), πριν αρχίσει η νηστεία των Χριστουγέννων, την Κυριακή των Aγίων Πάντων (την Kυριακή μετά την Πεντηκοστή) και την τελευταία ημέρα του Ιουλίου, για τη νηστεία του Δεκαπενταύγουστου.

Μασκαράς: Η Ιταλική λέξη maschera σημαίνει το “προσωπείο”. Το maschera παράγεται από το masca, το οποίο ακόμα και σήμερα στη διάλεκτο του Piemonte προσδιορίζει τη μάγισσα. Κατα τους Deviz, Dozy, Mahn το υστερολατινικό masca παράγεται από το αραβικό maskara (: γελωτοποιός). Kατά το συνεργάτη μας, τον κ. Ραχίμι, το maskara παράγεται από το ρήμα ΣΟΧΡ سخر που σημαίνει «κοροϊδεύω, ξεγελάω, αστειεύομαι». Από το ρήμα παράγεται το όνομα ΜΑΣΧΑΡΕ مسخره (: γελοίος). Πάντως είτε Ιταλική, είτε Αραβική είναι η λέξη στην ελληνική έδωσε τις λέξεις: μάσκα, μασκέ, μάσκαρα, μασκαράς, μασκαρεύω, μασκάρεμα μασκαριλίκι, μασκότ κ.ά.




πηγή  www.24grammata.com.

...Ο μικρός ΡΑΦΑΗΛ,από την Κατερίνη χρειάζεται την βοήθεια όλων μας!

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ¨-http://anemo-milos.blogspot.com/


ΕΠΕΙΓΟΝ

Ο μικρός ΡΑΦΑΗΛ,από την Κατερίνη και χρειάζεται την βοήθεια όλων μας!
ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΑΓΚΗ!

Ο 4χρονος ΡΑΦΑΗΛ, είναι από την Κατερίνη και χρειάζεται την βοήθεια όλων μας!  Πάσχει από λευχαιμία και θα χρειαστεί να κάνει μεταμόσχευση μυελού των οστών.

Δυστυχώς, μόνο 1 στους 15.000 δοτές είναι συμβατός και στις περισσότερες περιπτώσεις ΔΕΝ είναι συγγενής, όποτε καταλαβαίνετε πόσο σημαντική είναι η συμμετοχή όλων μας, συγγενών, φίλων ή μη.

Η διαδικασία  για τους δότες είναι απλή.  Αρκεί μια απλή.. αιματολογική εξέταση στα κέντρα ιστοσυμβατότητας για να διαπιστωθεί αν είναι συμβατοί οι δότες. Όπου δεν υπάρχουν αντίστοιχα κέντρα, τότε η εξέταση αυτή γίνεται στα κέντρα αιμοδοσίας των νοσοκομείων.

Η δήλωση εθελοντικής δωρεάς πρέπει να γίνεται μετά από ενημέρωση για τη διαδικασία, σοβαρή σκέψη και συνειδητή απόφαση. Κανείς όμως δεν γνωρίζει αν αύριο είναι αυτός ή κάποιο μέλος της οικογένειας του που θα βρεθεί σε αυτή την ανάγκη!


Όσοι επιθυμούν να βοηθήσουν, μπορούν να απευθυνθούν στα νοσοκομεία της περιοχής τους  για μια απλή αιματολογική εξέταση.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε μαζί μου:

Τηλέφωνο πατέρα Γιάννης: 6944-520183

Ας χαρίσουμε ελπίδα και χαμόγελο  στο μικρό Ραφαήλ.

Γενικές Πληροφορίες:

Η εξέταση είναι δωρεάν, ανώνυμη και γίνεται στα κέντρα αιμοδοσίας των νοσοκομείων. Δεν έχει σημασία που ζει ο καθένας, υπάρχει Παγκόσμια Τράπεζα Δοτών Μυελού των Οστών, όποτε η σωτήρια βοήθεια μπορεί να έρθει ακόμη και από την άλλη άκρη του κόσμου.

Για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε στα:

http://www.eom.gr/article_detail.asp?e_cat_id=6&e_article_id=60

• Σε όλα τα κέντρα αιμοδοσίας των Νοσοκομείων
• «Γ. Γεννηματάς» Αθηνών (210-7711914) Τμήμα Ανοσολογίας – Εθνικό Κέντρο Ιστοσυμβατόητας
• «Ευαγγελισμός»(210-7205701) Τμήμα Ανοσολογίας –Ιστοσυμβατόητας
• «Ιπποκράτειο» Θεσσαλονίκης (2310-892056) Τμήμα Ανοσολογίας – Περιφερικό Κέντρο Ιστοσυμβατόητας
• «Έλενα Βενιζέλου»(210-6453759)Ανοσοβιολογικό Τμήμα
• «Αγία Σοφία» (210-7757401) Τμήμα Ανοσολογίας και Ιστοσυμβατοτητας
• «Π. Ν. Λάρισας» (2410-682137) Τμήμα Ανοσολογίας και Ιστοσυμβατοτητα

Το είδαμε στο: http://anemo-milos.blogspot.com/2011/02/blog-post_2578.html#ixzz1FBaRl5Pw

...ΟΙ ΤΥΧΕΡΟΙ ΤΟΥ 2010...

..Αν έχεις τύχη διάβαινε...





...και ριζικό,περπάτα...

Συνδικάτο Εργαζομένων Εταιρειών Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών

Αναδημοσίευση από  : http://sindikato-see-daa.blogspot.com/

Κυριακή, 27 Φεβρουαρίου 2011

Έγκριση Καταστατικού

                                                                                                01.03.2011                                         

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Μετά από δικαστικές κωλυσιεργίες και υπόγειες παρεμβάσεις, που καθυστέρησαν την απόφαση, το πρωτοδικείο Αθηνών ενέκρινε το καταστατικό του Συλλόγου και νομιμοποίησε την σύστασή του ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ.

Το ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΑ ΑΘΗΝΩΝ είναι μια πραγματικότητα.

Είναι μια πραγματικότητα που αλλάζει τα δεδομένα στο χώρο του αεροδρομίου.

Είναι μια πραγματικότητα που με την καθοριστική συμβολή των εργαζόμενων, μπορεί να συμβάλλει στην αναγέννηση του συνδικαλιστικού κινήματος, στην ενωτική παρέμβαση, στην συσπείρωση των εργαζόμενων πάνω στα κοινά προβλήματα και στην προάσπιση και προαγωγή των συμφερόντων τους.

Τα δείγματα της δράσης του ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ έχουν ήδη φανεί από την πρώτη μέρα της σύστασης του μέχρι τώρα. Γίνανε παρεμβάσεις, στα πλαίσια των δυνατοτήτων του, σε χώρους, που είτε  υπήρχε συνδικαλιστική εκπροσώπηση είτε όχι. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά στους εργαζόμενους.

Μια νέα σελίδα ανοίγει. Οι ευθύνες μεγαλώνουν μαζί με τις απαιτήσεις των εργαζόμενων. Η δύσκολη συγκυρία που διαμορφώνει η κρίση μαζί με την πρωτοφανή επίθεση που δέχονται οι κατακτήσεις των εργαζόμενων με άλλοθι το ξεπέρασμα της κρίσης, απαιτούν ένα άλλο  μοντέλο συνδικαλιστικής οργάνωσης και δράσης. Που θα στέκεται σταθερά και ανυποχώρητα απέναντι στις επιδιώξεις των εργοδοτών, που θα αφουγκράζεται και θα λογοδοτεί στους εργαζόμενους, που δεν θα ξεκόβεται σε μια συνδικαλιστική γραφειοκρατία που όλοι έχουν γνωρίσει. Που δεν θα χωρίζει τους εργαζόμενους σε ελίτ και «πληβείους».Που δεν θα αντιμετωπίζει τα άλλα σωματεία σαν αντιπάλους, αλλά, σαν συνοδοιπόρους στην κοινή πορεία. 

Αυτή η επιδίωξη και προσδοκία καλεί τους εργαζόμενους του χώρου να αγκαλιάσουν το ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ. Να γίνουν μέλη του. Να το στηρίξουν γιατί είναι η δική τους δύναμη. Γιατί η ενότητα, η μαζικότητα, η συνέπεια και η αγωνιστικότητα είναι τα χαρακτηριστικά που χρειάζονται πολύ περισσότερο σήμερα που οι εργοδότες προσπαθούν να σπρώξουν τον κάθε εργαζόμενο στην ατομική λύση, που σχεδιάζουν τα εργοδοτικά σωματεία για να επιτύχουν τις επιδιώξεις τους, που καλλιεργούν την ανασφάλεια, την φοβία και την μοιρολατρία «ότι τίποτα δεν γίνεται πλέον». Η ζωή και η ιστορία έχει διαψεύσει τέτοιες επιδιώξεις. Και εμείς θα το αποδείξουμε.

Με συναδελφικούς και αγωνιστικούς χαιρετισμούς

Η ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

...ΡΗΤΑ ΣΟΦΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ...

Οι άνδρες κυνηγούν. Οι γυναίκες ψαρεύουν.
Βίκτωρ Ουγκώ, 1802-1885, Γάλλος Συγγραφέας

Η γυναίκα θέλει πολλά από έναν άνδρα, ενώ ο άνδρας θέλει μόνο ένα, αλλά από πολλές γυναίκες.
Κονσταντίν Μελιχάν, Ρώσος χιουμορίστας 

Ο παράδεισος βρίσκεται εκεί που είναι η Εύα.
Mark Twain, 1835-1910, Αμερικανός συγγραφέας 
Βλέπεις πολλούς έξυπνους άντρες με ηλίθιες γυναίκες, αλλά ποτέ μια έξυπνη γυναίκα με ηλίθιο άντρα.
Erica Jong, γ. 1942, Αμερικανίδα συγραφέας 
Αν δεν υπήρχαν γυναίκες, όλα τα λεφτά του κόσμου δεν θα είχαν σημασία.
Αριστοτέλης Ωνάσης, 1900-1975, Έλληνας εφοπλιστής 

Οι άντρες νομίζουν ότι πάντα αυτοί έχουν την πρωτοβουλία απέναντι στις γυναίκες, στην πραγματικότητα όμως δεν πλησιάζουν σχεδόν ποτέ όσες δεν τους κοιτούν.
Pierre Louÿs, 1870-1925, Βέλγος συγγραφέας 

Το να κερδίσεις έναν άντρα είναι τέχνη. Το να τον κρατήσεις είναι επάγγελμα.
Simone De Beauvoir, 1908-1986, Γαλλίδα Συγγραφέας 

Οι γυναίκες και οι γάτες θα κάνουν ό,τι τους αρέσει,  οι άντρες και οι σκύλοι θα πρέπει να χαλαρώσουν και να συνηθίσουν σ' αυτήν την ιδέα.
Robert Heinlein, 1907-1988, Αμερικανός συγγραφέας επιστ. φαντασίας 
Στις μέρες μας, αν ένας άντρας ανοίξει την πόρτα για μια κυρία, είναι πιθανότατα ο πορτιέρης.
Mae West, 1892-1980, Αμερικανίδα ηθοποιός 

Στις γυναίκες αρέσει αυτό που ακούν, στους άντρες αυτό που βλέπουν.
Marcel Achard, 1899-1974, Γάλλος συγγραφέας 
Ένα κορίτσι με μέλλον πρέπει να αποφεύγει έναν άντρα με παρελθόν.
Evan Esar, 1899-1995, Αμερικανός χιουμορίστας

Υπάρχουν δυο μόνο πράγματα που μπορούν να κάνουν τη γυναίκα σου ευτυχισμένη: πρώτον να την κάνεις να νομίζει ότι περνάει το δικό της και, δεύτερον, να περνάει το δικό της.
Λύντον Τζόνσον, 1908-1973, Αμερικανός Πρόεδρος [1963-1968]

Ας αφήσουμε τις όμορφες γυναίκες για τους άντρες που δεν έχουν φαντασία.
Marcel Proust, 1871-1922, Γάλλος συγγραφέας

Μια γυναίκα ξέρει να σωπαίνει όταν έχει δίκιο. Ένας άντρας, όταν έχει δίκιο, εξακολουθεί να μιλάει.
Malcolm de Chazal, 1902-1981, Φιλόσοφος από τον Αγ.Μαυρίκιο

Οι άντρες αγαπάνε λίγο και συχνά, ενώ οι γυναίκες πολύ και σπάνια.
Ζαν-Ζακ Ρουσώ, 1712-1778, Γαλλοελβετός φιλόσοφος

Το καλύτερο απόκτημα ενός άντρα, ή το χειρότερο, είναι η γυναίκα του.
Thomas Fuller, 1608-1661, Άγγλος στοχαστής

Για να είσαι ευτυχισμένη μ' έναν άντρα, πρέπει να τον καταλαβαίνεις πολύ και να τον αγαπάς λίγο. Για να είσαι ευτυχισμένος με μια γυναίκα, πρέπει να την αγαπάς πολύ και να μην προσπαθείς να την καταλάβεις καθόλου.
Hellen Rowland, 1875-1950, Αμερικανίδα χιουμορίστρια 

Η γυναίκα μου είναι ζώδιο της γης. Εγώ είμαι ζώδιο του νερού. Μαζί είμαστε ζώδιο της λάσπης.
Henry Youngman, 1906-1998, Αμερικανός κωμικός
Όταν ήμουν νέος, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μην παντρευτώ προτού βρω την ιδανική γυναίκα. Τελικά την βρήκα, αλλά έψαχνε κι αυτή για τον τέλειο άνδρα.
Robert Schuman, 1886-1963, Γάλλος πρωθυπουργός [1946-48] 

Οι άντρες θέλουν από τις γυναίκες το ίδιο πράγμα που ζητάνε από τα εσώρουχά τους: λίγη υποστήριξη, ζεστασιά, άνεση, ελευθερία.
Jerry Seinfeld, γ.1954, Αμερικανός κωμικός 

Ο πόλεμος ανάμεσα στα δύο φύλα είναι ο μόνος στον οποίο τα αντίπαλα μέρη κοιμούνται τακτικά με τον εχθρό.
Quentin Crisp, 1908-1999, Βρετανός συγγραφέας

Οι άντρες αγαπούν με τα μάτια τους. Οι γυναίκες με τ' αυτιά τους.
Za Za Gabor, γ. 1917, Ουγγροαμερικανίδα ηθοποιός

Mιά πραγματικά έξυπνη γυναίκα ξέρει πότε να αρνηθεί ένα φιλί, χωρίς να το στερηθεί.

...ΚΑΛΗ ΚΥΡΙΑΚΗ!...

Ταινία του Θ. Αγγελόπουλου

Ο σκηνοθέτης Θ. Αγγελόπουλος μπαίνει σ` ένα μπαρ. Κάθεται και παραγγέλνει ένα ποτό ενώ παρατηρεί έναν τύπο στο μπαρ να κάθεται ακίνητος στο σκαμπό για ένα 15λεπτο. Αργά σηκώνει το ποτό και πίνει μια γουλιά. Αφήνει αργά το ποτήρι στον πάγκο και ανάβει αργά το τσιγάρο.
Ο Θόδωρος συλλαμβάνει τη μεγάλη ιδέα "Να τος ο νέος πρωταγωνιστής"
Τον πλησιάζει και του λέει:
- Φίλε θέλεις να γίνεις πρωταγωνιστής στην καινούρια μου ταινία;
Ο τύπος αργά και νωχελικά δείχνει να τον παρακολουθεί.
Θέλω του λέει να κάνεις ότι μέχρι τώρα αλλά πριν ανάψεις το τσιγάρο να κατέβεις από το σκαμπό, να ξανανέβεις και μετά να βάλεις και σταυροπόδι
Και ο τύπος με περίσσιο θάρρος και θράσος του απαντά:
- Τι λες ρε μεγάλε; Εσύ δε ψάχνεις ηθοποιό. Πρωταγωνιστή ΚΑΣΚΑΝΤΕΡ ψάχνεις!...

για να μην ....‏

Εδω και ενα μηνα ο κυρ γιωργος δεν αισθανονταν καλα,παει στο διπλανο χωριο στο φιλο του το γιατρο.

Τον εξεταζει ο γιατρος και του λεει...'φιλε μου εχεις καρκινο,θα ζησεις ακομα κανα δυο μηνες,φαε, πιες,οσο προλαβεις.

Τηναλλη μερα παει ο κυρ γιωργος στο καφενειο σκυθρωπος και στεναχωρημενος,τον ρωτανε οι φιλοι του τι εχει,και εκεινος απανταει οτι εχει έϊτζ .Το νεο διαδοθηκε γρηγορα στο χωριο,μετα απο δυο μερες το εμαθε και ο γιατρος.

Την επομενη μερα παει ο γιατρος στον στον κυρ γιωργο και τον ρωταει,

-τι σου ειπα εγω οτι εχεις?

-καρκινο

-και εσυ γιατι λες οτι εχεις ειτζ?

-για να μην πηδηξει κανενας τη χηρα μετα...

....Ήταν 4 φίλοι που πήγαιναν  για κυνήγι ελαφιού για πολλά χρόνια!

Φέτος, δύο μέρες πριν αναχωρήσουν, η γυναίκα του ενός, του Γιάννη, πατάει πόδι και του λέει ότι δεν θα πάει.

Οι άλλοι τρεις θύμωσαν, απογοητεύτηκαν, αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν και τίποτα.

Σε δύο μέρες που έφθασαν στον προορισμό τους, βλέπουν τον Γιάννη να έχει στήσει σκηνή, είχε μαζέψει ξύλα και ανάψει φωτιά, και είχε έτοιμο και το φαγητό.

Καλά ρε φίλε του λέει ο Κώστας, πόση ώρα είσαι εδώ?

Για να σας πω την αλήθεια, λέει ο Γιάννης, ήρθα χθες το βραδάκι.

Και πως έγινε αυτό?  του λένε.

Χθες το απογευματάκι καθόμουν στην πολυθρόνα και έβλεπα τηλεόραση όταν ήρθε η γυναίκα μου από πίσω, μου κάλυψε τα μάτια με

τα χέρια της και μου ρώτησε: Μάντεψε ποιος είναι? 

Της τράβηξα τα χέρια και φορούσε ένα ολοκαίνουριο σέξι νεγκλιζέ. 

Με τράβηξε στο υπνοδωμάτιο το οποίο είχε στολίσει με ροδοπέταλα και είχε ανάψει κεριά. 

Στο κρεβάτι είχε χειροπέδες και σχοινιά.

Μου είπε να την δέσω στο κρεβάτι, και όταν το έκανα μου είπε : Τώρα, Κάνε ότι γουστάρεις!!!

  

 

                Να 'μαι κι εγώ εδώ!! Ήρθα!!!

οι τρεις ξανθιές

Ήταν τρεις ξανθιές σε ένα δάσος και προχωρούσαν ανέμελα. 

Σε μια φάση φτάνουν σε ένα ποτάμι !!!

ΑΜΑΝ πως θα περάσουμε το ποτάμι τώρα; σκέφτηκαν...

Πέφτει λοιπόν η πρώτη στα γόνατα και αρχίζει να παρακαλάει το Θεό...
- "Σε παρακαλώ Θεούλη μου, κάνε με πιο έξυπνη για να σκεφτώ πως να περάσω απέναντι!"
ΤΣΟΥΠ ο Θεός την κάνει καστανή...
Σκέφτηκε, σκέφτηκε, σκέφτηκε και της ήρθε μια ιδέα,
-"Θα μαζέψω κλαδάκια και θα τα πετάξω στο ποτάμι και θα περάσω από πάνω τους για να πάω απέναντι!"
Αυτό και έκανε, μάζεψε τα κλαδάκια τα πέταξε στο ποτάμι και με ελαφριά πηδηματάκια πέρασε απέναντι.

Πέφτει λοιπόν και οι δεύτερη στα γόνατα και αρχίζει να παρακαλάει το Θεό...
- "Σε παρακαλώ Θεούλη μου, κάνε με πιο έξυπνη από την άλλη για να σκεφτώ πως να περάσω απέναντι!"
ΤΣΟΥΠ ο Θεός την κάνει μελαχρινή...

Σκέφτηκε λίγο και της ήρθε μια ιδέα,
-"Θα μαζέψω πετρούλες και θα τις πετάξω στο ποτάμι και θα περάσω απέναντι πατώντας σε αυτές!",
Αυτό και έκανε, μάζεψε τις πετρούλες, τις πέταξε στο ποτάμι και με ελαφριά πηδηματάκια πέρασε απέναντι.

Πέφτει λοιπόν και η τρίτη στα γόνατα και παρακαλάει το Θεό...
-"Σε παρακαλώ Θεούλη μου κάνε με πιο έξυπνη από τις άλλες για να μπορέσω να περάσω απέναντι!"

ΤΣΟΥΠ!!!!!! ο Θεός την κάνει άντρα και πέρασε από τη γέφυρα.