...ANEΞΙΤΗΛΕΣ ΜΝΗΜΕΣ..

"…’Σεβαστή μου γιαγιά..Έλαβα το γράμμα σας και χάρηκα πολύ που είσαστε καλά!

Σε λίγες ημέρες κλείνουν τα σχολεία για τις διακοπές του Πάσχα και ανυπομονώ πότε θα έρθει η στιγμή να έρθουμε εκεί!

Σήμερα στο σχολείο,η δασκάλα μου έδωσε έπαινο………….»

…Έτσι άρχιζε το εβδομαδιαίο γράμμα της 11χρονης,στο πιο αγαπημένο της πρόσωπο..!

Σε μια γλυκύτατη μορφή,που από τότε που θυμάται τον εαυτό της,αποτελούσε ένα μεγάλο μέρος του είναι της και η καρδιά της,καταλάμβανε το μεγαλύτερο χώρο από την ύπαρξή της..

Ανυπομονούσε και δεν έβλεπε την ώρα που θα βρισκόταν και πάλι για λίγο κοντά της,αψηφώντας το δύσκολο και μεγάλο ταξίδι για την εποχή εκείνη.13 ώρες απόσταση τις χώριζε..!Δεν την ένοιαζε όμως..Παρ’όλο που μετά τα μισά της διαδρομής,πάντα το στομάχι της βρισκόταν στην χειρότερη κατάσταση,παρ’όλο που τα πόδια της κουράζονταν,παρ’όλο που δεν άντεχε τις διάφορες μυρωδιές των συνταξιδιωτών της,παρ’όλο που οι κουρασμένες φωνές από τα διάφορα μωρά που βρίσκονταν στο ίδιο πούλμαν ,ή στο ίδιο βαγόνι,την κούραζαν,την εκνεύριζαν και δεν την άφηναν να κοιμηθεί,η γλυκειά προσμονή του προορισμού του ταξιδιού,ήταν το μεγαλύτερο κέρδος της και η μεγαλύτερη λαχτάρα της…

Άφηνε το μυαλό της να ταξιδέψει στις σκηνές που θα ζωντάνευαν σε λίγες ώρες,με το που το ταξί θα έστριβε το γνωστό στενό του σπιτιού της γιαγιάς της…..
…Η κοντούλικη μορφή της,στηριγμένη επάνω στο μπαστούνι,με το γλυκύτατο χαμόγελο χαραγμένο στο καλοσυνάτο και παιδεμένο από τις κακουχίες πρόσωπό της,ήταν από ώρα στημένη στην εξώπορτα της παλιάς μονοκατοικίας..Μεγάλα πανηγύρια..!,μεγάλες χαρές..,πολλά δάκρυα στα μάτια και των δύο!

Είχαν έναν ολάκερο χρόνο να βρεθούνε!Η έλλειψη μεγάλη και για την γιαγιά και για την εγγονή!Είπαμε..,ήταν 2 ψυχές σε μία!..,η λατρεία της μίας για την άλλη,πρωτόγνωρη και δυνατή!..Όταν πόναγε η μία,το ένοιωθε η δεύτερη!

Μία σχέση απερίγραπτη,με έντονα αισθήματα!..
Η γλυκειά γιαγιά,έφτιαξε τον καθιερωμένο απογευματινό καφεδάκι της και έβαλε σε ένα μικρό πιατάκι λίγο από το δικό της για την εγγόνα της,μία συνήθεια,μόνο δική τους,που έκρυβε τους δικούς της κώδικες..!Και κάθησαν έξω στην αυλή,και αρχισαν να τα λένε..,και να γελάνε δυνατά,ακούγοντας και βλέποντας η μία την άλλη..!Και μαζεύτηκε σαν το μελίσσι η γνωστή γειτονιά ακούγοντας τα τρανταχτά τους γέλια..Και μοιράστηκαν την χαρά της γιαγιάς Μάρθας και της εγγονής της..!

Το επόμενο πρωινό,η γιαγιά,πρωί-πρωί,όπως πάντα,πριν ακόμα ξυπνήσει η μικρή,ζύμωσε τις αγαπημένες της τηγανίτες.’Επρεπε να ήταν όλα έτοιμα,πριν ακόμα ξυπνήσει η αγαπημένη της..Εκείνο το πρωινό,είχαν να πούν πολλά..!Η μικρή ήταν ήδη ένα χρόνο μεγαλύτερη από την τελευταία φορά που την είδε και ήταν έτοιμη να ακούσει ορισμένα πράγματα..
…Έφαγαν μαζί το πρωινό που ετοίμασε η γιαγιά,μέσα σε γέλια και πειράγματα..Κάποια στιγμή,η μικρή της έδωσε ένα δώρο που της έφερε..,έψαχνε πολύ καιρό να το βρεί,αλλά κάποια στιγμή,τα κατάφερε..
…Ήταν ένα μικρό πιγκουινάκι κουρδιστό.Ένα τοσοδούλικο πραγματάκιπου της θύμιζε το περπάτημα της γιαγιάς της!..,της το έδωσε και καινούρια γέλια γέμισαν την γειτονιά..

Ήταν ακόμα νωρίς και είχαν όλη την ημέρα μπροστά τους,για να την γεμίσουν με τις ιστορίες τους και τα αστεία τους..

Η μικρή ήταν πολύ περήφανη,που ανάμεσα στα άλλα 5 εγγόνια της γιαγιάς της,ήταν η εκλεκτή!Όχι ότι δεν αγαπούσε και τα άλλα το ίδιο,αλλά η σχέση της με την συγκεκριμένη,ξεπερνούσε τα όρια της κοινής αγάπης..!
Η ημέρα ήταν βροχερή και το κρύο τσουχτερό.Η παλιά ξυλόσομπα όμως έκανε πολύ καλά την δουλειά της.

Αφού τέλειωσε γρήγορα η γιαγιά τις δουλειές της,έφερε το πλεκτό της με ένα κουτί μαζί και κάθησε δίπλα στην σόμπα,μαζί με την μικρή..

Ανοίγει το κουτί και βγάζει ένα μάτσο χαρτιά αλληλογραφίας,διπλωμένα στα δύο και τα δίνει στην εγγονή της……..

..( κατά πάσα πιθανότητα,θα συνεχιστεί..)

...ΠΩΣ ΟΙ ΥΠΑΝΘΡΩΠΟΙ,ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ..

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΟΣΟ ΚΑΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ

Δ. Αλευρομάγειρος


... Το 1982 δούλευα σε μεγάλη βιομηχανική Αμερικανική εταιρεία στην Νέα Υόρκη. Η ύφεση άρχιζε και στο διοικητικό συμβούλιο γινόταν η συζήτηση για πόσο κόσμο θα απολύσουμε.. Ήμουν υπεύθυνος για το σχέδιο κερδοφορίας και είχα μαζέψει όλες τις προτάσεις από 42 χώρες. Όλοι είχαν προτείνει περικοπές προσωπικού- 15 000 παγκοσμίως. Ο κάθε Αντιπρόεδρος έκανε τις προτάσεις του. Ο πρόεδρος μας δεν μιλούσε.

Κοιτάζαμε όλοι ο ένας τον άλλον και δεν είχαμε ιδέα γιατί ήταν αμίλητος. Όταν τελειώσαμε ξαφνικά ο πρόεδρος ζήτησε την άδεια να μιλήσει. Ο λόγος του έχει μείνει αποτυπωμένος στο μυαλό όλων που ήμασταν εκεί και αν και έχουν περάσει 28 χρόνια τον θυμάμαι λες και ήταν χθες. Θα τον αναπαράγω όσο ποιο σωστά μπορώ διότι η αξίες που περιέχει είναι αθάνατες και μπορούν να φανούν χρήσιμες σε αυτό που θα ζήσουμε σύντομα.

«Ο καθαριστής όταν περνά την πόρτα του εργοστάσιου είναι σύζυγος, πατέρας παιδιών που πάει στο σπίτι που χρωστάει και κοιτάζει με υπερηφάνεια αυτά που δημιούργησε και αν και λίγα του είναι αρκετά. Αποφασίζουμε σήμερα να τον διώξουμε. Να χάσει την δουλεία του να πάει σπίτι άνεργος με μια επιταγή δυο μηνών.


Τι θα πει στα παΐδια του.. τι θα πει στην γυναίκα του πώς να τους εξηγήσει ότι από αύριο χάνει την αξιοπρέπεια του. Και εάν σε τρεις μήνες δεν έχει βρει δουλεία θα χάσει το σπίτι του και ίσως την γυναίκα του. Δεν μπορώ να βάλω την υπογραφή μου σε ένα σχέδιο που καταδικάζει την ζωή και την ύπαρξη τόσων ανθρώπων.
ΑΛΛΑ την ιδία στιγμή έχω και υποχρέωση στους μετόχους μου που μου εμπιστεύτηκαν τις οικονομίες του και εάν δεν κάνω κάτι τα συνταξιοδοτικά ταμεία δεν θα έχουν λεφτά για τις συντάξεις. Οι απολύσεις που όλοι μου προτείνετε μειώνουν τα ετήσια έξοδα κατά $135 000 000. Έκανα ένα απλό υπολογισμό και προτείνω το εξής σχέδιο
Ελάττωση του μισθού μου - 75%
Ελάττωση μισθού όλων των αντιπρόεδρων - 50%
Ελάττωση γενικών διευθυντών - 40% ΚΤΛ
Καμία απόλυση. Θέλω τους αριθμούς σε μια ώρα.»

Σηκώθηκε και έφυγε, και όπως έφευγε είπε με ένα ειρωνικό χαμόγελο « κρίμα που θα παίξετε Γκολφ μονό τρεις φόρες αντί για έξι, παιδία.»

Περάσαμε την θύελλα χωρίς να διώξουμε άτομο και σε τρία χρόνια η άξια της μετοχής ήταν $147 από $7.5 το 1980 πριν αρχίσει η κρίση. Α ναι είχαμε και 27 διπλώματα ευρεσιτεχνίας από απλούς εργάτες σ ' αυτό το διάστημα. Δεν χρειάζεται να πω ότι ο κόσμος έπινε νερό στο όνομα του. Το 1992 στο τραπέζι που του κάναμε για την συνταξιοδότηση του - και είχαμε έρθει από όλο τον κόσμο αν και δουλεύαμε σε άλλες εταιρείες - τον ρωτήσαμε να απαντήσει στον αποχαιρετιστήριο λόγο του γιατί διάλεξε να κάνει αυτό που έκανε.

Όπως το θυμάμαι η απάντηση ήταν¨ « Ακουστέ μπορεί να είχε και συναισθηματικές ρίζες η απόφαση αυτή. Αλλά δεν χωρούν συναισθήματα σε τέτοιες αποφάσεις. Απλώς βρήκα μια λύση που απαντούσε και στη λογική και στο συναίσθημα . Ήμαστε σε 42 χώρες από τις οποίες η 38 είναι φτωχές. Θα κατέστρεφα ολόκληρες μικρές κοινωνίες διότι όπως ξέρετε τα εργοστάσια μας είναι σε κωμοπόλεις. Εάν το έκανα όπως μου είχατε προτείνει είναι αυτονόητο ότι θα έφερνα ανθρώπους στην απελπισία. Και κάνεις μα κάνεις ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ένας απελπισμένος άνθρωπος .

Η πιθανότητα να ΕΚΑΙΓΑΝ το εργοστάσιο ήταν μεγάλη. Ενώ εσείς που ήσασταν διπλά μου και όλο το μισθό να σας έπαιρνα δεν θα καίγατε τίποτα γιατί πιστεύετε ότι είστε μέσα στο ΣΥΣΤΗΜΑ και άνθρωποι που αισθάνονται κομμάτι του συστήματος δεν κάνουν επαναστάσεις.

Να θυμάστε ότι η πραγματική καταστροφή έρχεται όταν ο κόσμος αισθάνεται αποκλεισμένος από το σύστημα, νιώθει αδικία και δεν έχει καμία ελπίδα.

Τότε είναι έτοιμος για όλα.. και εργοστάσια καίει.» Σήμερα ζωγραφίζει στο San Francisco και είναι στο στρογγυλό τραπέζι της κουζίνας ( άτυπη συνάντηση κάθε 8 εβδομάδες ) του Όμπυα. Γιατί το έγραψα;

Βλέπω όλους τους να βγαίνουν στη τηλεόραση / ράδιο και να μιλούν για...
διαρθρωτικές αλλαγές (ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ),
ανάγκη για αλλαγή (ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ)
αλλαγή νοοτροπίας (ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ) ..

Όλα αυτά χωρίς ίχνος συμπόνιας και λογικής σκέψης το ποιο μπορεί να είναι το αποτέλεσμα Φυσικά είναι για τις αλλαγές - ζουν με την φαντασίωση ότι ΑΥΤΟΙ δεν χρειάζεται να αλλάξουν Δεν έχουν τίποτα να χάσουν διότι είναι με το ΣΥΣΤΗΜΑ.

Έτσι θα είναι όχι μονό προστατευμένοι αλλά η ΚΡΙΣΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ( σας θυμίζει κάτι αυτό) να γεμίσουν περισσότερο τις τσέπες τους.

Λοιπόν νάνοι της νοημοσύνης έγραψα το άρθρο αυτό για να ξέρετε πως συμπεριφέρονται οι άνθρωποι, που είναι πραγματικά σκεφτόμενοι.

Έτσι δεν θα έχετε καμία δικαιολογία ότι δεν ξέρατε όταν όμορφα «εργοστάσια» αρχίζουν να καίγονται όμορφα. ΠΑΝΤΟΥ.


(πηγή): ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ

...ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙΩΣ..

Ελλάς το μεγαλείο σου...

"-Εχω πάει και ελέγξει σχεδόν 30 χώρες. Αυτά που βλέπω εδώ δεν τα είδα πουθενά!"

(Πολ Τόμσον, Δανός Επικεφαλής Επιθεωρητής ΔΝΤ )


Αυτά τα λόγια βγήκαν από το στόμα του δανού Πώλ Τόμσεν ο οποίος είναι και επικεφαλής του κλιμακίου των ελεγκτών ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ που βρίσκονται αυτές τις μέρες στην χώρα μας.

Σύμφωνα με το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, οι απαντήσεις των ελλήνων αξιωματούχων στις ερωτήσεις των ελεγκτών άφηναν τους τελευταίους άφωνους!

Για παράδειγμα:

Πριμ παραγωγικότητας

-"Εδώ βλέπουμε ένα κονδύλι για πριμ παραγωγικότητας σε δημοσίους υπαλλήλους. Γιατί το πληρώσατε αφού οι στόχοι της αύξησης της παραγωγικότητας, δεν επετεύχθησαν;", ρώτησαν.

Η απάντηση:

"Ξέρετε, δεν είναι ακριβώς έτσι, διότι η προσπάθεια που κατεβλήθη για την επιτυχία του στόχου ήταν πραγματικά αξιοσημείωτη..."

-"Πόσοι απασχολούνται στο δημόσιο; "

Η απάντηση:

-"Τι ακριβώς εννοείτε; Γιατί εχουμε διάφορες κατηγορίες, και διαφορετικές συμβάσεις εργασίας".

Ελεγκτες: "Εμείς απλώς θέλουμε τον αριθμό."

Ελληνες αξιωματούχοι: -"Για τον συνολικό αριθμό δεν είμαστε έτοιμοι. Θα μαζέψουμε τα στοιχεία και σε επόμενη συνάντηση θα σας ενημερώσουμε!"

-"Πόσους διεφθαρμένους υπαλλήλους έχετε πιάσει; "

-"Ξέρετε αυτά τα πράγματα άπτονται της ανεξάρτητης δικαιοσύνης, οι δε διαδικασίες είναι χρονοβόρες και δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε επακριβώς την εξέλιξη της κάθε υπόθεσης..."

Σ.Σ : Ο Πωλ Τόμσον έχει ελέγξει χώρες όπως η Κολομβία, η Ουκρανία καθώς και αφρικανικές

Την πρώτη μέρα τους έβγαλαν για μεσημεριανό (lunch) ο κ.Υπουργός και ο κ.Υφυπουργός, σε παρακείμενο εστιατόριο και παρήγγειλαν και πλήρωσαν φαγητά αξίας 750ευρώ (!) δηλαδή 150ευρώ το άτομο.
Ζήτησαν (ο Υπουργός) να προστεθούν και 50ευρώ μπουρμπουάρ για τον σερβιτόρο και να σταλεί ο λογαριασμός στο Υπουργείο.

Από την επόμενη μέρα οι 3 ελεγκτές του ΔΝΤ αρνήθηκαν να πάνε για φαί με τον υπουργό και πήγαν μόνοι τους.

40ευρώ και οι τρεις!

...RESISTANCE..

...Πως αλλοιώς να το πούμε;..,πως να το εξηγήσουμε;..,πως να το κάνουμε κατανοητό;..

...Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ......

ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ .

Στο διάγγελμα του για την προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης ο Γ. Παπανδρέου αναφέρει:

"...Βρισκόμαστε σε μια δύσκολη πορεία, μια νέα Οδύσσεια για τον Ελληνισμό. Όμως, πλέον, ξέρουμε το δρόμο για την Ιθάκη και έχουμε χαρτογραφήσει τα νερά.
Μπροστά μας έχουμε ένα ταξίδι με απαιτήσεις από όλους μας, αλλά με μια νέα συλλογική συνείδηση και κοινή προσπάθεια θα φθάσουμε εκεί ασφαλείς, πιο σίγουροι, πιο δίκαιοι, πιο περήφανοι..."

(Αντιγράφω σχόλιο αναγνώστη της Ναυτεμπορικής επί του διαγγέλματος:)

"Κάποιος πρέπει να πληροφορήσει τον Γ. Παπανδρέου ότι και ο Οδυσσέας ήξερε το δρόμο για την Ιθάκη αλλά του πήρε 10 χρόνια για να φτάσει....μόνος του, οι άλλοι πέθαναν στην διαδρομή..................

...( ..Και συμπληρώνω εγώ,.."και άμα κωπηλατείς κιόλας..."

...ΤΣΑΡΛΥ ΤΣΑΠΛΙΝ..

[Ομιλία στα 70στά γενέθλια του..
Γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 1889 στο Walworth μια γειτονιά του Λονδίνου
και πέθανε στις 25 Δεκεμβρίου 1977 στην Ελβετία ] :

-" Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, μπόρεσα να καταλάβω
ότι ο συναισθηματικός πόνος και η θλίψη απλώς με προειδοποιούσαν
να μη ζω ενάντια στην αλήθεια της ζωής μου.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε

ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ

-Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, κατάλαβα
σε τι δύσκολη θέση ερχόταν κάποιος, όταν του επέβαλα τις επιθυμίες
μου.
Και όταν μάλιστα δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή και ούτε ήταν
έτοιμος ο άνθρωπός, ακόμα και αν αυτός ήμουν εγώ.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε

ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ

-Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, έπαψα να λαχταρώ
για μια άλλη ζωή και έβλεπα γύρω μου ότι τα πάντα μου
έλεγαν να μεγαλώσω.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε
-

ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ

-Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, κατάλαβα
ότι σε κάθε περίσταση ήμουν στο κατάλληλο μέρος
και πάντα στην κατάλληλη στιγμή.
Αυτό με έκανε να γαληνέψω.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε

ΑΛΗΘΕΙΑ

-Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, έπαψα
να στερούμαι τον ελεύθερο μου χρόνο και
κάνω μεγαλόπνοα σχέδια για το μέλλον.
Σήμερα κάνω μόνο ότι μου αρέσει και με γεμίζει χαρά,
ότι αγαπώ και κάνει την καρδιά μου να γελά.
Με το δικό μου τρόπο και με τους δικούς μου ρυθμούς.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε

ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ
-

-Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, απελευθερώθηκα
από ότι δεν ήταν υγιεινό για μένα.
Από φαγητά, άτομα, πράγματα, καταστάσεις και
οτιδήποτε με απομάκρυνε από τον εαυτό μου.
Παλαιά αυτό το έλεγα «υγιή εγωισμό».
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε

ΑΥΤΑΓΑΠΗ

-Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, έπαψα
να έχω πάντα δίκιο. Έτσι έσφαλα πολύ λιγότερο.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε

ΑΠΛΟΤΗΤΑ

-Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, αρνήθηκα να συνεχίσω
να ζω στο παρελθόν μου και να ανησυχώ για το μέλλον μου.
Τώρα ζω κάθε μέρα την κάθε στιγμή
που ξέρω ότι ΟΛΑ συμβαίνουν.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε

ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ

-Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, συνειδητοποίησα
ότι, οι σκέψεις μου με έκαναν ένα άτομο μίζερο και άρρωστο.
Όταν επικαλέστηκα τη δύναμη της καρδιά μου
η λογική μου βρήκε ένα πολύτιμο σύμμαχο.
Σήμερα αυτό το λέω

ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, κατάλαβα ότι, δεν
πρέπει να φοβόμαστε τις αντιπαραθέσεις, τις συγκρούσεις
και οποιαδήποτε προβλήματα αντιμετωπίζουμε
με τον εαυτό μας ή με τους άλλους.
αυτό το λέμε

ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ

-Ξέρω ότι από τις εκρήξεις στο Σύμπαν γεννιούνται νέα αστέρια.
Σήμερα ξέρω ότι,

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ. "

...BRING THEM BACK...

...ΘΕΛΩ ΜΙΑ ΧΑΡΗ...

... Θέλω μία χάρη!!

Την άλλη εβδομάδα που θα πάρω 5 μέρες άδεια και θα λείψω από το σπίτι..

Μήπως θα μπορούσες να μου ποτίζεις κάτι γλαστρούλες που έχω;...

.....Και σε παρακαλώ,μην στάξεις νερά κάτω........

...ΝΑ ΣΕ ΚΑΨΩ ΓΙΑΝΝΗ..

..Έχω πολλά στραβά..!

Ένα από αυτά,είναι οι χείριστες σχέσεις μου που διατηρώ με τον ιατρικό κλάδο..Α!πα!πα!,μην μου πείτε να πάω σε γιατρό!Θα πρέπει να έχω φτάσει στο ΑΜΗΝ ,..για να αποφασίσω να με..πάνε!

..Έτσι λοιπόν,μετά από μουλάρωμα 2 ετών,αποφάσισα να κάνω κάποιες επαναληπτικές εξετάσεις,οι οποίες εκκρεμούσαν από τότε..
Το αντικείμενο των εξετάσεων,ήταν ο θυρεοειδής μου και γενικές εξετάσεις αίματος...

Ο παρακάτω διάλογος,είναι πέρα για πέρα αληθινός και έγινε μεταξύ εμού και του ενδοκρινολόγου μου..

( γιατρός)

-Από ότι έχεις καταλάβει και εσύ,τα αποτελέσματα των εξετάσεων δείχνουν την πλήρη αμέλειά σου..Ο αδένας σου έχει απορρυθμιστεί τελείως και πρέπει να αυξήσεις το καθημερινό σου χάπι..,το ζάχαρό σου…,το ουρικό σου οξύ…,η χοληστερίνη σου…,μπλα..,μπλα,..μπλα….

…Ακόμα στον μονόλογο είμαστε..,ο διάλογος δεν άρχισε ακόμα,μέχρι την στιγμή,που

(εγώ-)

-Μήπως θα πρέπει να κάνω και κάποιες άλλες ειδικές ορμονολογικές εξετάσεις,γιατρέ?

(γιατρός)_

-Κοίτα να δείς..Όταν θα έρθει η στιγμή,επειδή σε βλέπω ότι είσαι δραστήριο και ζωηρό άτομο,θα ήθελα να σκεφτείς την περίπτωση της λήψης ορμονών.Αλλά σκέψου το με την ησυχία σου και μου απαντάς..
( εγώ)

..Με ένα πανηλίθιο και απορημένο ύφος,γεμάτη απορία,τον ρωτάω..

-"και γιατί δεν μου επιβάλλεις τις ορμόνες,παρά μου τις προτείνεις,αλλά με προσωπική μου ευθύνη?.."
( γιατρός)

-Η λήψη ορμονών προλαμβάνει το γήρας..,εννοώ,την δημιουργία των ρυτίδων,την χαλάρωση του στήθους,την αφυδάτωση του δέρματος και εσύ ακόμα είσαι "μικρή",για να μπεις από τώρα σε αυτή την διαδικασία..

( εγώ)

Με το ίδιο κολλημένο χαζό ύφος..-"Ναι,αλλά δεν μου απάντησες,γιατί μου τις προτείνεις,αλλά με δική μου ευθύνη??..έχουν κάποιες παρενέργειες?.."

(γιατρός)

-Ποιές?..οι ορμόνες?

Μπά,μωρέ!..απλά,σε 5 ή 10 χρόνια,μπορεί να προκαλέσουν ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΣΤΗΘΟΥΣ!!!!!!!

(εγώ)

-!!!!!!!!!!!!!Α!εντάξει βρε τότε!Να τον παραγγείλω από τώρα,για να είμαι σίγουρη!

Αλλά..όλα κι΄'ολα θα έχω κερδίσει την..αιώνια νεότητα!..αυτό που το πάς??..προ πάντων όλων,το τσίτωμα…

..Πήρα λοιπόν τις μελλοντικές μου ρυτίδες,το μελλοντικό χαλαρό μου σώμα και το προσεχώς αφυδατωμένο δέρμα μου και το έβαλα στα πόδια…!!

..Εξ'άλλου όπως είπε και εκείνος,είμαι ακόμα δραστήριο και ζωηρό άτομο..,οπότε το κατοστάρι ,το καλύπτω άνετα …ακόμα!..

...ΠΛΑΤ(Α)ΝΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ..

-Ε!ψιτ,σε σένα μιλάω,εσύ που διαβάζεις κρεμασμένη στην αιώρα σαν τις μαιμούδες…-
-Ποιος είναι..?ποιός μίλησε..?σε μένα μίλησες..?-
-Ναι,εγώ,κοίτα λίγο πιο ψηλά,ή μήπως θέλεις να σκύψω περισσότερο?Είμαι το κλαδί του πλάτανου που κρέμεται επάνω από το κεφάλι σου!Καιρό τώρα ήθελα να σου πιάσω την κουβέντα,αλλά δεν εύρισκα το θάρρος!!



-Βλέπεις,είμαι λίγο ντροπαλός..!Θέλω τόσα να σου πώ,αλλά δεν εύρισκα τον τρόπο..Τώρα λοιπόν βρήκα την ευκαιρία και θέλω να τα πούμε οι δυό μας λιγάκι...



-Η αλήθεια είναι ότι χρόνια τώρα αναρωτιόμουν για την ύπαρξή σου,από την πρώτη φορά που σε γνώρισα!Μου έκανε μεγάλη εντύπωση το μέγεθός σου,ο όγκος σου,η πυκνότητα του φυλλώματός σου και θα ήθελα πολύ να μάθω την ιστορία σου
-Είμαι έτοιμος να σου λύσω κάθε απορία σου!Έχω και εγώ ορισμένα ερωτήματα που θέλω να σου θέσω.Λοιπόν,ξεκινάς,ή ξεκινώ?Μάλλον άρχισε εσύ καλύτερα πρώτη,μιας και οι κυρίες πάντα προηγούνται..



-Πες μου πρώτα απ’όλα,πόσων χρονών είσαι και πώς «γεννήθηκες» σε αυτό το μέρος।
-Αρχίζεις βλέπω με τα δύσκολα…Μμμ,να σου απαντήσω,όσο δείχνω??
Μπα!δεν θα ήταν σωστό για την ιδιοσυγκρασία μου॥!..Άκου λοιπόν την ιστορία μου…..
...Γεννήθηκα πριν 85 περίπου χρόνια,με τα καλοκαίρια μαζί.
Εδώ που βλέπεις,περνούσε ένα ποτάμι,που κάλυπτε όλη την γύρω περιοχή,εξ’ου και οι πέτρες που υπάρχουν παντού εδώ γύρω,και που ακόμα δεν έχεις καταφέρει ούτε εσύ,ούτε οι προγενέστεροι νοικάρηδες να εξαφανίσετε!…Ήμουν μόνος στην περιοχή,μαζί με τον απέναντι πλάτανο,και δεσπόζαμε σαν αυτοκράτορες με την παρουσία μας στον όλο χώρο.
Οι δύο αυτοί κορμοί μου που βλέπεις,γύρω από τους οποίους έχεις δέσει την αιώρα σου,είναι στην πραγματικότητα παιδιά μου!
Δημιουργήθηκαν από το κυρίως σώμα μου,που αποτελεί την βάση του όλου δέντρου!Τρομερό έτσι?..


..Πριν 15 λοιπόν χρόνια,αγόρασαν κάποιοι αυτή την έκταση και έκτισαν το σπίτι που μένεις τώρα εσύ και το ευχαριστιέσαι..Ήμουν τότε στην ..εφηβεία μου και μου άρεσε το γεγονός που άρχισε να παίρνει ζωή αυτό το μέρος…Δεν θα ήμουν πια μόνος,σκεφτόμουν,και επιτέλους θα βρισκόταν κάποιος που θα καταλάβαινε την αξία μου…

-Πες μου κι άλλα..ποιό είναι το ύψος σου?Μέχρι πού φτάνουν οι ρίζες σου?,πόσα χρόνια θα ζήσεις ακόμα?
-Ένα-ένα κυρία μου τα ερωτήματα…Και σταμάτα πια να με φωτογραφίζεις συνέχεια!
Σου είπα ότι είμαι ντροπαλός και όλο αυτό τον καιρό,σε βλέπω να με φωτογραφίζεις συνεχώς και σταματημό να μην έχεις !
Άσε πια και αυτούς από το GOOGLE EARTH॥,έτσι δεν το λένε?.φάτσα –κάρτα με έχουν..!Πού μείναμε?? ΑΑ!στα διαπιστευτηριά μου…Λοιπόν,συνεχίζω…
…Το ύψος μου είναι 13 μέτρα,χωρίς ..τακούνια!..και όσο είναι το ύψος πάνω από τη γή,τόσο είναι και κάτω από αυτήν!Υπολόγισε λοιπόν,ότι οι ρίζες μου,βρίσκονται σε βάθος 13 περίπου μέτρων κάτω από το έδαφος,με πολλά παρακλάδια και με ατέλειωτη δροσιά,γιατί στο βάθος αυτό,σε πληροφορώ,ότι ρέει άφθονο νερό,το οποίο με κρατά ζωντανό και ζωηρό!..
..Πόσο θα ζήσω..??Δεν θα πεθάνω ποτέ ..κουφάλα νεκροθάφτη..!Χο!χο!χο! Είμαι ακόμα μικρός για να σκέφτομαι το τέλος..!
Όσο κυλά από κάτω μου το νερό,όσο με προσέχετε και με φροντίζετε θα συνεχίσω να υπάρχω και με την σειρά μου να σας προσφέρω όλα όσα για τα οποία πρέπει να δικαιολογώ την παρουσία μου…Η σειρά μου τώρα να κάνω ερωτήσεις……
..Την προηγούμενη εβδομάδα,έκοψες 4 από τα κλαδιά μου…,μπορώ να ρωτήσω τον λόγο?,,την ίδια μέρα πάλι,σε έκοψα να κάνεις κάτι περίεργα στο χώμα,στο σημείο κάτω από την αιώρα σου,για εξήγησέ μου σε παρακαλώ,γιατί λόγω του ύψους μου δεν μπόρεσα να διακρίνω λεπτομέρειες..




-Τα 2 από τα κλαδιά που σου έκοψα,ήταν γιατί με τον όγκο τους,στρίμωχναν το κυπαρίσσι και δεν το άφηναν να αναπτυχθεί!Δεν νομίζω ότι προξένησαν και μεγάλη απώλεια!॥,τα άλλα 2 τα έκοψα,γιατί εμπόδιζαν την διέλευσή μας στην είσοδο του σπιτιού।
Δεν σε προλαβαίνω αδελφάκι μου!Μετά το κλάδεμα που σου έριξαν πέρυσι το φθινόπωρο,μεγαλώνεις σαν την μαγική φασολιά του Τζακ!..Όσο για τα περίεργα πράγματα που έκανα στο χώμα,κάτω από την υπέροχη σκιά σου,ήταν το γκαζόν που έσπειρα,για να ομορφύνω ακόμα περισσότερο τον χώρο στον οποίο υπάρχεις επιβλητικά..
….και πού είσαι ακόμα??…..Έχω στο μυαλό μου και πολλά ακόμα πράγματα για τη πάρτη σου….Σκέφτομαι να σου βάλω ..φωτάκια!!!!-
-ΦΩΤΑΚΙΑ???ΟΧΙ!ΜΗ! Σε παρακαλώ!!!Μην με κάνεις χριστουγεννιάτικο δέντρο..!,είμαι ΠΛΑΤΑΝΟΣ!,μην το ξεχνάς αυτό!!..
-Μην τρομάζεις..!Σκέφτομαι απλά ,να σου βάλω γύρω από την χοντρή σου βάση ηλιακά φωτάκια,ούτως ώστε,το βράδυ,να φωτίζει όλο το φύλωμά σου!..Πως σου φαίνεται??---

-Μμμμ!,αν είναι έτσι,τότε καλά θα κάνεις…Ένας πλάτανος σαν εμένα,θα πρέπει να είναι ορατός και το βράδυ…!Η ομορφιά πρέπει να φαίνεται όλες τις ώρες…

-Διακρίνω μία μετριοφροσύνη,μπορώ να πώ…
Πέρα από τις πλακίτσες μας,θα πρέπει να γνωρίζεις πολλά μυστικά και ιστορίες στα τόσα χρόνια ζωής σου
-Και..κουτσομπόλα η κυρία..?? Ε!η αλήθεια είναι,ότι έχουν δει τα μάτια μου..-συγνώμη-τα κλαδιά μου –ήθελα να πω,χιλιάδες περίεργα πράγματα…
Έχω φιλοξενήσει εκατοντάδες σπιτικά σπουργιτιών,έχουν γεννηθεί στα φυλλώματά μου χιλιάδες αυγά διαφόρων πουλιών,έχουν ξεσπιτωθεί βίαια από αρπακτικά,εκατοντάδες φωλιές,,καθημερινά επί χρόνια,αποτελώ την παιδική χαρά νεογνών,όπου άνετα παίζουν κρυφτό στο πυκνό μου φύλωμα..,-χωρίς να τα μαρτυρώ-,έχω νοιώσει χιλιάδες σεισμούς να μου..γαργαλούν τις ρίζες μου..,αλλά ένα πράγμα μόνο δεν έχω νοιώσει τόσο έντονα όλα αυτά τα χρόνια…
-Για πές!,για πές…μου αρέσουν οι εκμυστηρεύσεις σου..!
-…Την αγάπη και την φροντίδα που δέχομαι από εσένα και την οικογένειά σου!
Πρώτη φορά στην μέχρι τώρα..σύντομη ζωή μου,συνειδητοποιώ την αξία μου και ό,τι σημαίνω για εσάς τους ανθρώπους!..και ομολογώ ότι είμαι πολύ συγκινημένος..!
Και ξέρω,ότι και το φθινόπωρο που θα αρχίσω να φυλλοροώ,θα πάρεις παλι την τσουγκράνα,όπως τότε,πριν 5 χρόνια και επί μέρες θα μαζεύεις τα κίτρινα και ξερά μου φύλλα για να τα χρησιμοποιήσεις για προσάναμμα στο τζάκι σου..!



..Ξέρεις…εμ!να!ήθελα να σου πώ,…,ότι χάρηκα πολύ που ξαναγυρίσατε…Η αλήθεια είναι ότι μου λείψατε τόσα χρόνια…..,και δεν θέλω να ξαναφύγετε..,
Σου υπόσχομαι,ότι όσο υπάρχετε εδώ,θα συνεχίσω να σας ευχαριστώ και να σας προσφέρω τις ιδιότητές μου…,γιατί μόνο εσείς έχετε καταλάβει την αξία μου,από όσους πέρασαν μέσα σε αυτά τα 5 χρόνια.
Α!και η αιώρα,όλα τα λεφτά!!
Με τιμά υπερβολικά η ύπαρξή της..!
-Σε ευχαριστώ καλέ μου Πλάτανε!Υπόσχομαι,ότι όσο μείνουμε,δεν θα πάψω ποτέ να σε παινεύω και να σε..φωτογραφίζω όλες τις εποχές του χρόνου..!
Είσαι ένας ανεκτίμητος θησαυρός,που πολλοί θα ήθελαν να είχαν..!

…ένα απότομο αεράκι,κούνησε βίαια την αιώρα με αποτέλεσμα να βρεθώ κάτω από αυτήν!ενώ μου φάνηκε πως άκουσα μια λεπτή φωνούλα,να με ρωτάει,αν χτύπησα…..