...Η ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ...

Ένας παπάς κι ένας καλόγερος στέκονται στην άκρη του δρόμου κρατώντας ένα πανό που γράφει:

«Το τέλος είναι κοντά. Αλλάξτε δρόμο πριν να είναι πολύ αργά!»

Περνάει το πρώτο αυτοκίνητο κι ο οδηγός του βγάζει το κεφάλι έξω απ το παράθυρο και φωνάζει:

«Τραβάτε σπίτια σας μουρλοπαπάδες!», και πατάει γκάζι.

Δεν περνάνε 5 δευτερόλεπτα και ακούγεται φρενάρισμα και στο τέλος ένα τρομερό τρακάρισμα, οπότε γυρίζει ο παπάς στον καλόγερο και λέει:

«Ρε συ, μήπως θα έπρεπε να γράψουμε καλύτερα: Προσοχή, πεσμένη γέφυρα;»

Δανεισμένο από   http://www.newsbeast.gr/blogs/

...ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ...

..Ο μύθος αναφέρει ότι ο Βούδας με την ευκαιρία του κινέζικου νέου έτους, κάλεσε ολόκληρο το ζωικό βασίλειο να τον επισκεφτεί για μία συνεδρίαση.

Καθόρισε ως μέρα του συνεδρίου την πρώτη ημέρα του χρόνου αλλά μόνο 12 ζώα υπάκουσαν στο κάλεσμα του. Αυτά ήταν με τη σειρά που εμφανίστηκαν : ο Αρουραίος, το Βόδι, η Τίγρης, ο Λαγός, ο Δράκος, το Φίδι, το Άλογο, ο Τράγος, ο Πίθηκος, ο Πετεινός, ο Σκύλος και ο Χοίρος.

Προκειμένου να τιμήσει αυτά τα ζώα, ο ίδιος ο Βούδας ονόμασε ένα έτος για κάθε ζώο με τη σειρά που εμφανίστηκαν. Από εκεί και έπειτα, κάθε διαδοχικό έτος του κινέζικου ημερολογίου παίρνει το όνομα τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα του κάθε ζώου.

Δεν είναι όμως ίδιοι, όλοι οι άνθρωποι που είναι γεννημένοι στο ίδιο ζώο. Διαφέρουν ο ένας από τον άλλον σε ορισμένες πτυχές οι οποίες καθορίζονται από 5 διαφορετικά στοιχεία.

Αυτό γιατί, η Κινέζικη αστρολογία ακολουθεί το Κινέζικο γεωργικό Ημερολόγιο που αποτελείται από κύκλους των 60 ετών. Κάθε κύκλος περιλαμβάνει συνδυασμούς πέντε στοιχείων, το καθένα από τα οποία κυβερνάει μια φορά επάνω σε κάθέ ζώο.

Τα στοιχεία είναι : το Νερό, το Ξύλο, η Φωτιά, η γη, το μέταλλο

Ο Κινέζικος ζωδιακός κύκλος διαχωρίζεται σε δέκα κλαδιά και σε δώδεκα παρακλάδια που αντιστοιχούν στα ζώα. Τα δώδεκα ζώα του κινέζικου ωροσκοπίου εκπροσωπούν τα δώδεκα χρόνια του ζωδιακού κύκλου. Έτσι έχουμε 5 στοιχεία Χ 12 ζώα = 60 χρόνια.

Το κινέζικο ωροσκόπιο είναι το αρχαιότερο γνωστό σύστημα ωροσκοπίων στον κόσμο. Με τις απαρχές του να αγγίζουν το 2637 π.χ, αποκαλύπτει σημαντικές πληροφορίες για το χαρακτήρα, τη συμπεριφορά, τον τρόπο ζωής και το συναισθηματικό μας υπόβαθρο.

Το σύστημα επηρεάζεται από τις κοσμικές δυνάμεις :
" Θηλυκό : Yin
" Αρσενικό: Yang
 

  

Οι κοσμικές αυτές δυνάμεις λέγεται ότι αποτελούν μια ερμηνεία της παγκόσμιας αρμονίας και ισορροπίας.

Ξεκινώντας από το 1900 και με κάθετη φορά, κάθε ζώο απεικονίζει τα εξής έτη :

Αρουραίος	:1900	1912	1924	1936	1948	1960	1972	1984	1996	2008
Βόδι	:1901	1913	1924	1937	1949	1961	1973	1985	1997	2009
Τίγρης	:1902	1914	1925	1938	1950	1962	1974	1986	1998	2010
Λαγός	:1903	1915	1926	1939	1951	1963	1975	1987	1999	2011
Δράκος	:1904	1916	1927	1940	1952	1964	1976	1988	2000	2012
Φίδι	:1905	1917	1928	1941	1953	1965	1977	1989	2001	2013
Άλογο	:1906	1918	1929	1942	1954	1966	1978	1990	2002	2014
Τράγος	:1907	1919	1930	1943	1955	1967	1979	1991	2003	2015
Πίθηκος	:1908	1920	1931	1944	1956	1968	1980	1992	2004	2016
Πετεινός	:1909	1921	1932	1945	1957	1969	1981	1993	2005	2017
Σκύλος	:1910	1922	1933	1946	1958	1970	1982	1994	2006	2018
Χοίρος	:1911	1923	1934	1947	1959	1971	1983	1995	2007	2019

...ΘΕΛΕΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΝΑ ΚΡΥΦΤΕΙ...

…Είναι η πρώτη φορά που βρίσκεται σε αυτή την ψυχολογική κατάσταση!...

Από την μια δεν βλέπει την ώρα και την στιγμή,να μαζέψει όλα του τα υπάρχοντα και να εξαφανισθεί,όπως ορίζει η διαδικασία,και από την άλλη,διστάζει να παραδώσει την σκυτάλη στον επόμενο.

«-Τι θα συναντήσει άραγε το πιτσιρίκι;»..αναρωτήθηκε.’

«-Πώς θα ανταπεξέλθει. σε όλες αυτές τις τρικυμίες που του έμελλε να συναντήσει;»..

 Εφέτος δοκιμάστηκε πολύ!

Αισθάνθηκε πολλές φορές ότι τον χρησιμοποίησαν,τον περιέπαιξαν,δεν του έδωσαν την κατάλληλη και αρμόζουσα προσοχή..

Άκουγε συνέχεια τις φράσεις, « ο χρόνος θα δείξει..», «..ο χρόνος μας δίδαξε..» ,« ..ο χρόνος σύμμαχός μας..».

Προσπάθησε να θυμηθεί,αν όντως είχε συμμαχήσει με τους «προς τα κάτω» και αν αυτά που «έδειχνε»,στάθηκαν ικανά για να τους «διδάξουν»..

Μπά!δεν του ερχόταν τίποτα στο μπουρδουκλωμένο του μυαλό.

Μπορεί να είχε γεράσει κάπως γρηγορότερα και να αισθανόταν περισσότερο κουρασμένος,αλλά δεν είχε φτάσει ακόμα σε αυτό το σημείο.

Θυμόταν τα πάντα!Και αυτό ίσως τον βάρυνε περισσότερο..

  Με αργές και διστακτικές κινήσεις,μάζεψε κάποια υπόλοιπα από τα προσωπικά του είδη που ήταν πεταμένα τριγύρω.

Ούτε ο ίδιος πλέον είχε την δύναμη και την ικανότητα να σταματήσει την πορεία του.. Οι διαδικασίες είναι προκαθορισμένες και τα ιντερλούδια προγραμματισμένα

Στάθηκε μπροστά στην μισάνοικτη  πόρτα.Αναλογίστηκε μήπως έκανε εκείνος κανένα λάθος.

Κοίταξε προς τα πίσω και είδε τους ανθρώπους να απαξιώνουν τα ίδια του τα παιδιά!

Προσπερνούσαν τα λεπτά,τις ώρες,τις ημέρες,παραβλέποντας τα!..

Όχι βέβαια! Δεν έφταιξε πουθενά εκείνος! Εκείνος την δουλειά του έκανε όπως ήξερε!...

Είδε από μακριά να πλησιάζει ένα παιδάκι με κατακκόκινα μάγουλα από το τρέξιμο.

Το σήκωσε στην αγκαλιά του και δίνοντάς του ένα φιλί,του παρέδωσε τον φάκελο του

-«Διάβασέ τα καλά νεαρέ μου»,του είπε.

«Οι κάτω περιμένουν να γίνεις σύμμαχός τους και να τους διδάξεις.Απλά,πρόσεξε να μην ξαναπεράσεις από τις σχισμένες σελίδες…

.

...ΣΠΙΘΕΣ ΕΛΠΙΔΑΣ...

Το αναδημοσιεύω από http://anthropini-epanastasi.blogspot.com.:


"Όσο κι αν επιδιώκεται η αποχαύνωση και η ιδεολογική σύγχυση της νεολαίας πάντα θα ξεφυτρώνουν αναπάντεχα φωνές συνείδησης νέων με οράματα, ελπίδες και άσβεστη δίψα για τη δημιουργία ενός δίκαιου και πιο ανθρώπινου συστήματος."



πηγή  Crux

...Η ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ...

  Η ιστορία της βασιλόπιτας, είναι μια ιστορία που συνέβηκε πριν 

από εκατοντάδες χρόνια , πριν από 1500 χρόνια περίπου , στην πόλη Καισαρεία της
Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία. Ο Μέγας Βασίλειος ήταν δεσπότης της Καισαρείας και
ζούσε αρμονικά με τους συνανθρώπους του , με αγάπη , κατανόηση και
αλληλοβοήθεια.

Κάποια μέρα όμως , ένας αχόρταγος στρατηγός - τύραννος της
περιοχής , ζήτησε να του δοθούν όλοι οι θησαυροί της πόλης της Καισαρείας ,
αλλιώς θα πολιορκούσε την πόλη για να την κατακτήσει και να την λεηλατήσει. Ο
Μέγας Βασίλειος ολόκληρη τη νύχτα προσευχόταν να σώσει ο Θεός την πόλη.
Ξημέρωσε η νέα μέρα και ο στρατηγός αποφασισμένος με το στρατό του περικύκλωσε
αμέσως την Καισαρεία. Μπήκε με την ακολουθία του και ζήτησε να δει το Δεσπότη ,
ο οποίος βρισκόταν στο ναό και προσευχόταν.
Με θράσος και θυμό ο αδίστακτος στρατηγός απαίτησε το χρυσάφι της πόλης καθώς
και ότι άλλο πολύτιμο υπήρχε στην πόλη. Ο Μέγας Βασίλειος απάντησε ότι οι
άνθρωποι της πόλης του δεν είχαν τίποτε άλλο πέρα από πείνα και φτώχια , δεν
είχαν να δώσουν τίποτε αξιόλογο στον άρπαγα στρατηγό.

Ο στρατηγός με το που άκουσε αυτά τα λόγια θύμωσε ακόμα περισσότερο
και άρχισε να απειλεί τον Μέγα Βασίλειο ότι θα τον εξορίσει πολύ μακριά από την
πατρίδα του ή κι ακόμη μπορεί να τον σκοτώσει. Οι χριστιανοί της Καισαρείας
αγαπούσαν πολύ το Δεσπότη τους και θέλησαν να τον βοηθήσουν. Μάζεψαν λοιπόν από
τα σπίτια τους ότι χρυσαφικά είχαν και του τα πρόσφεραν , ώστε δίνοντάς τα στο
σκληρό στρατηγό να σωθούν. Στο μεταξύ ο ανυπόμονος στρατηγός κόντευε να σκάσει
από το κακό του. Διέταξε αμέσως το στρατό του να επιτεθεί στο φτωχό λαό της
πόλης.

Ο Δεσπότης , ο Μέγας Βασίλειος, που ήθελε να προστατέψει την πόλη
του προσευχήθηκε και μετά παρουσίασε στο στρατηγό ότι χρυσαφικά είχε μαζέψει
μέσα σε ένα σεντούκι. Τη στιγμή όμως που ο στρατηγός πήγε να ανοίξει το
σεντούκι και να αρπάξει τους θησαυρούς , με το που ακούμπησε τα χέρια του πάνω
στα χρυσαφικά έγινε το θαύμα! Όλοι οι συγκεντρωμένοι είδαν μια λάμψη και
αμέσως μετά έναν λαμπρό καβαλάρη να ορμάει με το στρατό του επάνω στον σκληρό
στρατηγό και τους δικούς του. Σε ελάχιστο χρόνο ο κακός στρατηγός και οι δικοί
του αφανίστηκαν. Ο λαμπρός καβαλάρης ήταν ο Άγιος Μερκούριος και στρατιώτες του
οι άγγελοι.

 Έτσι σώθηκε η πόλη της Καισαρείας. Τότε όμως , ο δεσπότης της , ο
Μέγας Βασίλειος , βρέθηκε σε δύσκολη θέση! Θα έπρεπε να μοιράσει τα χρυσαφικά
στους κατοίκους της πόλης και η μοιρασιά να είναι δίκαιη , δηλαδή να πάρει ο
καθένας ό,τι ήταν δικό του. Αυτό ήταν πολύ δύσκολο. Προσευχήθηκε λοιπόν ο Μέγας
Βασίλειος και ο Θεός τον φώτισε τι να κάνει. Κάλεσε τους διακόνους και τους
βοηθούς του και τους είπε να ζυμώσουν ψωμάκια , όπου μέσα στο καθένα ψωμάκι θα
έβαζαν και λίγα χρυσαφικά. Όταν αυτά ετοιμάστηκαν , τα μοίρασε σαν ευλογία
στους κατοίκους της πόλης της Καισαρείας. Στην αρχή όλοι παραξενεύτηκαν, μα η έκπληξή τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη όταν κάθε οικογένεια έκοβε το ψωμάκι αυτό κι
έβρισκε μέσα τα χρυσαφικά της.
Ήταν λοιπόν ένα ξεχωριστό ψωμάκι , η βασιλόπιτα Έφερνε στους ανθρώπους χαρά κι ευλογία μαζί. Από τότε φτιάχνουμε κι εμείς τη
βασιλόπιτα με το φλουρί μέσα, την πρώτη μέρα του χρόνου.

...ΤΑΞΙΔΙΑ ΜΕ ΣΚΟΠΟ...

...Φύγαμε;....
 

...ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ...

…Από εκεί,που ήμουν "τσακωμένη" με τα Μ.Μ.Μ,σε σημείο να μην γνωρίζω πως επικυρώνουν το εισιτήριο,ομολογώ,ότι τώρα τελευταία,έχοντας αρχίσει να χρησιμοποιώ το λεωφορείο για την δουλειά μου,ανακάλυψα,ότι το καθημερινό αυτό ταξίδι,κρύβει διάφορες εμπειρίες της καθημερινότητάς μας.. …Επιλέγω να ξεκινώ από το Σύνταγμα,έχω ήδη προαναφέρει,ότι το βρίσκω πολύ ελκυστικό,στις 7.30 η ώρα το πρωί…Ελάτε λίγο μαζί μου και μοιραστείτε κάτι που έζησα,πριν 10 ημέρες περίπου….Ξεκινάμε???…

….7.30 λοιπόν η ώρα το πρωί και ανεβαίνω τις σκάλες του ΜΕΤΡΟ.
Ωραία!!! Οι πρωινές καθημερινές εικόνες της πλατείας,έχουν μπει σε κίνηση!
Ο σταθερός συνήθης ύποπτος κουλουράς,κυκλωμένος από τους σταθερούς πελάτες του,δίπλα,ο κολλητός του λαχειοπώλης,τα αγουροξυπνημένα περιστέρια που έχουν αρχίσει το πρωινό τσιμπούσι τους,ο πρωινός της βάρδιας του cafe,που έχει αρχίσει την πρωινή λάτζα,τα γρήγορα και προσεκτικά βήματα των περαστικών επάνω στις συνεχώς βρεγμένες πλάκες της πλατείας..,αναρωτιέμαι συνεχώς γιατι είναι καθημερινά μουσκεμένες..(,προσοχή..,γιατί γλυστράνε επικίνδυνα..!)
     Ανεβαίνω τις αριστερές σκάλες και φτάνω στην αφετηρία του EXPRESS..του μεσονυκτίου..!
Προλαβαίνω να κάνω ένα τσιγάρο πριν να ξεκινήσει..Α! στην θέση της και η κυρία οδοκαθαρίστρια,περιποιημένη πάντα και καθαρή που με τις καλημέρες της,καθαρίζει τις βρωμιές και τα αποτυπώματα των χιλιάδων περαστικών απο εκείνο το σημείο…

….Σας κούρασα???..Λίγο υπομονή ακόμα…,κάπου εδώ αρχίζει το καλό…..

 ..Το τσιγάρο έχει φτάσει στην μέση,3 λεπτά ακόμα πριν την αναχώρηση.Αρχίζουν και πλησιάζουν οι επιβάτες της γραμμής.
Εργαζόμενοι,τουρίστες,διάφοροι,που αποφάσισαν να ξεκινήσουν την ημέρα τους με αυτό το tour…
Ευτυχώς δεν έχει πολύ συνωστισμό! Δευτερόλεπτα πριν την επιβίβαση,πλησιάζουν 2 Αιθίοπες,χωρίς βαλίτσες και αυτόματα βλέπω να τρέχουν 3 "κυρίες",ή κυράτσες αν θέλετε κατ'εμέ,τραβώντας η μία την άλλη,πανικόβλητες,φωνάζοντας στην τρίτη:

 ….."-Τρέχα γρήγορα,πριν οι μαύροι μας πιάσουν τις θέσεις.."
(η δεύτερη).-"Εσύ είσαι πιο κοντά!..Ανέβα ,πιάσε μας τις θέσεις και βάλε και τις τσάντες μας σε μία κενή για να είμαστε σίγουρες.."
  Και ανεβαίνουμε όλοι..,και οι "άσπροι" και οι "μαύροι" και η "κίτρινη" παρέα κάποιωνΓιαπωνέζων τουριστών..
..Και καθήσαμε όλοι στις θέσεις μας..και έστησα αυτί…,δεν μπορούσα άλλωστε να μην το κάνω…

   Χτυπάει το κινητό του ενός .."μαύρου",υπό το ringtone του Χαμόγελου της Τζοκόντας!.(πράγμα που με παραξένεψε και εμένα,γιατί προσπαθώ εδώ και πολύ καιρό να το βρώ και δεν μπορώ..)..Απαντά λοιπόν σε άπταιστα ελληνικά,που θα τα ζήλευε και ο ίδιος ο ..Ζουράρις..!!!
….-"Καλημέρα σας κύριε διευθυντά…Έλαβα εχθές το βράδυ το e-mail σας και ειδοποίησα την επιτροπή ότι σήμερα θα παραλάβουμε τον πρόξενό τους.Η κατάσταση στην προκείμενη περίπτωση,ετέθη υπό έλεγχο και το απόγευμα ,πιστεύω ότι θα έχουμε τα θεμιτά αποτελέσματα,μετά την σύσκεψη που έχει κανονιστεί.Όπωσδήποτε και θα έχετε άμεση ενημέρωσή μου,μετά την έκβαση της συνάντησης.Μαζί μου βρίσκεται αυτή την στιγμή ο πρόεδρος της ομοσπονδίας και πηγαίνουμε μαζί στο αεροδρόμιο για τις τελευταίες λεπτομέρειες…."

….Χαμογελώ πλατιά κάτω από τα μουστάκια,που ευτυχώς δεν έχω,γιατί θα κρυβόταν το χαμόγελο,ρίχνω μια χαμογελαστή ματιά στον "μαύρο",ο οποίος κλείνει το μάτι στην κυράτσα που φοβόταν μην της φάει την θέση,..παράλληλα η ματιά μου σκανάρει την "άσπρη" πολιτισμένη φιλενάδα της,που εκείνη την στιγμή,το χρώμα της
ξεπέρασε το κίτρινο των Γιαπωνέζων , να σπρώχνει με τον αγκώνα της την τρίτη .."ασπρούλα".

  Προσφέρω από ένα κουλούρι στις 3 λευκές χάριτες,αγορασμένο από τον κουλουρά μου!!!
…Την στιγμή εκείνη,ξέσπασε όλο το λεωφορείο σε τρανταχτά γέλια,..ενώ οι 3 "κυράτσες",δεν έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους!!..
Παρεκάλεσαν τον οδηγό να κάνει μία εξαίρεση και να τις κατεβάσει στην επόμενη στάση!..

…..Γιατί,ως γνωστόν,οι γραμμές των EXPRESS,δεν αποβιβάζουν.
Μόνο επιβιβάζουν,χωρίς χρωματολογικές διακρίσεις….

...ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΔΕΥΤΕΡΑ...

 ...και όπως κάθε Δευτέρα,αρχίζουμε την εβδομάδα με χαμόγελα!...

............................

...Είναι λοιπόν ένας τύπος σε ένα ταξί και θέλει να πει κάτι στον ταξιτζή. Όπως είναι από πίσω του λοιπόν, κάνει λίγο μπροστά και τον χτυπάει ευγενικά στον ώμο με τα δάχτυλα.
Ο ταξιτζής τρελαίνεται!
Χάνει τον έλεγχο του αυτοκινήτου, πέφτει πάνω σε ένα σκουπιδοτενεκέ, ανεβαίνει στο πεζοδρόμιο, περνάει ξυστά από μία γριούλα και σταματάει λίγα εκατοστά μπροστά από μία βιτρίνα σε ένα μαγαζί.
Γυρίζει στον πελάτη έξαλλος και του λέει:
- Μα είσαι τρελός; Κόντεψα να πάθω καρδιακή προσβολή!
- Μα κύριε, απλά σας ακούμπησα λίγο στον ώμο για να σας μιλήσω!
- Χμ... Ναι, ξέρετε, δίκιο έχετε, αλλά είναι η πρώτη μέρα που δουλεύω ταξιτζής. Τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια οδηγούσα νεκροφόρα!......

.......................

Μια φορά και έναν καιρό ξεκινούσε η κοκκινοσκουφίτσα το μεγάλο της ταξίδι προς το σπίτι της γιαγιάς της. Στο δρόμο βλέπει τον λύκο σε ένα δέντρο και του λέει:
- Γεια, λύκε!
- Γεια, κοκκινοσκουφίτσα!
Ο λύκος ήρεμος φεύγει και πάει σε ένα άλλο δέντρο. Τον βλέπει η κοκκινοσκουφίτσα και ο λύκος μόλις την βλέπει πάει στο τρίτο και τελευταίο δέντρο. Ο λύκος εκνευρισμένος της λέει:
- Ρε! Θα με αφήσεις ήσυχο να χέσω;..............

........................................................

Παραπονιέται η σύζυγος στον άνδρα της ότι δεν έχει φαντασία στο σεξ και κάνει συνέχεια τα ίδια...
- Απόψε, θα σου κάνω την στάση του μαραγκού, της λέει εκείνος.
Ενθουσιάζεται αυτή, κάνει μπάνιο, πηγαίνει κι αυτός στο δωμάτιο, κάνει ό, τι κάνει κάθε φορά και της λέει:
- Ε;Ε;;;;
Και απαντάει εκείνη:
- Τί ρε μ@@@α;! Τα ίδια έκανες πάλι! Πού είναι ο μαραγκός;
Και αυτός με ύφος:
- Καλά μωρή, το μολυβάκι στο αυτί δεν το είδες;............

..........................................

Μια φορά κάποιος πήγε να επισκεφτεί τον γιαπωνέζο φίλο και γείτονά του που είχε χτυπήσει σε αυτοκινητιστικό. Ήταν στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Με το που έφτασε τον είδε ξαπλωμένο και καλωδιωμένο. Καλώδια παντού... Στεκόταν εκεί, δίπλα στο κρεβάτι του φίλου του, σιωπηλός και κοίταζε το χλωμό του πρόσωπο καθώς εκείνος αναπαυόταν ήρεμα, συνδεδεμένος με όλα εκείνα τα μηχανήματα.
Ξαφνικά, κάποια στιγμή, ο γιαπωνέζος πετάχτηκε και με γουρλωμένα μάτια φώναξε:
- SAKARO AOTA NAKAMY ANYOBA, SUSHI MASHUTA!!!
Μετά από αυτό, εξέπνευσε και πέρασε σε μια καλύτερη ζωή...
Οι τελευταίες λέξεις του νεκρού πια φίλου του, έμειναν ανεξίτηλες στην μνήμη του πρωταγωνιστή της ιστορίας μας. Στην κηδεία του πλησίασε την μητέρα του και τη χήρα του, τις αγκάλιασε και τους είπε:
- Κυρία Fumiko και κυρία Shakita, ο αγαπημένος μας Fuyiro, λίγο πριν ξεψυχήσει μου είπε την εξής φράση που δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου:
"SAKARO AOTA NAKAMY ANYOBA, SUSHI MASHUTA!!!"
Και δεν ξέρω τι ήθελε να πει.

Η μητέρα του Fuyiro σχεδόν έμεινε στον τόπο και η χήρα κοίταξε τον γείτονα έντρομη. Ο τύπος επέμεινε:
- Τι ήθελε να πει με αυτές τις λέξεις, κυρία Shakita;
Η χήρα τον κοίταξε θυμωμένη και του απάντησε:
- ΜΗΝ ΠΑΤΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΟΧΗ ΟΞΥΓΟΝΟΥ, ΗΛΙΘΙΕ!!!...................

.........................................

- Που έχει εξοχικό η μικρή Αννούλα;
- Στη Σπιναλόγκα!.............

..................................

- Γιατί η μικρή Αννούλα κάνει κύκλους γύρω γύρω απ'το τραπέζι;
- Γιατί ο Κωστάκης της κάρφωσε το ένα χέρι πάνω σε αυτό.

- Γιατί η μικρή Αννούλα σταμάτησε να κάνει κύκλους γύρω από το τραπέζι;
- Γιατί ο Κωστάκης της κάρφωσε και το άλλο............

.................................

- Πως λέγεται η γυναίκα που ξέρει πάντα που είναι ο άντρας της;
- Χήρα!..............................

 ...............................




Τα χαμόγελα,μας τα χάρισε το: http://www.filaki.gr/

...ROLLING ...ΣΚΑΛΙΣΤΗΡΙ...

….    Πέρασε ο πρώτος γύρος της Χριστουγεννιάτικης γαστρονομικής κραιπάλης και το σκορ είναι 1-0… …Το μηδέν είμαι ΕΓΩ και ομολογώ ότι έπεσα nock-out σε αυτή την δοκιμασία!..
..το μάτι κάπως θολό,με βλέμμα "αστραποβόλο",προσπαθώντας να εστιάσει ο,τι είναι βολικό και σε κοντινή ακτίνα!..
…..ΦΑΙ-ΠΙΟΤΙ-ΠΙΟΤΙ-ΦΑΙ..Σταθερές συχνότητες με σταθερές εναλλαγές..
…Από το ένα σπίτι στο άλλο,για ανταλλαγή τραπεζωμάτων και εκπλήρωση των υποχρεώσεων,που αυτές τις ημέρες είναι αυξημένες και δεν σηκώνουν άλλη πίστωση χρόνου..!
-..Ευχαριστούμε πολύ .."ΣΚΑΛΙΣΤΗΡΙ",ήταν όλα υπέροχα!
-Θα κουράστηκες βρε παιδάκι μου να τα ετοιμάσεις όλα αυτά!..
-Μα ξένοι είμαστε?,δεν χρειαζόταν τόσα πράγματα να κάνεις!!
-Αύριο η σειρά σου να έρθεις σπίτι μας! Δεν θα κάνουμε τίποτα το ιδιαίτερο!
Θα τσιμπολογήσουμε λίγο και θα πιούμε κανα ποτάκι..!

…Η επόμενη ημέρα πιο δύσκολη από την προηγούμενη!..
Το  'savoire vivre",φώναζε.."πρέπει να τιμήσεις την οικοδέσποινα!δοκίμασε λίγο από όλα τα φαγητά,πιες και κράτα λίγο χώρο και για το γλυκό.."
   
    Με αυτά και αυτά,πέρασαν 2 ημέρες κραιπαλοκατάστασης και γαστρονομικής αποχαύνωσης..
..Είμαι έτοιμη να ..κυλίσω!Αποφεύγω τις ανηφόρες,γιατί θα με πάρουν προς τα πίσω!.
Μόνο κατηφόρες διαλέγω και αυτές τις διανύω με μεγάλη ταχύτητα!!  ΤΣΟΥΛΩΝΤΑΣ!!!

…Στο σημείο αυτό,εγώ ανοίγω μία σόδα (!),γιατί σε λίγο πρέπει να φύγω για μία ακόμα..εκπλήρωση καθήκοντος!!
 
Ευτυχώς,από αύριο δουλειά!!!!!!
       

ΚΑΛΗ ΧΩΝΕΨΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!

...ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ...

Ενα νεαρό ζευγάρι, ένα βρέφος, τρεις άντρες με δώρα. Σήμερα όπως χθες, όπως και στα παραμύθια.

Του Κώστα Γεωργουσόπουλου

Θα σας αφηγηθώ μια ιστορία σαν παραμύθι.

Ο Γιουσούφ ζούσε στα μέρη της βαθιάς Ανατολίας στο πάλαι ποτέ Κουρδιστάν, τώρα τουρκική επαρχία. Ηταν παλικάρι εργατικό αλλά πότε πότε ζωνόταν τα φισεκλίκια και άραζε στον ώμο του το Καλάσνικοφ για να μετάσχει στις άτυπες αντάρτικες ομάδες που ακροβολίζονταν και απομάκρυναν του τούρκους ζαπτιέδες που ανηφόριζαν πάνοπλοι σαν αστακοί προς τα έρημα κατατόπια τους. 

Ο Γιουσούφ ερωτεύτηκε τη γειτόνισσά του τη Μύριαμ, δεκαέξι χρονών, το στερνοπαίδι του μουεζίνη του χωριού. Κατά τα έθιμα της φυλής η Μύριαμ έπρεπε να περιμένει να ζητηθούν σε γάμο οι μεγαλύτερες αδελφές. Το αίμα της όμως έβραζε και στα κρυφά, λυσσασμένα από ερωτική έξαψη σμιξίματα με τον Γιουσούφ του δόθηκε χωρίς αναστολές, ενοχές και υστεροβουλίες. Και καθώς ήταν χωράφι γόνιμο και καρπερό δεν άργησε να βλαστήσει. Η τιμωρία της φατρίας για τέτοια προσβολή της οικογενειακής τιμής είναι πανάρχαια και αναπόφευκτη: χωμένη ώς τον λαιμό στον λάκκο που σκάβουν πατέρας και αδέλφια πεθαίνει με λιθοβολισμό ώσπου το έκθετο κεφάλι να γίνει μια μάζα αίματος και οστών. 

Ο Γιουσούφ δεν δίστασε. Απήγαγε τη Μύριαμ. Σε μια απόμερη ακτή που έλεγχαν οι λαθρέμποροι χασίς και ανθρώπων δωροδόκησαν με τις οικονομίες τους το αφεντικό και μαζί με άλλους ομόφυλους και ομόθρησκους βρέθηκαν σε μια φουσκωτή λέμβο στριμωγμένοι, άντρες, γυναίκες, παιδιά και κίνησαν για να φτάσουν σε μια, όποια, γη επαγγελίας.

Ο καιρός ήταν καλός και ύστερα από λίγων ημερών ταξίδι οι λαθρέμποροι τούς ξέβρασαν σε μια έρημη ακτή που τους δήλωσαν πως είναι η Μυτιλήνη. Εκεί τους ανακάλυψε η ελληνική ακτοφυλακή, τους παρέδωσε στην αστυνομία και το ίδιο βράδυ στριμώχνονταν σε μια παλιά στρατώνα μαζί με άλλους παράνομους μετανάστες. Οι συνθήκες απάνθρωπες και το συσσίτιο λίγο και μπαγιάτικο. Οι μέρες περνούσαν χωρίς προοπτική και χωρίς ελπίδα, αφού τους εξηγήθηκε πως το κράτος δεν προβλέπει διαδικασία ασύλου. Εξάλλου ο Γιουσούφ έπρεπε να προσκομίσει χαρτιά πως διωκόταν για λόγους πολιτικούς, ενώ οι εμφανείς λόγοι ήταν θρησκευτικοί, οικογενειακοί και εθιμικοί. Η εγκυμοσύνη της Μύριαμ ήταν πλέον δακτυλοδεικτούμενη και δεν φαινόταν να εμπνέει ούτε τον σεβασμό των ομοθρήσκων. Το ζευγάρι ήταν παράνομο και έκθετο ηθικά.

Οταν τα σχόλια και οι προθέσεις κάποιων θερμόαιμων έγιναν απειλητικές, ο Γιουσούφ με τη Μύριαμ δραπέτευσαν νύχτα και οδοιπορώντας έφτασαν και κρύφτηκαν σ΄ ένα εγκαταλειμμένο ελληνικό ερειπωμένο μοναστήρι. Τρεις μήνες μετά, η 17χρόνη Μύριαμ με το θείο ένστικτο που την είχε προικίσει η Εύα και το προπατορικό αμάρτημα, με γοερές κραυγές, δαγκώνοντας τις παλάμες του ιδρωμένου Γιουσούφ που της παραστεκόταν απέθεσε με μια βαθιά εκπνοή ένα αγοράκι στα κουρέλια της. Ακολουθώντας κι αυτός παραμύθια της φυλής και το άγιο ένστικτο έσκυψε και με τα δόντια του έκοψε τον λώρο, τον έδεσε κόμπο στον αφαλό του μωρού και με τα κουρελάκια που περίσσευαν σκούπισε τη φύση της έφηβης μητέρας.

Ξεθεωμένος ο Γιουσούφ πλάγιασε δίπλα στον γιο του και χαμογέλασε στον βαθύ ύπνο. Αλλά πάντα κάποιος φθονεί έστω και την εφήμερη ευτυχία. Τους πέταξε ξαφνιασμένους από τον ύπνο το τρομερό μαρσάρισμα μιας μοτοσικλέτας στην αυλή του μοναστηριού. Ο Γιουσούφ έντρομος σηκώθηκε, βγήκε στη θύρα του ιερού, και αντίκρυσε τρεις άντρες που μόλις είχαν σβήσει τις δύο μηχανές και προχωρούσαν έκπληκτοι κι αυτοί προς το μέρος του Γιουσούφ. Του απευθύνθηκαν σε άγνωστη γλώσσα, τους απάντησε χωρίς να έχει καταλάβει στη δική του. Η συνάντηση έγινε στα λίγα δικά του ελληνικά και στα αρκετά δικά τους. 

Ηταν ρουμάνοι κλέφτες, κυνηγημένοι από τις αρχές. Οι μοτοσυκλέτες ήταν, φυσικά, κλεμμένες και κάτι πάνινες σακούλες ζάχαρης ήταν κατάφορτες από κλοπιμαία. Ο Γιουσούφ στάθηκε στην αρχή επιφυλακτικά εχθρικός στην εισβολή στο «σπιτικό» του. Εξάλλου κλέφτης δεν ήταν και τον χώριζε από τους εισβολείς όχι μόνο η φυλή αλλά και η πίστη.  

Οι τρεις παρείσακτοι όταν έμαθαν πως πίσω στην κόγχη υπήρχε μια μητέρα και ένα ανυπεράσπιστο μωρό, ζήτησαν να τους δουν. Πλησίασαν με σεβασμό έκαναν τον σταυρό τους ορθόδοξα, φίλησαν το χέρι της λεχώνας και σταύρωσαν στο στηθάκι το παιδί. Υστερα πρόσφεραν τα δώρα τους.  

Ο πρώτος, ένα ντερέκι δύο μέτρα, έβγαλε από τον καρπό του αριστερού χεριού ένα χρυσό Rolex και το απόθεσε στο κουρελάκι-μαξιλαράκι του μωρού, ο δεύτερος ένας κοντός μαυριδερός, πιθανόν αθίγγανος, έτρεξε στη σακούλα και γύρισε με ένα μπουκαλάκι περίτεχνο με γαλλικό άρωμα, κλεμμένο ποιος ξέρει από ποιο πλούσιο μπουντουάρ μυτιληνιάς κυρίας. Ο τρίτος, αμήχανος, δίσταζε, στο τέλος έβγαλε από τον κόρφο του ένα μικρό σακουλάκι, σαν πουγκί. Το έβαλε στην παλάμη του Γιουσούφ και του είπε: «Είναι τριάντα δόσεις άσπρης. Πούλα τη να φάτε καλά».

Είχε νυχτώσει και στον ουρανό της Μυτιλήνης διέγραφε την τροχιά του ένας τηλεπικοινωνιακός δορυφόρος λάμποντας, που έσπερνε στην οικουμένη τις ευχές των χριστιανών προκαθημένων για τα Χριστούγεννα.

πηγή