γράφει ο Μανώλης Δημελλάς
Βιαστικό, γρήγορο βήμα, κάπως θυμίζει τα τρομαγμένα ζώα, έτσι δείχνουμε, από εκείνα που στο πείραμα ξεμένουν από φύραμα και τρέχουν, ψάχνουν μάταια, με τα κεφάλια μπηγμένα στις ταΐστρες.
Κουτουλάμε και κάνουμε τους ανύποπτους με την συνήθεια βασίλισσα των άκρων, μα είναι στο νεύρο που γράφεται ο παθιασμένος φόβος.
Η πιο γλυκεία στιγμή είναι του ύπνου η ώρα, εκεί που μοιάζει με τον θάνατο, τρίβεις ασυνείδητα τους νόμους, τσαλαπατάς τους αριθμούς....
