Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2013

Οι καμπάνες χτυπούν πένθιμα, αλλά για ποιόν;


Πήραν φωτιά τα τηλέφωνα, ραντεβού έξω από το ραδιομέγαρο της ΕΡΤ, να σηκωθούμε από τους καναπέδες, να  βγούμε από το καβούκι μας, επιτέλους να φανεί το λυγερό παλικάρι, που είναι κρυμμένο μέσα από τα ρούχα και το κορμί. ....


Έκλεισα στα βιαστικά τον υπολογιστή, σκέφτηκα πως γίνεται επανάσταση, όλα τα avatar είχαν λύσει ζωνάρια και βρακιά και εφορμούσαν.
Έπειτα θυμήθηκα τα χρόνια που ήμουν απεσταλμένος από το σωματείο μας, την ένωση τεχνικών ιδιωτικής τηλεόρασης, στην ΠΟΣΠΕΡΤ, η εποχή έπεσε πάνω σε ψηφιακές πλατφόρμες, ηρωικές στιγμές, με το χρήμα να τρέχει μέχρι έξω τη Μεσογείων και με τα τον δικομματισμό να μοιάζει, μέσα στις συνεδριάσεις, με τεράστιο δεινόσαυρο, συγνώμη μάλλον βροντόσαυρο, που καθόριζε και την ώρα που οι εκεί συνδικαλιστές, θα τραβούσαν το καζανάκι στην τουαλέτα.
Μια ΕΡΤ που σχεδόν κανείς δεν έβλεπε, που σχεδόν όλοι την είχαν απαξιώσει, την είχαν στο φτύσιμο, με τον λογαριασμό της ΔΕΗ να προκαλεί κάθε μα κάθε φορά τα απαραίτητα μπινελίκια. Φυσικά μοίραζε, πουλ, τζάμπα εικόνες στα ιδιωτικά κανάλια.
Τώρα θα πεις ήταν αυτός τρόπος για να λειτουργεί μια εκλεγμένη κυβέρνηση σε δημοκρατία;
Είναι μέθοδες αυτές που δείχνουν ωριμότητα και σοβαρότητα ή στην ουσία  βρήκαν το εύκολο θύμα και το πνίγουν;
Όλοι γνωρίζαμε το χάλι, ας μην κρυβόμαστε πίσω από πολιτισμούς και καλλιτεχνικά προγράμματα, λένε πως προσπάθησαν να κάνουν ήπια τις απαραίτητες αλλαγές, αλλά τράκαραν πάνω σε μπετόν, στα δικά τους κομματόσκυλα.
Μα το θέμα είναι η κρατική τηλεόραση; εδώ φαίνεται ολόκληρο το δημόσιο να υπολειτουργεί, να μεθοδεύεται ακόμα και πώληση της ΕΥΔΑΠ, και εμείς  αναρωτιόμαστε για τον ξαφνικό θάνατο ενός ημιθανούς ηλικιωμένου.
Το πιο μεγάλο αστείο θα είναι η Νέα, Νέα Ελληνική Τηλεόραση, ο Σαμαράς, που κατέβασε διακόπτες σαν μάγκας ταχυδακτυλουργός, δείχνει να προσπαθεί απεγνωσμένα, θέλει να πείσει, είναι το αφεντικό σε αυτή τη χώρα για να σε δω τώρα μάγκα, πάνω στο πτώμα που  σφαδάζει.
Μήπως όμως πρόκειται για μια ηρωική έξοδο;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

...ό,τι έχετε ευχαρίστηση..