..Τους 'κάγκουρες",δεν τους χωνεύω!
Κάθε φορά που θα τύχει να περάσει κάποιος από την γειτονιά και αρχίζουν να τρίζουν τα τζάμια απο τα Ντεσιμπέλ,αφηνιάζω!
Και όταν μάλιστα είναι μέσα στην άγρια νύχτα...,κρατάτε Τούρκοι τ'άρματα!..
Εκείνες τις στιγμές,ήθελα να ήμουν άντρας και τζίνι ταυτόχρονα,για να βρισκόμουν σε κλάσμα δευτερολέπτου μέσα στο αυτοκίνητό του και να τον έκανα καινούριο!..Τον κάγκουρα!Ναι!
Να τον έστελνα στο νοσοκομείο ,να άκουγε τη λέξη "ηχεία" και να έπεφτε τ'ανάσκελο!..
Αλλά πού;..Δυστυχώς,μόνο σαν ευσεβής πόθος,μπορεί να υπάρξει αυτή η κατάσταση.
Μόλις τελειώσαμε απόψε το βράδυ την καθημερινή μας κουβεντούλα στο τσατ του irklio web radio και αφού ..σιγύρισα λίγο τον χώρο,άρχισα να μαζεύομαι για οριζοντίωση.
Ξαφνικά,το άκουσα!..Ερχόταν..,μέσα στη σιγαλιά της νύχτας,τα ντεσιμπέλ..
Όσο πλησίαζε όμως και ο ήχος γινόταν ξεκάθαρος,τόσο με γέμιζε έκπληξη...
Δεν ήταν ένας συνηθισμένος κάγκουρας αυτός!
Ήταν ένας ευαίσθητος και μάλιστα ερωτευμένος!
Πολύ το χάρηκα το παλληκάρι!Κυρίως το τραγουδάκι που επέλεξε για να ταρακουνήσει τις γειτονιές και την καλή του...!
Ξανάνοιξα το lap top και έψαξα να το βρω!
Πάντα μου άρεσε αυτό το κομμάτι..
Αφιερωμένο σε όλους όσους αισθάνονται έτσι!
Και δεν χρειάζεται απαραίτητα να είναι .."ΚΑΓΚΟΥΡΕΣ"..
