Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

I have a dilemma (ευθυμογράφημα)



Έχω ένα πολύ σοβαρό  dilemma. Όχι σαν τον άλλο τον ονειροπόλο, Martin Luther King, Jr, νομίζω τον έλεγαν, που διατυμπάνιζε ότι Ι have a dream και τελικά τι κατάφερε; τον σκότωσαν στα τριανταεννιά του χρόνια (στην ηλικία, δηλαδή, που τα παιδιά μου θα βρίσκουν τη μόνιμη δουλειά τους). Το δικό μου το δίλημμα είναι πρακτικό, ουσιαστικό και καίριο: Ποια δεύτερη ξένη γλώσσα να μάθω στα παιδιά μου; Τα Τούρκικα ή τα Κινέζικα; Μη χαζογελάτε. Τα πράγματα είναι σοβαρά.....



Τις προάλλες, είχαμε εδώ τον πολυχρονεμένο κ. Ερντογάν (Ο Αλλάχ να τον φυλάει). Καλά μας τα είπε. Μας έβαλε στη θέση μας. Μας έφερε και διακόσιους επιχειρηματίες για να μας σώσουν. Και εγώ τότε, αλαφιασμένος, σκέφτηκα ότι δεν πρέπει να χαθεί τέτοια ευκαιρία. Πρέπει να προνοήσω. Έψαξα να βρω σχολές και δασκάλους για να μάθουν τα παιδιά μου Τούρκικα, μπας και βρούνε κάνα κομμάτι ψωμί να φάνε. Είχα αρχίσει να το οργανώνω, μέχρι και που είχα αποφασίσει να  φωνάζω τα παιδιά μου Γκιουλ και Νταγίπ, έτσι για να συνηθίζουν. Και ενώ τους φανταζόμουν Δραγουμάνους του Βεζίρη στη Νέα Οθωμανική Αυτοκρατορία να σου και έρχεται ο καλός μας Κινέζος, Γουέι Τζιαφού, ο γελαστός μάνατζερ της Cosco και μας υπόσχεται ότι θα μας πνίξει στα Γουαν. Αυτή είναι ευκαιρία, σκέφτηκα. Αλλά τι να μάθω στα παιδιά μου; Απευθείας τα Κινέζικα ή τα Πίτζιν* (ξέρετε εκείνο το μείγμα Αγγλικών και, κυρίως Κινεζικών, που χρησιμοποιείται στην Άπω Ανατολή.)
Και αν μετά από 20 χρόνια έρθει ο Κινέζικος στόλος στον Πειραιά, ο δικός μου ο γιος θα πάρει τη θέση του Κωνσταντίνου, του ηθοποιού, που μάζευε στην ταινία, τα ναυτάκια του 6ου στόλου και τα οδηγούσε στα καμπαρέ, για να χουφτώσουν τα εγχώρια κοριτσάκια. Η Ιστορία, βλέπετε, μας διδάσκει και ο καλός γονιός πρέπει να προνοεί.
Αλλά μετά από λίγο πέφτω και πάλι σε απόγνωση. Μα τι στο καλό τους έδωσα ονόματα που έχουν μέσα το -ρ- δεν μπορούσα να προβλέψω ότι τα -ρ- δεν το προφέρουν οι Κινέζοι; Σκέφτομαι να τους φωνάζω από τώρα Σωτήλη και Βεατλίκη, για να το συνηθίσουν.
Και μέσα σε αυτούς τους βαθυστόχαστους συλλογισμούς μου έχω και κάποιους φαντασμένους δασκάλους να μου λένε ότι πρέπει να μάθουν την Ελληνική γλώσσα τα παιδιά για να μπορούν να καταλαβαίνουν τον κόσμο γύρω τους, να σκέφτονται, να προτείνουν και να απαιτούν.
Μα, δοκησίσοφοι δάσκαλοι, αν θα μάθουν να σκέφτονται και να απαιτούν ποιος θα τους δώσει ένα κομμάτι ψωμί να φάνε;
-  Σωτήλη και Βεατλίκη θα τα φωνάζω, το αποφάσισα
*Η λέξη Πίτζιν παράγεται από παραφθορά της αγγλικής λέξης business από τους Κινέζους και γενικά τους κάτοικους της Άπω Ανατολής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

...ό,τι έχετε ευχαρίστηση..