Σάββατο, 4 Ιουνίου 2011

Οι Ανώτατοι Άχρηστοι της Ηρώδου του Αττικού

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ




Τα μεγάλα καράβια βουλιάζουν από μικρές τρύπες
.


Τα διαρκή εγκλήματα των Προέδρων της Δημοκρατίας της μεταπολίτευσης.
Βλέποντας κάποιος τον πανικό των Βρυξελών, που, ως νέοι κονκισταδόρες κατακτητές, "απαιτούν" ακόμα και τη γραπτή "συναίνεση" των κομμάτων της αντιπολίτευσης στο καταστροφικό Μνημόνιο, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τα πραγματικά δεδομένα μιας αληθινής τραγωδίας: Την τραγωδία της κατάλυσης του Συντάγματος της μόνον κατ’ όνομα πλέον Ελληνικής Δημοκρατίας. Καταλύεται το Σύνταγμα και ο ρόλος των κομμάτων μέσω αυτής της απαίτησης των ξένων επικυρίαρχων......
 

Καταργείται ο ρόλος της ..................



αντιπολίτευσης και μέσα από αυτήν υπονομεύεται ο συνολικός ρόλος της Βουλής. 
Γιατί; Γιατί μια κομματική ηγεσία πιέζεται από εξωτερικούς και μη θεσμικούς παράγοντες να "δεσμευτεί", ώστε να μην εκτελέσει το καθήκον της και ταυτόχρονα αυτή η "δέσμευσή" της μεταφέρεται παράνομα και στη Βουλή.


Το ερώτημα, λοιπόν, που τίθεται, είναι εύλογο. Με ποια ιδιότητα ένας "κομματάρχης" μπορεί με την "υπογραφή" του να "δεσμεύσει" τις αποφάσεις των μελών της Βουλής των Ελλήνων; Από πού κι ως πού ένας κομματάρχης, όπως ο Σαμαράς, μπορεί με την "υπογραφή" του να "βεβαιώσει" τους ξένους "δανειστές" μας ότι η Βουλή των Ελλήνων θα πάρει τις αποφάσεις που τους βολεύουν; Από πού κι ως πού ένας "κομματάρχης" μπορεί να σταματήσει να εξυπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα, προκειμένου να εξυπηρετηθούν κατά προτεραιότητα τα συμφέροντα των "δανειστών" μας. Από πότε - και βάσει ποιου νόμου - οι Έλληνες βουλευτές "ψηφίζουν" ό,τι δεσμεύεται ο κομματάρχης τους; Στα κρυφά μπορεί αυτό να γίνεται στο βαλκανικό "Μπανανιστάν", αλλά επισήμως ποτέ δεν περιφέρθηκε ένα τέτοιο δεσμευτικό "χαρτάκι" ...Ούτε ο "γαλατάς" Καρατζαφέρης δεν θα μπορούσε ν' αναγνωρίζει σε ένα τέτοιο κωλόχαρτο το παραμικρό νομικό κύρος.

Κι όμως... αυτό το άθλιο και εγκληματικό "προαπαιτούμενο" για μια δήθεν σωτήρια δανειακή "δόση" μάς το ζήτησαν τα κουτορνίθια από τις Βρυξέλες ...Τα παιδιά του βαρβαρισμού και της λάσπης ...Τα άθλια υποκείμενα της ανθρώπινης ύπαρξης ...Ο Πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου ...Ενός Λουξεμβούργου, το οποίο υπάρχει ως κράτος, απλά γιατί συμφέρει τους διεφθαρμένους ισχυρούς αυτού του κόσμου να υπάρχει μια καλή "κρυψώνα" κλοπιμαίων ...Ενός Λουξεμβούργου, το οποίο το μόνο που έχει προσφέρει στην ανθρωπότητα είναι μερικά δωμάτια με θέα ...Ενός Λουξεμβούργου, το οποίο έχει ως εθνικό του σύνθημα το ..."Ευχόμαστε να παραμείνουμε αυτό που είμαστε", χωρίς ποτέ να έχει εξηγήσει στον κόσμο ή στον εαυτό του το τι ακριβώς είναι και γιατί δεν πρέπει ν' αλλάξει.


Αυτού του "σημαντικού" κρατιδίου ο Πρωθυπουργός ζητάει να καταλυθεί η πιο διάσημη δημοκρατία του Πλανήτη. Να καταλυθεί η ελληνική δημοκρατία για κάποια χρέη σε τοκογλύφους ...Ένας Πρωθυπουργός, που τη δημοκρατία τη γνωρίζει όσο του επιτρέπουν τα "βρακιά" του Μεγάλου Δούκα του Μεγάλου Δουκάτου του "Τιποτεστάιν" ...Άλλος ένας "σοσιαληστής" από τους πολλούς, που σήμερα απασχολούν τον κόσμο με τις "ευαισθησίες" τους ...Όπως ο Μουμπάρακ, ο Σάλεχ, ο Μπεν Αλί, ο Άσαντ, ο Κράξι, αλλά και ο "δικός" μας ο Γιωργάκης ...Ο "πρόεδρός" τους.

Σήμερα  - και μπροστά στην τραγωδία που βιώνει το ελληνικό έθνος - μπορούμε να έχουμε μια πραγματική εικόνα του τι ακριβώς συμβαίνει. Το ελληνικό "σκάφος" βουλιάζει αβοήθητο, γιατί απλούστατα έχουν "απασφαλιστεί" όλες οι ασφαλιστικές δικλείδες του. Το ελληνικό "σκάφος" βυθίζεται, γιατί ο λαός έχει προδοθεί εκ των έσω. Η πολιτική εξουσία εκτελεί τις εντολές των τοκογλύφων και καμία εξουσία δεν λειτουργεί όπως προβλέπει το Σύνταγμα, προκειμένου να ελέγξει τους προδότες. Ταυτόχρονα έχουν ανοίξει "τρύπες" στο "σκάφος" και μπάζει από παντού "νερά". Μια τέτοια "τρύπα" είναι και η Προεδρία της Δημοκρατίας. Εκεί όπου έπρεπε να προστατεύεται το Σύνταγμα από τους "δολιοφθορείς", δεν υπάρχει καθόλου "άμυνα". Ο Πρόεδρος προφανώς έχει να κάνει άλλες δουλειές. Όταν δεν "μαλώνει" τους Τούρκους, μάλλον ασχολείται με το μανικιούρ ...Μπορεί και να στεναχωριέται ο "σοσιαλιστής" της Ηρώδου του Αττικού με την ατυχία του ομοϊδεάτη και συναγωνιστή Ντομινίκ.

Αποτελεί πλέον μια βεβαιότητα ότι η θητεία στην προεδρία του νυν Προέδρου της Δημοκρατίας δεν εξελίσσεται κάτω από τις καλύτερες συνθήκες. Στην πραγματικότητα δεν ξεκίνησε καν υπό υποφερτές συνθήκες. Το πρώτο πράγμα, το οποίο έγινε αντιληπτό άμα τη εμφανίσει του νυν Προέδρου, ήταν η παντελής ανεπάρκειά του στο επίπεδο της δημοκρατικής "παιδείας". Δεν είχε καν γνώση του ιδίου του Συντάγματος. Τι σημαίνει αυτό; Ο Παπούλιας δεν είχε καν "αντίληψη" της λειτουργίας του ίδιου του Πολιτεύματος, στο οποίο θ' αναλάμβανε τον υψηλότερο ρόλο.
Ήταν ένας υποψήφιος "πρωταγωνιστής", ο οποίος δεν γνώριζε καν τα "λόγια" του ρόλου του. Γιατί το λέμε αυτό; Γιατί με το "καλημέρα" έδειξε την παντελή άγνοιά του για το "παιχνίδι" της Δημοκρατίας.

Με το που ανακοινώνεται η "υποψηφιότητά" του από τη Νέα Δημοκρατία, "συγκινήθηκε" τόσο πολύ, που ξέχασε ότι "παίζει" σε "παράσταση" και ότι πρέπει να σεβαστεί τον ρόλο του. Ως γνήσιος κομματικός Πασόκος - και θεωρώντας σίγουρη την ψήφο των "φρουρών" της "Αλλαγής" - έσπευσε να δηλώσει την ευγνωμοσύνη του στο πρόσωπο του Καραμανλή, όχι επειδή τον επέλεξε ως υποψήφιο, αλλά επειδή τον "τοποθέτησε" στη θέση του Πρόεδρου της Δημοκρατίας. Προεξόφλησε δηλαδή την εκλογή του από το σώμα της Βουλής. Ως γνήσιο "τέκνο" του κομματικού κράτους  - και έχοντας δηλαδή στρεβλή άποψη περί της δημοκρατίας - "ξέχασε" την "παράσταση" και άρα και τον "ρόλο" του. "Ξέχασε" ότι δεν "ευχαριστούμε" έναν ιδιώτη για τη θέση του Προέδρου, αλλά περιμένουμε - έστω και υποκριτικά - την "απόφαση" της Βουλής ...Της Βουλής, που, εξαιτίας όλων αυτών των πολιτικών εγκληματιών, "κομματικοκρατείται" και λειτουργεί φασιστικά, υπηρετώντας όχι τον λαό, αλλά τους "εντολείς" του Παπούλια και των ομοίων του.

Όμως, η άγνοια του Παπούλια δεν σταμάτησε εκεί. Συνεχίστηκε και στην επόμενη φάση ...Συνεχίστηκε και μετά την "εκλογή" του από τη Βουλή ...Όταν "συγκινημένος" άκουσε την Πρόεδρο της Βουλής να του ανακοινώνει ένα αποτέλεσμα, το οποίο μέχρι τότε το γνώριζε μόνον ο Θεός, εφόσον η ψηφοφορία στη Βουλή είναι μυστική ...Τόσο "μυστική", που ο Παπούλιας "κερνούσε" ως "Πρόεδρος" ημέρες πριν. Τι έγινε σ' εκείνη τη διαβόητη ανακοίνωση;
 Η Πρόεδρος της Βουλής τού "ανακοίνωσε" την απόφαση της Βουλής να τον διορίσει Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας και ταυτόχρονα του "αποκάλυψε" ότι θα περιοριστούν τα εθνικά μας σύνορα, τα κυριαρχικά μας δικαιώματα ως λαού και τα δικαιώματα των πολιτών ως άτομα. Του "ανακοίνωσε", δηλαδή, ότι θ' αναλάβει "επικεφαλής" ενός κράτους περιορισμένης ανεξαρτησίας ...Ενός κράτους, που, για να τα "υποστεί" όλα αυτά, θα πρέπει πρωτίστως να καταλυθεί το Σύνταγμά του.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται και το λεπτό σημείο. Στον άνθρωπο αυτόν, ο οποίος επιλέχθηκε να "φυλάττει" το Σύνταγμα, ανακοινώθηκε ότι θα "αλωθεί" το Σύνταγμα επί των ημερών του. Η ίδια η Πρόεδρος της Βουλής τού ανακοίνωσε ότι θα καταλυθεί το Σύνταγμα στην εποχή που ο ίδιος θα είναι ο ανώτατος πολιτειακός άρχων και άρα "φύλακας" του Συντάγματος και ο ίδιος - ως Δημοκράτης - δεν αντέδρασε καν.Δεν έκανε αυτό, το οποίο επιβάλει ο ρόλος του ως απλός πολίτης και όχι ως Ανώτατος Άρχων, ο οποίος πληρώνεται για ν' αντιδρά ...Όπως επιβάλει ο συνταγματικός του ρόλος. Να πει το εξής απλό: ...Εφόσον κανένας τέτοιος περιορισμός δεν προβλέπεται από το Σύνταγμα, ΕΓΩ, ως Ανώτατος Πολιτειακός Άρχων, δεν θα ανεχθώ καμία αλλοίωσή του. Θα θυσιαστώ για τον λαό μου, αλλά αυτή η "αλλαγή" δεν θα γίνει επί των ημερών μου.

Είδαμε τίποτε τέτοιο; Όχι βέβαια. Ο "δανειστής" του Ανδρέα, προκειμένου να πάρει τη θεσούλα του, δεν έβγαλε "κιχ". Σήμερα βλέπουμε τα αποτελέσματα της θητείας του. Αυτός, ο οποίος δεν έβγαλε "κίχ" όταν έπρεπε να μιλήσει, δεν έκανε και "κιχ" όταν έπρεπε να ενεργήσει. Σήμερα επιβεβαιώνεται πανηγυρικά η "προφητεία" της Μπενάκη, εφόσον επί των ημερών του περιορίζεται η εθνική μας ανεξαρτησία και απειλούνται μέχρι και τα σύνορα της χώρας.  
Σήμερα, στη διάρκεια της θητείας του Καρόλου, περιφέρονται στην Ελλάδα οι πάσης φύσης σφετεριστές της ...Από τους δανειστές και τοκογλύφους μέχρι την ερντογανική συμμορία, η οποία κάνει "ιδιωτικές" επισκέψεις-περιοδείες στη ελληνική Θράκη με τη συνοδεία Τούρκων υπουργών.

Για να καταλάβει ο αναγνώστης τι συμβαίνει, θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.
 Η σημαντικότητα της θέσεως του Προέδρου είναι μεγάλη, γιατί είναι ο μόνος παράγοντας, ο οποίος μπορεί να "σπάσει" τη διαπλοκή της εκτελεστικής εξουσίας με αυτήν της νομοθετικής. Είναι σημαντικός ο ρόλος του, γιατί απλούστατα η υπογραφή τού Προέδρου είναι η "τελευταία" υπογραφή ...
Είναι η τελευταία υπογραφή προτού ένα νομοσχέδιο της Βουλής γίνει νόμος του κράτους και επιβληθεί στους Έλληνες. Από τη στιγμή που τα κόμματα ελέγχουν τόσο την κυβέρ νηση όσο και την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ευνόητο είναι ότι πρέπει να ελέγχονται στην περίπτωση που θα θελήσουν να υπερβούν τα όρια, τα οποία προσδιορίζονται από το Σύνταγμα.

Τον κίνδυνο αυτόν τον καταλαβαίνουμε σήμερα περισσότερο από ποτέ, γιατί βρισκόμαστε στο έλεος μιας προδοτικής συμμορίας, η οποία παραδίδει γη και ύδωρ σε ξένους άρπαγες, που παριστάνουν τους δανειστές μας. Γιατί λέμε ότι παριστάνουν τους δανειστές μας; Γιατί μέχρι τώρα παρίσταναν τους διαφθορείς μας
. Τώρα πέρασε η ώρα της διαφθοράς και ήρθαν για τις εισπράξεις. Αφού διέφθειραν όλα τα "σκουπίδια" της πολιτικής ηγεσίας τις τελευταίες δεκαετίες, τώρα ήρθαν να εκβιάσουν αυτά τα "σκουπίδια", προκειμένου να μας αρπάξουν τη λαϊκή περιουσία. Αφού έβαλαν αυτά τα "σκουπίδια" να υπερδανειστούν άχρηστα χρήματα, τα οποία τα ξοδέψαμε σε άχρηστα προϊόντα των "δανειστών" μας, ήρθαν σήμερα να απαιτήσουν το "σπίτι" μας.



Από αυτήν τη "διαπλοκή" και τη συνεργασία μεταξύ των συνενόχων εγκληματιών μπορεί να μας προστατεύσει μόνον το Σύνταγμα. Όμως, το Σύνταγμα είναι μόνον ένα κείμενο. Πώς μπορούν να μας προστατεύσουν απλές λέξεις και γράμματα; Εδώ ακριβώς βρίσκεται το λεπτό σημείο. Στο σημείο αυτό αποκαλύπτεται η ισχύς του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ο Πρόεδρος, όταν αντιληφθεί πως κάτι ύποπτο ή περίεργο συμβαίνει με έναν νόμο, δεν υπογράφει. Όταν αντιληφθεί ότι ένας νόμος είναι "διάτρητος" και οδηγεί στην ασυδοσία των πολιτικών - οι οποίοι μπορεί να είναι και προδότες - , δεν υπογράφει. Έχει δικαίωμα εκ της θέσης του και εκ του ρόλου του να μην τον υπογράψει.


...Δεν έχει σημασία πώς θα το αντιληφθεί. Δεν έχει σημασία αν αφουγκραστεί την κοινή γνώμη ή δώσει σημασία σε δημοσιεύματα ή ενημερωθεί από κάποιους πολίτες. Σημασία έχει ότι, αν αντιληφθεί πως κάτι δεν "συνάδει" με τον συνταγματικό νόμο, μπορεί να αρνηθεί την υπογραφή του. Αυτή η άρνηση είναι το υπέρτατο "όπλο" του. Ο Πρόεδρος δεν είναι αυτός, ο οποίος θα κρίνει τον υποψήφιο νόμο ...Δεν είναι αυτός, ο οποίος θ' αποφανθεί για τη συνταγματικότητά του. Ο Πρόεδρος είναι αυτός, ο οποίος σε μια τέτοια περίπτωση θα παραπέμψει τον νόμο αυτόν στον "ειδικό" ...και αυτός είναι η δικαστική εξουσία. Με τον τρόπο αυτόν - και εντελώς ομαλά - εμπλέκεται και η τρίτη κυρίαρχη εξουσία στον έλεγχο των κρατούντων.

Από εκεί και πέρα φεύγει η ευθύνη από τον Πρόεδρο και πηγαίνει στη δικαστική εξουσία. Αν αυτή αποφανθεί για τη συνταγματική ορθότητα του νόμου, "καλύπτει" τον Πρόεδρο και στην ουσία παίρνει την ευθύνη. Γι' αυτόν τον λόγο ο Πρόεδρος απαγορεύεται να έχει "θέση" και "άποψη". Απαγορεύεται, γιατί είναι δυνατόν, εξαιτίας της "θέσης" ή της "άποψής" του, να κάνει τα στραβά "μάτια" και αυτό είναι εγκληματικό για τη θέση του. "Θέση" και "άποψη" μπορούν να έχουν αυτοί, οι οποίοι κρίνονται για τις "θέσεις" και τις "απόψεις" τους από τον λαό ...Αυτοί οι οποίοι παράγουν πολιτική και είναι οι πολιτικοί. Ο Πρό εδρος δεν παράγει πολιτική ...Απαγορεύεται να παράγει πολιτική, γιατί δεν ψηφίζεται από τον λαό γι' αυτήν τη δουλειά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

...ό,τι έχετε ευχαρίστηση..