ΕΞΩΔΙΚΟΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ – ΔΗΛΩΣΙΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ ΠΑΝΤΟΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

ΕΠΙΓΕΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΟΥΡΑΝΙΟΥ

1. Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, τού επιλεγομένου και «Γέρου τού Μωρηά.
2. Γεωργίου Καραϊσκάκη, τού επιλεγομένου και «Γυιού τής Καλογριάς».
3. Μάρκου Μπότσαρη, τού επιλεγομένου και «Αητού τού Σουλίου».
4. Νικήτα Σταματελόπουλου, τού επιλεγομένου και «Νικηταρά Τουρκοφάγου».
5. Κωνσταντίνου Κανάρη, τού επιλεγομένου και «Μπουρλοτιέρη».
6. Γρηγορίου Δικαίου, τού επιλεγομένου και «Παπαφλέσσα».
7. Οδυσσέως Ανδρούτσου, τού επιλεγομένου και «Λιονταριού τής Ρούμελης».
8. Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας, τής επιλεγομένης και «Καπετάνισσας».
9. Ανδρέα Βώκου, τού επιλεγομένου και «Μιαούλη».
10. Πέτρου Μαυρομιχάλη, τού επιλεγομένου και «Πετρόμπεη».
Εν ζωή ενοικούντων εις τά όρη και τά πελάγη τής επαναστατημένης Ελλάδος,  νύν  δέ  παρεπιδημούντων  εις  τό  υπερπέραν.

Κ Α Τ Α

——————–

Θεοδώρου Πάγκαλου, κατοίκου Αττικής και Αντιπροέδρου τής νύν Κυβερνήσεως τής Ελλάδος, δηλούντος ενίοτε και κατ’ επάγγελμα οινοποιός.

Ολοι ημείς, ησυχάζοντες μέν ως ψυχές άϋλες αλλά και ενδιαφερόμενοι εσαεί διά τήν κοινήν…..

Πατρίδαν, πού αλυσσοδεμένη από τούς προαιωνίους εχθρούς μας Τούρκους τήν επαραλάβαμε και λεύτερη τήν επαραδώσαμε εις τούς απογόνους μας, εμάθαμε έκπληκτοι πώς σύ «απόγονε» Θόδωρε Πάγκαλε, βαρυθύμως εδήλωσες πώς κακώς επράξαμε πού επαναστατήσαμε και τούτο έγινε διότι είμαστε, λέει, «αγράμματοι»…

Εξ αρχής νά σού δηλώσουμε ότι, ημείς αλλά και χιλιάδες άλλοι ομοθυμαδόν θυσιασθέντες υπέρ πατρίδος συναγωνιστές και συναγωνίστριες, ασφαλώς και υπήρξαμε αγράμματοι, αφού σχολειά τότες δέν είχαμε.

Αγκαλά όμως, είχαμε τό ολίγον μυαλό οπού εχρειάζονταν διά νά ξεδιαλέξουμε «μιάς ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή», όπως μέ τόν Θούριό του μάς ορμήνεψε και ο -πρό ημών σφαγιασθείς υπέρ Πατρίδος- Αντώνιος Κυριαζής, ο επονομαζόμενος και Ρήγας Φεραίος ή Βελεστινλής.

Κι όσον και νά μήν εμάθαμε γράμματα, όμως εγνωρίζαμε ωρέ τήν φυλλάδα τού Μεγαλέξαντρου, τού πιό ένδοξου Ελληνα προγόνου μας, γνωρίζαμε και στοματικώς γιά τόν Ηρακλή μας και γιά τόν Αχιλλέα μας, γιά τούς σοφούς μας, γιά τόν Μαραθώνα και γιά τίς Θερμοπύλες, διά τούτο και μετά από τήν μάχην εις τά Δερβενάκια, οπού ρεζιλέψαμε τήν Τουρκιά και τόν σερασκέρη Δράμαλη, οι συντρόφοι μας τραγουδάγανε ότι, «τού Λεωνίδα τό σπαθί Κολοκοτρώνης τό φορεί»…

(Εννόησες εσύ Θόδωρε, ως μορφωμένος οπού είσαι, τί εννοούμε;;;)

Ημείς τότες, εκειούς πού δέν ήθελαν νά συνδράμουν εις τήν επανάστασιν και κάνανε «καπάκια» μέ τούς Τούρκους, τούς ελέγαμε «προσκυνημένους» και «σαπιοκοιλιές» και πολλούς από αυτούς, ο εξ ημών Κολοκοτρώνης δικαίως τούς πέρασε από «φωτιά και τσεκούρι» αλλά, ως  φαίνεται,  αρκετοί εγλύτωσαν και  -τό χειρότερον-  «σπόριασαν»…

(Θά τό εννόησες κι αυτό έτσι παραμορφωμένος όπου είσαι…)

Συνάμα -όμως- ξοδεύτηκαν και οι περισσότεροι από μάς αφού, έσφαζε αλύπητα τετρακόσια χρόνια ο Τούρκος, σφαχτήκαμε και μεταξύ μας και αυτό τό κακό γινάτι πρέπει νά τό μνημονεύουμε μπάς και δέν ματαγίνει.

(Πλήν ματαίως, ως φαίνεται και από τά εδικά σας καζάντια…)

Ωστόσο εδώ, σήμερα, μαθαίνουμε ότι σείς ελησμονήσατε τούς αγώνες  και τά παθήματά μας, ότι δέν θέλετε νά διδάσκονται τά παιδιά σας εις τά σχολειά τήν Ιστορίαν τού Γένους, ότι μουρμουράτε πώς τάχατες δέν έπρεπε νά κάμωμε τήν Επανάστασιν και ότι, ακόμη και τόν Τούρκον θέλετε νά τόν κάμετε φίλον, διά νά βάλετε σέ μοιρασιά, λέει, μ’ αυτόν τό Αιγαίο!!!

Ωρέ ζουρλαθήκατε εντελώς;;; Πιάνεται ωρέ φίλος ο Τούρκος;;; Αυτός άν τού δώσεις τό χέρι γιά καλημέρα, θά στό δαγκώσει γιά προσφάϊ…

Και τί είναι ωρέ τό Αιγαίο τών αρχαίων μας προγόνων γιά νά τό μοιράσετε;;; Κολοκυθόπιττα τής γιαγιάς σας;;;

Διά όλα τούτα διαμαρτυρόμαστε εντόνως και σάς καλούμε νά στοχαστείτε καλά και «μέ τό μέσα μυαλό», όσα άσκεφτα σπεύδετε νά πράξετε, άλλως τά ποτάμια αίματα και τά ποτάμια δάκρυα, όπου έχουν χυθεί γιά τήν λευτεριά τής Πατρίδος από μιλιούνια γενηές Ελλήνων, θά γυρίσουν νά σάς πνίξουν.

Σάς δηλώνουμε δέ πώς, όποτε μέ τό καλό κοπιάσετε μέ τήν σειρά σας εδώ πάνω, «μά τόν πούτζον» τού εξ ημών Καραϊσκάκη, εις τόν οποίον από εκείνα τά χρόνια εσυνηθίσαμε νά ομνύουμε εις κρισίμους ώρας, θά σάς καρτερήσουμε διά νά λογαριαστούμε και νά πάρουμε «χάκι».

Επειδή τήν σύνταξιν τής παρούσης αναθέσαμε εις τόν υπογράφοντα αυτήν, ως γραμματιζούμενον απόγονον ενός -αγράμματου μέν αλλά και πολλά παθόντος- συναγωνιστού μας εκ Ραδοβυζίου Αρτης τού δίδουμε και τήν ρητήν εντολήν νά αναθέσει εις αρμόδιον δικαστικόν επιμελητήν όπως τήν επιδώσει εις αυτόν οπού απευθύνεται, πρός γνώσιν του και διά τίς ηθικές συνέπειες οπού τού αρμόζουν.

Αθήνα, 15^η Ιανουαρίου 2011

Ο Πληρεξούσιος Δικηγόρος

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΙΚΗΦ. ΚΟΣΣΥΒΑΚΗΣ

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΑΘΗΝΩΝ

...ΓΙΑΠΩΝΕΖΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ...

αυτο το γιαπωνεζικο παιχνιδι θα σου δειξει εαν ο εγκεφαλος σου ειναι πιο νεος η πιο ηλικιωμενος απο το υπολοιπο σωμα σου!
πως παιζεται: 
πριν να ανοιξεις το link, διαβασε καλα τι πρεπει να κανεις:

1. ανοιξε το παρακατω link

2. γραψε  'start';
3. περιμενε να αρχισει μετα το  3, 2, 1
4. μνημονευσε τη θεση των αριθμων και κανε κλικ στους κυκλους, παντοτε αρχιζοντας απο τον μικροτερο αριθμo προς τον μεγαλυτερο, αρχισε με το μηδεν εαν παρουσιαστει.
5. στο τελος του παιχνιδιου θα δεις την ηλικια του εγκεφαλου σου!!!

 

ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ!

http://flashfabrica 

...ΠΕΡΙ ΑΣΥΛΟΥ...

Η ιστορία της λέξης “άσυλο”. 

 Γράφει ο Γιώργος Δαμιανός

  Δεν είναι πρώτη φορά στην Ιστορία που γίνεται λόγος για τον περιορισμό του Ασύλου. Κατά την αυτοκρατορική περίοδο της Ρώμης οι ιεροί χώροι, που παρείχαν άσυλο, είχαν αυξηθεί υπερβολικά (για να προστατεύονται όλοι οι αντιφρονούντες υπόδουλοι) και για αυτό οι Ρωμαίοι αναγκάστηκαν να τους περιορίσουν για να αποφεύγεται η υπόθαλψη “ταραχοποιών στοιχείων”.

Σήμερα, η λέξη “άσυλο” χρησιμοποιείται, κυρίως, για να δηλώσει το πανεπιστημιακό άσυλο, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχει και το διπλωματικό, το οικογενειακό αλλά και το πολιτικό άσυλο.
Η λέξη παράγεται από το στερητικό -α- και το ρήμα “συλάω, -ω” και δήλωνε, αρχικά, τον απαραβίαστο χώρο, που δεν επιτρέπεται να βεβηλωθεί και ως εκ τούτου προσδιόριζε τον ασφαλή χώρο.
  Το ρήμα συλώ όριζε τη “λαφυραγώγηση νεκρού και ίσως να προέρχεται από τα ουσιαστικά “σύλα” ή “σύλαι” τα οποία δήλωναν “ την κατάληψη του πλοίου και την κατάσχεση του εμπορεύματος”.

 Η λέξη χρησιμοποιείται από τον 5ο αιώνα π.Χ. (Ευριπίδης, Μηδ. 727-728). 
Το πνεύμα του άσυλου συναντάται και το 467 π.Χ, έτος που διδάχτηκαν «Ικέτιδες» του Αισχύλου. Η λέξη, αρχικά, προσδιόριζε ναούς ή ιερούς τόπους (απ΄ εδώ και η λ. “ιερόσυλος”) και κανένας δεν μπορούσε να πειράξει όποιον ζητούσε προστασία. 

Παράγωγες λέξεις: συλητής (: άρπαγας, ληστής), σύληση. Η λέξη πέρασε στα λατινικά ως asylum και απ' εκεί σε όλες τις γλώσσες της Εσπερίας: Ιταλικά: asilo, Γαλλικά: asile, Γερμανικά: asyl, Αγγλικά: asylum.
 
Το πανεπιστημιακό άσυλο καθιερώθηκε το 1088 στο πανεπιστήμιο της Μπολόνια (Ιταλία) με το Authentica Habita (ή Constitutio Habita) και σκοπός του ήταν να προστατευτούν οι διανοούμενοι από την αυθαιρεσία της παπικής εκκλησίας. 
Στα νεότερα χρόνια χώροι προστασίας ανθρώπων με ιδιαίτερα ψυχικά ή κοινωνικά προβλήματα ονομάστηκαν “άσυλα” (άσυλο ανιάτων, αστέγων, κ.α). 
Σύγχρονη είναι και η παρεξηγημένη νομική επινόηση “βουλευτική ασυλία”

...ΘΥΜΟΣΟΦΙΕΣ...

-Το σεξ είναι σαν το φαί.Πρωινό,μεσημεριανό,βραδινό και καμμιά φορά βρώμικο μετά τα μπουζούκια.
Ανώνυμος

-Το σεξ είναι βρώμικο,μόνο αν γίνεται σωστά.

Γούντι  Άλλεν

-Ο μοναδικός άνδρας που πράγματι δεν μπορεί να ζήσει χωρίς γυναίκα,είναι ο γυναικολόγος.

Σοπενχάουερ 

-Μεταξύ δύο αμαρτιών,διαλέγω πάντα εκείνη που δεν έχω δοκιμάσει.

Ουεστ Μέι

-Αν δεν έχεις κάνει στη ζωή σου ούτε ένα σφάλμα,τότε δεν έχεις πάρει στη ζωή σου,ούτε μία πρωτοβουλία.

Σομπέο Φ.

-Οι πιο ωραίες αναμνήσεις,είναι αυτές που έχουμε.

Είναι σκληρό το να αποτύχεις,αλλά είναι σκληρότερο το να μην έχεις δοκιμάσει να επιτύχεις.

Φραγκλίνος Ρούσβελτ

-Η έλλειψη ικανοποίησης είναι πολύ δυσάρεστο πράγμα,αλλά το δράμα αρχίζει μόλις αποκτήσεις αυτό που ήθελες.

Ανώνυμος.

-Προιστάμενος είναι αυτός που έρχεται νωρίς κάθε φορά που έχεις αργήσει και αργά ,κάθε φορά που είσαι στην ώρα σου.

Ανώνυμος

-Υπανάπτικτη είναι η χώρα,όπου φοβάσαι να πιείς το νερό.Ανεπτυγμένη είναι η χώρα,όπου φοβάσαι να αναπνεύσεις τον αέρα.

Ανώνυμος

-Όταν η γυναίκα κάτι ρωτάει,δεν θέλει απάντηση.Θέλει την προσοχή.

Σ.Λουζάν

-'Οταν δύο άνθρωποι μαλώνουν,φταίει εκείνος που είναι πιο έξυπνος.

Γκαίτε

-Ο όμορφος είναι όμορφος όσο στέκεται μπροστά σου.Μα ο καλός είναι όμορφος και αργότερα και πάντα.
Σαπφώ

-Καλύτερα να είσαι ανεύθυνος και να έχεις δίκιο,παρά να είσαι υπεύθυνος και να έχειςι άδικο.
Ουίνστον Τσώρτσιλ

...ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ...

Τα αρχαία Ελληνικά ανέκδοτα είναι πνευματώδη και διδακτικά.

Μας χαρίζουν το γέλιο αλλά εκφράζουν και το αρχαίο Ελληνικό πνεύμα
στην πιο χαριτωμένη μορφή του.


Είπε κάποιος στον Αρίστιππο ότι η Λαΐδα δεν τον αγαπά, αλλά
προσποιείται ότι τον αγαπά. Ο Αρίστιππος απάντησε:
«Ούτε το κρασί ή το ψάρι με αγαπούν, εγώ όμως τα απολαμβάνω».

~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~

Ένας άντρας είπε στην ερωτομανή γυναίκα του:
«Τι θέλεις να κάνουμε, να φάμε ή να κάνουμε έρωτα».
Εκείνη του είπε:
«Ό,τι θέλεις, ψωμί πάντως δεν έχουμε».

~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~

Είπε κάποιος στον Διογένη:
«Οι συμπολίτες σου σε καταδίκασαν σε εξορία».
Και ο φιλόσοφος απάντησε:
«Κι εγώ τους καταδίκασα να μένουν στον τόπο τους».

~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~


Ο Διδύμων, οφθαλμίατρος της εποχής εξετάζει το μάτι μιάς κοπέλας. Ο
Διογένης τον βλέπει. Ξέρει ο Διογένης ότι ο Διδύμων είναι τύπος
ερωτύλος, κοινώς γυναικάς. Και του λέγει «Πρόσεξε Διδύμωνα, μήπως
εξετάζοντας τον οφθαλμό, φθείρεις την κόρην».

~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~

Επαινούσαν μερικοί μπροστά στον Άγη τους Ηλείους, γιατί ήταν πολύ
δίκαιοι κριτές στους Ολυμπιακούς αγώνες. Ο Άγης ρώτησε με απορία:
- Και είναι τόσο σπουδαίο το ότι οι Ηλείοι μια φορά στα τέσσερα χρόνια
γίνονται δίκαιοι;

~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~

Ένας πατέρας ζήτησε από τον Αρίστιππο να διδάξει τον γιο του. Ο φιλόσοφος
ζήτησε αμοιβή 500 δραχμές. Ο πατέρας θεώρησε υπερβολικό το ποσό.
-«Με τόσα χρήματα», είπε, «θα μπορούσα να αγοράσω ένα ζώο».
-«Αγόρασε», είπε ο Αρίστιππος, «κι έτσι θα έχεις δύο».

~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~

Ο Διογένης ζητούσε ελεημοσύνη απο ένα άγαλμα. Όταν τον ρώτησαν γιατί
κάνει κάτι τέτοιο απάντησε:
- Εξασκούμαι στο να μην απογοητεύομαι απο την αναισθησία των ανθρώπων.

~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~

Παρακινούσαν τον Φίλιππο τον Μακεδόνα να εξορίσει κάποιον που τον
κακολογούσε. Ο Φίλιππος απάντησε:
- Δεν είστε καλά!! Θέλετε να τον στείλω να με κατηγορεί και σʼ άλλα μέρη;

~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~

Ένας φαλακρός έβριζε τον Διογένη. Ο φιλόσοφος γύρισε και του είπε:
«Δεν σου ανταποδίδω τις βρισιές, αλλά θα ήθελα να πω ένα "μπράβο" στις
τρίχες σου, γιατί απαλλάχτηκαν από ένα κακορίζικο κεφάλι».


~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~

Ρώτησε κάποιος τον Αντισθένη τι είδους γυναίκα θα ήταν κατάλληλη για
γάμο. Ο φιλόσοφος του είπε:
«Το πράγμα είναι δύσκολο. Αν παντρευτείς ωραία, θα την έχεις με άλλους
κοινή, αν άσχημη, θα είναι σαν να σου επέβαλαν ποινή».

~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~

Πληροφορήθηκε ο Αριστοτέλης από κάποιον ότι μερικοί τον έβριζαν. Ο
φιλόσοφος απάντησε: «Καθόλου δεν με νοιάζει. Όταν είμαι απών, δέχομαι
ακόμα και να με μαστιγώνουν».

...ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΣΤΑ 1880...

γράφει ο Γιώργος Δαμιανός

Διαβάζοντας τις μικρές αγγελίες, που δημοσιεύτηκαν στον Αθηναϊκό Τύπο στα τέλη του 1800, παρακολουθούμε την αγωνία των απλών ανθρώπων να δαμάσουν τη ζωή τους και να αντιταχθούν στο πεπρωμένο τους. Οι γενιές των Ελλήνων που έτυχε να ζήσουν μετά το 1880, για πρώτη φορά μπορούσαν να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους, να επιλέξουν το επάγγελμα τους, να σπουδάσουν (άντρες και γυναίκες), να  εκμεταλλευτούν την, έστω και, λιγοστή αποταμίευση των προγόνων τους.
Ας παρακολουθήσουμε ορισμένες μικρές αγγελίες, που συνέλεξε η  Κούλα Ξηραδάκη (Η Αθήνα πριν 100 χρόνια, εκδ. Κέδρος). Οι αγγελίες είχαν δημοσιευτεί  στον Αθηναϊκό Τύπο του 1880 (οι τίτλοι και τα σχόλια των αγγελιών είναι του υπογράφοντος):

1. Ο γαμπρος, το ορφανό και η …ραπτομηχανή
Αγγελία από τον Αθηναϊκό Τύπο του 1880:

«Ζητείται γαμβρός δια κόρην ορφανήν, ηθικοτατατην, προτιθεμενη να τον ακολουθήση μετά τον γάμον ακόμα και εις την Αμερικήν. Η κόρη πλην των ψυχικών χαρισμάτων διαθέτει και ραπτομηχανήν»

Σημείωση: Πάντως το μεγαλύτερο προσόν της ηθικοτάτης κόρης ήταν ότι ο γαμπρός δε θα είχε πεθερά (ορφανή)

2.Πόσο στοιχίζει ένα ιδιαίτερο μάθημα σήμερα;
Aγγελία από τον Αθηναϊκό Τύπο του 1880:

«Ελληνις αριστούχος της γαλλικής, παραδίδει μαθήματα αντί τροφής (ένα γεύμα δι έκαστον μάθημα). Πληροφορίαι εις τα γραφεία της «Εφημερίδας των Κυριων», οδός Φιλλελήνων, έναντι αγγλικανικής εκκλησιας»

Σημείωση :  Αν υπολογίσετε ότι, στην εποχή μας, ένα ιδιαίτερο μάθημα Ιταλικής γλώσσας τιμολογείται προς 15 ευρώ, τότε με δυσκολία θα έχετε «ένα γεύμα δι έκαστον μάθημα», για να μη νομίζετε ότι έχει αλλάξει πολύ η ζωή των καθηγητών τα τελευταία 120 χρόνια. Πάντως, είναι, επίσης, αλήθεια ότι ορισμένα, ελάχιστα,  ιδιαίτερα μαθήματά τιμολογούνται προς 50 ευρώ την ώρα.

3.Και φοιτητής και ….δούλος
Aγγελία από τον Αθηναϊκό Τύπο του 1880:

«Νέος χρηστός εξ επαρχίας ζητεί οικίαν, ινα υπηρετών ως δούλος αντί στέγης και λιτού γεύματος, να δύναται να παρακολουθεί τας σπουδάς του εις το Πολυτεχνείον κατά τας απογευματινές ώρας»

Σημείωση: Ευτυχώς ο σημερινός φοιτητής δε χρειάζεται να δημοσιεύσει τέτοιες αγγελίες!! Ίσως γιατί «κατά τας απογευματινάς ώρας» o “αυθεντικός” φοιτητής μας παίρνει τον πρώτο του καφέ!! (και, μεταξύ μας, καλά κάνει)

 πηγή

...ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΛΕΜΕ ΕΤΣΙ;...

         
  Όλα τα' χει η Μαριορή ο φερετζές της λείπει

Στα χρόνια του βασιλιά της Ελλάδας Όθωνα, είναι γνωστό πως η Αθήνα ήταν μια μικρή πόλη, που κάθε άλλο παρά με τη σημερινή έμοιαζε.
Κοντά σε όλες τις ελλείψεις και η ψυχαγωγία ήταν περιορισμένη και θα ήταν πολύ τυχερός κανείς, εάν κατάφερνε να τον προσκαλέσουν στις λιγοστές κοσμικές συγκεντρώσεις που γινόταν. Το εισιτήριο για τα κοσμικά σαλόνια δεν μπορεί να πει κανείς πως ήταν πολύ δύσκολο.
 Δεν είχε, βλέπετε ακόμα διαμορφωθεί ο κύκλος της καλής τάξης, γιατί το χρονικό διάστημα από την απελευθέρωση δεν ήταν και μεγάλο.
 Βέβαια, δεν ήταν και πολύ εύκολο να βρίσκεται κανείς σε μια δεξίωση του Αντιβασιλιά Άρμανσμπεργκ. Σε μια από αυτές τις συγκεντρώσεις βρισκότανε και ο Κωλέττης, που όταν τον ρώτησαν τι γνώμη έχει για το αραχνοΰφαντο μαύρο βέλο, που φορούσε στο πρόσωπο της η εύθυμη χήρα των σαλονιών και της αποψινής συγκέντρωσης Μαριορή - Ζαφειρίτσα Κοντολέοντος, απάντησε "Έτσι δε θα φαίνεται όταν θα .... κοκκινίζει καμιά φορά αν .... (και συμπλήρωσε) : Μωρέ όλα τα' χει η Μαριορή ο φερετζές της λείπει".

      Πήδησαν πολλά παλούκια
  Οι Ρωμαίοι διασκέδαζαν με τα πιο απάνθρωπα θεάματα.
Ένα από τα πιο συγκλονιστικά, που είχε εμπνευστεί ο Νέρωνας, ήταν το πήδημα των λόγχων. Κάρφωναν, δηλαδή τη λόγχη ανάποδα στη γη, με τη λεπίδα της προς τα πάνω και οι λογχισταί ήταν υποχρεωμένοι να τις πηδούν, χωρίς να τις αγγίζουν.
  Εκείνος που είχε την ατυχία να την παρασύρει με το πήδημα του, τον έπιαναν οι παρατηρηταί και τον κάρφωναν ζωντανό πάνω στη λόγχη. Το φριχτό αυτό θέαμα μεταφέρθηκε αργότερα στο Βυζάντιο.
 Με τον καιρό, όμως το πήδημα των λόγχων κατάντησε να γίνει τυχερό παιχνίδι και ο λαός του Βυζαντίου έβαζε μεγάλα στοιχήματα για τους νικητές. Το παιχνίδι αυτό, που το ονόμαζαν πάλους, έβγαλε διάσημους αθλητές, όπως τον Αμάραντο, το Λαγόνη και το Φρύλιχο. και οι τρεις αυτοί έγιαν ξακουστού στη βασιλεύουσα, επειδή πηδούσαν χρόνια ολόκληρα τους πάλους χωρίς να τους συμβεί ποτέ κανενα ατύχημα.

 Παρόλα αυτά όμως κι οι τρεις σκοτώθηκαν στο τέλος, σε αγώνες που έγιναn μπροστά στον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο το Μονομάχο. Από το δραματικό αυτό αγώνισμα, έμεινε ως τα χρόνια μας η φράση "Πήδησαν πολλά παλούκια", που τη λέμε για ανθρώπους αμφίβολης ηθικής.



      Πάει σαν το στραβό στον Άδη

Σε αυτόν για τον οποίο λένε τη φράση αυτή, αποδίδουν μια αδιαφορία, μια μοιρολατρεία, μια έλλειψη αντίστασης στα δυσάρεστα γεγονότα.

 Στο μεσαίωνα, στα μάτια των νεκρών έβαζαν μια μαύρη ταινία έτσι, που ο πεθαμένος να μην μπορεί, σύμφωνα με τις προλήψεις εκείνου του καιρού, να ξαναγυρίσει στη γη σαν βρυκόλακας. Ενώ παραδεχόταν, οι απλοϊκοί φυσικά, ότι τα ανθρώπινα μέλη πάθαιναν φθορές στο τάφο, πίστευαν πως μόνο τα μάτια μένουν ανέπαφα. Στους μεγάλους λοιπόν εγκληματίες, έμπηγε ο δήμιος στα μάτια τους δύο καμμένα καρφιά.
Αντίθετα δεν έβαζαν ούτε τη μαύρη ταινία στους αδικοσκοτωμένους, για να μπορέσουν να γυρίσουν και να πάρουν εκδίκηση.

Δεν ιδρώνει τ’ αυτί του

  Ο Ασκληπιός άρχισε από επαρχιακός γιατρός στα Τρίκαλα. Αν έγινε θεός, το χρωστά στο Δία, που θέλησε κάπως ν' ασχοληθεί μαζί του.
 Ο Δίας ήξερε καλά να γιατρεύει τις αρρώστιες. Είχε, μάλιστα, ειδικότητα στις επιδημίες, αλλά ήταν πολύ μεγάλος, για να τον ζαλίζουν οι άνθρωποι με μικροπράγματα. Δημιούργησε λοιπόν, δεύτερες θεότητες, που πήραν πάνω τους τις καθημερινές έννοιες του γένους των θνητών. Ο Δίας κράτησε την ψυχή. Το σώμα το ανέλαβε ο Ασκληπιός, μεγάλος φιλάνθρωπος, ο μόνος που βοήθησε τους φτωχούς και τους άρρωστους.

   Ο Παυσανίας μας εξηγεί, πώς ήταν τα Ασκληπία. Είχαν πελώριες αίθουσες, ανοιχτές στον καθαρό αέρα, κάτι σαν τα σημερινά σανατόρια. Στα Ασκληπία αυτά, αναφέρονται θεραπείες ψυχοπαθών, λεπρών, αρθριτικών και άλλων. Όσο τσαρλατάνικες κι αν φαίνονται σήμερα πολλές από τις θεραπείες του, ο Ασκληπιός ήταν τίμιος γιατρός: Δεν ξεγελάει τους πελάτες του, δε ζητά πληρωμή, παρά αφού ευχαριστηθούν από την επέμβαση του.

  Κάποια τον ρωτάει -σε πλάκες που βρέθηκαν στην Επίδαυρο-με τι τρόπο να κάνει παιδί. Άλλος πώς να ξαναβρεί την όραση του. Κάποιος πάλι τον ευχαριστεί, επειδή τον απάλλαξε από τις ψείρες και πολλοί απλοϊκοί του ζητούν χάρες άσχετες με την υγεία. Κάποια π.χ. τον ρωτά με ποιον τρόπο να κάνει το φίλο της να την αγαπήσει. «Να τον κλείσεις σ' ένα πολύ ζεστό δωμάτιο-τη συμβουλεύει εκείνος- κι αν ιδρώσουν τ αφτιά του, θα σ αγαπήσει. Αν δεν ιδρώσουν, μην παιδεύεσαι άδικα». Από την περίεργη αυτή συμβουλή του Ασκληπιού, έμεινε ως τα χρόνια μας η φράση «δεν ιδρώνει τ’ αυτί του», που τη λέμε συνήθως, για τους αναίσθητους και αδιάφορους.


πηγή

...ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ...

...Μου τις έστειλε καλός φίλος .

...ΠΟΙΟ ΠΟΥΛΙ ΔΕΝ ΧΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΦΩΛΙΑ ΤΟΥ;...

Διαγωνιζόμενη στο τηλεπαιχνίδι «Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος;» της
Γαλλίας το 2008, έχει φτάσει στην  τελευταία ερώτηση.

Αν απαντήσει σωστά, κερδίζει 200.000 ευρώ. Αν απαντήσει λάθος, κερδίζει μόνο
32.000.

Όπως ήταν αναμενόμενο, η ερώτηση δεν ήταν εύκολη υπόθεση:

- «Ποιο από τα παρακάτω είδη πουλιών δε χτίζει μόνο του τη φωλιά του, αλλά
χρησιμοποιεί τις φωλιές άλλων πουλιών;»

 Οι πιθανές απαντήσεις ήταν:
                                Α) ο κόνδορας;
                                Β) το χελιδόνι;
                                Γ) ο κούκος;
                                Δ) το σπουργίτι;

Η γυναίκα βρισκόταν σε δύσκολη θέση. Δε γνώριζε την απάντηση. Και ήταν σε
ακόμα πιο δύσκολη θέση γιατί είχε εξαντλήσει 2 από τις 3 βοήθειες.

Το μόνο που της απέμενε ήταν να τηλεφωνήσει σε μια φίλη.

Η γυναίκα, όμως, απευχόταν τη χρήση αυτής της βοήθειας, γνωρίζοντας πως η
μοναδική φίλη της που θα βρισκόταν σπίτι εκείνη την ώρα ήταν ξανθιά.

Αλλά η διαγωνιζόμενη δεν είχε εναλλακτική. Τηλεφώνησε στη φίλη της και της
διάβασε την ερώτηση και τις τέσσερις πιθανές απαντήσεις.

Χωρίς κανέναν απολύτως δισταγμό, η ξανθιά απαντάει:

«Είναι πανεύκολο. Η σωστή απάντηση είναι το Γ: Ο κούκος!»

Η ξανθιά είχε απαντήσει με τόση αυτοπεποίθηση, που η διαγωνιζόμενη δε
μπορούσε παρά να την εμπιστευτεί.

Σταυρώνοντας τα δάχτυλά της, η διαγωνιζόμενη λέει: «Γ, Ο κούκος».

Η απάντηση ήταν σωστή και η γυναίκα ήταν εκατομμυριούχος! Είχε κερδίσει
200.000 ευρώ.

Τρεις μέρες αργότερα, η νικήτρια του διαγωνισμού διοργανώνει ένα πάρτι για
οικογένεια και φίλους, συμπεριλαμβανομένης της ξανθιάς που τη βοήθησε να
κερδίσει.

«Tάνια, δεν ξέρω πώς να σε ευχαριστήσω», λέει η νικήτρια. «Χάρη σ' εσένα,
είμαι εκατομμυριούχος.. Και ξέρεις κάτι; Ήταν η ταχύτητα και η σιγουριά με
την οποία απάντησες την ερώτηση που με έπεισε να επιλέξω το Γ..
Παρεμπιπτόντως... πως και γνώριζες τη σωστή απάντηση;»

«Έλα τώρα» της λέει η ξανθιά. «Όλοι  γνωρίζουν πως οι κούκοι δε χτίζουν
φωλιές. Ζουν σε ρολόγια!»

...ΕΝΑ ΝΕΟ BLOG...

Συνδικάτο Εργαζομένων Εταιρειών Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών 

Kαλωσορίζουμε ένα νέο blog :http://sindikato-see-daa.blogspot.com/
Ένα blog ,που αναφέρεται στα προβλήματα μιάς μικρής (;) κοινωνίας που μετράει πάνω- κάτω 25000-30000 υπαλλήλους.Τώρα αν έπεσα έξω καμμιά χιλιάδα ,συγχωρείστε με.

Ο ΔΑΑ, δια τον πιστόν,Ελευθέριος Βενιζέλος,αποτελεί το "στολίδι" και την βιτρίνα της χώρας μας!...
Ως γνωστόν δε,η πραγματικότητα κάθε κατάστασης,βρίσκεται πάντα πίσω από τις βιτρίνες...
...Και πολλές φορές είναι σκληρή....

Εύχομαι καλή αρχή στην προσπάθεια αυτή!