..Πριν πάτε σε οφθαλμίατρο,κάντε πρώτα το παρακάτω test,για να καταλάβετε πρώτα αν έχετε,ή όχι μυωπία!..Τώρα για τους βαθμούς της πάθησης,δεν έχω κάτι να σας δώσω..
Ας κάνει και κάτι ο οφθαλμίατρος !,,Εσεις,απλά,να πάτε διαβασμένοι...!
Όσοι δεν έχετε πρόβλημα με την όρασή σας στη φωτογραφία βλέπετε τον Αϊνστάιν.Όσοι έχετε μυωπία βλέπετε την... Marilyn Monroe.
Αν βλέπετε τον Αϊνστάιν, απομακρυνθείτε από την οθόνη, πηγαίνετε μερικά μέτρα πίσω και θα δείτε την Marilyn Monroe.
Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010
...6 ΜΗΝΕΣ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ...
Η Green Lake βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Hochschwab στην Αυστρία.
Το περίεργο με αυτή τη λίμνη είναι ότι δημιουργείται μόνο για έξι μήνες το χρόνο.
Κατα τη διάρκεια του χειμώνα και του φθινοπώρου, η περιοχή είναι ένας δημοφιλής προορισμός για λάτρεις της πεζοπορείας.
Ωστόσο κατα τους πιο ζεστούς μήνες, το χιόνι και ο πάγος που καλύπτουν την κορυφή του βουνού,, αρχίζουν να λιώνουν και το νερό κατακλύζει την περιοχή, δημιουργώντας τη λίμνη αυτή.
Η στάθμη της λίμνης αυξάνεται απο τα δύο μέτρα το χειμώνα, στα 10 μέτρα το καλοκαίρι, καλύπτοντας δρομάκια, παγκάκια, γέφυρες και μεγάλο μέρος της βλάστησης.
Τότε οι πεζοπόροι αντικαθίστανται από δύτες...
Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2010
...TOY ΣΤΡΑΒΟΥ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ...
..Οι ελληνικές ρήσεις δεν είναι καθόλου τυχαίες..!Όπως η παραπάνω..
Για να λέμε του στραβού το δίκαιο δηλαδή,χρειάζεται να υπάρχουν πολλά στραβά,γιατί χωρίς αυτά,..δίκαιο δεν πρόκειται να ανακαλύψουμε!
Όσο πιο πολλά στραβά ,τόσο περισσότερα δίκαια,τριγύρω τους..Όπως καλή ώρα..Αναφέρομαι στο χάλι μας σαν χώρα ,σαν κράτος,σαν λαός...
Μέσα σε όλο αυτό το μαλλιοκούβαρο που βρισκόμαστε με όλα τα στραβά του,σκάνε κάπου-κάπου από κάποια γωνιά και κάποια .."δικαια" .. ( Για αλλού το ξεκίνησα και αλλού θα το φτάσω..)...
...-Κλείνουν μαγαζιά!..
-Γιατί όμως;..
-Αφόρητα έξοδα,δυσβάσταχτη φορολογία,ανύπαρκτοι τζίροι,έλλειψη ρευστού,αδυναμία διακίνησης εμπερευμάτων,σκληρός ανταγωνισμός.,κρίση..
-Τέλειωσες; Ξέχασες κάτι σημαντικό ακόμα...:
Πώς είναι δυνατόν να μην κλείσουν μαγαζιά,όταν ο κάθε φρεσκοσυνταξιούχος,με το εφ 'άπαξ του ανοίγει μαγαζί στη γυναίκα του,/ γιό /, κόρη ,/ φιλενάδα του,που μέχρι εκείνη την ώρα η μόνη σχέση τους με τα μαγαζιά,ήταν σαν καταναλωτές;
Πώς είναι δυνατόν να αντέξει ένα κατάστημα όταν ο ιδιοκτήτης του δεν έχει καμμία σχέση με τον εμπορικό τομέα και έχει πλήρη άγνοια για την διαχείρησή του;
Τι σκέφτεται ο νέος "καταστηματάρχης",όταν ανοίγει την επιχείρησή του απέναντι σε προυπάρχον μαγαζί ,με σκοπό να εμπορεύεται το ιδιο ακριβώς προιόν;..
Γιατί να μην βάλει λουκέτο ένα κατάστημα,μία επιχείρηση,που αφέθηκε στη τύχη του ,από τον "επαγγελματία" ιδιοκτήτη του;..
Σου έχω δύο παραδείγματα και μέσα από αυτά,θα σκάσει μύτη ,"του στραβού το δίκαιο".. "
... Πριν ενάμισυ χρόνο,βρέθηκα τυχαία σε ένα ΜΙΝΙΜΑΡΚΕΤ στην περιοχή μου,που δεν είχε τυχει να το συναντήσω άλλη φορά.
Πάρκαρα,μπήκα μέσα και βρέθηκα σε ένα μαγαζάκι με άδεια ράφια.Σκέφτηκα ότι δεν είχε ανοίξει ακόμα.Ζήτησα τα τσιγάρα μου και ένα γάλα. .Δεν υπήρχε τίποτα από τα δύο.Στα ράφια με τα τσιγάρα,υπήρχαν μόνο 3 μάρκες και το ψυγείο περιείχε 3 γάλατα και5 χυμούς.
Έφυγα..
Δύο μήνες μετά ξαναβρέθηκα στο ίδιο μαγαζί,στον ίδιο άδειο χώρο,ξαναζήτησα τα ίδια ακριβώς και ξαναπήρα την ίδια απάντηση..
Πέρασα άλλες 3 φορές,με την ελπίδα ότι το νεαρό ζευγάρι που 'έτρεχε ΄' την επιχείρηση",θα είχε την χαρά να με εξυπηρετήσει...!
Καμμία αλλαγή!,,
Ενάμισυ χρόνο μετά και συγκεκριμένα την προηγούμενη εβδομάδα,περνώντας από την ίδια περιοχή,βρέθηκα μπροστά στο εν λόγω μαγαζί και έμεινα με ανοικτό στόμα...
Μία φωτεινή ταμπέλα που δήλωνε την ταυτότητα του καταστήματος,ένα υπέροχο δίχρωμο βάψιμο του εξωτερικού χώρου,δύο μικρά ελατάκια στην είσοδό του και ένα μουσικό καλωσόρισμα,τράβηξαν σαν μαγνήτης τα βήματά μου προς το εσωτερικό του.
Βρέθηκα σε ένα κουκλίστικο χώρο,γεμάτο χρώμα,υπέροχα διακοσμημένο,οι τοίχοι ντυμένοι με πλημμυρισμένα ράφια από εμπορεύματα,το σημείο πώλησης ειδών καπνιστού,ξέχειλο από τσιγάρα,καπνό,αξεσουαρ,που κάθε καπνιστής θα εύρισκε άνετα το παραμικρό συνοδευτικό για την απόλαυσή του..
Τρία ψυγεία,με κάθε τύπου γαλακτοκομικών,χυμών,αναψυκτικών.
Γύρισα και κοίταξα τον χαμογελαστό και ευγενικό ιδιοκτήτη και από συνήθεια και μέσα από την έκπληξή μου τον ρώτησα:
"- Μήπως έχετε;...και μήπως έχετε;...και ξανά-μανά,μήπως έχετε;.."
Εκείνος,πάντα χαμογελαστός,με πολύ καλά,αλλά σπαστά Ελληνικά,με ρώτησε: "-Γιατί ρωτάτε συνέχεια με το "μήπως;"..-Είχατε συνηθίσει από τον προηγούμενο που δεν βρίσκατε τίποτα;"..
Μάλιστα! Ο νέος,Αιγύπτιος μετανάστης.Φυσικά δεν έφυγα μόνο με τα τσιγάρα και το γάλα από εκεί..
Πες μου λοιπόν..Είναι δυνατόν αυτό το μαγαζάκι να μην κάνει χρυσές δουλειές;..Είναι δυνατόν να απειληθεί από κάποιο λουκέτο;Μπορείς να βρείς έστω ένα κοινό σημείο επαγγελματισμού μεταξύ του πρώην και του νύν ιδιοκτήτη;..Όχι φυσικά!...
Το 'δίκαιο του στραβού ",λέει,ότι μέσα από αυτή την τρέλλα που βιώνουμε και τις εξωφρενικές αδικίες
που γνωρίζουμε καθημερινά,θα γίνει και μεγάλο ξεσκαρτάρισμα.Θα επιβιώσουν οι σωστοί επαγγελματίες,οι σωστοί και τίμιοι καλοπληρωτές,όλοι, όσοι έχουν όρεξη να δουλέψουν και σέβονται τον εαυτό τους.
Πάω στο δεύτερο ,επί τροχάδην παράδειγμα ,για να μην μας βρεί το ξημέρωμα εδώ...
Στην μικρή μου γειτονιά και συγκεκριμένα στο τετράγωνο που μένω,άνοιξε πρόπερσυ ένα PET-SHOP
Όπως άνοιξε,έτσι και έκλεισε!Και πώς να μην κλείσει όταν το μόνο κατοικίδιο στη περιοχή είναι το κουτάβι μου;Και πόσο μπορεί να συντηρήσει ένα τέτοιο μαγαζί ένα μόνο κουτάβι;..
Δεν φταίει μόνο η κρίση λοιπόν,έτσι;..Πολλά από τα κλειστά μαγαζιά που βλέπουμε,είναι τα μαγαζιά που δεν έπρεπε να είχαν ανοίξει!
Επαγγελματισμός,ευελιξία,γνώση αυτού που εμπορεύεσαι,κοινωνικότητα,έξυπνες ιδέες,τιμιότητα,σεβασμός στη πελατεία,αποτελούν τις σταθερές βάσεις για μία επιτυχημένη μικρομεσαία επιχείρηση.
..Και τίναξε επι τέλους το στοιχείο της ελληνικής κουτοπονηριάς από πάνω σου !..Γιατί ,"του στραβού το δίκαιο",σε περιμένει στη γωνιά,έτοιμο να σου κλείσει το ματάκι...
,,, Θα έχουμε να λέμε πολλά και να βλέπουμε άλλα τόσα..
Δεν θα σταματήσω όμως να γκρινιάζω όποτε μου την δίνει....
Για να λέμε του στραβού το δίκαιο δηλαδή,χρειάζεται να υπάρχουν πολλά στραβά,γιατί χωρίς αυτά,..δίκαιο δεν πρόκειται να ανακαλύψουμε!
Όσο πιο πολλά στραβά ,τόσο περισσότερα δίκαια,τριγύρω τους..Όπως καλή ώρα..Αναφέρομαι στο χάλι μας σαν χώρα ,σαν κράτος,σαν λαός...
Μέσα σε όλο αυτό το μαλλιοκούβαρο που βρισκόμαστε με όλα τα στραβά του,σκάνε κάπου-κάπου από κάποια γωνιά και κάποια .."δικαια" .. ( Για αλλού το ξεκίνησα και αλλού θα το φτάσω..)...
...-Κλείνουν μαγαζιά!..
-Γιατί όμως;..
-Αφόρητα έξοδα,δυσβάσταχτη φορολογία,ανύπαρκτοι τζίροι,έλλειψη ρευστού,αδυναμία διακίνησης εμπερευμάτων,σκληρός ανταγωνισμός.,κρίση..
-Τέλειωσες; Ξέχασες κάτι σημαντικό ακόμα...:
Πώς είναι δυνατόν να μην κλείσουν μαγαζιά,όταν ο κάθε φρεσκοσυνταξιούχος,με το εφ 'άπαξ του ανοίγει μαγαζί στη γυναίκα του,/ γιό /, κόρη ,/ φιλενάδα του,που μέχρι εκείνη την ώρα η μόνη σχέση τους με τα μαγαζιά,ήταν σαν καταναλωτές;
Πώς είναι δυνατόν να αντέξει ένα κατάστημα όταν ο ιδιοκτήτης του δεν έχει καμμία σχέση με τον εμπορικό τομέα και έχει πλήρη άγνοια για την διαχείρησή του;
Τι σκέφτεται ο νέος "καταστηματάρχης",όταν ανοίγει την επιχείρησή του απέναντι σε προυπάρχον μαγαζί ,με σκοπό να εμπορεύεται το ιδιο ακριβώς προιόν;..
Γιατί να μην βάλει λουκέτο ένα κατάστημα,μία επιχείρηση,που αφέθηκε στη τύχη του ,από τον "επαγγελματία" ιδιοκτήτη του;..
Σου έχω δύο παραδείγματα και μέσα από αυτά,θα σκάσει μύτη ,"του στραβού το δίκαιο".. "
... Πριν ενάμισυ χρόνο,βρέθηκα τυχαία σε ένα ΜΙΝΙΜΑΡΚΕΤ στην περιοχή μου,που δεν είχε τυχει να το συναντήσω άλλη φορά.
Πάρκαρα,μπήκα μέσα και βρέθηκα σε ένα μαγαζάκι με άδεια ράφια.Σκέφτηκα ότι δεν είχε ανοίξει ακόμα.Ζήτησα τα τσιγάρα μου και ένα γάλα. .Δεν υπήρχε τίποτα από τα δύο.Στα ράφια με τα τσιγάρα,υπήρχαν μόνο 3 μάρκες και το ψυγείο περιείχε 3 γάλατα και5 χυμούς.
Έφυγα..
Δύο μήνες μετά ξαναβρέθηκα στο ίδιο μαγαζί,στον ίδιο άδειο χώρο,ξαναζήτησα τα ίδια ακριβώς και ξαναπήρα την ίδια απάντηση..
Πέρασα άλλες 3 φορές,με την ελπίδα ότι το νεαρό ζευγάρι που 'έτρεχε ΄' την επιχείρηση",θα είχε την χαρά να με εξυπηρετήσει...!
Καμμία αλλαγή!,,
Ενάμισυ χρόνο μετά και συγκεκριμένα την προηγούμενη εβδομάδα,περνώντας από την ίδια περιοχή,βρέθηκα μπροστά στο εν λόγω μαγαζί και έμεινα με ανοικτό στόμα...
Μία φωτεινή ταμπέλα που δήλωνε την ταυτότητα του καταστήματος,ένα υπέροχο δίχρωμο βάψιμο του εξωτερικού χώρου,δύο μικρά ελατάκια στην είσοδό του και ένα μουσικό καλωσόρισμα,τράβηξαν σαν μαγνήτης τα βήματά μου προς το εσωτερικό του.
Βρέθηκα σε ένα κουκλίστικο χώρο,γεμάτο χρώμα,υπέροχα διακοσμημένο,οι τοίχοι ντυμένοι με πλημμυρισμένα ράφια από εμπορεύματα,το σημείο πώλησης ειδών καπνιστού,ξέχειλο από τσιγάρα,καπνό,αξεσουαρ,που κάθε καπνιστής θα εύρισκε άνετα το παραμικρό συνοδευτικό για την απόλαυσή του..
Τρία ψυγεία,με κάθε τύπου γαλακτοκομικών,χυμών,αναψυκτικών.
Γύρισα και κοίταξα τον χαμογελαστό και ευγενικό ιδιοκτήτη και από συνήθεια και μέσα από την έκπληξή μου τον ρώτησα:
"- Μήπως έχετε;...και μήπως έχετε;...και ξανά-μανά,μήπως έχετε;.."
Εκείνος,πάντα χαμογελαστός,με πολύ καλά,αλλά σπαστά Ελληνικά,με ρώτησε: "-Γιατί ρωτάτε συνέχεια με το "μήπως;"..-Είχατε συνηθίσει από τον προηγούμενο που δεν βρίσκατε τίποτα;"..
Μάλιστα! Ο νέος,Αιγύπτιος μετανάστης.Φυσικά δεν έφυγα μόνο με τα τσιγάρα και το γάλα από εκεί..
Πες μου λοιπόν..Είναι δυνατόν αυτό το μαγαζάκι να μην κάνει χρυσές δουλειές;..Είναι δυνατόν να απειληθεί από κάποιο λουκέτο;Μπορείς να βρείς έστω ένα κοινό σημείο επαγγελματισμού μεταξύ του πρώην και του νύν ιδιοκτήτη;..Όχι φυσικά!...
Το 'δίκαιο του στραβού ",λέει,ότι μέσα από αυτή την τρέλλα που βιώνουμε και τις εξωφρενικές αδικίες
που γνωρίζουμε καθημερινά,θα γίνει και μεγάλο ξεσκαρτάρισμα.Θα επιβιώσουν οι σωστοί επαγγελματίες,οι σωστοί και τίμιοι καλοπληρωτές,όλοι, όσοι έχουν όρεξη να δουλέψουν και σέβονται τον εαυτό τους.
Πάω στο δεύτερο ,επί τροχάδην παράδειγμα ,για να μην μας βρεί το ξημέρωμα εδώ...
Στην μικρή μου γειτονιά και συγκεκριμένα στο τετράγωνο που μένω,άνοιξε πρόπερσυ ένα PET-SHOP
Όπως άνοιξε,έτσι και έκλεισε!Και πώς να μην κλείσει όταν το μόνο κατοικίδιο στη περιοχή είναι το κουτάβι μου;Και πόσο μπορεί να συντηρήσει ένα τέτοιο μαγαζί ένα μόνο κουτάβι;..
Δεν φταίει μόνο η κρίση λοιπόν,έτσι;..Πολλά από τα κλειστά μαγαζιά που βλέπουμε,είναι τα μαγαζιά που δεν έπρεπε να είχαν ανοίξει!
Επαγγελματισμός,ευελιξία,γνώση αυτού που εμπορεύεσαι,κοινωνικότητα,έξυπνες ιδέες,τιμιότητα,σεβασμός στη πελατεία,αποτελούν τις σταθερές βάσεις για μία επιτυχημένη μικρομεσαία επιχείρηση.
..Και τίναξε επι τέλους το στοιχείο της ελληνικής κουτοπονηριάς από πάνω σου !..Γιατί ,"του στραβού το δίκαιο",σε περιμένει στη γωνιά,έτοιμο να σου κλείσει το ματάκι...
,,, Θα έχουμε να λέμε πολλά και να βλέπουμε άλλα τόσα..
Δεν θα σταματήσω όμως να γκρινιάζω όποτε μου την δίνει....
...ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ...
...Άντε τώρα να μου εξηγήσεις,πώς κατάφεραν να την "πατήσουν",τα συμπαθέστατα αυτά ζωάκια...
Δεν τραβάς μόνο εσύ ζόρια!Από ότι θα δείς,και η έρημη πανίδα έχει και αυτή τον δικό της Γολγοθά...............................................................................
Δεν τραβάς μόνο εσύ ζόρια!Από ότι θα δείς,και η έρημη πανίδα έχει και αυτή τον δικό της Γολγοθά...............................................................................
Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2010
...ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΥΡΤΖΟΥΦΛΗΔΕΣ...
...ΤΟ ΝΗΣΙ..
Ο μηχανικός και ο γιατρός
Ένας μηχανικός αυτοκινήτων άλλαζε ένα πιστόνι όταν ένας γιατρός περίφημος στον τομέα μεταμοσχεύσεων καρδιών πάτησε πόδι στο συνεργείο.
- Ε! γιατρέ να σου κάνω μια ερώτηση; λέει ο μηχανικός.
Ο περίφημος καρδιολόγος παραξενεμένος περπάτησε προς την μεριά όπου βρισκότανε ο μηχανικός.
- Γιατρέ βλέπεις αυτή εδώ την μηχανή, την άνοιξα, της άλλαξα μπιέλες, κυλίνδρους, πιστόνια, δακτυλίδια, βαλβίδες και όταν τελειώσω το δέσιμο θα είναι καλύτερη από καινούργια. Εγώ και εσύ κάνουμε περίπου την ίδια δουλειά, πως γίνεται η αμοιβή μου να είναι ψίχουλα ενώ εσύ να αμοίβεσαι πολλά χρήματα;
Ο γιατρός σκέφτηκε λίγο και με κρυφό χαμόγελο του απαντάει:
- Προσπάθησε να το κάνεις ενώ η μηχανή δουλεύει...
- Ε! γιατρέ να σου κάνω μια ερώτηση; λέει ο μηχανικός.
Ο περίφημος καρδιολόγος παραξενεμένος περπάτησε προς την μεριά όπου βρισκότανε ο μηχανικός.
- Γιατρέ βλέπεις αυτή εδώ την μηχανή, την άνοιξα, της άλλαξα μπιέλες, κυλίνδρους, πιστόνια, δακτυλίδια, βαλβίδες και όταν τελειώσω το δέσιμο θα είναι καλύτερη από καινούργια. Εγώ και εσύ κάνουμε περίπου την ίδια δουλειά, πως γίνεται η αμοιβή μου να είναι ψίχουλα ενώ εσύ να αμοίβεσαι πολλά χρήματα;
Ο γιατρός σκέφτηκε λίγο και με κρυφό χαμόγελο του απαντάει:
- Προσπάθησε να το κάνεις ενώ η μηχανή δουλεύει...
Οι ικανότητες των γιατρών
Οι σπουδαστές του πρώτου έτους στο σχολείο Ιατρικής έκαναν την πρώτη τάξη ανατομίας τους με ένα πραγματικό νεκρό ανθρώπινο σώμα.
Μαζεύτηκαν όλοι γύρω από το τραπέζι των χειρουργικών επεμβάσεων με το νεκρό σώμα καλυμμένο με ένα άσπρο σεντόνι. Ο καθηγητής άρχισε το μάθημα με τα εξής λόγια:
"Στην ιατρική, είναι απαραίτητο να έχετε 2 σημαντικές ικανότητες ως γιατρός:
Η πρώτη είναι να μην σας αποστρέφει τίποτα που περιλαμβάνει το ανθρώπινο σώμα.
Παραδείγματος χάριν, ο καθηγητής τράβηξε πίσω το σεντόνι, έβαλε το δάχτυλό του στον ποπό του πτώματος, το τράβηξε και το μετά το έβαλε στο στόμα του.
Τώρα κάντε το ίδιο πράγμα," είπε στους σπουδαστές του.
Μαζεύτηκαν όλοι γύρω από το τραπέζι των χειρουργικών επεμβάσεων με το νεκρό σώμα καλυμμένο με ένα άσπρο σεντόνι. Ο καθηγητής άρχισε το μάθημα με τα εξής λόγια:
"Στην ιατρική, είναι απαραίτητο να έχετε 2 σημαντικές ικανότητες ως γιατρός:
Η πρώτη είναι να μην σας αποστρέφει τίποτα που περιλαμβάνει το ανθρώπινο σώμα.
Παραδείγματος χάριν, ο καθηγητής τράβηξε πίσω το σεντόνι, έβαλε το δάχτυλό του στον ποπό του πτώματος, το τράβηξε και το μετά το έβαλε στο στόμα του.
Τώρα κάντε το ίδιο πράγμα," είπε στους σπουδαστές του.
Οι σπουδαστές εδώ τα έπαιξαν, δίστασαν για αρκετά λεπτά, αλλά τελικά ξεκίνησαν ένας - ένας με τη σειρά να βάζουν το δάχτυλο στον ποπό του νεκρού σώματος να το τραβούν, και μετά να το βάζουν στο στόμα τους.
Όταν τελείωσαν όλοι, ο καθηγητής τους κοίταξε προσεκτικά, και είπε,:
"Η δεύτερη πλέον σημαντική ικανότητα είναι η παρατήρηση.
Έβαλα στο νεκρό το μεσαίο μου δάχτυλο, και στο στόμα μου το δείκτη μου.
Τώρα μάθετε να δίνετε προσοχή."!
Όταν τελείωσαν όλοι, ο καθηγητής τους κοίταξε προσεκτικά, και είπε,:
"Η δεύτερη πλέον σημαντική ικανότητα είναι η παρατήρηση.
Έβαλα στο νεκρό το μεσαίο μου δάχτυλο, και στο στόμα μου το δείκτη μου.
Τώρα μάθετε να δίνετε προσοχή."!
...24 ΓΡΑΜΜΑΤΑ...
...Απόψε ξενύχτησα!Δεν κατάλαβα πώς έφτασε η ώρα για να ετοιμαστώ για τη δουλειά!
Το ξημέρωμα με βρήκε με κόκκινα μάτια,μπροστά στον υπολογιστή!
Ο υπαίτιος για την ..δρακουλιάρικη όψη μου;........Πρόσεξέ με λίγο και μετά αφέσου και εσύ στις ταξιδιάρικες σελίδες του....
.....
Η λέξη της εβδομάδας από τα 24γράμματα: Τραπουλόχαρτα: είναι “τριφύλλια” και “καρδούλες” και τα αποκαλούμε ”σπαθιά”, “κούπες” και “μπαστούνια”. Γιατί;
Παρουσίαση με λίγα λόγια: Η απάντηση βρίσκεται στα ναπολιτάνικα τραπουλόχαρτα, που χρησιμοποιούσαμε στα ελληνικά καφενεία μέχρι το 1900.
Τα τέσσερα σχήματα αυτών των τραπουλόχαρτων είναι: picche (: μπαστούνια), spade (: σπαθιά), coppa (: κούπα-κύπελλο), denari (εδώ κρατήσαμε το γαλλικό carreau-καρό), στα 24grammata.com. υπάρχουν σχετικές φωτογραφίες.
Η ναπολιτάνικη τράπουλα είναι δυσδιάκριτη, γιατί περιέχει σχήματα και όχι αριθμούς. Γι αυτό και στην Ελλάδα αντικαταστάθηκε πολύ γρήγορα από τη γαλλική τράπουλα (από την ιταλ. λέξη trappola: παγίδα > αγγλ., γερμ.> trap).
Οι Έλληνες αντικατέστησαν εύκολα τα τραπουλόχαρτα αλλά μέχρι σήμερα δεν έχουν αλλάξει την ορολογία, την οποία απέδωσαν στην πρώτη τράπουλα που γνώρισαν (συνεχίζουν, δηλαδή, να βλέπουν “καρδούλες” και να τις λένε κούπες ή τριφύλλια και να τα αποκαλούν σπαθιά), (Γιώργος Δαμιανός).
Για περισσότερα στο: 24 γράμματα
Μην μου πείς τώρα ότι δεν είχα δίκιο;..
Αύριο θα προμηθευτώ με κολλύριο!
Κάν'το και εσύ! Σίγουρα θα σου χρειαστεί...!
Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010
...ΑΠΟΡΩ...
...Τα βλέπω στις φωτογραφίες και στα πρόσωπά τους βλέπω τις κόρες μου,τον γιό σου,τα γειτονόπουλα της διπλανής μας πόρτας
.Παιδιά 20-25 χρονών,γεννημένα στη δεκαετία της μεγάλης ανάπτυξης...(!).
Παιδιά,που δεν σου περνάει από το μυαλό ότι θα μπορούσαν να κρύβουν τέτοιες σκοτεινές δράσεις.
Παιδιά,που έμαθαν με λάθος τρόπο να αντιδρούν..
Όμως απορώ και θέλω να μου απαντήσεις..:Γιατί στα συγκεκριμένα παιδιά δεν υπάρχει το προσωπικό απόρρητο ,ούτως ώστε οι φωτογραφίες τους να φαντάζουν σε όλα τα ΜΜΕ,ενώ οι τερατόμορφοι ,ανώμαλοι παιδεραστές,"εξέχοντα" πρόσωπα της κοινωνικής ελιτ,να μένουν πάντα άγνωστοι;..
Ζητώ επειγόντως μία απάντηση στην απορία μου!
...Έχω όμως και άλλη απορία.Δεν τέλειωσα ακόμα..
Σήμερα έπρεπε να βρισκόταν στο φροντιστήριό του,να έκανε σχέδια με τους φίλους του για το αβέβαιο μέλλον που τους ξημέρωνε..Αντι για αυτό όμως,στο κέντρο της Αθήνας δημιουργούνται φασαρίες,στη μνήμη του.
Επεισόδια,που θα έχουν δυσάρεστα αποτελέσματα,χωρίς να μπορέσουν να δώσουν απαντήσεις στο "ΓΙΑΤΙ",που επί 2 χρόνια απασχολεί το μυαλό της κοινής γνώμης.
Ενίσταμαι!Δεν έπρεπε να γίνει έτσι..
Φάνηκε σαν τρομολαγνεία το γεγονός του κλεισίματος του κέντρου και τους 7000 αστυνομικούς που έστειλες στο κέντρο.
Ήταν σαν να προκαλούσες εσύ ο ίδιος την δημιουργία των επεισοδίων.Δημιούργησες πεδίο μάχης και πρόσφορο έδαφος για αναταραχές.
Άσε το κέντρο ελεύθερο! Άσε τον κόσμο να κυκλοφορήσει άνετα!Έτσι μόνο μία πορεία θα παραμείνει ειρηνική!Ας είσαι και εσύ μαζί με τους τιμώντες την μνήμη του.!
Το ξέρεις καλά ότι ούτε και ο ίδιος θα ήθελε να αναβιώσει μία κατάσταση σαν αυτή που υπήρξε πρωταγωνιστής!
Το ξέρεις καλά,ότι θα ήθελε να τον θυμάσαι,χωρίς να τον ταυτίζεις με βία και αίμα...
Ξέρεις,πιστεύει ότι κάποια στιγμή, η βία θα ανήκει σε ένα πολύ μακρινό παρελθόν,θα είναι ένα παραμύθι,που κατά λάθος του το διηγήθηκαν..
Το.." ΖΗΣΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ",δεν πρόλαβε να το ακούσει...
.Παιδιά 20-25 χρονών,γεννημένα στη δεκαετία της μεγάλης ανάπτυξης...(!).
Παιδιά,που δεν σου περνάει από το μυαλό ότι θα μπορούσαν να κρύβουν τέτοιες σκοτεινές δράσεις.
Παιδιά,που έμαθαν με λάθος τρόπο να αντιδρούν..
Όμως απορώ και θέλω να μου απαντήσεις..:Γιατί στα συγκεκριμένα παιδιά δεν υπάρχει το προσωπικό απόρρητο ,ούτως ώστε οι φωτογραφίες τους να φαντάζουν σε όλα τα ΜΜΕ,ενώ οι τερατόμορφοι ,ανώμαλοι παιδεραστές,"εξέχοντα" πρόσωπα της κοινωνικής ελιτ,να μένουν πάντα άγνωστοι;..
Ζητώ επειγόντως μία απάντηση στην απορία μου!
...Έχω όμως και άλλη απορία.Δεν τέλειωσα ακόμα..
Σήμερα έπρεπε να βρισκόταν στο φροντιστήριό του,να έκανε σχέδια με τους φίλους του για το αβέβαιο μέλλον που τους ξημέρωνε..Αντι για αυτό όμως,στο κέντρο της Αθήνας δημιουργούνται φασαρίες,στη μνήμη του.
Επεισόδια,που θα έχουν δυσάρεστα αποτελέσματα,χωρίς να μπορέσουν να δώσουν απαντήσεις στο "ΓΙΑΤΙ",που επί 2 χρόνια απασχολεί το μυαλό της κοινής γνώμης.
Ενίσταμαι!Δεν έπρεπε να γίνει έτσι..
Φάνηκε σαν τρομολαγνεία το γεγονός του κλεισίματος του κέντρου και τους 7000 αστυνομικούς που έστειλες στο κέντρο.
Ήταν σαν να προκαλούσες εσύ ο ίδιος την δημιουργία των επεισοδίων.Δημιούργησες πεδίο μάχης και πρόσφορο έδαφος για αναταραχές.
Άσε το κέντρο ελεύθερο! Άσε τον κόσμο να κυκλοφορήσει άνετα!Έτσι μόνο μία πορεία θα παραμείνει ειρηνική!Ας είσαι και εσύ μαζί με τους τιμώντες την μνήμη του.!
Το ξέρεις καλά ότι ούτε και ο ίδιος θα ήθελε να αναβιώσει μία κατάσταση σαν αυτή που υπήρξε πρωταγωνιστής!
Το ξέρεις καλά,ότι θα ήθελε να τον θυμάσαι,χωρίς να τον ταυτίζεις με βία και αίμα...
Ξέρεις,πιστεύει ότι κάποια στιγμή, η βία θα ανήκει σε ένα πολύ μακρινό παρελθόν,θα είναι ένα παραμύθι,που κατά λάθος του το διηγήθηκαν..
Το.." ΖΗΣΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ",δεν πρόλαβε να το ακούσει...
...H ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ...
...Όταν η τεχνολογία τυγχάνει σωστής χρήσης, μόνο θετικά και καλά αποτελέσματα μπορεί να μας προσφέρει!Καθημερινά ανακαλύπτουμε με την βοήθειά της,νέα επιτεύγματα.
Με ένα απλό κλικ,βρισκόμαστε σε κόσμους ονειρεμένους,γινόμαστε θεατές σε γεγονότα και καταστάσεις που δεν μπορούσαμε να φανταστούμε μέχρι σήμερα,μαθαίνουμε,διασκεδάζουμε,μορφωνόμαστε,επικοινωνούμε.
Για τους λάτρεις των εικαστικών τεχνών και συγκεκριμένα για την ζωγραφική,δημιουργήθηκε η μεγαλύτερη εικονική πινακοθήκη ,που με την βοήθεια του ποντικιού, όλα τα έργα των μεγάλων ζωγράφων ,παρουσιάζονται στις οθόνες των υπολογιστών μας!
Θαυμάστε λοιπόν και απολαύστε:!
http://www.mystudios.com/artgallery/
Με ένα απλό κλικ,βρισκόμαστε σε κόσμους ονειρεμένους,γινόμαστε θεατές σε γεγονότα και καταστάσεις που δεν μπορούσαμε να φανταστούμε μέχρι σήμερα,μαθαίνουμε,διασκεδάζουμε,μορφωνόμαστε,επικοινωνούμε.
Για τους λάτρεις των εικαστικών τεχνών και συγκεκριμένα για την ζωγραφική,δημιουργήθηκε η μεγαλύτερη εικονική πινακοθήκη ,που με την βοήθεια του ποντικιού, όλα τα έργα των μεγάλων ζωγράφων ,παρουσιάζονται στις οθόνες των υπολογιστών μας!
Θαυμάστε λοιπόν και απολαύστε:!
http://www.mystudios.com/artgallery/
...Η ΤΕΧΝΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΥΡΑΝΟ...
...Σκαλίζοντας,έπεσα επάνω σε αυτές τις μαγευτικές εικόνες.
Τις...δανείστηκα από ..το τέρας των ειδήσεων
Τις...δανείστηκα από ..το τέρας των ειδήσεων
Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010
...ΕΛΛΑΔΑ...
...Ένας νέος τελειώνει το Λύκειο και δεν έχει καθόλου όρεξη για Πανεπιστήμιο. Ο πατέρας του νέου, πλούσιος πολιτικός με μεγάλη δύναμη στην κυβέρνηση, απειλεί τον γιο του:
_Δεν θέλεις να σπουδάσεις ρε τεμπελόσκυλο; Λοιπόν εγώ δεν συντηρώ κοπρίτες, γι' αυτό και θα δουλέψεις, κατάλαβες;..
Έχοντας την ισχυρή οικονομική και πολιτική θέση ο πατέρας κινεί τα νήματα για να βρει μία θέση στον γιο του.
Παίρνει στο τηλέφωνο τον Παπακωνσταντίνου (Υπουργό Οικονομίας):
-Γιώργο, θυμάσαι τον γιο μου; Λοιπόν, τέλειωσε το λύκειο και ο τεμπέλης δεν θέλει να σπουδάσει. Θα μπορούσες να του βρεις μια θέση να αρχίσει να δουλεύει,μήπως εν τω μεταξύ βρει το δρόμο του και αποφασίσει να σπουδάσει; Το θέμα είναι να βρεθεί κάτι που θα τον κάνει να δουλέψει σκληρά, να μήν κάθεται και τα ξύνει. κατάλαβες;
Μερικές μέρες αργότερα ο Παπακωσταντίνου λέει:
-Ετοιμη η δουλειά για τον γιο σου. Δεξί χέρι του Προέδρου της Δημοκρατίας και 20.000 ευρώ το μήνα, τέλεια έτσι;
-Τι λες ρε Παπακωνσταντίνου, αυτό είναι υπερβολικό. Πρέπει να τον αρχίσουμε πιο χαμηλά, και με τέτοια τρελλά λεφτά αυτός ο τεμπέλης θα γίνει χειρότερος.
Περνάει λίγη ώρα. Τηλέφωνο ο Παπακωνσταντίνου:
-Φίλε του βρήκα κάτι πιο σεμνό. Ιδιαίτερος Γραμματέας Υπουργού. Ο μισθός είναι πιο σεμνός, μόνο 10.000 ευρώ το μήνα.
-Οοοοοχι ρε Παπακωνσταντίνου. Μόλις που έβγαλε το Λύκειο. Δεν θέλω η ζωή του να είναι τόσο εύκολη με την πρώτη ευκαιρία. Θέλω να αισθανθεί την ανάγκη να σπουδάσει, κατάλαβες;
Την επόμενη μέρα:
_Φίλε, του βρήκα δουλειά ως Διευθυντής του Τμήματος Προμηθειών στο Υπουργείο Οικονομικών και ο μισθός θα είναι μόνο 6,000 το μήνα.
_Μα ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ρε Γιώργο, βρες μου κάτι πιο σεμνό, κάτι στα 600 με 700 ευρώ το μήνα.
_Μα τι λές τώρα, αυτό είναι αδύνατο.
_Γιατί;;;;;;;
-Γιατί αυτές οι θέσεις δίνονται μόνο με διαγωνισμό και χρειάζεται να έχει Βιογραφικό κάποιου επιπέδου, με τέλειες γνώσεις Αγγλικών, Πανεπιστημιακό δίπλωμα, τουλάχιστον ένα Masters ή PHD στο εξωτερικό, θέληση να δουλεύει υπερωρίες άνευ αποδοχών, και φυσικά προϋπηρεσία. Φίλε μου αυτές οι θέσεις των 600 ευρώ δεν βρίσκονται εύκολα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)