Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2010

...ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ

..."Να είσαι καλύτερος από ότι χρειάζεται,γιατί ο καθένας που συναντάς,αντιμετωπίζει τα δικά του προβλήματα..."



 ..."Η σκληρή γλώσσα,μπορεί να κόψει τον ίδιο τον λαιμό σου..."



..."Αν θέλεις να πραγματοποιηθούν τα όνειρά σου,δεν πρέπει να κοιμάσαι πολύ.."



..."Από όλα,όσα φοράς,η έκφρασή σου είναι το πιο ενδιαφέρον!..."






..."Η καλύτερη βιταμίνη για να αποκτήσεις φίλους,είναι η  Β1..."



..."Η ευτυχία στη ζωή σου,εξαρτάται από την πιότητα των σκέψεων σου..."


..." Το βαρύτερο πράγμα που μπορείς να κουβαλήσεις,είναι η μνησικακία.."



..."Το μόνο πράγμα που μπορείς να δώσεις και να διατηρηθεί,είναι η λέξη σου.."



.."Το ψέμμα σου είναι μεγαλύτερο,όταν λες ψέμματα στον εαυτό σου.."

.."Οταν αποκτάς το κουράγιο να αρχίσεις,να ξέρεις ότι έχεις φτάσει σχεδόν στο τέρμα σου.."

..." Το μόνο πράγμα που δεν μπορείς να ανακυκλώσεις,είναι ο χαμένος χρόνος σου.."





..." Το μυαλό σου είναι σαν το αλεξίπτωτο..Λειτουργεί όταν ανοίξει..!"




..."Oι 10 εντολές,δεν είναι επιλογή σωστών απαντήσεων ( multiple choice).."



..." Ποτέ δεν είναι αργά για να γίνεις,αυτό που έπρεπε να ήσουν.."

 -Να πιστεύεις ,ότι ο,τιδήποτε συμβαίνει,συμβαίνει για κάποιον λόγο..
-Αν σου δοθεί δεύτερη ευκαρία,άρπαξέ την και με τα δύο χέρια.Αν σου αλλάξει την ζωή,άφησέ την..
Κανείς δεν είπε ότι η ζωή είναι εύκολη.Απλά,η αξία της είανι ανεκτίμητη
 
-Ο ι φίλοι είναι σαν τα μπαλόνια.Όταν τους αφήσεις να φύγουν,δεν θα μπορέσεις να τους ξαναφέρεις πίσω..
Πολλές φορές είμαστε τόσο απασχολημένοι με τα προβλήματα μας,που δεν καταλαβαίνουμε ότι τους αφήσαμε να πετάξουν μακριά.
-Πολλές φορές είμαστε τόσο απασχολημένοιμε το να βρούμε ποιός έχει άδικο και ποιός δίκιο,που ξεχνάμε το ποιό είναι το σωστό και ποιό το λάθος..!...




...Η ΒΑΝΑΥΣΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΠΙΑΤΟ ΜΑΣ...

..Μετά από αυτό το βίντεο,εκτίμησα ακόμα περισσότερο τα φρέσκα αυγά που μου έδινε ο γείτονας και σκέφτομαι πολύ σοβαρά,να κάνω ένα κοτέτσι...
Τα αυγά,αποτελούν μία από τις αδυναμίες μου!Ή μάλλον...αποτελούσαν,μέχρι πριν 2 λεπτά!..

Είναι σκληρό το παρακάτω...

Πέμπτη 25 Νοεμβρίου 2010

...Ο ΔΡΟΜΟΣ...

Σπανιότατο ντοκουμέντο.
Κινηματογράφηση της κίνησης σε δρόμο του Σαν Φρανσίσκο το έτος ..1906. Στο διαρκείας 6 λεπτών  φιλμ ,μπορείτε να συνειδητοποιήσετε  την εφήμερη όσο και διαχρονική παρουσία του ανθρώπου στη γη και να στοχαστείτε τελικά πού κατά βάθος βρίσκεται η ουσία και ποια είναι η αλήθεια πάνω σ' αυτή. Τον βλέπεις βιαστικό, ήρεμο, απρόσεκτο, σοβαρό, τολμηρό,  συγκρατημένο, ξένοιαστο, σκεπτικό, βαδίζει ή τρέχει και μετά σταματά, έχοντας πάντα κάτι στο νου, σχεδιάζει, ονειρεύεται, αγαπάει, μοχθεί, πονάει, φθονεί, μισεί, ελπίζει, φοβάται, πεθαίνει και ζει. Τι κι αν κανείς από τους εμφανιζόμενους στο δρόμο δεν υπάρχει σήμερα και πιθανότατα κανείς δεν ξέρει τίποτε για κανέναν από αυτούς, ο άνθρωπος είναι πάντα ο ίδιος, έστω κι αν κάθε φορά αλλάζει μορφή.


  Ήταν το πρώτο φιλμάκι που τραβήχτηκε το 1906 ,από μία κάμερα,τοποθετημένη στο μπροστινό μέρος του θαλαμίσκο ενός τελεφερικ.
Χαμένο για πολλά χρόνια,δημιουργήθηκε 4 μόλις ημέρες πριν το καταστροφικό σεισμό.
Παρατηρείστε την δραστηριότητα των μεταφορικών μέσων,την ενέργητικότητα και την κίνηση στο χώρο..
Εντυπωσιακός είναι ο αριθμός των αυτοκινήτων για το 1906!

Αρχικά,υπήρχε η άποψη,ότι το φίλμ τραβήχτηκε το 1905,μέχρις ότου ,ο David Kiehn,σε συνεργασία με το Μουσείο Bωβού κινηματογράφου , Niles CA Essanay,έκανε ορισμένες έρευνες και βρήκε πότε ακριβώς τραβήχτηκε το φιλμ,αναλύοντας ο,τιδήποτε αναφερόταν στις εφημερίδες της Νέας Υόρκης,όταν πρωτοδημοσιεύτηκε το γεγονός.
Από τους βρεγμένους δρόμους,κατέληξε στο συμπέρασμα οτι προηγήθηκε δυνατή βροχή.Από τις σκιές,βρήκε την ακριβή εποχή του χρόνου που συσχετιζόταν με τις καιρικές συνθήκες.

 Ανακάλυψε ακόμα,πότε είχαν καταχωρηθεί τα αυτοκίνητα και ποιοί ήταν οι κάτοχοί τους.
Το εκπληκτικό είναι,ότι κατέληξε,ότι το φιλμ τραβήχτηκε 4 ημέρες πριν τον καταστροφικό σεισμό του 1906 και με μεγάλη επιτυχία μεταφέρθηκε με τραίνο στη Νέα Υόρκη για την επεξεργασία του μέχρι και την προβολή του!...

(*σημ.Φανείτε επιεικείς με την μετάφραση του κειμένου )

Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2010

...ΤΙ ΜΟΥ ΠΡΟΣΑΠΤΕΙΣ;

Όταν κάποιος σου κλέßει τη γυναίκα, δεν  υπάρχει καλύτερη εκδίκηση από το να τον αφήσεις να την κρατήσει
Sacha Guitry


Μετά το γάµο, άνδρας και γυναίκα γίνονται δύο πλευρές ενός νοµίσµατος, δεν µπορούν να συναντηθούν, αν και ßρίσκονται πάντα µαζί.

Hemant Joshi


Παντρέψου οπωσδήποτε. Αν πάρεις καλή γυναίκα θα είσαι ευτυχισµένος,
αλλιώς θα γίνεις φιλόσοφος
Socrates


Οι γυναίκες µας εµπνέουν µεγάλα πράγµατα και µας έµποδίζουν να τα αποκτήσουµε

Dumas


Το µεγάλο ερώτηµα,...που δεν µπόρεσα να απαντήσω....είναι, "Τι θέλει µια  γυναίκα;"

Sigmund Freud


Είπα µερικές λέξεις στη γυναίκα µου και µου απάντησε µε µερικές παραγράφους.

Anonymous


"Κάποιοι ρωτούν για το µυστικό του µακροχρόνιου γάµου µου. Διαθέτουµε χρόνο να πηγαίνουµε δυο φορές την εßδοµάδα σ' ένα εστιατόριο. Λίγο φως των κεριών, δείπνο, χαµηλή µουσική και χορό. Εκείνη πηγαίνει τις Τρίτες, εγώ τις Παρασκευές.

Henny Youngman


"Δεν ανησυχώ για την τροµοκρατία. Ηµουν παντρεµένος δυο χρόνια.

Sam Kinison


"Υπάρχει ταχύτερος τρόπος να µεταφέρεις χρήµατα από το´e-banking. Ονοµάζεται γάµος."

James Holt McGavran


Ήµουν άτυχος και µε τις δυο γυναίκες µου. Η πρώτη µ' εγκατέλειψε και η δεύτερη δεν το έκανε.

Patrick Murray


Δυο µυστικά για να κρατήσεις τον γάµο σου:

1. Όταν έχεις άδικο, παραδέξου το,

2. Όταν έχεις δίκιο σώπαινε.

Nash


Ο αποτελεσµατικότερος τρόπος να θυµάσαι τα γενέθλια της γυναίκας σου είναι να τα ξεχάσεις µια φορά.

Anonymous


Ξέρετε τι έκανα πριν παντρευτώ;

Ό,τι µου άρεσε.

Henny Youngman


Η γυναίκα µου κι εγώ ήµασταν ευτυχισµένοι για 20 χρόνια. Μετά συναντηθήκαµε.

Rodney Dangerfield


Η καλή γυναίκα συγχωρεί τον άντρα της όταν αυτή έχει άδικο.

Milton Berle


Ο γάµος είναι ο µοναδικός πόλεµος που κάποιος κοιµάται µε τον εχθρό του.

Anonymous


Κάποιος έßαλε αγγελία και ζητούσε γυναίκα. Την επόµενη µέρα έλαßε 100 γράµµατα. Όλοι του έλεγαν το ίδιο πράγµα: "Μπορείς να πάρεις την δικιά µου."

Anonymous


Πρώτος άντρας (υπερήφανα): "Η γυναίκα µου είναι ένας άγγελος."

Δεύτερος άντρας (λυπηµενα): "Τυχερέ, η δικιά µου ζει ακόμα.''

Τρίτη 23 Νοεμβρίου 2010

...Η ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΧΑΡΤΗ...

...Με το ποντίκι οδηγό σας,ταξιδέψτε σε όποια χώρα επιθυμείτε και παρατηρείστε την...στιγμή στον κόσμο!...

Καλό ταξίδι!...


http://www.breathingearth.net/

..."ΑΠΟ ΠΕΙΣΜΑ ΚΑΙ ΤΡΕΛΛΑ ΘΑ ΖΩ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΧΩΡΑ"

Αυτός είναι ο πανηγυρικός της 28ης Οκτ του θεολόγου του Γυμνασίου Σαγαίικων (χωριό έξω από την Πάτρα).

Αναγνώστηκε από τον άμβωνα της εκκλησίας και έμειναν όλοι άφωνοι.


«Από πείσμα και τρέλα θα ζω σε τούτη τη χώρα!»

Του Γιώργου Μάλφα, θεολόγου (malfasg@gmail.com)



Εβδομήντα χρόνια μετά.

Γιορτάζεις την Εθνική Αντίσταση του Λαού μας, τραγουδάς «γυναίκες Ηπειρώτισσες», υψώνεις αμήχανα σημαίες, χορεύεις από κεκτημένη συνήθεια στις πλατείες. Φέτος όμως, δυσκολεύεσαι να πεις το «ΟΧΙ». Δεν είσαι σίγουρος, αμφιβάλλεις. Φοβάσαι τους συνειρμούς, τις πιθανές παρεξηγήσεις. Τρέμεις τις συνέπειες.

Χρόνια τώρα, επαναλάμβανες τελετουργικά μονότονα το «ΟΧΙ» του παππού σου. Καμάρωνες τη θυσία του, θριαμβολογούσες αδαπάνητα για τα κατορθώματα και τους ηρωισμούς της γενιάς του. Στις δεκαετίες όμως που ακολούθησαν κατασπατάλησες νωχελικά την ελευθερία που σου χάρισε! Έφτιαξες τη ζωή σου. Το δικό σου, επιτέλους, σπίτι, και το δικό σου εξοχικό. Έκανες ταξίδια μακρινά και πολυδάπανα, σε προορισμούς εξωτικούς. Αγόρασες πρώτο και μετά δεύτερο αυτοκίνητο. Χρεώθηκες ασυλλόγιστα δάνεια, δόσεις και κάρτες που αφειδώς σου πρόσφεραν οι τράπεζες. Μπούχτισες τα παιδιά σου φροντιστήρια και ιδιαίτερα, να σπουδάσουν προσοδοφόρα επαγγέλματα, να γίνουν υψηλόβαθμα «στελέχη διοίκησης επιχειρήσεων». Εκμεταλλεύτηκες, με όλους τους δυνατούς τρόπους, τους μετανάστες που είχαν την ανάγκη σου, για να μαζέψουν τις ελιές σου, να χτίσουν και να καθαρίσουν το σπίτι σου, να. φυλάξουν τα παιδιά σου. Έπαιξες στο Χρηματιστήριο το κληρονομημένο βιος των γονιών σου και αγόρασες «αέρα» που σου πούλησαν οι αετονύχηδες της ελεύθερης αγοράς.

Συναλλάχθηκες μ' αυτό το άθλιο κράτος κάτω απ' το τραπέζι κάμποσες φορές, δεν θυμάσαι και συ πόσες. για τη στρατιωτική θητεία του γιου σου, το διακανονισμό της εφορίας, το αυθαίρετο δίπλα στη θάλασσα, το διορισμό στην επίζηλη δημοσιοϋπαλληλία, τη λίστα αναμονής σε κάποιο νοσοκομείο. Διασκέδασες την πλήξη σου βόσκοντας αμέριμνα στα λιβάδια της τηλεόρασης, κάνοντας φωτοσύνθεση με την προπαγάνδα και το γούστο των αχρείων της κάθε εξουσίας. Ατίμασες την ψήφο σου ξανά και ξανά για μια «εξυπηρέτηση», εκδούλευση των φαύλων της κομματοκρατίας, των επαγγελματιών και των κληρονόμων της πολιτικής.

 Φέτος όμως, τα πράγματα δεν είναι όπως παλιά. Η γιορτή δεν είναι πια γιορτή. Μεγάλα λόγια δεν βγαίνουν απ' το στόμα. Φειδωλή και ντροπαλή η εθνική σου αξιοπρέπεια προσποιείται, καμώνεται πως γιορτάζει κάτω απ' το αυστηρό βλέμμα της επιτήρησης. Στενάχωρα όλα. Μέσα μας, γύρω μας, παντού. «Το αδιέξοδο της χώρας στις ψυχές των κατοίκων της». Πατρίδα υποτελής και υπόχρεη. Πατρίδα «πεδίο βολής φθηνό». Πατρίδα έρμαιο της απληστίας των τοκογλύφων, των ισχυρών του χρήματος, των δανειστών που γυρεύουν πίσω τα λεφτά τους. Σε υποτιμούν σήμερα άμοιρη πατρίδα μου για να σε αγοράσουν τζάμπα αύριο.

Πεθαίνω σαν χώρα! Ακούς την κραυγή; Βλέπεις και συ το κακό που μας βρήκε; «Όποιος δεν έχει δει ανθρώπους να πεθαίνουν σφυροκοπημένοι από αόρατο χέρι στους δρόμους, δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει και τι είναι ο θάνατος μιας χώρας.».

Πατρίδα, κατοχή και αντίσταση: κι αν οι λέξεις άδειασαν με τα χρόνια, δεν φταίνε οι λέξεις, οι ζωές μας άδειασαν! Πριν λιποψυχήσουν οι λέξεις, λιποψυχεί το φρόνημα των ανθρώπων, η θέληση των λαών να παραμείνουν αδούλωτοι. Όχι παιχνίδια με τις λέξεις! Ποιος δικαιούται να μιλάει στη γιορτή σήμερα για πατρίδα, για κατοχή και αντίσταση; Οι πατριδοκάπηλοι που κάθε φορά, την κρίσιμη στιγμή, συνθηκολογούσαν με τον κατακτητή; Ή μήπως, οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ που εγκατέλειπαν την πατρίδα και το λαό την ώρα της μάχης, για να επιστρέψουν κατόπιν ως εθνοσωτήρες και ελευθερωτές;

«Ποιος είναι, λοιπόν, πατριώτης;»

Ο Άρης Βελουχιώτης, το τραγικό αυτό σύμβολο της Αντίστασης του Λαού μας, έχει κάτι να σου πει: «Ποιος είναι ο πατριώτης; Αυτοί ή εμείς; Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει νάβρει κέρδη σ' όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι' αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους. Ενώ εμείς, το μόνο που διαθέτουμε, είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας. Αυτά, αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει όπου βρει κέρδη, δεν μπορούν να κινηθούν και παραμένουνε μέσα στη χώρα που κατοικούμε. Ποιος λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουνε τα κεφάλαιά τους από τη χώρα ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;»

Εδώ θα παραμείνουμε, δε θα φύγει κανείς, κυνηγημένε απ' όλους Καπετάνιε! Εδώ, να φυλάμε τα πεζούλια που μας άφησες! Θα μοιραστούμε αν χρειαστεί ακόμη και τη φτώχια μας, την ανάγκη, την οργή μας, μα δεν θα εγκαταλείψουμε. Γι' αυτό:

«Τα καράβια μου καίω / δεν θα πάω πουθενά. Κι ας μη μου 'χεις χαρίσει ποτέ / ένα χάδι ως τώρα / πάντα εδώ θα γυρνώ από πείσμα και τρέλα θα ζω / σε τούτη τη χώρα / ώσπου να βρω νερό γιατί ανήκω εδώ.

Σταυρωμένη πατρίδα / μες στα μάτια σου είδα / της ανάστασης φως».

(Τα καράβια μου καίω, Ν. Πορτοκάλογλου)


Πάτρα, Οκτώβριος 2010

Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010

...ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ...

Μια νεκρολογία που δημοσιεύτηκε στους Times του Λονδίνου. Δυστυχώς δεν υπάρχουν περισσότερα στοιχεία για τη δημοσίευση αυτή.
Ωστόσο εκείνο που έχει σημασία δεν είναι η δημοσίευση ή όχι τής νεκρολογίας αυτής
αλλά τούτο το περιεχόμενό της και μόνο...

Σήμερα πενθούμε το θάνατο μιας αγαπημένης παλιάς φίλης,
τής Κοινής Λογικής, η οποία μας συντρόφευε για πολλά χρόνια. Κανείς
δεν γνωρίζει με βεβαιότητα την ηλικία της αφού το μητρώο γέννησής της
έχει χαθεί εδώ και πολύ καιρό σε γραφειοκρατικές διατυπώσεις. Θα τη
θυμόμαστε ως κάποια που μας δίδαξε πολύτιμα μαθήματα όπως αυτά:

-Έχε την κοινή λογική να προστατεύεσαι.

-Το πρωινό πουλί πιάνει το σκουλήκι.

-Η ζωή δεν είναι πάντα δίκαιη, και...

-Ίσως ήταν δικό μου το φταίξιμο.


Η Κοινή Λογική έζησε σύμφωνα με απλές, συνετές οικονομικές
πολιτικές, όπως: Μην ξοδεύετε περισσότερα απ' αυτά που κερδίζετε, και...
αξιόπιστες στρατηγικές: όπως: Υπεύθυνοι είναι οι ενήλικες και όχι τα παιδιά.

Η υγεία της άρχισε να επιδεινώνεται ραγδαία όταν τέθηκαν
σε ισχύ καλοπροαίρετοι αλλά αυταρχικοί κανονισμοί. Αναφορές για ένα
6χρονο αγόρι που κατηγορήθηκε για σεξουαλική παρενόχληση επειδή φίλησε
μια συμμαθήτριά του, για εφήβους που αποβλήθηκαν από το σχολείο επειδή
χρησιμοποίησαν στοματικό διάλυμα μετά το γεύμα και για έναν δάσκαλο
που απολύθηκε επειδή επέπληξε έναν απείθαρχο μαθητή, απλώς επιδείνωσαν
την κατάστασή της.

Η Κοινή Λογική έχασε έδαφος όταν γονείς επιτέθηκαν σε
δασκάλους επειδή έκαναν τη δουλειά που οι ίδιοι δεν είχαν καταφέρει να
κάνουν αναφορικά με την πειθάρχηση τών ανυπάκουων παιδιών τους.

Η υγεία της επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο όταν τα σχολεία
υποχρεώθηκαν να παίρνουν τη γονική συναίνεση για να βάλουν αντηλιακό ή
να δώσουν μια ασπιρίνη σ' ένα μαθητή αλλά δεν μπορούσαν να ενημερώσουν
τους γονείς όταν μια μαθήτρια έμενε έγκυος και ήθελε να κάνει έκτρωση.

Η Κοινή Λογική έχασε τη θέληση για ζωή όταν οι εκκλησίες
έγιναν επιχειρήσεις και οι εγκληματίες τύγχαναν καλύτερης μεταχείρισης
από τα θύματά τους.

Η Κοινή Λογική δεν κατάφερε να ξεπεράσει το γεγονός ότι,
όχι μόνο δεν μπορούσες να υπερασπιστείς τον εαυτό σου από ένα
διαρρήκτη μέσα στο ίδιο σου το σπίτι, αλλά ο διαρρήκτης μπορούσε και
να σε μηνύσει για βιαιοπραγία.

Η Κοινή Λογική παραιτήθηκε τελικά από κάθε θέληση για ζωή
όταν μια γυναίκα που τάχα δεν κατάλαβε ότι ένα αχνιστό φλιτζάνι καφέ
ήταν ζεστό, έχυσε λίγο στην ποδιά της κι' ανταμείφθηκε άμεσα μ' έναν
τεράστιο διακανονισμό.

Πριν από το θάνατο τής Κοινής Λογικής είχε προηγηθεί ο
θάνατος τών γονιών της, τής Αλήθειας και τής Εμπιστοσύνης, τής συζύγου
Σύνεσης και τών παιδιών της Ευθύνης και Λογικής.

Έχουν επιζήσει τα 4 ετεροθαλή αδέλφια της:

Ξέρω τα Δικαιώματά μου

Το Θέλω τώρα

Κάποιος άλλος φταίει

Είμαι θύμα

Στην κηδεία της δεν παρευρέθησαν πολλοί καθώς ελάχιστοι συνειδητοποίησαν ότι απεβίωσε.

Αν τη θυμάστε ακόμα,διαδώστε το.

Αν όχι, συνταχθείτε με την πλειοψηφία και μην κάνετε τίποτα....

Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010

...ΓΙΑ ΜΙΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ...

-Η ΠΟΡΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ

Τρεις μπογιατζήδες, ένας Αλβανός, ένας Γερμανός και ένας Έλληνας, πέθαναν και πήγαν στον Παράδεισο.
Ο Αγιος Πέτρος τους άνοιξε την πόρτα και τους λέει:
- Καλώς τα παιδιά. Επιτέλους ήρθαν και τρεις χρήσιμοι άνθρωποι. Ρε παιδιά θέλω να βάψω την πόρτα του Παράδεισου. Για πες μου, λέει του Αλβανού, πόσα θέλεις για να τη βάψεις;
- 600 ευρώ, λέει ο Αλβανός...
- 600; Πώς τα λογάριασες;
- Nα, 400 για μένα και 200 τα υλικά.
- Εσύ, λέει του Γερμανού, πόσα θέλεις;
- 900 ευρώ: 300 για μένα, 300 στην εφορία και 300 τα υλικά.
- Και εσύ, λέει του Έλληνα, πόσα θέλεις;
- 3.000 ευρώ, Αγιε Πέτρο.
- 3.000; Τρελός είσαι; Πώς τα λογάριασες;
- Αγιε Πέτρο, έλα πιο κοντά να μην μας ακούν.
Ο Αγιος Πέτρος πήγε κοντά του και ο Έλληνας του ψιθυρίζει :
- Ακουσε να δεις, 1.000 για σένα, 1.000 για μένα, 400 στο Γερμανό για να το βουλώσει και 600 θα δώσουμε στον Αλβανό για να βάψει την πόρτα...   
....................................................................................................................................

..-ΚΑΙ ΑΝ ΜΕΙΝΕΙ ΟΡΘΙΟ;..

Είναι 3 γειτόνισσες και λέει η μια:
- Εγώ όταν απλώνω, βρέχει και πάει τσάμπα ο κόπος μου.
- Κι εγώ μια από τα ίδια, λέει η άλλη.
- Εγώ όταν απλώνω έχει ήλιο, λέει η άλλη.
- Πως το κάνεις; την ρώτησαν οι άλλες.
- Λοιπόν πιάνω το πέος του άντρα μου και αν πάει αριστερά, σημαίνει πως θα βρέξει. Αν πάει δεξιά, σημαίνει πως θα έχει ήλιο.
- Κι αν μείνει όρθιο; ρωτάει η πρώτη.
- Αν μείνει όρθιο με τον καιρό θα ασχολούμαι;.....................................................................
 .......................................................................................................................

 -Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΚΑΙ Η ΑΓΕΛΑΔΑ

Μια φορά κι ένα καιρό ένας φτωχούλης χωρικός σηκώνεται πρωί πρωί με την αυγουλά να αρμέξει την αγελάδα του. Πάει στο στάβλο και τη βρίσκει νεκρή. Η στενοχώρια του ήταν μεγάλη. Η αγελάδα ήταν η μόνη πηγή χρημάτων που είχε για να τρέφει την οικογένεια του. Πάνω στην απελπισία του κρεμάστηκε.
Πάει η γυναίκα του στο στάβλο, βρίσκει την αγελάδα νεκρή και τον άνδρα της κρεμασμένο και πάνω στην απελπισία της, τον μιμείται.
Πάει ο γιός στο στάβλο, βλέπει το θέαμα και αποφασίζει να πάει να πέσει στον ποτάμι να πνιγεί. Ήταν έτοιμος να πνιγεί όταν ένα χέρι τον βγάζει από το νερό. Ήταν μια γυναίκα πανέμορφη. Ποτέ του δεν είχε ξαναδεί τόσο ωραία γυναίκα.
- Είμαι η νεράιδα του ποταμού. Ξέρω τι σου συνέβη. Αν με πη**εις πέντε φορές θα σε σώσω και θα αναστήσω τους γονείς σου και την αγελάδα.
Τη βάζει κάτω ο νεαρός την πη**ει μια, δυο, τρεις φορές αλλά στην τέταρτη τα έφτυσε.
- Καταραμένε, άντε πνίξου.
Ξαφνικά ο νεαρός βρίσκεται πάλι στο νερό και πνίγεται.
Πάει στο στάβλο και ο δεύτερος αδελφός, βλέπει κι αυτός το θέαμα και πάει κι αυτός να πέσει να πνιγεί. Έτοιμος ήταν να τον πάρει ο χάρος και η νεράιδα τον σώζει:
- Είμαι η νεράιδα του ποταμού. Ξέρω τι σου συνέβη. Αν με πη**εις δέκα φορές θα σε σώσω και θα αναστήσω τους γονείς σου, τον αδελφό σου και την αγελάδα.
Τη βάζει κι αυτός κάτω την πη**ει 8 φορές αλλά την ενάτη τα έφτυσε.
- Καταραμένε, άντε πνίξου κι εσύ.
Αμέσως ο δεύτερος αδερφός ξαναβρίσκεται στο νερό και πνίγεται.
Πάει και ο τρίτος αδελφός, βλέπει τι συνέβη και πάει κι αυτός να πνιγεί. Πάλι η νεράιδα τον σώζει.
- Είμαι η νεράιδα του ποταμού. Ξέρω τι σου συνέβη. Αν με πη**εις δεκαπέντε φορές θα σε σώσω και θα αναστήσω τους γονείς σου, τα αδέλφια σου και την αγελάδα.
- Μόνο δεκαπέντε, θες. Εγώ σε πη**ω και είκοσι.
- Α, έτσι μου σαι, ε λοιπόν τώρα θέλω εικοσιπέντε.
- Τριάντα.
- Κόλλα το.
Αρχίζει, λοιπόν να την πη**ει αλλά εκεί που την πη**σε σταματάει ξαφνικά και της λέει:
- Δε φαντάζομαι μετά το τριακοστό να πεθάνεις κι εσύ όπως η αγελάδα, ε;..............
...................................................................................................................

-ΟΙ ΔΥΟ ΚΟΛΩΝΕΣ

Ένας τύπος, τύφλα στο μεθύσι γυρνάει το βράδυ σπίτι του.
Σταματάει έναν περαστικό:
- Συγνώμη, ρε φίλε. Πόσα καρούμπαλα έχω στο μέτωπο;
- 3.
- Ωραία! Αλλες δύο κολώνες και φτάνω σπίτι μου!
 ..............................................................................................................

-ΠΑΡΑΤΗΡΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΓΕΙΤΟΝΙΑ.

Είναι ενα αντρόγυνο οπου ο μπαμπάς και η μαμά θέλουνε να κάνουν σεξ, αλλά τι να τον κάνουν το μικρό; Αποφασίζουν λοιπον, να τον βγάλουν έξω στο μπαλκόνι και να λέει στον μπαμπά τι κάνει ο καθένας στη γειτονιά, για να κάνουν κι αυτοί τη δουλειά τους.
Πάει λοιπον ο μικρός έξω και αρχίζει να λέει:
- Μπαμπά, μπαμπά, η κυρία Νιτσα έρχεται απο το μπακάλικο.
- Ωραία, παιδι μου συνέχισε!
- Μπαμπά, μπαμπά, ο κύριος Αλέξανδρος ποτίζει τα φυτά του.
- Μπραβο, αγορι μου, συνέχισε!
- Μπαμπά, μπαμπά,η μαμά και ο μπαμπάς του Κωστάκη κάνουν σεξ!
- Και που το κατάλαβες αυτό, παιδάκι μου;
- Περιμένει ο Κωστάκης έξω στο μπαλκονι σαν ηλίθιος και παρατηρεί τη γειτονιά! 
..................................................................................................................

-ΕΞΕΤΑΣΗ ΟΥΡΩΝ

Είναι ο Τοτός στον γιατρό και βλέπει ένα κοριτσάκι να κλαίει:
- Γιατί κλαις;
- Γιατί ήρθα να μου πάρουν αίμα, και ο αδερφός μου, μου είπε ότι για να μου πάρουν αίμα μου τρυπάνε το χέρι.
Αρχίζει να κλαίει και ο Τοτός:
- Εσύ γιατί κλαις τώρα; τον ρωτάει το κοριτσάκι.
- Γιατί εγώ θα κάνω εξέταση ούρων! 
.........................................................
  
 Τα "έκλεψα" από το

http://filaki.gr/index.php


...ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΟΥ FACE BOOK...

...ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΜΑΤΑ...

...KΑΙ λένε τα περισσότερα ψέματα, ΚΑΙ νιώθουν λιγότερες τύψεις για αυτά. Η έρευνα Βρετανών επιστημόνων έρχεται να διαψεύσει παταγωδώς την πεποίθηση ότι οι γυναίκες λένε τα περισσότερα ψέματα.

Συγκεκριμένα σε δείγμα 3.000 ανθρώπων, οι επιστήμονες βρήκαν ότι ο μέσος Βρετανός λέει τρία ψέματα την ημέρα, δηλαδή 1,092 τον χρόνο.

Αντιθέτως, μία μέση γυναίκα φαίνεται ότι λέει σχεδόν δύο την ημέρα, περίπου 728 ετησίως.

Επίσης, οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να νιώσουν τύψεις, εάν δεν πουν την αλήθεια, σε αντίθεση με τους άνδρες.

Όσον αφορά τα ψέματα που λέμε, οι άνδρες δήλωσαν ότι συχνά λένε ψέματα στην σύντροφό τους σχετικά με τη σχέση τους με το αλκοόλ. Η φράση «δεν ήπια πολύ» είναι το δημοφιλέστερο ανδρικό ψέμα.

Το συνηθέστερο ψέμα των γυναικών είναι το «δεν έχω τίποτα, μια χαρά είμαι», που χρησιμοποιούν για να κρύψουν τα συναισθήματά τους.

Τέλος, στην ερώτηση της έρευνας αν υπάρχει αποδεκτό ψέμα, το 84% των ανθρώπων πιστεύουν ότι υπάρχει. Τα τρία τέταρτα των συμμετεχόντων πιστεύουν ότι είναι καλύτερα και προτιμότερο να πεις ένα αθώο ψέμα από το να πληγώσεις τα αισθήματα κάποιου.