...ΓΙΑ ΜΙΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ...

-Η ΠΟΡΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ

Τρεις μπογιατζήδες, ένας Αλβανός, ένας Γερμανός και ένας Έλληνας, πέθαναν και πήγαν στον Παράδεισο.
Ο Αγιος Πέτρος τους άνοιξε την πόρτα και τους λέει:
- Καλώς τα παιδιά. Επιτέλους ήρθαν και τρεις χρήσιμοι άνθρωποι. Ρε παιδιά θέλω να βάψω την πόρτα του Παράδεισου. Για πες μου, λέει του Αλβανού, πόσα θέλεις για να τη βάψεις;
- 600 ευρώ, λέει ο Αλβανός...
- 600; Πώς τα λογάριασες;
- Nα, 400 για μένα και 200 τα υλικά.
- Εσύ, λέει του Γερμανού, πόσα θέλεις;
- 900 ευρώ: 300 για μένα, 300 στην εφορία και 300 τα υλικά.
- Και εσύ, λέει του Έλληνα, πόσα θέλεις;
- 3.000 ευρώ, Αγιε Πέτρο.
- 3.000; Τρελός είσαι; Πώς τα λογάριασες;
- Αγιε Πέτρο, έλα πιο κοντά να μην μας ακούν.
Ο Αγιος Πέτρος πήγε κοντά του και ο Έλληνας του ψιθυρίζει :
- Ακουσε να δεις, 1.000 για σένα, 1.000 για μένα, 400 στο Γερμανό για να το βουλώσει και 600 θα δώσουμε στον Αλβανό για να βάψει την πόρτα...   
....................................................................................................................................

..-ΚΑΙ ΑΝ ΜΕΙΝΕΙ ΟΡΘΙΟ;..

Είναι 3 γειτόνισσες και λέει η μια:
- Εγώ όταν απλώνω, βρέχει και πάει τσάμπα ο κόπος μου.
- Κι εγώ μια από τα ίδια, λέει η άλλη.
- Εγώ όταν απλώνω έχει ήλιο, λέει η άλλη.
- Πως το κάνεις; την ρώτησαν οι άλλες.
- Λοιπόν πιάνω το πέος του άντρα μου και αν πάει αριστερά, σημαίνει πως θα βρέξει. Αν πάει δεξιά, σημαίνει πως θα έχει ήλιο.
- Κι αν μείνει όρθιο; ρωτάει η πρώτη.
- Αν μείνει όρθιο με τον καιρό θα ασχολούμαι;.....................................................................

 .......................................................................................................................

 -Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΚΑΙ Η ΑΓΕΛΑΔΑ

Μια φορά κι ένα καιρό ένας φτωχούλης χωρικός σηκώνεται πρωί πρωί με την αυγουλά να αρμέξει την αγελάδα του. Πάει στο στάβλο και τη βρίσκει νεκρή. Η στενοχώρια του ήταν μεγάλη. Η αγελάδα ήταν η μόνη πηγή χρημάτων που είχε για να τρέφει την οικογένεια του. Πάνω στην απελπισία του κρεμάστηκε.
Πάει η γυναίκα του στο στάβλο, βρίσκει την αγελάδα νεκρή και τον άνδρα της κρεμασμένο και πάνω στην απελπισία της, τον μιμείται.
Πάει ο γιός στο στάβλο, βλέπει το θέαμα και αποφασίζει να πάει να πέσει στον ποτάμι να πνιγεί. Ήταν έτοιμος να πνιγεί όταν ένα χέρι τον βγάζει από το νερό. Ήταν μια γυναίκα πανέμορφη. Ποτέ του δεν είχε ξαναδεί τόσο ωραία γυναίκα.
- Είμαι η νεράιδα του ποταμού. Ξέρω τι σου συνέβη. Αν με πη**εις πέντε φορές θα σε σώσω και θα αναστήσω τους γονείς σου και την αγελάδα.
Τη βάζει κάτω ο νεαρός την πη**ει μια, δυο, τρεις φορές αλλά στην τέταρτη τα έφτυσε.
- Καταραμένε, άντε πνίξου.
Ξαφνικά ο νεαρός βρίσκεται πάλι στο νερό και πνίγεται.
Πάει στο στάβλο και ο δεύτερος αδελφός, βλέπει κι αυτός το θέαμα και πάει κι αυτός να πέσει να πνιγεί. Έτοιμος ήταν να τον πάρει ο χάρος και η νεράιδα τον σώζει:
- Είμαι η νεράιδα του ποταμού. Ξέρω τι σου συνέβη. Αν με πη**εις δέκα φορές θα σε σώσω και θα αναστήσω τους γονείς σου, τον αδελφό σου και την αγελάδα.
Τη βάζει κι αυτός κάτω την πη**ει 8 φορές αλλά την ενάτη τα έφτυσε.
- Καταραμένε, άντε πνίξου κι εσύ.
Αμέσως ο δεύτερος αδερφός ξαναβρίσκεται στο νερό και πνίγεται.
Πάει και ο τρίτος αδελφός, βλέπει τι συνέβη και πάει κι αυτός να πνιγεί. Πάλι η νεράιδα τον σώζει.
- Είμαι η νεράιδα του ποταμού. Ξέρω τι σου συνέβη. Αν με πη**εις δεκαπέντε φορές θα σε σώσω και θα αναστήσω τους γονείς σου, τα αδέλφια σου και την αγελάδα.
- Μόνο δεκαπέντε, θες. Εγώ σε πη**ω και είκοσι.
- Α, έτσι μου σαι, ε λοιπόν τώρα θέλω εικοσιπέντε.
- Τριάντα.
- Κόλλα το.
Αρχίζει, λοιπόν να την πη**ει αλλά εκεί που την πη**σε σταματάει ξαφνικά και της λέει:
- Δε φαντάζομαι μετά το τριακοστό να πεθάνεις κι εσύ όπως η αγελάδα, ε;..............

...................................................................................................................

-ΟΙ ΔΥΟ ΚΟΛΩΝΕΣ

Ένας τύπος, τύφλα στο μεθύσι γυρνάει το βράδυ σπίτι του.
Σταματάει έναν περαστικό:
- Συγνώμη, ρε φίλε. Πόσα καρούμπαλα έχω στο μέτωπο;
- 3.
- Ωραία! Αλλες δύο κολώνες και φτάνω σπίτι μου!

 ..............................................................................................................

-ΠΑΡΑΤΗΡΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΓΕΙΤΟΝΙΑ.

Είναι ενα αντρόγυνο οπου ο μπαμπάς και η μαμά θέλουνε να κάνουν σεξ, αλλά τι να τον κάνουν το μικρό; Αποφασίζουν λοιπον, να τον βγάλουν έξω στο μπαλκόνι και να λέει στον μπαμπά τι κάνει ο καθένας στη γειτονιά, για να κάνουν κι αυτοί τη δουλειά τους.
Πάει λοιπον ο μικρός έξω και αρχίζει να λέει:
- Μπαμπά, μπαμπά, η κυρία Νιτσα έρχεται απο το μπακάλικο.
- Ωραία, παιδι μου συνέχισε!
- Μπαμπά, μπαμπά, ο κύριος Αλέξανδρος ποτίζει τα φυτά του.
- Μπραβο, αγορι μου, συνέχισε!
- Μπαμπά, μπαμπά,η μαμά και ο μπαμπάς του Κωστάκη κάνουν σεξ!
- Και που το κατάλαβες αυτό, παιδάκι μου;
- Περιμένει ο Κωστάκης έξω στο μπαλκονι σαν ηλίθιος και παρατηρεί τη γειτονιά! 

..................................................................................................................

-ΕΞΕΤΑΣΗ ΟΥΡΩΝ

Είναι ο Τοτός στον γιατρό και βλέπει ένα κοριτσάκι να κλαίει:
- Γιατί κλαις;
- Γιατί ήρθα να μου πάρουν αίμα, και ο αδερφός μου, μου είπε ότι για να μου πάρουν αίμα μου τρυπάνε το χέρι.
Αρχίζει να κλαίει και ο Τοτός:
- Εσύ γιατί κλαις τώρα; τον ρωτάει το κοριτσάκι.
- Γιατί εγώ θα κάνω εξέταση ούρων! 

.........................................................
  
 Τα "έκλεψα" από το

http://filaki.gr/index.php

...ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΟΥ FACE BOOK...

...ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΜΑΤΑ...

...KΑΙ λένε τα περισσότερα ψέματα, ΚΑΙ νιώθουν λιγότερες τύψεις για αυτά. Η έρευνα Βρετανών επιστημόνων έρχεται να διαψεύσει παταγωδώς την πεποίθηση ότι οι γυναίκες λένε τα περισσότερα ψέματα.

Συγκεκριμένα σε δείγμα 3.000 ανθρώπων, οι επιστήμονες βρήκαν ότι ο μέσος Βρετανός λέει τρία ψέματα την ημέρα, δηλαδή 1,092 τον χρόνο.

Αντιθέτως, μία μέση γυναίκα φαίνεται ότι λέει σχεδόν δύο την ημέρα, περίπου 728 ετησίως.

Επίσης, οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να νιώσουν τύψεις, εάν δεν πουν την αλήθεια, σε αντίθεση με τους άνδρες.

Όσον αφορά τα ψέματα που λέμε, οι άνδρες δήλωσαν ότι συχνά λένε ψέματα στην σύντροφό τους σχετικά με τη σχέση τους με το αλκοόλ. Η φράση «δεν ήπια πολύ» είναι το δημοφιλέστερο ανδρικό ψέμα.

Το συνηθέστερο ψέμα των γυναικών είναι το «δεν έχω τίποτα, μια χαρά είμαι», που χρησιμοποιούν για να κρύψουν τα συναισθήματά τους.

Τέλος, στην ερώτηση της έρευνας αν υπάρχει αποδεκτό ψέμα, το 84% των ανθρώπων πιστεύουν ότι υπάρχει. Τα τρία τέταρτα των συμμετεχόντων πιστεύουν ότι είναι καλύτερα και προτιμότερο να πεις ένα αθώο ψέμα από το να πληγώσεις τα αισθήματα κάποιου.

...ΜΙΑ ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΟΡΗ...

..( Την αιτία ύπαρξης του τίτλου της ανάρτησης,θα την συναντήσουμε παρακάτω )...

   Με αφορμή μιάς εκδήλωσης,στα πλαίσια παρουσίασης ενός νέου βιβλίου,βρέθηκα σήμερα στο κέντρο της Αθήνας,,που ομολογώ,ότι είχα αρκετό καιρό να το περπατήσω ανέμελα.
Ξεκίνησα νωρίτερα επί τούτου,για να έχω όλο τον χρόνο να χαζέψω..Η ημέρα καλοκαιρινή,το κέντρο πλημμυρισμένο από κόσμο,τα καταστήματα ήδη στολισμένα με τις Χριστουγεννιάτικες αμφιέσεις τους,τα καφέ γεμάτα από όλες τις ηλικίες.
Όμορφες εικόνες,πρόσωπα γελαστά,ανέμελες συζητήσεις,σε πείσμα και αντίσταση κατά της μιζέριας και της μαυρίλας που θέλουν να μας περιστοιχίζουν.

  Η εκδήλωση,υπήρξε μία μεγάλη έκπληξη!Για άλλη μιά φορά, με μεγάλη ικανοποίηση,συνειδητοποίησα ότι η θέληση,η ευαισθησία,η αγάπη και ο προβληματισμός  όσον αφορά το παιδί,δεν λείπουν από καλλιτέχνες,εκπαιδευτικούς,λόγιους,σπουδαστές,μουσικούς,ανθρώπους της διπλανής πόρτας..
Στίχοι,εμπνευσμένοι από την εκπαιδευτική ύλη της Ε' & ΣΤ'δημοτικού,μελοποιήθηκαν και ήχησαν στα αυτιά μας,από υπέροχες φωνές,που μέχρι τώρα δεν έχουν γνωρίσει τα αυτιά μας.
Ακούσματα με μυνήματα,κατανοητά για τα παιδικά αυτιά-και όχι μόνο -,προσαρμοσμένα στις αγαπημένες τους μουσικές αδυναμίες.
  Αναρωτήθηκα,γιατί ποτέ μα ποτέ,τέτοιου είδους εκδηλώσεις δεν δημοσιοποιούνται από τα ΜΜΕ!...

       Η εκδήλωση τελείωσε στις 2.30 και αφού ψώνισα διάφορα "καλούδια" από τον πολυχώρο,αποφάσισα να περπατήσω λίγο ακόμα για περισσότερο χάζι...
Σιγά μην πήγαινα σπίτι...
Πλησιάζοντας στο σταθμό του μετρό του Πανεπιστημίου,ακούω μία φωνή από πίσω μου:

"- Είσαι δυναμική γυναίκα,γεμάτη ζωή και χαρά.."
Γυρίζω στασισμένη και αντικρίζω μία γριά τσιγγάνα,ξερακιανή,με ένα μόνο δόντι να βασιλεύει στο άδειο της στόμα.Απομακρύνθηκα χαμογελώντας και σε κλάσμα δευτερολέπτου την βλέπω μπροστά μου..:
"-Mιά  μάνα και μία κόρη,σε έχουν σημαδέψει Σε ζηλεύουν και θέλουν το κακό σου..",την άκουσα να μου λέει κοιτάζοντάς με  με τρελλό βλέμμα..
-Άσε με Χριστιανή μου(;),της απάντησα.-"Δεν ενδιαφέρομαι.."
-Δεν θα σου πώ την μοίρα σου!Να μου το θυμηθείς!Να θυμάσαι αυτό που σού είπα και να προσέχεις!Μιά μάνα και μιά κόρη..."
  ( Από ότι καταλάβατε,εξ'ού και ο τίτλος της ανάρτησης)
  Συνεχίζοντας προς Σύνταγμα,όπου είχα ραντεβού με τα 2/5 της οικογένειας,προσπάθησα να ...αναλύσω την "μαντεψιά" της τσιγγάνας..
Τι να εννοούσε;Ότι μία μάνα και η κόρη της από κοινού ασχολούνται με την πάρτη μου;,ή μία γυναίκα που είναι συγχρόνως μάνα και κόρη κάνει μόνη της την "δουλειά";..
Με  μπέρδεψε η άτιμη...
Άφησα την μάνα και την κόρη  να ασχολούνται μετην αφεντομουτσουνάρα μου και κατευθυνθήκαμε και οι 3 στον  'ιερό ναό " του γνωστού Θανάση για να τιμήσουμε με ιερή ευλάβεια το κεμπάπ του.
Η "κρίση",δεν βρήκε τον δρόμο για εκεί..

    Μία Φιλιππινέζα νύφη με τον γαμπρό,προκάλεσαν μποτιλιάρισμα στην Μητροπόλεως,όταν βγαίνοντας από γνωστό ξενοδοχείο ,προσπαθώντας να επιβιβαστούν στο νυφικό αυτοκίνητό τους,κίνησαν την περιέργεια όλων των διερχομένων.
"ΝΑ ΖΗΣΕΤΕ!"..Ακούστηκε η φωνή μιάς ηλικιωμένης κυρίας...
" Και στα δικά μου!"..,άκουσα την μικρή να λέει..

  Η επόμενη στάση μας,ήταν το "παρεκκλήσι" του Χατζή,όπου σαν σωστοί "γευσιγνώστες" που σέβονται τον ουρανίσκο τους,το τιμήσαμε δια της παρουσίας μας!
Το εκμέκ καταίφι,το καζάν ντιπί και ο μπακλαβάς,βρήκαν τον χώρο τους στα ήδη φουσκωμένα μας στομάχια...
Παίρνοντας τις ..50.000 θερμίδες που μάζεψα,βγαίνοντας έξω από τον "ναό της αμαρτίας",σκόνταψα επάνω στη τεράστια φεγγαρούκλα που ξεπρόβαλλε κοροιδευτικά επάνω από τη Βουλή...

  Έφτασα στο σπίτι ..τσουλώντας ...

   

...ΜΕ ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ...

Βουτιά στη βαθύτερη τρύπα της θάλασσας
 
Ειναι απίστευτο αυτό που κάνει ο Guillaume Nery αλλά και ο τρόπος που ειναι γυρισμένο το video. Δείτε το και θα καταλαβετε. Ειναι μια βουτιά στη βαθύτερη υποθαλάσσια τρύπα του κόσμου βάθους 200 μέτρων που βρίσκεται στις Μπαχάμες.

...ΧΑΛΑΡΩΣΤΕ...

...'Οταν το σώμα,πρωταγωνιστεί στη τέχνη,,,

 

 

...Για την αποσυμπίεση της εβδομάδας..

Καλό Σ.Κ.

...ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΗ ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ '73

 

Έντυπη Έκδοση
Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2010

Γράμμα στη γενιά του '73

Του ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΝΟΥΣΑΚΗ*

«Να είστε δύσπιστοι με τα όνειρα της νιότης, γιατί πάντα υλοποιούνται στο τέλος» Γκέτε

..."   Πρώην ατίθασοι, η επανάσταση δεν θα σας επιστρέψει τη χαμένη νιότη σας. Ομως το βόλεμα είναι αυτό που την έκλεψε στους περισσότερους, όπου απευθύνομαι εδώ. Δεν είναι όμως ο πλουτισμός που ενοχλεί. Αλλά ο οπορτουνισμός σας σαν μοναδικός τρόπος σκέψης.
Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήσατε για να πετύχετε τους στόχους σας. Σίγουρα δεν είστε οι μόνοι υπεύθυνοι για την εποχή σας. Ομως σφάλατε, γιατί δεν κρατήσατε τις αποστάσεις απ' αυτήν. Γιατί εύκολα απαρνηθήκατε κάθε ελευθερία σκέψης στο όνομα της ελευθερίας του χρήματος και της δύναμης. Οτι συμμετάσχατε ενεργά στο κίνημα, που μέσω της μόδας, του λαϊκισμού, της χυδαιότητας, ανέδειξε την αφομοίωση στο σύστημα σαν τη μοναδική και υπέρτατη αξία του ελεύθερου ανθρώπου.
Το γεγονός ότι ο «σύντροφος» σοσιαλισμός βρίσκεται στην εξουσία βοήθησε να ξεπεράσετε τους τελευταίους δισταγμούς και ντροπές. Πόσο τυχεροί σταθήκατε που το βούτυρο και η μαρμελάδα βρέθηκαν στην ίδια μεριά της φρυγανιάς! Ομως όλα αυτά δεν αποτελούν μια φυσιολογική ενηλικίωση των αρχικών πεποιθήσεών σας. Αλλά μια ανάποδη σταυροφορία, μια θριαμβευτική πορεία προς το μέλλον με την όπισθεν.

   Κάποτε η λέξη «συντροφικότητα» σήμαινε για σας κάτι, σήμερα προκαλεί γέλια. Ομως κατά βάθος ζείτε ακόμη σε μιας μορφής συντροφικότητα που υπάρχει ανάμεσα σε ανθρώπους που με το χρόνο δεν έχουν πια κανένα κοινό σημείο εκτός από την αποκήρυξη των ιδεών τους.
Που σιγά σιγά παίρνει μια πικρή γεύση, γίνεται ευτελής, αποκτά την ποταπή μορφή της συνενοχής. Που, όπως το δηλητήριο, ποτίζει σιωπηρά το πνεύμα σκοτώνοντας κάθε αξιοπρέπεια και ρομαντισμό. Μιλάω «για τη συντροφικότητα [...] που διαβρώνει τις πιο ωραίες ψυχές. Που σκουριάζει την υπερηφάνεια, εκφυλίζει τις αρχές των μεγάλων έργων, που θρέφει τη δειλία του πνεύματος.
Κάποιοι άνθρωποι, επιβάλλοντας μια τέτοια μαλθακότητα της συνείδησης στους άλλους, επιτυγχάνουν για τους ίδιους την άφεση αμαρτιών για την προδοσία των αρχών τους.
Να πώς ένα λαμπρό κομμάτι μιας κοινωνίας μπορεί να ξεπέσει τόσο χαμηλά». (Μπαλζάκ, «Μια κόρη της Εύας»).
   Με την εξάλειψη κάθε ιδανικού, οδηγήσατε το μέλλον σε αδιέξοδο. Εχοντας καθηλώσει τους επόμενους όπως τα σκυλιά κάτω από ένα πλούσιο τραπέζι, το φαγητό που δεν μπορείτε πια να φάτε, αυτή τη βασική τροφή του πνεύματος που λέγεται ουτοπία και όνειρο, τους απαγορεύετε να την αγγίξουν. Ταυτόχρονα, το δίκτυό σας ελέγχει όλες τις προσβάσεις, αποβάλλει κάθε καινούργιο. Το στιλ εξουσίας που εφαρμόζετε ενταφιάζει κάθε μελλοντικό.
Εκμηδενίζοντας κάθε αξία, η πυραμίδα της κοινωνικής διαπλοκής που κτίσατε σας εκτόξευσε στη δύναμη και το χρήμα. Από εκεί ψηλά, εξαπολύοντας τους μύδρους της διαφθοράς, εμποδίζετε κυνικά τους επόμενους να ανέβουν για να κάνουν μόνοι τους τη θλιβερή διαπίστωση ότι δεν υπάρχει τίποτα να δουν. Οτι η έρημος απλώνεται στο απέραντο, πέρα από εκεί που βλέπει το γυμνό μάτι.

    Ναι, αγαπητοί συνομήλικοι, καταντήσαμε μια επάρατος γενιά, ιδεολογικά άκληρη και ρομαντικά στεγνή, ένα σκασμένο σύκο πεσμένο στο έδαφος από τον αέρα του ρεαλισμού. Αιώνιοι νέοι, γερασμένοι νέοι, που απλώσατε το μαύρο πέπλο σας και σκεπάσατε το μέλλον.
Οι αιώνιοι αρχηγοί που κρατήσατε από τα νιάτα σας, το χειρότερο που θα μπορούσατε να κρατήσετε: την ανωριμότητα και τη δίψα της φιλοδοξίας και δοξομανίας. Αλλά ούτε σταγόνα ηθικής αντίστασης και ανυπακοής. Ούτε ίχνος μετάνοιας που προδώσατε τα πάντα, θυσιάσατε τα πάντα, ελπίδες και όνειρα, για το χατίρι μιας μάταιης και εφήμερης ευτυχίας.
Αιώνιοι φιλόσοφοι, ρήτορες, επαναστάτες. Αιώνιοι πιστοί σύζυγοι της Ιστορίας, σας κεράτωσε η Ιστορία! Ομως μην έχετε αυταπάτες, η εποχή σας τελειώνει, γρήγορα θα ξεχαστείτε.
Σταθερά γυρίζει αυτή η σελίδα.
Η επόμενη, είμαι σίγουρος, θα είναι κατάλευκη...."

* Καθηγητής Πανεπιστημίου στο Παρίσι

...ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΤΡΕΙΣ ΤΟΥ ΡΕΤΡΟ..

  

...ΑΠΟ ΤΙ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ Η ΠΡΟΟΔΟΣ ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ...

 ...Να σκέπτεσαι και να ενεργείς!

-Η διαφορά μεταξύ πλούσιων και φτωχών λαών,δεν έγκειται στην ηλικία της χώρας.

Αυτό αποδεικνύεται  από χώρες όπως η Ινδία και η Αίγυπτος που έχουν ιστορία 2000 ετών και όμως είνα φτωχές.
Από την άλλη,ο Καναδάς,η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία,που πριν από 150 χρόνια,ήταν άνευ σημασίας,σήμερα είναι ανεπτυγμένες και πλούσιες χώρες.

-Η διαφορά μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών,δεν έγκειται στο φυσικό πλούτο που διαθέτουν.

 Η Ιαπωνία είναι χώρα περιορισμένης έκτασης,κατά 80% ορεινή,ανεπαρκής για καλλιέργεια και κτηνοτροφία,αλλα΄η οικονομία της,είναι δεύτερη στον κόσμο.
Η χώρα μοιάζει με ένα απέραντο πλωτό εργοστάσιο,που εισάγει πρώτες ύλες από όλο τον κόσμο και εξάγει βιομηχανικά προιόντα.
  Ένα άλλο παράδειγμα είναι η Ελβετία,η οποία δεν έχει φυτείες κακάου,έχει όμως την καλύτερη σοκολάτα στο κόσμο.
Παρ'όλη τη μικρή της έκταση,αυτή η χώρα έχει αναπτύξει την κτηνοτροφία και το έδαφός της καλλιεργείται 4 μήνες τον χρόνο.
Σαν να μην ήταν αυτό αρκετό,παράγει γαλακτοκομικά προιόντα αρίστης ποιότητας.
Είναι μια χώρα που εκπέμπει μια εικόνα ασφάλειας,τάξης και μόχθου!

  Ανώτεροι υπάλληλοι  πλουσίων χωρών,που επικοινωνούν με αντίαστοιχους ανώτερους υπάλληλους φτωχών χωρών,δείχνουν ότι δεν υπάρχει σημαντική διανοητική διαφορά μεταξύ τους.
Ούτε και η ράτσα ή το χρώμα επιδερμίδας,έχουν καμμιά σημασία.
Οι μετανάστες που στις χώρες τους αποκαλούνται τεμπέληδες,αποτελούν την παραγωγική δύναμη των πλούσιων Ευρωπαικών χωρών.

  Πού έγκειται λοιπόν η διαφορά;

  Η διαφορά έγκειται στη στάση των ανθρώπων όπως αυτή έχει διαμορφωθεί δια μέσου των ετών από την παιδεία και την κουλτούρα.( καλλιέργεια).

 Αναλύοντας την συμπεριφορά των ανθρώπων σε πλούσιες και ανεπτυγμένες χώρες βρίσκουμε,ότι η πλειονότητα των ανθρώπων ,ακολουθεί τις ακόλουθες αρχές στη ζωή της.
1, Ηθική ,ως βασική αρχή.
2. Ακραιότητα.
3.Υπευθυνότητα
4. Σεβασμός προς τους νόμους και τους κανόνες
5.Σεβασμός των δικαιωμάτων των συμπολιτών τους.
6. Αγάπη για την εργασία
7. Βούληση για  μεγάλη δράση.
8. Αγώνας για αποταμίευση και επένδυση.
9. Ακρίβεια.
 
Στις φτωχές χώρες,μόνο μία μικρή μειονότητα ακολουθεί αυτές τις βασικές αρχές στη καθημερινή της ζωή.
 Δεν είμαστε φτωχοί επειδή έχουμε έλλειψη πρώτων υλών,ή επειδή η φύση είναι σκληρή απέναντί μας.
Είμαστε φτωχοί επειδή μας λείπει η σωστή στάση.
  Μας λείπει η βούληση να συμμορφωνόμαστε και να διδάσκουμε αυτές τις λειτουργικές αρχές των πλούσιων και ανεπτυγμένων κοινωνιών.

 Αν αγαπάμε τη χώρα μας,ας ενεργήσουμε με τέτοιο τρόπο που αυτό το μήνυμα να μπορέσει να κυκλοφορήσει σε πολύ κόσμο και να του δώσει τη δυνατότητα να ΣΚΕΦΤΕΙ,να ΑΛΛΑΞΕΙ,να ΔΡΑΣΕΙ.

...ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ...

Τι σημαίνει η λέξη: ψήφος και οι φράσεις: "θα το ρίξω δαγκωτό", "τον μαύρισαν";

Παρουσίαση με λίγα λόγια:
Η λέξη ψήφος, αρχικά, προσδιόριζε τη μικρή λεία πέτρα (απ εδώ και το ψηφιδωτό) την οποία χρησιμοποιούσαν για την καταμέτρηση εκλογικών προτιμήσεων
Τα πρώτα ψηφοδέλτια χρησιμοποιήθηκαν στις Δημοτικές εκλογές του 1914. Μέχρι τότε σε κάθε εκλογικό τμήμα υπήρχαν τόσες κάλπες όσοι υποψήφιοι. Η κάθε κάλπη χωριζόταν εσωτερικά σε δύο μέρη που αντιστοιχούσαν, εξωτερικά, σε δύο χρώματα, το άσπρο (θετική ψήφος) και το μαύρο (αρνητική ψήφος). Απ εδώ και η φράση "τον μαύρισαν".
  Ο ψηφοφόρος έπρεπε να περάσει απ΄ όλες τις κάλπες και να πάρει από τον κάθε υπάλληλο, που στεκόταν μπροστά από κάθε κάλπη, το σφαιρίδιο. Ο κάθε υπάλληλος φώναζε δυνατά το όνομα του υποψήφιου. Ο ψηφοφόρος καταψήφιζε ρίχνοντας σε όλες τις κάλπες την ψήφο στο μαύρο τμήμα , ενώ , μόνο, σε μία έριχνε το σφαιρίδιο στη λευκή.

  Για να γνωρίζουν τον ακριβή αριθμό των "δικών τους" και να αποφύγουν λαθροχειρίες η θετική ψήφος ήταν, συνήθως, δαγκωμένη, για να αναγνωρίζεται στην καταμέτρηση. Απ εδώ και η φράση "θα το ρίξω δαγκωτο" (Γ. Δαμιανός)

    Σε κάθε εκλογικό τμήμα υπήρχαν τόσες κάλπες όσοι υποψήφιοι στην περιφέρεια.
Η κάθε κάλπη ήταν φτιαγμένη από λευκοσίδηρο, χωριζόταν εσωτερικά σε δύο μέρη που αντιστοιχούσαν, εξωτερικά, σε δύο χρώματα, μαύρο και άσπρο. Το δεξιό μέρος και στην εμπρόσθια πλευρά του είχε τη λέξη "ΝΑΙ" με κεφαλαία και ήταν άσπρο. Το δεξιό μέρος είχε τη λέξη "ΟΧΙ" επίσης με κεφαλαία και ήταν μαύρο.
Στο πάνω μέρος της κάλπης ήταν τοποθετημένος σωλήνας σε γωνία 25 μοιρών, που είχε μάκρος 27 και διάμετρο 12 εκατοστά. Ο ψηφοφόρος έπρεπε να περάσει από όλες τις κάλπες και να πάρει από τον υπάλληλο που στεκόταν μπροστά από την κάθε μία τη μικρή μολυβένια μπάλα, το σφαιρίδιο.
Ο Υπάλληλος που στεκόταν μπροστά στη κάλπη έπρεπε να φωνάζει ποιανού υποψήφιου ήταν η κάλπη. Μόλις ο ψηφοφόρος έπαιρνε τη μολυβένια μπάλα , σήκωνε το χέρι κρατώντας τη ανάμεσα στο μεγάλο δάχτυλο και το δείχτη για να δείξει ότι κρατούσε μόνο μία και κατόπιν έβαζε το χέρι του μέσα στο σωλήνα και το έριχνε στο χώρισμα που αντιστοιχούσε στο "Ναι 'η το "Όχι".

από το βιβλίο του Γρηγόριου Δαφνη, τα ελληνκά πολιτικά κόμματα, σελ. 261,Αθήνα 1961