..( Την αιτία ύπαρξης του τίτλου της ανάρτησης,θα την συναντήσουμε παρακάτω )...
Με αφορμή μιάς εκδήλωσης,στα πλαίσια παρουσίασης ενός νέου βιβλίου,βρέθηκα σήμερα στο κέντρο της Αθήνας,,που ομολογώ,ότι είχα αρκετό καιρό να το περπατήσω ανέμελα.
Ξεκίνησα νωρίτερα επί τούτου,για να έχω όλο τον χρόνο να χαζέψω..Η ημέρα καλοκαιρινή,το κέντρο πλημμυρισμένο από κόσμο,τα καταστήματα ήδη στολισμένα με τις Χριστουγεννιάτικες αμφιέσεις τους,τα καφέ γεμάτα από όλες τις ηλικίες.
Όμορφες εικόνες,πρόσωπα γελαστά,ανέμελες συζητήσεις,σε πείσμα και αντίσταση κατά της μιζέριας και της μαυρίλας που θέλουν να μας περιστοιχίζουν.
Η εκδήλωση,υπήρξε μία μεγάλη έκπληξη!Για άλλη μιά φορά, με μεγάλη ικανοποίηση,συνειδητοποίησα ότι η θέληση,η ευαισθησία,η αγάπη και ο προβληματισμός όσον αφορά το παιδί,δεν λείπουν από καλλιτέχνες,εκπαιδευτικούς,λόγιους,σπουδαστές,μουσικούς,ανθρώπους της διπλανής πόρτας..
Στίχοι,εμπνευσμένοι από την εκπαιδευτική ύλη της Ε' & ΣΤ'δημοτικού,μελοποιήθηκαν και ήχησαν στα αυτιά μας,από υπέροχες φωνές,που μέχρι τώρα δεν έχουν γνωρίσει τα αυτιά μας.
Ακούσματα με μυνήματα,κατανοητά για τα παιδικά αυτιά-και όχι μόνο -,προσαρμοσμένα στις αγαπημένες τους μουσικές αδυναμίες.
Αναρωτήθηκα,γιατί ποτέ μα ποτέ,τέτοιου είδους εκδηλώσεις δεν δημοσιοποιούνται από τα ΜΜΕ!...
Η εκδήλωση τελείωσε στις 2.30 και αφού ψώνισα διάφορα "καλούδια" από τον πολυχώρο,αποφάσισα να περπατήσω λίγο ακόμα για περισσότερο χάζι...
Σιγά μην πήγαινα σπίτι...
Πλησιάζοντας στο σταθμό του μετρό του Πανεπιστημίου,ακούω μία φωνή από πίσω μου:
"- Είσαι δυναμική γυναίκα,γεμάτη ζωή και χαρά.."
Γυρίζω στασισμένη και αντικρίζω μία γριά τσιγγάνα,ξερακιανή,με ένα μόνο δόντι να βασιλεύει στο άδειο της στόμα.Απομακρύνθηκα χαμογελώντας και σε κλάσμα δευτερολέπτου την βλέπω μπροστά μου..:
"-Mιά μάνα και μία κόρη,σε έχουν σημαδέψει Σε ζηλεύουν και θέλουν το κακό σου..",την άκουσα να μου λέει κοιτάζοντάς με με τρελλό βλέμμα..
-Άσε με Χριστιανή μου(;),της απάντησα.-"Δεν ενδιαφέρομαι.."
-Δεν θα σου πώ την μοίρα σου!Να μου το θυμηθείς!Να θυμάσαι αυτό που σού είπα και να προσέχεις!Μιά μάνα και μιά κόρη..."
( Από ότι καταλάβατε,εξ'ού και ο τίτλος της ανάρτησης)
Συνεχίζοντας προς Σύνταγμα,όπου είχα ραντεβού με τα 2/5 της οικογένειας,προσπάθησα να ...αναλύσω την "μαντεψιά" της τσιγγάνας..
Τι να εννοούσε;Ότι μία μάνα και η κόρη της από κοινού ασχολούνται με την πάρτη μου;,ή μία γυναίκα που είναι συγχρόνως μάνα και κόρη κάνει μόνη της την "δουλειά";..
Με μπέρδεψε η άτιμη...
Άφησα την μάνα και την κόρη να ασχολούνται μετην αφεντομουτσουνάρα μου και κατευθυνθήκαμε και οι 3 στον 'ιερό ναό " του γνωστού Θανάση για να τιμήσουμε με ιερή ευλάβεια το κεμπάπ του.
Η "κρίση",δεν βρήκε τον δρόμο για εκεί..
Μία Φιλιππινέζα νύφη με τον γαμπρό,προκάλεσαν μποτιλιάρισμα στην Μητροπόλεως,όταν βγαίνοντας από γνωστό ξενοδοχείο ,προσπαθώντας να επιβιβαστούν στο νυφικό αυτοκίνητό τους,κίνησαν την περιέργεια όλων των διερχομένων.
"ΝΑ ΖΗΣΕΤΕ!"..Ακούστηκε η φωνή μιάς ηλικιωμένης κυρίας...
" Και στα δικά μου!"..,άκουσα την μικρή να λέει..
Η επόμενη στάση μας,ήταν το "παρεκκλήσι" του Χατζή,όπου σαν σωστοί "γευσιγνώστες" που σέβονται τον ουρανίσκο τους,το τιμήσαμε δια της παρουσίας μας!
Το εκμέκ καταίφι,το καζάν ντιπί και ο μπακλαβάς,βρήκαν τον χώρο τους στα ήδη φουσκωμένα μας στομάχια...
Παίρνοντας τις ..50.000 θερμίδες που μάζεψα,βγαίνοντας έξω από τον "ναό της αμαρτίας",σκόνταψα επάνω στη τεράστια φεγγαρούκλα που ξεπρόβαλλε κοροιδευτικά επάνω από τη Βουλή...
Έφτασα στο σπίτι ..τσουλώντας ...
Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2010
...ΜΕ ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ...
Βουτιά στη βαθύτερη τρύπα της θάλασσας
Ειναι απίστευτο αυτό που κάνει ο Guillaume Nery αλλά και ο τρόπος που ειναι γυρισμένο το video. Δείτε το και θα καταλαβετε. Ειναι μια βουτιά στη βαθύτερη υποθαλάσσια τρύπα του κόσμου βάθους 200 μέτρων που βρίσκεται στις Μπαχάμες.
Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 2010
...ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΗ ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ '73
Έντυπη Έκδοση
Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2010
Γράμμα στη γενιά του '73
Του ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΝΟΥΣΑΚΗ*
«Να είστε δύσπιστοι με τα όνειρα της νιότης, γιατί πάντα υλοποιούνται στο τέλος» Γκέτε
..." Πρώην ατίθασοι, η επανάσταση δεν θα σας επιστρέψει τη χαμένη νιότη σας. Ομως το βόλεμα είναι αυτό που την έκλεψε στους περισσότερους, όπου απευθύνομαι εδώ. Δεν είναι όμως ο πλουτισμός που ενοχλεί. Αλλά ο οπορτουνισμός σας σαν μοναδικός τρόπος σκέψης.
Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήσατε για να πετύχετε τους στόχους σας. Σίγουρα δεν είστε οι μόνοι υπεύθυνοι για την εποχή σας. Ομως σφάλατε, γιατί δεν κρατήσατε τις αποστάσεις απ' αυτήν. Γιατί εύκολα απαρνηθήκατε κάθε ελευθερία σκέψης στο όνομα της ελευθερίας του χρήματος και της δύναμης. Οτι συμμετάσχατε ενεργά στο κίνημα, που μέσω της μόδας, του λαϊκισμού, της χυδαιότητας, ανέδειξε την αφομοίωση στο σύστημα σαν τη μοναδική και υπέρτατη αξία του ελεύθερου ανθρώπου.
Το γεγονός ότι ο «σύντροφος» σοσιαλισμός βρίσκεται στην εξουσία βοήθησε να ξεπεράσετε τους τελευταίους δισταγμούς και ντροπές. Πόσο τυχεροί σταθήκατε που το βούτυρο και η μαρμελάδα βρέθηκαν στην ίδια μεριά της φρυγανιάς! Ομως όλα αυτά δεν αποτελούν μια φυσιολογική ενηλικίωση των αρχικών πεποιθήσεών σας. Αλλά μια ανάποδη σταυροφορία, μια θριαμβευτική πορεία προς το μέλλον με την όπισθεν.
Κάποτε η λέξη «συντροφικότητα» σήμαινε για σας κάτι, σήμερα προκαλεί γέλια. Ομως κατά βάθος ζείτε ακόμη σε μιας μορφής συντροφικότητα που υπάρχει ανάμεσα σε ανθρώπους που με το χρόνο δεν έχουν πια κανένα κοινό σημείο εκτός από την αποκήρυξη των ιδεών τους.
Που σιγά σιγά παίρνει μια πικρή γεύση, γίνεται ευτελής, αποκτά την ποταπή μορφή της συνενοχής. Που, όπως το δηλητήριο, ποτίζει σιωπηρά το πνεύμα σκοτώνοντας κάθε αξιοπρέπεια και ρομαντισμό. Μιλάω «για τη συντροφικότητα [...] που διαβρώνει τις πιο ωραίες ψυχές. Που σκουριάζει την υπερηφάνεια, εκφυλίζει τις αρχές των μεγάλων έργων, που θρέφει τη δειλία του πνεύματος.
Κάποιοι άνθρωποι, επιβάλλοντας μια τέτοια μαλθακότητα της συνείδησης στους άλλους, επιτυγχάνουν για τους ίδιους την άφεση αμαρτιών για την προδοσία των αρχών τους.
Να πώς ένα λαμπρό κομμάτι μιας κοινωνίας μπορεί να ξεπέσει τόσο χαμηλά». (Μπαλζάκ, «Μια κόρη της Εύας»).
Με την εξάλειψη κάθε ιδανικού, οδηγήσατε το μέλλον σε αδιέξοδο. Εχοντας καθηλώσει τους επόμενους όπως τα σκυλιά κάτω από ένα πλούσιο τραπέζι, το φαγητό που δεν μπορείτε πια να φάτε, αυτή τη βασική τροφή του πνεύματος που λέγεται ουτοπία και όνειρο, τους απαγορεύετε να την αγγίξουν. Ταυτόχρονα, το δίκτυό σας ελέγχει όλες τις προσβάσεις, αποβάλλει κάθε καινούργιο. Το στιλ εξουσίας που εφαρμόζετε ενταφιάζει κάθε μελλοντικό.
Εκμηδενίζοντας κάθε αξία, η πυραμίδα της κοινωνικής διαπλοκής που κτίσατε σας εκτόξευσε στη δύναμη και το χρήμα. Από εκεί ψηλά, εξαπολύοντας τους μύδρους της διαφθοράς, εμποδίζετε κυνικά τους επόμενους να ανέβουν για να κάνουν μόνοι τους τη θλιβερή διαπίστωση ότι δεν υπάρχει τίποτα να δουν. Οτι η έρημος απλώνεται στο απέραντο, πέρα από εκεί που βλέπει το γυμνό μάτι.
Ναι, αγαπητοί συνομήλικοι, καταντήσαμε μια επάρατος γενιά, ιδεολογικά άκληρη και ρομαντικά στεγνή, ένα σκασμένο σύκο πεσμένο στο έδαφος από τον αέρα του ρεαλισμού. Αιώνιοι νέοι, γερασμένοι νέοι, που απλώσατε το μαύρο πέπλο σας και σκεπάσατε το μέλλον.
Οι αιώνιοι αρχηγοί που κρατήσατε από τα νιάτα σας, το χειρότερο που θα μπορούσατε να κρατήσετε: την ανωριμότητα και τη δίψα της φιλοδοξίας και δοξομανίας. Αλλά ούτε σταγόνα ηθικής αντίστασης και ανυπακοής. Ούτε ίχνος μετάνοιας που προδώσατε τα πάντα, θυσιάσατε τα πάντα, ελπίδες και όνειρα, για το χατίρι μιας μάταιης και εφήμερης ευτυχίας.
Αιώνιοι φιλόσοφοι, ρήτορες, επαναστάτες. Αιώνιοι πιστοί σύζυγοι της Ιστορίας, σας κεράτωσε η Ιστορία! Ομως μην έχετε αυταπάτες, η εποχή σας τελειώνει, γρήγορα θα ξεχαστείτε.
Σταθερά γυρίζει αυτή η σελίδα.
Η επόμενη, είμαι σίγουρος, θα είναι κατάλευκη...."
* Καθηγητής Πανεπιστημίου στο Παρίσι
Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010
Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2010
...ΑΠΟ ΤΙ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ Η ΠΡΟΟΔΟΣ ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ...
...Να σκέπτεσαι και να ενεργείς!
-Η διαφορά μεταξύ πλούσιων και φτωχών λαών,δεν έγκειται στην ηλικία της χώρας.
Αυτό αποδεικνύεται από χώρες όπως η Ινδία και η Αίγυπτος που έχουν ιστορία 2000 ετών και όμως είνα φτωχές.
Από την άλλη,ο Καναδάς,η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία,που πριν από 150 χρόνια,ήταν άνευ σημασίας,σήμερα είναι ανεπτυγμένες και πλούσιες χώρες.
-Η διαφορά μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών,δεν έγκειται στο φυσικό πλούτο που διαθέτουν.
Η Ιαπωνία είναι χώρα περιορισμένης έκτασης,κατά 80% ορεινή,ανεπαρκής για καλλιέργεια και κτηνοτροφία,αλλα΄η οικονομία της,είναι δεύτερη στον κόσμο.
Η χώρα μοιάζει με ένα απέραντο πλωτό εργοστάσιο,που εισάγει πρώτες ύλες από όλο τον κόσμο και εξάγει βιομηχανικά προιόντα.
Ένα άλλο παράδειγμα είναι η Ελβετία,η οποία δεν έχει φυτείες κακάου,έχει όμως την καλύτερη σοκολάτα στο κόσμο.
Παρ'όλη τη μικρή της έκταση,αυτή η χώρα έχει αναπτύξει την κτηνοτροφία και το έδαφός της καλλιεργείται 4 μήνες τον χρόνο.
Σαν να μην ήταν αυτό αρκετό,παράγει γαλακτοκομικά προιόντα αρίστης ποιότητας.
Είναι μια χώρα που εκπέμπει μια εικόνα ασφάλειας,τάξης και μόχθου!
Ανώτεροι υπάλληλοι πλουσίων χωρών,που επικοινωνούν με αντίαστοιχους ανώτερους υπάλληλους φτωχών χωρών,δείχνουν ότι δεν υπάρχει σημαντική διανοητική διαφορά μεταξύ τους.
Ούτε και η ράτσα ή το χρώμα επιδερμίδας,έχουν καμμιά σημασία.
Οι μετανάστες που στις χώρες τους αποκαλούνται τεμπέληδες,αποτελούν την παραγωγική δύναμη των πλούσιων Ευρωπαικών χωρών.
Πού έγκειται λοιπόν η διαφορά;
Η διαφορά έγκειται στη στάση των ανθρώπων όπως αυτή έχει διαμορφωθεί δια μέσου των ετών από την παιδεία και την κουλτούρα.( καλλιέργεια).
Αναλύοντας την συμπεριφορά των ανθρώπων σε πλούσιες και ανεπτυγμένες χώρες βρίσκουμε,ότι η πλειονότητα των ανθρώπων ,ακολουθεί τις ακόλουθες αρχές στη ζωή της.
1, Ηθική ,ως βασική αρχή.
2. Ακραιότητα.
3.Υπευθυνότητα
4. Σεβασμός προς τους νόμους και τους κανόνες
5.Σεβασμός των δικαιωμάτων των συμπολιτών τους.
6. Αγάπη για την εργασία
7. Βούληση για μεγάλη δράση.
8. Αγώνας για αποταμίευση και επένδυση.
9. Ακρίβεια.
Στις φτωχές χώρες,μόνο μία μικρή μειονότητα ακολουθεί αυτές τις βασικές αρχές στη καθημερινή της ζωή.
Δεν είμαστε φτωχοί επειδή έχουμε έλλειψη πρώτων υλών,ή επειδή η φύση είναι σκληρή απέναντί μας.
Είμαστε φτωχοί επειδή μας λείπει η σωστή στάση.
Μας λείπει η βούληση να συμμορφωνόμαστε και να διδάσκουμε αυτές τις λειτουργικές αρχές των πλούσιων και ανεπτυγμένων κοινωνιών.
Αν αγαπάμε τη χώρα μας,ας ενεργήσουμε με τέτοιο τρόπο που αυτό το μήνυμα να μπορέσει να κυκλοφορήσει σε πολύ κόσμο και να του δώσει τη δυνατότητα να ΣΚΕΦΤΕΙ,να ΑΛΛΑΞΕΙ,να ΔΡΑΣΕΙ.
...ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ...
Τι σημαίνει η λέξη: ψήφος και οι φράσεις: "θα το ρίξω δαγκωτό", "τον μαύρισαν";
Παρουσίαση με λίγα λόγια:
Η λέξη ψήφος, αρχικά, προσδιόριζε τη μικρή λεία πέτρα (απ εδώ και το ψηφιδωτό) την οποία χρησιμοποιούσαν για την καταμέτρηση εκλογικών προτιμήσεων
Τα πρώτα ψηφοδέλτια χρησιμοποιήθηκαν στις Δημοτικές εκλογές του 1914. Μέχρι τότε σε κάθε εκλογικό τμήμα υπήρχαν τόσες κάλπες όσοι υποψήφιοι. Η κάθε κάλπη χωριζόταν εσωτερικά σε δύο μέρη που αντιστοιχούσαν, εξωτερικά, σε δύο χρώματα, το άσπρο (θετική ψήφος) και το μαύρο (αρνητική ψήφος). Απ εδώ και η φράση "τον μαύρισαν".
Ο ψηφοφόρος έπρεπε να περάσει απ΄ όλες τις κάλπες και να πάρει από τον κάθε υπάλληλο, που στεκόταν μπροστά από κάθε κάλπη, το σφαιρίδιο. Ο κάθε υπάλληλος φώναζε δυνατά το όνομα του υποψήφιου. Ο ψηφοφόρος καταψήφιζε ρίχνοντας σε όλες τις κάλπες την ψήφο στο μαύρο τμήμα , ενώ , μόνο, σε μία έριχνε το σφαιρίδιο στη λευκή.
Για να γνωρίζουν τον ακριβή αριθμό των "δικών τους" και να αποφύγουν λαθροχειρίες η θετική ψήφος ήταν, συνήθως, δαγκωμένη, για να αναγνωρίζεται στην καταμέτρηση. Απ εδώ και η φράση "θα το ρίξω δαγκωτο" (Γ. Δαμιανός)
Σε κάθε εκλογικό τμήμα υπήρχαν τόσες κάλπες όσοι υποψήφιοι στην περιφέρεια.
Η κάθε κάλπη ήταν φτιαγμένη από λευκοσίδηρο, χωριζόταν εσωτερικά σε δύο μέρη που αντιστοιχούσαν, εξωτερικά, σε δύο χρώματα, μαύρο και άσπρο. Το δεξιό μέρος και στην εμπρόσθια πλευρά του είχε τη λέξη "ΝΑΙ" με κεφαλαία και ήταν άσπρο. Το δεξιό μέρος είχε τη λέξη "ΟΧΙ" επίσης με κεφαλαία και ήταν μαύρο.
Στο πάνω μέρος της κάλπης ήταν τοποθετημένος σωλήνας σε γωνία 25 μοιρών, που είχε μάκρος 27 και διάμετρο 12 εκατοστά. Ο ψηφοφόρος έπρεπε να περάσει από όλες τις κάλπες και να πάρει από τον υπάλληλο που στεκόταν μπροστά από την κάθε μία τη μικρή μολυβένια μπάλα, το σφαιρίδιο.
Ο Υπάλληλος που στεκόταν μπροστά στη κάλπη έπρεπε να φωνάζει ποιανού υποψήφιου ήταν η κάλπη. Μόλις ο ψηφοφόρος έπαιρνε τη μολυβένια μπάλα , σήκωνε το χέρι κρατώντας τη ανάμεσα στο μεγάλο δάχτυλο και το δείχτη για να δείξει ότι κρατούσε μόνο μία και κατόπιν έβαζε το χέρι του μέσα στο σωλήνα και το έριχνε στο χώρισμα που αντιστοιχούσε στο "Ναι 'η το "Όχι".
από το βιβλίο του Γρηγόριου Δαφνη, τα ελληνκά πολιτικά κόμματα, σελ. 261,Αθήνα 1961
Παρουσίαση με λίγα λόγια:
Η λέξη ψήφος, αρχικά, προσδιόριζε τη μικρή λεία πέτρα (απ εδώ και το ψηφιδωτό) την οποία χρησιμοποιούσαν για την καταμέτρηση εκλογικών προτιμήσεων
Τα πρώτα ψηφοδέλτια χρησιμοποιήθηκαν στις Δημοτικές εκλογές του 1914. Μέχρι τότε σε κάθε εκλογικό τμήμα υπήρχαν τόσες κάλπες όσοι υποψήφιοι. Η κάθε κάλπη χωριζόταν εσωτερικά σε δύο μέρη που αντιστοιχούσαν, εξωτερικά, σε δύο χρώματα, το άσπρο (θετική ψήφος) και το μαύρο (αρνητική ψήφος). Απ εδώ και η φράση "τον μαύρισαν".
Ο ψηφοφόρος έπρεπε να περάσει απ΄ όλες τις κάλπες και να πάρει από τον κάθε υπάλληλο, που στεκόταν μπροστά από κάθε κάλπη, το σφαιρίδιο. Ο κάθε υπάλληλος φώναζε δυνατά το όνομα του υποψήφιου. Ο ψηφοφόρος καταψήφιζε ρίχνοντας σε όλες τις κάλπες την ψήφο στο μαύρο τμήμα , ενώ , μόνο, σε μία έριχνε το σφαιρίδιο στη λευκή.
Για να γνωρίζουν τον ακριβή αριθμό των "δικών τους" και να αποφύγουν λαθροχειρίες η θετική ψήφος ήταν, συνήθως, δαγκωμένη, για να αναγνωρίζεται στην καταμέτρηση. Απ εδώ και η φράση "θα το ρίξω δαγκωτο" (Γ. Δαμιανός)
Σε κάθε εκλογικό τμήμα υπήρχαν τόσες κάλπες όσοι υποψήφιοι στην περιφέρεια.
Η κάθε κάλπη ήταν φτιαγμένη από λευκοσίδηρο, χωριζόταν εσωτερικά σε δύο μέρη που αντιστοιχούσαν, εξωτερικά, σε δύο χρώματα, μαύρο και άσπρο. Το δεξιό μέρος και στην εμπρόσθια πλευρά του είχε τη λέξη "ΝΑΙ" με κεφαλαία και ήταν άσπρο. Το δεξιό μέρος είχε τη λέξη "ΟΧΙ" επίσης με κεφαλαία και ήταν μαύρο.
Στο πάνω μέρος της κάλπης ήταν τοποθετημένος σωλήνας σε γωνία 25 μοιρών, που είχε μάκρος 27 και διάμετρο 12 εκατοστά. Ο ψηφοφόρος έπρεπε να περάσει από όλες τις κάλπες και να πάρει από τον υπάλληλο που στεκόταν μπροστά από την κάθε μία τη μικρή μολυβένια μπάλα, το σφαιρίδιο.
Ο Υπάλληλος που στεκόταν μπροστά στη κάλπη έπρεπε να φωνάζει ποιανού υποψήφιου ήταν η κάλπη. Μόλις ο ψηφοφόρος έπαιρνε τη μολυβένια μπάλα , σήκωνε το χέρι κρατώντας τη ανάμεσα στο μεγάλο δάχτυλο και το δείχτη για να δείξει ότι κρατούσε μόνο μία και κατόπιν έβαζε το χέρι του μέσα στο σωλήνα και το έριχνε στο χώρισμα που αντιστοιχούσε στο "Ναι 'η το "Όχι".
από το βιβλίο του Γρηγόριου Δαφνη, τα ελληνκά πολιτικά κόμματα, σελ. 261,Αθήνα 1961
Τρίτη 16 Νοεμβρίου 2010
...ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΤΙΜΩΝ ΣΤΑ SUPER MRKETS
Επιτέλους ένα χρήσιμο site για τη νοικοκυρά και όχι μόνο !
Επειδή διανύουμε περίοδο οικονομικής κρίσης, συγκρίνετε τις τιμές στα σούπερ-μάρκετ !!
Δευτέρα 15 Νοεμβρίου 2010
...ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΜΟΥ...
...Κράτησα ένα αντίγραφο του ψηφοδελτίου μου,έτσι,για να το θυμάμαι,γιατί σίγουρα αυτές οι εκλογές,θα αποτελέσουν σελίδα στα βιβλια της νεότερης ελληνικής ιστορίας,καθώς και σταθμό της πολιτικής πορείας της χώρας..,σκέφτηκα τώρα εγώ...
Και πώς δηλαδή να μην καταγραφούν με αστερίσκο κιόλας στις φυλλάδες των νεοτέρων ιστορικών,όταν με αποχή 54% περίπου ,ή συμμετοχή 46%,-δεν έχει σημασία-,κατάφεραν να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι και να πανηγυρίζουν ως νικητές;.
Με απλά ,μπακαλίστικα μαθηματικά,γιατί στα προχωρημένα ήμουν λίγο στουρνάρι,ψήφισαν οι 3στους 10 και αν τους αναλύσεις και αυτούς,μια στο ξύδι ,μιά στο λάδι,οι εκλεγέντες άρχοντες,βγήκαν περίπου με την συμμετοχή του 17% των εγγεγραμμένων.Kαι πανηγυρίζουν!
... " Ο τρελλός κουδούνια δεν χρειάζεται,μοναχός του κουδουνίζεται",λέει μια παροιμία στο χωριό μου...
Οι 7 λοιπόν στους 10 ,γυρίζουν σελίδα και λάμποντας δια της απουσίας τους,έστειλαν το δικό τους μήνυμα (;)...
Ας γράψω λοιπόν αυτά που είχα κατά νού...
...........................................................................................................
- Αν θέλεις να με κατηγορήσεις,δεν πρέπει να είσαι μαζί μου.
Πρέπει να είσαι μέσα μου..
(Άνταμ Μίτσκιεβιτς)
-Θα πρέπει να μελετήσεις περισσότερο,για να καταλάβεις ότι ξέρεις λίγα....
( Μισέλ ντε Μονταίν)
-Αγάπη σημαίνει να ζείς μέσα στις ζωές εκείνων που αγαπάς..
( Λάο Τσε)
-Άφησε την γλώσσα σου να συνηθίσει στην λέξη,"δεν ξέρω"..
( Σοφία της Ανατολής)
-Είναι εξ'ίσου λάθος,ένας άνθρωπος να κυβερνά πολλούς,όσο και πολλοί άνθρωποι ,να κυβερνούν έναν.. ( Βλαντιμιρ Τσερτσκώφ)
-Όταν κάθομαι στην παραλία και ακούω τα κύματα να σπάνε στην άμμο,αισθάνομαι ελεύθερος από κάθε υποχρέωση και σκέφτομαι ότι όλοι οι άνθρωποι του κόσμου,μπορούν να αλλάξουν τα συντάγματά τους χωρίς εμένα...
( Ντέηβιντ Θορώ)
-Οι σοφοί δεν μπορούν να μορφωθούν αρκετά και οι μορφωμένοι δεν μπορούν να είναι αρκετά σοφοί... (Λάο Τσε)
-Άν οι στρατιώτες μου άρχιζαν να σκέφτονται,τότε ούτε ένας θα έμενε στο στρατό μου....
( Φρειδερίκος Β')
-Δεν μπορούμε να αγαπήσουμε ούτε εκείνους που φοβόμαστε,ούτε εκείνους που μας φοβούνται...
( Κικέρων)
-Ο χρόνος βρίσκεται πίσω μας,ο χρόνος βρίσκεται μπροστά μας,όμως στο παρόν δεν υπάρχει χρόνος... ( Μάρκος Αυρήλιος)
-Όταν ένα βέλος δεν βρίσκει τον στόχο του,ο τοξότης κατηγορεί τον εαυτό του,όχι κάποιον άλλον.
Ο σοφός άνθρωπος,συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο...
( Κομφούκιος)
Και πώς δηλαδή να μην καταγραφούν με αστερίσκο κιόλας στις φυλλάδες των νεοτέρων ιστορικών,όταν με αποχή 54% περίπου ,ή συμμετοχή 46%,-δεν έχει σημασία-,κατάφεραν να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι και να πανηγυρίζουν ως νικητές;.
Με απλά ,μπακαλίστικα μαθηματικά,γιατί στα προχωρημένα ήμουν λίγο στουρνάρι,ψήφισαν οι 3στους 10 και αν τους αναλύσεις και αυτούς,μια στο ξύδι ,μιά στο λάδι,οι εκλεγέντες άρχοντες,βγήκαν περίπου με την συμμετοχή του 17% των εγγεγραμμένων.Kαι πανηγυρίζουν!
... " Ο τρελλός κουδούνια δεν χρειάζεται,μοναχός του κουδουνίζεται",λέει μια παροιμία στο χωριό μου...
Οι 7 λοιπόν στους 10 ,γυρίζουν σελίδα και λάμποντας δια της απουσίας τους,έστειλαν το δικό τους μήνυμα (;)...
Ας γράψω λοιπόν αυτά που είχα κατά νού...
...........................................................................................................
- Αν θέλεις να με κατηγορήσεις,δεν πρέπει να είσαι μαζί μου.
Πρέπει να είσαι μέσα μου..
(Άνταμ Μίτσκιεβιτς)
-Θα πρέπει να μελετήσεις περισσότερο,για να καταλάβεις ότι ξέρεις λίγα....
( Μισέλ ντε Μονταίν)
-Αγάπη σημαίνει να ζείς μέσα στις ζωές εκείνων που αγαπάς..
( Λάο Τσε)
-Άφησε την γλώσσα σου να συνηθίσει στην λέξη,"δεν ξέρω"..
( Σοφία της Ανατολής)
-Είναι εξ'ίσου λάθος,ένας άνθρωπος να κυβερνά πολλούς,όσο και πολλοί άνθρωποι ,να κυβερνούν έναν.. ( Βλαντιμιρ Τσερτσκώφ)
-Όταν κάθομαι στην παραλία και ακούω τα κύματα να σπάνε στην άμμο,αισθάνομαι ελεύθερος από κάθε υποχρέωση και σκέφτομαι ότι όλοι οι άνθρωποι του κόσμου,μπορούν να αλλάξουν τα συντάγματά τους χωρίς εμένα...
( Ντέηβιντ Θορώ)
-Οι σοφοί δεν μπορούν να μορφωθούν αρκετά και οι μορφωμένοι δεν μπορούν να είναι αρκετά σοφοί... (Λάο Τσε)
-Άν οι στρατιώτες μου άρχιζαν να σκέφτονται,τότε ούτε ένας θα έμενε στο στρατό μου....
( Φρειδερίκος Β')
-Δεν μπορούμε να αγαπήσουμε ούτε εκείνους που φοβόμαστε,ούτε εκείνους που μας φοβούνται...
( Κικέρων)
-Ο χρόνος βρίσκεται πίσω μας,ο χρόνος βρίσκεται μπροστά μας,όμως στο παρόν δεν υπάρχει χρόνος... ( Μάρκος Αυρήλιος)
-Όταν ένα βέλος δεν βρίσκει τον στόχο του,ο τοξότης κατηγορεί τον εαυτό του,όχι κάποιον άλλον.
Ο σοφός άνθρωπος,συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο...
( Κομφούκιος)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



















