..Βιάστηκα να κλείσω την παρένθεση των επίσημων φετινών διακοπών,αλλά ψαχουλεύοντας τις αποθηκευμένες αναρτήσεις εκείνης της περιόδου,ανακάλυψα ότι χρωστάω κάτι ακόμα..
Για να μην πάει χαμένος ο κόπος ,είπα και εγώ να το τραβήξω λίγο ακόμα...
............."Πώς πέρασα τις διακοπές μου....
…Κάπως έτσι,με αυτό το στερεότυπο θέμα έκθεσης,δεν αρχίζαμε κάθε σχολική χρονιά στα χρόνια του Δημοτικού?....Με αυτό το θεματάκι,δεν γινόταν η πρώτη μας γνωριμία με τους δασκάλους μας,με το που κτύπαγε το πρώτο κουδούνισμα της σχολικής χρονιάς??..Αυτό το θεματάκι,δεν ήταν το πρώτο..’facecontrol” των δασκάλων μας προς εμάς?….,και ανάλογα με τον τόπο του παραθερισμού μας,δημιουργόταν «αυτόματα»,η εικόνα μας και το οικογενειακό μας status.…Θα γράψω κι εγώ μια μικρή έκθεση,για το πώς πέρασα τις φετινές μου διακοπές..
…Εφέτος λοιπόν,υπήρξαν πολλά πράγματα που έκανα και ακόμα περισσότερα,που απαξίωσα… …ΤΙ ΕΚΑΝΑ…. ..-Βασικά,ανέπτυξα την κοινωνικότητά μου…Δέχτηκα πολλές επισκέψεις,που έχουν καταλήξει σε ..αρμένικη βίζιτα…
.Η φωτό την αδικεί….είναι μωρό ακόμα…!
…-Συνειδητοποίησα,ότι παρατηρήθηκε επινοικίαση,τμήματος στο εξωτερικό του σπιτιού από 4 οικογένειες,τι οικογένειες δηλαδή,ολόκληρο σόι μαζεύτηκε από σφήγκες…
….Γίναμε τόσο κολλητάρια πια,που με συντρόφευαν στον καθημερινό πρωινό καφέ μου…
…-Έκανα την γνωριμία με τα πρωτοξάδελφα της τσούχτρας,όπου από το πουθενά,ήρθαν και κατοικοέδρευσαν επί διημέρου στην υπέροχη παραλία μας,με το ..’ΈΤΣΙ ΘΈΛΩ»…Το καλό της ιστορίας,είναι ότι τα πλάσματα αυτά ήταν εντελώς ακίνδυνα..
..΄Ωσπου ένας φοβερός αέρας στην Τρίτη ημέρα,τα διέλυσε τελείως!..Η παραλία πάλι στον λαό!!!( τι με βρήκε εφέτος…!)
-Σταυροκοπήθηκα και ..σκιάχτηκα πολλές φορές,όταν για μία συνεχή εβδομάδα,κάθε απόγευμα,η καμπάνα του χωριού χτύπαγε πένθιμα!!!!..Δεν μπορεί..,σκέφτηκα,κάθε απόγευμα να πεθαίνει και κάποιος…!Και ποιόν να ρώταγα στην ερημιά…Ένα περίεργο πράγμα,όμως..,όταν μέτραγα κεφάλια στην γειτονιά,δεν εύρισκα κανέναν απόντα!..,μέχρι που πρόσφατα έμαθα,ότι ένας πιτσιρικάς,έβαζε λάθος πρόγραμμα στο κομπιούτερ ..(!) της εκκλησίας και αντί να βαράει ο εσπερινός,χτύπαγε το σήμαντρο της..κηδείας!!!!!!Άτιμη τεχνολογία!!!!
….-Πήγα εκδρομούλες….
Μονοήμερη στην αγαπημένη μου Ναύπακτο ..
…kαι στο κάστρο της…
…για να φάμε ..πόρτα…!
..
κατεβήκαμε στο λιμανάκι της….
…όπου η ιστορία της Ναυμαχίας,ξετυλίχτηκε στο μυαλό μας…
Αφού ξαναθυμηθήκαμε την ιστορία της Ναυμαχίας,όπως προανέφερα …
…δεν παραλείψαμε να ..θαυμάσουμε και την απανταχού παρούσα ,την καφρίλα μας,χαρακτηριστικό άλλωστε της νοοτροπίας μας..
.περπάτησα στους δρόμους της πόλης…
…θαύμασα τα καλόγουστα διατηρητέα της και την αρμονική συνύπαρξη του "παλιού",με το μοντέρνο…
.πολύ θα ήθελα να έπαιρνα μαζί μου,μία από αυτές τις πόρτες..
..και πριν πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής,ταίσαμε και τα παπιά της πλατείας..
..που αποδείχτηκαν ντροπαλά..,γιατί με το που εστίαζα επάνω τους,έχωναν το κεφάλι τους μέσα στο νερό..
..εδώ τα..ξεγέλασα…!και ΝΑΙ! είναι κύκνοι!!,τα παπιά την είχαν ήδη πέσει…
….Ώρα 18,00,αφίξεις στον Ελευθέριο Βενιζέλο και πιο συγκεκριμένα,στην αφετηρία των Χ..(express),γραμμών από και προς αεροδρόμιο…
…Άρτι αφιχθέντες από οπουδήποτε και από παντού,οι πρώτοι (?) Νεοέλληνες αδειούχοι,φέροντες από 3 μπαγκαζοβάλιτσα ο καθένας,με απαραίτητο αξεσουάρ κάποιο αναμνηστικό από την γενέτειρα πατρίδα..
…Το Χ95 για το Σύνταγμα καταφθάνει και το μπουλούκι,αρχίζει να συσσωρεύεται μπροστά στις πόρτες του..
…Ένας κυριούλης από το πλήθος,κουβαλώντας 4 τεράστια μπαγκάζια,κοιτάει αριστερά και δεξιά και χώνεται με υπέροχη επιδεξιότητα,σημαιοφόρος στην τελευταία πόρτα του λ(α)οφορείου…!
..Προσπαθώντας να ανέβει πρώτος,πάντα υπό μάλης τα 4 φορτία του,σκοντάφτει,μπουρδουκλώνεται,παίρνει μαζί του στο κατρακύλισμα και την συνοδό του..,αλλά χωρίς να τα βάλει κάτω,αρχίζει πρώτα να πετάει μία-μία τις βαλίτσες του μέσα ..και κατόπιν με ένα αιλουροειδές σάλτο,μπουκάρει και αυτός στο εσωτερικό του ..express του μεσονυκτίου..!
…Από τα δεξιά του όμως και από την μεσαία πόρτα,δέχεται μια τρίπλα από ένα ..τρίο,αποτελούμενο,από μεσήλικα κυρία,(ετών,περίπου 65-70),αλλά κοτσονάτη,την κόρη αυτής (40 περίπου Μαίων) και τον απόγονο αμφοτέρων,12χρονο (περίπου αγόρι).Σημ..το.."περίπου",πάει στο αγόρι ,στην προκείμενη..
..Μπουκάρει λοιπόν η τριας..,ανεβαίνουν στο εσωτερικό..,δίνει μια γρήγορη σπρωξιά η γιαγιά στο βλαστάρι,στέλνοντάς τον να πιάσει θέσεις…,κοζάρει την κίνηση ο κυριούλης…,αλλά γρηγορότερη η τριάδα,καταλαμβάνει τις 3 πρώτες εύκαιρες..
…Απογοητευμένος,τσαντισμένος,κουρασμένος και ίσως προσβεβλημένος που του την έφερε ο γυναικείος πληθυσμός..,πλησιάζει έναν έρημο τουρίστα,που είχε την ατυχή έμπνευση να βρεθεί μέσα στο πλήθος των..ιθαγενών την συγκεκριμένη στιγμή και στο συγκεκριμένο express..,τον σηκώνει από την θέση του..(!),λέγοντάς του ότι είναι αδελφός της ..κοτσονάτης κυρίας και πρέπει να κάτσει δίπλα της…!!!!!
.Και ο..έκπληκτος τουρίστας,χωρίς καλά-καλά να καταλάβει τι του συνέβαινε..,βρέθηκε να ταξιδεύει όρθιος,περικυκλωμένος από τα μπαγκάζια του μπουλουκιού,μέχρι το τέρμα της διαδρομής…
….Και όλα αυτά μέσα σε 10 λεπτά… Σκηνές,απείρου ελληνικού κάλ(λ)ους,ανανεωμένες και ..νταβραντωμένες μετά τις διακοπές..!
.Και ενώ ο Γκιώνης απεγνωσμένα συνέχίζει να ψάχνει τον αδελφό του-πράγμα που έχει κάνει την Νικολούλη να τσατιστεί και να τα παρατήσει-,τα τριζόνια και οι γρύλλοι,μπήκαν σε μία διαδικασία κόντρας μεταξύ τους,έχοντας σαν απώτερο σκοπό να εξουθενώσουν τα μεν τα δε,μετά από μια ολονύκτια συμφωνία «ξελαρυγγιάσματος».
Κάποιο μακρινό σκυλί,άρχισε το αλύκτισμά του,την καθιερωμένη ώρα της νύχτας,για να δηλώσει την παρουσία του και να συμμετάσχει και αυτό στη..συμφωνία των ήχων…Από αυτήν την μελοποίηση των νυχτερινών ήχων,δεν θα μπορούσε να λήψει και η διστακτική παρουσία κάποιου καλλίφωνου νυχτερινού πουλιού,πρώτη φίρμα στο νυχτερινό,καλλιτεχνικό ωδικό στερέωμα..!
Μην με ρωτήσετε ποιο πτηνό είναι.!Μέχρι εκεί!Ιδέα δεν έχω,δεν το έχω δεί ποτέ μου,μόνο το ακούω κάθε βράδυ,που αποτελεί ντουέτο με ένα παρόμοιό του,κάπου μακρύτερα..
… Ήδη η Πανσέληνος,πρωταγωνιστεί στα τεκταινόμενα της νύχτας. Η έκλειψή της ολοκληρώθηκε με «επιτυχία» σε όλους τους τομείς-πάλι τα κατάφερε-,οι πλανήτες,ξαναβρήκαν τον μπούσουλά τους και ξεζαλίστηκαν από την τούμπα την ξαφνική που αναγκάστηκαν να υποστούν και όλα έχουν αρχίσει να παίρνουν την σωστή πορεία τους.., Το άρωμα του νυχτολούλουδου αντιστέκεται σθεναρά στο ρομαντικό γιασεμί,με αποτέλεσμα να συμπράξουν και τα δύο για να γεμίσουν την ατμόσφαιρα με την μεθυστική ζάλη τους. Σκιές ατίθασες αρχίζουν να σχηματίζονται ανάμεσα από τα βαρειά κλαδιά του πλάτανου,αρχίζοντας έναν τρελλό αλλά σαγηνευτικό χορό με την αντανάκλαση του φεγγαριού.
Όλο αυτό το σκηνικό,φέρνει στο νού τις εμπειρίες,τα ενσταντανέ και τα διάφορα "σημεία" των 15 αυτών ανέμελων ημερών. Να σου πώ κάτι;..Ήταν υπέροχες ημέρες,παρ όλο τα Μερφικά παιχνιδάκια! Κάθε μέρα μου άφησε και κάτι..Αλλά κάθε ημέρα ξεχωριστά και όλες μαζί,είχαν κάτι κοινό: Την καθημερινή επικοινωνία,σε κάθε φάση της ημέρας,με μία ξεχωριστή και ιδιαίτερη μορφή,που σημαίνει για μένα πολλά..Μοιραζόμουν μαζί της,κάθε εμπειρία,μου έκανε παρέα στις διάφορες σκέψεις μου,ήταν σαν να ήταν εκεί,μαζί μας... Μακριά,αλλά συνάμα τόσο κοντά...
Άπλωσα το χέρι και το έπιασα..Ήταν τόσο κοντά..,το έφερα μπροστά στα μάτια μου και είδα μέσα του, τους ανθρώπους μου.Στην φεγγαρένια σφαίρα!
..Με αυτά,έκλεισε η αυλαία των επίσημων καλοκαιρινών διακοπών.
…Τις έφερε το κύμα..Δεν υπάρχει καλύτερος ταξιδευτής από το νερό και τη φωτιά..Απλά και εύκολα ταξιδάκια του νού,χωρίς καμμιά ιδιαίτερη προσπάθεια αυτοσυγκέντρωσης και ιδιαίτερης «άσκησης»..
‘Ένα απλό βλέμμμα στο γαλάζιο της θάλασσας ή στο αναμμένο τζάκι και η επιβίβαση είναι βέβαιη πιά και το ταξίδι σίγουρο και ασφαλές..
Στη προκείμενη περίπτωση,το μέσον,είναι το υγρό,απέραντο στοιχείο,άλλωστε το προστάζει και η εποχή..Κάθε παφλασμός που έφτανε στα πόδια μου,μου έφερνε σκηνές και σκηνικά των τελευταίων ημερών.
…γνωστή από περσινές μου φωτό,με 4 χιλιομετράκια μήκος και καμμιά 20ρια μέτρα φάρδος..Τις καθημερινές,παρουσιάζει αυτή την εικόνα
priveκατάστασης,γεγονός το οποίο με έχει κάνει να την εκτιμώ βαθύτατα..
( σκηνή Νο.1)-Ημέρα Πέμπτη,12 η ώρα το μεσημέρι..Η παραλία παρουσιάζει την αναφερόμενη εικόνα γαλήνης και priveκατάστασης..Οι μοναδικές «..φώκιες»,που λιάζονταν στον αχανή αυτό παράδεισο,είμασταν εμείς..3 άτομα.
...και σταματούν 2 αυτοκίνητα..και βγαίνουν 2 οικογένειες..και ακούω βήματα να πλησιάζουν..και αισθάνομαι ένα τράνταγμα..και βλέπω με έκπληξη 3 ξαπλώστρες να έχουν περικυκλώσει την δικιά μου,άλλες 4 να έχουν ανοίξει πάνω από τα κεφάλια μας,ενώ διάφορα μπρατσάκια και σωσίβια να αλλάζουν χέρια περνώντας επάνω από τα κεφάλια μας..!
…Κοιταχτήκαμε οι 3 μας..!,δεν είναι δυνατόν ,σκέφτηκα..,ενώ έκανα νόημα με τα μάτια ότι θα τους ορμήξω..
-« Δώσε τόπο στην οργή-,»μου ψιθύρισε..,και είπα να δώσω..!
...Η συνέχεια ήταν κωμικοτραγική..
..Η μία οικογένεια,ζευγάρι μεταναστών στην Γερμανία,ηλικίας 60 περίπου,με κυβικά ο καθένας αλά «freeWilly”..,και accent«greekgerman”,κουβαλώντας τα 2 εγγόνια τους μαζί,ηλικίας 9 περίπου ετών,έχοντας για παρέα το ξαδελφάκι τους,ένα 7 χρονο καθαρόαιμο Ελληνόπουλο,που ανήκε στην δεύτερη οικογένεια,είχε την φαεινή ιδέα,να «..παρκάρει» τα πιτσιρίκια,ακριβώς μπροστά τους ,δηλαδή,επάνω από το κεφάλι μου..
..Ενώ η ελληνογερμανική διάλεκτος ξετυλιγόταν μέσα στα αυτιά μου,με όλα τα «ακριβή στοιχεία» που χαρακτηρίζει και τις δύο γλώσσες,την μελωδία της την διέκοψε ένας μονότονος θόρυβος,επαναλαμβανόμενος κάθε 5 δυτερόλεπτα..ντουπ,ντουπ,γκλονγκ,γκλονγκ,..και εναλλάξ..,γκλονγκ,γκλονγκ,ντουπ,ντουπ..!..,3 λεπτά,4..,5…Πετραδάκια μέσα στα κουβαδάκια!,και ξανα μανά,ενώ η DeutcheWelle ,ούρλιαζε μέσα στα αυτιά μου..
…..Ένα από τα "γκλονγκ",προσγειώθηκε στο κεφάλι μου..Αυτό ήταν..!
..Δεν με πρόλαβαν..Τα 2 κουβαδάκια εκσφεδονίστηκαν μέσα στη θάλασσα με όλο το περιεχόμενό τους,ενώ οι μετανάστες εκ Γερμανίας σταμάτησαν να αναλύουν την ..ψυχολογία σκυλιών που είχαν αρχίσει και κοίταζαν σαν χαμένοι τα βλαστάρια τους..!
..Τα μάζεψαν και έφυγαν χωρίς να πούν κουβέντα!
Συγνώμη,αλλά ο Ξένιος Δίας,δεν μένει πια εδώ όταν καταχράσαι την ιδιότητά του!..
..Την επομένη τους είδα πάλι στην ερημική παραλία μας,αλλά 300 μέτρα μακριά μου..
-Σήμερα βρήκα ένα σκορπιό στη μπανιέρα μου,νταβραντωμένος αρκετά,και σαν κυρία που είμαι,του παραχώρισα τον χώρο μου ευγενικά,ορμώντας έξω από την μπανιέρα και καλώντας σε βοήθεια τις ειδικές δυνάμεις..
…Φωτό,γιοκ!..
….Μόλις κουτσούλησε στο laptop μου ένα πουλί..!Ακριβώς στο σημείο..G του..Κάτι θα είχε φάει και το είχε πειράξει..!Τα ..κοιλιακά,είναι άτιμο πράγμα..
..Και όσο η ταξιδεύτρα επιμένει,τόσο μου έρχονται και άλλες επισκέψεις στο μυαλό μου..
Αλλά θα κρατήσω ορισμένες για το επόμενό μου.
Η "dead line" ,πλησιάζει ,οπότε θα υπάρξει άλλο ένα τουλάχιστον,πριν την επιστροφή μου..
