TO ΣΚΑΛΙΣΤΗΡΙ

WE'RE ALL GREEKS!...

2012-02-19T22:34:00.001+02:00

...Πέρασαν τόσα χρόνια,για να πραγματοποιηθεί έμπρακτα πλέον σήμερα ο όρος και η έννοια της Ε.Ε.
Μία γειτονιά,σε έναν αγώνα σκυταλοδρομίας κοινών προβλημάτων .Ένας αγώνας ,στον οπόιο δεν θα υπάρξει νικητής και ηττημένος μεταξύ των αθλητών.
Ένας αγώνας,δύσκολος,άδικος,αδυσώπητος,που κήρυξαν οι διοργανωτές του εις βάρος αυτής της 'γειτονιάς"......

Η γνωστή μας παροιμία "ουδέν κακόν αμοιγές καλού",είναι στις δόξες της,αφού από κάθε κακό,βγαίνει πάντα τουλάχιστον κάτι καλό.Και αυτό το καλό,σήμερα άρχισε να αναδύεται μέσα από τις ρούγες της "κοινότητας"
Σήμερα έσπασαν τα σύνορα όλων των γειτόνων μας και μόλις σήμερα συνειδητοποιήσαμε όλοι τελικά,ότι μπορεί να τα χάσουμε όλα,αλλά αυτό που θα πρέπει να διαφυλάξουμε είναι η περηφάνειά μας και η αξιοπρέπειά μας!
Και αυτή την ανάγκη διατήρησής τους,μας την τόνισαν τα γειτονόπουλά μας,που πληρώνουν και οι ίδιοι τις λάθος επιλογές τους.

Το καζάνι έχει αρχίσει ήδη να βράζει ,τα μηνύματα πολλά,η ανθρωπιά σε όλες της τις μορφές παίρνει σάρκα και οστά και ο φόβος μετακινείται πλέον σε άλλα πόστα...

Ευχαριστούμε και εμείς με την σειρά μας,όλους εσάς,που μας θυμήσατε τον ρόλο μας στην μέχρι τώρα ιστορία των εθνών,στο πολιτιστικό χνάρι που κάποτε αφήσαμε ,για να το ακολουθήσετε όλοι εσείς,που εμείς δυστυχώς οι ίδιοι το χάσαμε.

Ευχαριστούμε,γιατί τώρα ξέρουμε ,ότι όσα χέρια και να αλλάξει η σκυτάλη,όσο και να τραβήξει αυτός ο αγώνας, η ανθρωπιά στο τέλος θα στεφθεί με τον κότινο...

ΟΙ ΟΜΟΡΦΕΣ ΧΩΡΕΣ,ΑΣΧΗΜΑ ΠΤΩΧΕΥΟΥΝ...

2012-02-19T17:17:00.000+02:00

.........

Κόκκινο

2012-02-19T08:30:00.000+02:00

H Αριστερά, που έβλεπε τα τρένα να περνάνε…

Για άλλη μια φορά θεατές των εξελίξεων;

Όσο και αν ακούγεται απίθανο μία συνεργασία όλων των κομμάτων της αριστεράς [όχι μόνο των μεγάλων στις δημοσκοπήσεις (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και ΔΗΜΑΡ) αλλά και πιθανόν μικρότερων] στο όνομα μίας σύγχρονης εφαρμοστέας και δημοκρατικής πρότασης διεξόδου από την κρίση του καπιταλισμού δεν είναι ουτοπία. Αυτό που φοβάται και προσπαθεί να αποτρέψει ο καπιταλισμός, δηλαδή την αντανακλαστική στροφή μας στα αριστερά, να μην τη φοβηθούμε. Είναι ΑΝΑΓΚΗ!.....

γράφει ο Γιώργος Πρίμπας

Εδώ και δυόμιση περίπου χρόνια βιώνουμε μία κατάσταση που παρουσιάζεται ως «μονόδρομος να ξεπεράσουμε την κρίση». Μία κατάσταση για την οποία υφιστάμεθα μία ολοκληρωτική πλύση εγκεφάλου από τις εξ-ουσίες (Κυβερνήσεις, ΜΜΕ, Τραπεζικό σύστημα, μεγάλα οικονομικά συμφέροντα) για τις ευθύνες μας από τον τρόπο ζωής μας. Έναν τρόπο ζωής όμως για τον οποίο κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να μας πει το πως μας επιβλήθηκε.

Επί δεκαετίες η άρχουσα τάξη με τη συνέργεια των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ
- στη θέση των εργοστασίων και των βιοτεχνιών, τα οποία μετάφερε – κι εξακολουθεί να μεταφέρει – σε άλλες χώρες με χαμηλά μεροκάματα για να συντηρεί και αυξάνει την υπεραξία που της διασφαλίζει τη συσσώρευση κεφαλαίων μέσω των οποίων σήμερα εκβιάζει τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, ίδρυσε εισαγωγικές επιχειρήσεις όπου απασχολούνταν πολύ λιγότεροι εργαζόμενοι

- διευκόλυνε τους μεγαλοεισαγωγείς να εισαγάγουν αγροτικά προϊόντα, αμφίβολης ποιότητας, τα οποία ήδη παραγόντουσαν και στην Ελλάδα, αλλά με τιμές πολύ χαμηλότερες του κόστους παραγωγής τους εδώ με αποτέλεσμα να συρρικνωθεί η ντόπια αγροτική παραγωγή

- στα ΜΜΕ και κυρίως την ιδιωτική τηλεόραση και τα περιοδικά lifestyle προπαγάνδιζαν έναν αφύσικο φαινομενικά λαμπερό τρόπο ζωής βασισμένο στο γρήγορο και άκοπο κέρδος, τις πιστωτικές κάρτες και τα μακροχρόνια δάνεια, προβάλλοντας συστηματικά κι επιβάλλοντας ως πρότυπα επιτυχίας το υπερπολυτελές αυτοκίνητο και τη μεζονέτα.

Εννοείται πως διαμαρτυρίες που αποσκοπούν σε μία συντήρηση αυτού του τρόπου ζωής είναι χωρίς νόημα.

Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ επιπλέον απαξίωσαν τα ασφαλιστικά ταμεία σε δύο δόσεις (χρηματιστήριο 1998-1999 και μεταφορά των αποθεματικών τους στα μέσα της δεκαετίας του 2000-2010 στις ΗΠΑ όπου χάθηκαν σε τοξικά ομόλογα) και φρόντισαν, με βαρύτατη ευθύνη και του συνδικαλιστικού κινήματος, να χωρίσουν τους εργαζόμενους διασφαλίζοντας την αδυναμία αντίδρασής τους, όταν θα απαιτούσε το κεφάλαιο τη συντριβή κάθε εργασιακού δικαιώματος και τη φτώχια σε πολύ μεγάλα στρώματα του πληθυσμού. Αυτό δηλαδή που βιώνουμε σήμερα.

Σήμερα που τα δυο μεγάλα κόμματα και μερικοί μικροί συνοδοιπόροι, οι κατ’ εξοχή δηλαδή υπεύθυνοι αυτής της κατάστασης, προβάλλονται και ως οι φορείς της εξόδου από την κρίση και με σταθερούς συμμάχους τα ΜΜΕ προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν μπορεί να γίνει αλλιώς.

Τι δεν μπορεί να γίνει αλλιώς;

Η συνταγή της δήθεν επιτυχίας, δηλαδή των περικοπών μέχρι να εμφανιστεί πρωτογενές πλεόνασμα, απέτυχε (στα λόγια γιατί δεν υπάρχει πια καμιά αμφιβολία πως πίσω από την κρίση, που αυτοί δημιούργησαν, η ύφεση και η συνεπακόλουθη συντριβή των εργαζομένων ήταν ο στόχος), ενώ το αυτονόητο πακέτο μέτρων:

- περικοπές των σπαταλών και της διαφθοράς,
- πάταξη μέσω κατάργησης του τραπεζικού απόρρητου της φοροδιαφυγής,
- διακανονισμός του χρόνου αποπληρωμής του πραγματικού και όχι του φουσκωμένου χρέους όπως αυτό εμφανιζόταν το 2009
- περιορισμός των εισαγωγών
δεν συζητείται και δεν συζητείται ούτε και συζητήθηκε ποτέ διότι το ζητούμενο δεν είναι να βγούμε από την κρίση αλλά να συντριβούμε σε αυτήν.

Σήμερα μας σκοτώνουν έναν-έναν και δεν υπάρχει αντίδραση, διότι μας έπεισαν ότι φταίμε.
Σήμερα δεν υπάρχει άλλη λύση από την αριστερά.
Μπορεί έντεχνα να μας ωθούν να στραφούμε σε αδράνεια και παθητική διαμαρτυρία τονίζοντας τις αδυναμίες της αριστεράς. Αν κάποιος πιστεύει για παράδειγμα ότι ακόμα και αν στις επερχόμενες εκλογές, όποτε και αν γίνουν, ένα απίθανο να επιτευχθεί 51% στα λευκά ή/ ή και τα άκυρα ή μία τεράστια αποχή θα σήμαιναν κάτι και πως δεν θα βρισκόντουσαν συνταγματολόγοι να προσφέρουν τη λύση είναι το λιγότερο αφελής. Αλλά όλα αυτά γίνονται για να μας βάλουν σε μία κρίση δεκαετιών με στόχο τη μετατροπή μας σε δούλους.

Ναι στην αριστερά (ιδίως το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ) εμφανίζονται αδύναμοι να γίνουν η σύγχρονη αριστερή πρόταση ίσως, όμως, γιατί δεν αναγκάστηκαν να υλοποιήσουν το λόγο τους. Ας τους υποχρεώσουμε και να γίνουν και να τα βρουν μεταξύ τους!

Μπορούμε να το κάνουμε!

Αυτό που φοβάται και προσπαθεί να αποτρέψει ο καπιταλισμός, δηλαδή την αντανακλαστική στροφή μας στα αριστερά, να μην τη φοβηθούμε.

Είναι ΑΝΑΓΚΗ!

Πηγή

MODERN GREECE...

2012-02-18T16:49:00.000+02:00

.......

LIDL φονικό ιό e-Coli.

2012-02-18T08:00:00.000+02:00

Για δεύτερη φορά δυόμιση ΤΟΝΟΙ ΣΟΥΤΖΟΥΚΑΚΙΑ με e-col, κι όμως οι Γερμανοί είχαν καταφέρεινα "φάνε" το πρόεδρο του ΕΦΕΤ Γιώργο Νυχά και παρενέβη μέχρι και η Γερμανική κυβέρνηση για να διαγραφεί το πρόστιμο.......

Την πρώτη φορά που ο ΕΦΕΤ εντόπισε μολυσμένα κρέατα με τον φονικό e-coli σε σούπερ μάρκετ της γερμανικής αλυσίδας LIDL, στη Θεσσαλονίκη, έγινε... χαμός. Οι Γερμανοί, δυσαρεστήθηκαν τόσο πολύ από το γεγονός ότι ο ΕΦΕΤ έβγαλεανακοίνωση για την συγκεκριμένη, μολυσμένη παρτίδα, που κινητοποίησαν μέχρι και την κυβέρνησή τους (η οποία, μέσω της πρεσβείας, φρόντισε να εκφράσει τη δυσαρέσκειά της για τον τρόπο με τον οποίο φέρεται η Ελλάδα στον Γερμανό επενδυτή). Οι πιέσεις ήταν τόσο σθεναρές από Έλληνες πολιτικούς -και, αν τολμάνε ας το διαψεύσουν- πουο τότε πρόεδρος του ΕΦΕΤ, Γ. Νυχάς, εξαναγκάστηκε σε παραίτηση.

Επωφελούμενη τότε από τα... όσα γίνονταν, η εταιρία, έβγαλε ανακοίνωση διάψευσης, ενώ στο παρασκήνιο απαιτούσε να αποδεσμευτούν τα μολυσμένα προϊόντα και να μην καταστραφούν, αλλά να της επιστραφούν!

Τη θέση του προέδρου πήρε ο Γ. Μίχας. Και πολλοί (ανάμεσά τους κι εμείς, παραδεχόμαστε) πίστεψαν τότε ότι έγινε για να πέσουν οι τόνοι με τους Γερμανούς και να επιστραφούν τα μολυσμένα προϊόντα ώστε να σταματήσει η γκρίνια. Όμως, μόνο έτσι δεν έγινε.

Το αντίθετο: Ο Μίχας, με μια πολύ σκληρή ανακοίνωση το "ξέκοψε", είπε ότι τα αποτελέσματα των ελέγχων του ΕΦΕΤ δεν γίνεται να αμφισβητηθούν (λογικό, αφού συμμετέχει το Γενικό Χημείο του Κράτους) και πως θα συνεχίσει τους ελέγχους.

Και ήρθε το πλήρωμα του χρόνου. Λίγοι μήνες πέρασαν από τότε και, σήμερα, ο ΕΦΕΤ ξαναβρίσκει προϊόντα του LIDL, μολυσμένα με τον φονικό ιό e-Coli. Αλήθεια, οι Γερμανοί θα ξαναγκρινιάξουν; Θα ξαναπιέσουν για να παραιτηθεί ο πρόεδρος του ΕΦΕΤ, ή μήπως θα ξαναζητήσουν να μην κατασχεθούν τα επικίνδυνα προϊόντα; Μήπως θα ξαναβάλουν "φίλους" πολιτικούς να πιέσουν να διαγραφεί το πρόστιμο; Καλόμαθαν οι... Γερμανοί στα σύκα με τις μίζες και τα σκάνδαλα. Όμως, ίσως να μάθουν ότι δεν θα τους περνάει πάντα η λαμογιά...

Τα μολυσμένα προϊόντα με το βακτήριο E.coli που ανακάλυψε ο ΕΦΕΤ σε ελέγχους που πραγματοποίησε στη Βόρεια Ελλάδα, είναι κατεψυγμένα σουτζουκάκια .coli . Όπως ανακοίνωσε ο Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων, σε παρτίδα κατεψυγμένου πικάντικου προϊόντος κιμά (σουτζουκάκια) από βοδινό κρέας, προέλευσης Γερμανίας, που διακινήθηκε στην Ελλάδα από την εταιρία«LIDL HELLAS & ΣΙΑ Ο.Ε.» ανιχνεύτηκε το παθογόνο βακτήριο Escherichia coli 0157 σε συσκευασίες 500g (2x250g) και σε κλειστή συσκευασία 1000g.

Ο ΕΦΕΤ προχώρησε σε κατάσχεση ποσότητας 2.481 κιλών των παραπάνω προϊόντων, ενώ μετά από συνεδρίαση των αρμόδιων επιτροπών αποφασίστηκε η καταστροφή των τροφίμων καθώς κρίθηκαν επιβλαβή για την υγεία.

ΔΙΑΦΟΡΑ ,ΓΙΑ ΝΑ ΕΥΘΥΜΗΣΟΥΜΕ ΛΙΓΟ...

2012-02-17T20:13:00.000+02:00

Η γριάKODAKέχει τοZOUM IN.

· Οι Έλληνες παρακολουθούν τούρκικα σίριαλ και όλος ο υπόλοιπος κόσμος
ελληνικό δράμα.

· Κι όμως, τοsexείναι σαν την μπιρίμπα. Αν δεν έχεις καλό ταίρι πρέπει να
έχεις καλό χέρι......

· ΣΥΜΒΟΥΛΗ : Όταν παντρευτείτε να υπογράψετε με μολύβι.

· Πόσο λυπάμαι τις γυναίκες που λένε ότι όλοι οι άντρες είναι ίδιοι. Αν είχαν
αξιοπρέπεια δεν θα ήξεραν όλους τους άντρες.

· Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ηGoogleπρέπει να είναι γυναίκα,επειδή
έχει την απάντηση για τα πάντα.

· Μου αρέσει να βλέπω τοvideoτου γάμου μου ανάποδα.Τρελαίνομαι για την
στιγμή που βγάζω τη βέρα και την κοπανάω απο την εκκλησία.

· Τι έκανε ο Χίτλερ με τη γυναίκα του στο κρεβάτι? Ναζάκια.

· Γιατί οι άντρες είναι σαν τα σαλιγκάρια;
Γιατί έχουν κέρατα, τους τρέχουν τα σάλια και νομίζουν ότι το σπίτι είναι
δικό τους.

· Τέσσερις άνθρωποι έμειναν στην ιστορία λόγω ενός μήλου:
Η Εύα, ο Νεύτωνας, ο Γ. Τέλλος και ο Steve Jobs.
Από τους 4, τη μαλακία την έκανε η γυναίκα.

Η ΟΥΓΓΑΡΙΑ ΔΙΝΕΙ ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΣΤΟ ΔΝΤ ΚΑΙ ΤΗΝ Ε.Ε.

2012-02-17T06:30:00.000+02:00

από τον Debt O' Cracy, Τρίτη, 31 Ιανουάριος 2012 στις 2:45 π.μ.

Αδύνατον να χωνέψουν οι Ευρωπαίοι το ηχηρό πολιτικό χαστούκι που έφαγαν η Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. από τη νεοεκλεγείσα δεξιά κυβέρνηση της Ουγγαρίας, η οποία αρνήθηκε επιδεικτικά να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις τους, προκειμένου να τους χορηγήσουν ένα δάνειο δηλώνοντας ότι δεν έχει καμία πρόθεση να επιβάλει πρόσθετα μέτρα λιτότητας στον ουγγρικό λαό επειδή έτσι θέλουν οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί.......

«Πραγματικό χλευασμό επιφύλαξε η ουγγρική κυβέρνηση στο Δ.Ν.Τ. και στην Ε.Ε. που έστειλαν αντιπροσωπείες τους για να εκτιμήσουν το πρόγραμμα βοήθειας στην Ουγγαρία», έγραψε η γαλλική «Λιμπερασιόν».

Η επίσης γαλλική «Μοντ» δείχνει εξίσου σοκαρισμένη με τη στάση τόσο του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν όσο και των στελεχών της κυβέρνησής του απέναντι στη συμφωνία υποτέλειας της Ουγγαρίας προς το Δ.Ν.Τ. και την Ε.Ε. που είχε υπογράψει η προηγούμενη, σοσιαλιστική και εκεί, ουγγρική κυβέρνηση, η οποία συνετρίβη στις εκλογές το Μάιο, για να πάρει δάνειο 20 δισ. ευρώ.

«Η νέα ομάδα που βρίσκεται στην εξουσία στη Βουδαπέστη φαίνεται να θέλει να απαλλαγεί από τους όρους του δανείου. Αυτό είναι επικίνδυνο» γράφει η «Μοντ» και συνεχίζει: «Τα πάντα εξελίσσονται σαν να προτίθεται ο Βίκτορ Όρμπαν, ο νέος πρωθυπουργός, να αναιρέσει το λόγο που έχει δοθεί στην Ε.Ε. και στο Δ.Ν.Τ. Ο Όρμπαν επιδεικνύει ανοιχτά μια προκλητική και προσβλητική αναίδεια απέναντι στους πιστωτές του»!

Με ιερή αγανάκτηση η «Μοντ» πληροφορεί τους αναγνώστες της ότι ο νέος Ούγγρος πρωθυπουργός «προκαλεί την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.». Απουσίαζε από τη Βουδαπέστη όταν μετέβη εκεί ειδική αντιπροσωπεία του Δ.Ν.Τ. γιατί προτίμησε να πάει στη Νότια Αφρική προκειμένου να παρακολουθήσει τον. τελικό του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου! «Η αντιπροσωπεία του Δ.Ν.Τ. δεν κατόρθωσε να πάρει από τους Ούγγρους στοιχεία και καθαρές απαντήσεις και έτσι επέστρεψε στην Ουάσιγκτον με άδεια χέρια» υπογραμμίζει θιγμένη η «Μοντ», προχωρώντας στη διαπίστωση ότι η κυβέρνηση της Ουγγαρίας «δεν σκοτίζεται καθόλου για τις απαιτήσεις της Ε.Ε. ή των διεθνών οργανισμών!».

ΔΙΕΘΝΗΣ ΘΑΥΜΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΛΜΗ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΤΟΥΣ

Η άρνηση της δεξιάς ουγγρικής κυβέρνησης να συνεχίσει την πολιτική εθνικής υποτέλειας των σοσιαλιστών προκατόχων της, προκάλεσε φυσικά αντιδράσεις από τους θιγόμενους Ευρωπαίους, γέννησε όμως και αισθήματα μόλις συγκαλυπτόμενου θαυμασμού σε διεθνές επίπεδο.«Προκαλώντας τους πιστωτές της, η Ουγγαρία αρνείται περαιτέρω σφίξιμο του ζωναριού», έγραψαν π.χ. στους τίτλους σχετικής ανάλυσής τους οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης» και υπογράμμιζαν: «Η προκλητική στάση. αποτυπώνει την κόπωση και την αντίσταση που απειλεί να προκαλέσει σε όλη την Ευρώπη η συνεχιζόμενη ώθηση για δημοσιονομική ορθότητα».

Ο Ούγγρος υπουργός Οικονομικών Σκιέργκι Μάτολσι ήταν σαφέστατος, όταν εμφανίστηκε στην τηλεόραση αναφορικά με τη γραμμή της κυβέρνησης Όρμπεν απέναντι στο «μνημόνιο» που είχαν υπογράψει οι Ούγγροι σοσιαλιστές:«Αυτό το κληρονομήσαμε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και θα θέλαμε να καταργήσουμε τις ατυχείς συνέπειες αυτών των βημάτων.

Είπαμε στους εταίρους μας ότι δεν εξετάζουμε σε καμία περίπτωση τη λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας», διακήρυξε χωρίς περιστροφές.«Σπανίως μια ουγγρική κυβέρνηση ρίχτηκε στη δουλειά με τόση ορμή. Αυτό ήταν επειγόντως αναγκαίο γιατί έχει καθορίσει ως σκοπό της την υπέρβαση της απελπισίας και της έλλειψης αυτοπεποίθησης που άφησαν στον ουγγρικό πληθυσμό οκτώ χρόνια σοσιαλιστικής κυριαρχίας» ομολογεί και η γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτ Αλγκεμάινε» και προσθέτει: «Η ομάδα του Όρμπεν θέλει εξαιτίας αυτού του λόγου να προωθήσει την "εθνική συνοχή"».

ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΛΙΤΟΤΗΤΑ, ΦΟΡΟΣ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ!

Το χειρότερο από όλα όμως για την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. δεν ήταν η άρνηση των απαιτήσεών τους εκ μέρους της ουγγρικής κυβέρνησης ούτε η εθνικά υπερήφανη στάση του πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν μέσω της επιδεικτικής περιφρόνησης των εκπροσώπων τους. Ήταν το ότι η Βουδαπέστη τόλμησε να θίξει τα. «Άγια των Αγίων» της Ε.Ε. και το Δ..Ν.Τ.: τις τράπεζες!

Για το 2010, η ουγγρική κυβέρνηση έχει να επιτελέσει ένα πανεύκολο έργο σε ό,τι αφορά στις υποχρεώσεις της έναντι των δανειστών της: να μειώσει το έλλειμμα του προϋπολογισμού από 4% του ΑΕΠ που ήταν το 2009 σε. 3,8% του ΑΕΠ το 2010. Τίποτα δηλαδή.

Παρόλα αυτά, οι δυνάστες της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. απαιτούν από την ουγγρική κυβέρνηση να περικόψει τις ήδη γλίσχρες συντάξεις, να μεταρρυθμίσει επί τα χείρω το εθνικό σύστημα υγείας περικόπτοντας μισθούς και θέσεις γιατρών και νοσοκόμων και μειώνοντας τα κρατικά κονδύλια για την υγεία, να κλείσει τεράστιες ζημιογόνες κρατικές επιχειρήσεις απολύοντας εκατοντάδες χιλιάδες Ούγγρων.

Απαιτούνται περικοπές τουλάχιστον ενός δισ. ευρώ για να μπορέσετε να μειώσετε το έλλειμμα φέτος σε 3,8% και του χρόνου σε 3% είπαν οι εμπειρογνώμονες της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. στους Ούγγρους.

Άρα, απαιτούνται πρόσθετα μέτρα λιτότητας, διαπίστωσαν εμβριθώς. Εκεί τους έκανε ρολάνς και τους τρέλανε η ουγγρική κυβέρνηση! Ένα δισ. πρόσθετα έσοδα σε δύο χρόνια θέλατε;» τους απάντησαν.«Εμείς θα μαζέψουμε περισσότερα. Όχι όμως με νέα λιτότητα για τον κοσμάκη.. Απλούστατα, θα φορολογήσουμε τις τράπεζες!».

ΤΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Αμ' έπος αμ' έργον! Η κυβέρνηση Όρμπαν ανακοίνωσε έκτακτη εισφορά για τρία χρόνια των τραπεζών, ύψους 0,45% όχι όμως επί των κερδών, αφού φυσικά όλες θα φρόντιζαν να εμφανίσουν ζημιές, αλλά επί των ακαθάριστων εσόδων! Έριξε και μια έκτακτη φορολογία 5,2% στο ύψος των συναφθέντων συμβολαίων των ασφαλιστικών εταιριών και μια έκτακτη φορολογία μέχρι 6% στις χρηματιστηριακές εταιρίες και σε όλες τις υπόλοιπες χρηματοπιστωτικές δραστηριότητες!

Κόντεψαν να πάνε από εγκεφαλικό όλοι μαζί - η Ε.Ε., το Δ.Ν.Τ., οι τραπεζίτες και όλα τα παράσιτα και τα «λαμόγια» του χρηματοπιστωτικού συστήματος! Μέχρι τις 10 Σεπτεμβρίου, πρέπει να πληρώσουν την πρώτη δόση, μέχρι τις 10 Δεκεμβρίου τη δεύτερη - με βάση τα έσοδα του 2009, τα οποία έχουν ήδη δηλώσει.

Περιχαρής ο υπουργός Οικονομικών της Ουγγαρίας έκανε δημοσίως τους λογαριασμούς του: οι τράπεζες θα «σκάσουν» 450 εκατομμύρια, οι ασφάλειες άλλα 135 και οι υπόλοιπες χρηματοπιστωτικές εταιρίες ακόμη 110 εκατομμύρια - να 'τα τα 700 εκατομμύρια ευρώ αμέσως - αμέσως μόνο για φέτος!

«Γνωρίζουμε ότι αυτή είναι μια σημαντική έκτακτη επιβάρυνση, αλλά γνωρίζουμε επίσης ότι με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να πετύχουμε τον στόχο του ελλείμματος τους 3,8%» δήλωσε σαρκαστικά στην τηλεόραση ο Γκιέργκι Μάτολσι, ο Ούγγρος υπουργός Οικονομικών.Με τα χρήματα αυτά όχι μόνο θα μειώσουμε το έλλειμμα στο 3,8% αλλά και θα δώσουμε κίνητρα για ανάπτυξη της οικονομίας, πρόσθεσε. Θα μειώσουμε στο μισό - δηλαδή στο 10% - τον συντελεστή φορολόγησης όλων των επιχειρήσεων που έχουν μικτά κέρδη μέχρι 1,8 εκατομμύρια ευρώ, ένα μέτρο που αφορά 250.000 επιχειρήσεις μικρές και μεσαίες, οι οποίες αποτελούν τα τρία τέταρτα του συνόλου των ουγγρικών επιχειρήσεων.Επίσης, με τα λεφτά που θα πάρει η ουγγρική κυβέρνηση από τις τράπεζες, θα μπορέσει να μειώσει τον συντελεστή φορολογικού εισοδήματος φυσικών προσώπων στο ενιαίο ύψος του 16%, καλύπτοντας τις απώλειες φορολογικών εσόδων με ένα τμήμα των χρημάτων των τραπεζών!

«ΑΡΚΕΤΑ ΜΑΣ "ΓΔΑΡΑΤΕ" ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ, ΤΩΡΑ ΠΛΗΡΩΣΤΕ!»

Πανικός επικράτησε στους κύκλους της Ε.Ε. Η Κομισιόν έσπευσε να προσάψει στην ουγγρική κυβέρνηση ότι. δεν εκτίμησε σωστά τις επιπτώσεις αυτής της έκτακτης φορολογίας στις τράπεζες, η οποία «ενδέχεται να έχει αρνητικές συνέπειες στην οικονομική ανάπτυξη» και να «αποθαρρύνει τους ξένους επενδυτές».

Ανοησίες και προσχήματα. Ο πραγματικός λόγος που πανικόβαλε την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. ήταν μήπως αυτή η εθνικά επωφελής ουγγρική στάση βρει μιμητές και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και δημιουργήσει «σχολή» παρακινώντας και άλλες κυβερνήσεις κρατών - μελών των «27» να φορολογούν τις τράπεζες αντί να υποβάλλουν τους λαούς τους σε εξοντωτικά μέτρα λιτότητας.

«Η Ουγγαρία θα γίνει η πρώτη χώρα στην Ευρώπη με =E

Μου το έστειλε η http://ideotopos.gr/egeorganda.html

...ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...

2012-02-16T17:00:00.000+02:00

Σαν σήμερα, πριν ένα χρόνο περίπου, μια ιδέα άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά. Η ιδέα αφορούσε την ύπαρξη ενός ιστοχώρου στον οποίο να δημιουργούνται οι προϋποθέσεις ύπαρξης ενός ‘διαλόγου’ μέσω των κειμένων που θα αναρτώνται και ενός προβληματισμού και εκφοράς νέων απόψεων για διάφορους τομείς του επιστητού και της κοινωνίας. Έτσι γεννήθηκε ο Ideotopos......

Όπως κάθε τι νέο είχε και αυτό καλές και κακές στιγμές. Είχε αγωνίες, φόβους, προβληματισμούς αλλά και χαρές, ενθουσιασμό, επιβεβαίωση. Τα αισθανθήκαμε όλα αυτά αλλά και πολλά άλλα κατά την διάρκεια του πρώτου έτους της ζωής του. Είμαστε όμως ευχαριστημένοι από το αποτέλεσμα.

Σήμερα ο Ideotopos είναι ένα αναγνωρισμένο σημείο στο διαδίκτυο το οποίο μπορεί να επισκεφθεί ο κάθε σκεπτόμενος επισκέπτης και να βρει κείμενα προς ανάγνωση σε διάφορους τομείς όπως η φιλοσοφία, η ψυχολογία, η θρησκεία, η μεταφυσική, το περιβάλλον και η οικολογία, οι τέχνες, η κοινωνία, η επιστήμη και η αυτογνωσία. Κάθε μήνα ένας σημαντικός αριθμός επισκεπτών διαβάζει και διαλογίζεται, εκφράζει απόψεις και απορίες.

Σήμερα ένα χρόνο μετά αισθανόμαστε την ανάγκη να ευχαριστήσουμε ιδιαίτερα για την βοήθειά τους μερικούς ανθρώπους που μας συνέδραμαν με διάφορους τρόπους στην προσπάθειά μας αυτή. Θέλουμε λοιπόν να ευχαριστήσουμε:

· Την Ιωάννα Παπαδοπούλου για την ονομασία του ιστότοπου. Το Ideotopos είναι μια δική της πρόταση που δεχθήκαμε και δεν το μετανιώσαμε.

· Την Ροζίνα Αρμάου για τα γραφικά τόσο στις ιστοσελίδες όσο και στις εκδόσεις.

· Την Πέπη Μοίραλη για την επιμέλεια των κειμένων.

· Τους Συγγραφείς των κειμένων που μας τα εμπιστεύτηκαν και τα αναρτήσαμε. Ευχαριστούμε λοιπόν τους:

Αλέξη Αλαμανίδη	Μαρίας Βασιλοπούλου	Γεώργιου Βαξεβανίδη	Αλκη Γαλδαδά
Στυλιανού Γερασίμου	Στέφανου Γερουλάνου	Ευγενίας Γεωργαντά	Λιλής Γεωργαντά
Έρικας Γεωργιάδη	Πολύκαρπου Γεωργιάδη	Χρήστου Γιανναρά	Γιώργου Γραμματικάκη
Κλεάνθη Γρίβα	Εύης Δάλλα	Γρηγόρη Δαουτόπουλου	Ιωάννη Ζιζιούλα
Ιωάννη Ζώη	Αμαλίας Ηλιάδη	Βασίλειου Θέρμου	Ιερόθεος Ναυπάκτου
Ευτυχίας Καλιτεράκη	Θάνου Καραγιάννη	Νατάσσας Κασσωμένου	Κέλσου Φιλαλήθη
Αννας Κούρτη	Ανδρέας Λαναράς	Παρασκευά Λιβάνη	Δημήτρη Λιούρδη
Χρήστου Λυντέρη	Δημήτρη Μάρκου	Σπύρου Μανουσέλη	Γιώργου Μπουσούτα Θανάσουλα
Παρασκευή Πάλμου	Αθανασίου Πάλλη	Γεωργίου Παπαϊωσήφ	Γιάννης Πλεξίδας
Αλέξανδρου Πολίτη	Δημητρη Προβελέγγιου	Ιωάννας Ράλλη	Ρηνιώς Σκαλιόρα
Φιόνας Σφουντούρη	Δημήτρη Τσουκάλη	Ακριβής Φαναρίτη	Γεωργίας Φέλιου
Βασίλη Φίλια	Gothic	H. S. Lewis	Timothy Williamson

· Τους μόνιμους συνεργάτες μας Βιβλιοφάγο και Ψακτήρι του internet στις στήλες για το Βιβλίο και το Διαδίκτυο αντίστοιχα.

· Τους υποστηρικτές μας στην προσπάθεια αυτή:

http://skalistiri-humanity.blogspot.com/

Σήμερα ένα χρόνο μετά την πρώτη εμφάνιση του Ideotopos θεωρούμε ότι έχουμε πετύχει αρκετούς από τους στόχους μας. Μπορούμε όμως περισσότερα. Θα προσπαθήσουμε και ελπίζουμε στο τέλος του δεύτερου χρόνο ο απολογισμός να είναι ακόμη πιο πλούσιος.

Πηγή: Ideotopos.gr

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ...

2012-02-16T06:30:00.000+02:00

...Με ό,τι όπλο διαθέτει ο καθένας...

Mία ενδιαφέρουσα απάντηση, στην απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για το Δίστομο, προετοιμάζεται από πολίτες της χώρας......

Εφόσον η Γερμανία δεν θα πληρώσει τις αποζημιώσεις, που οφείλει, η ελληνική κίνηση έχει σκοπό να τις στερήσει αυτά τα ποσά.

Πιο συγκεκριμένα, έχει προταθεί άμεσο μποϊκοτάζ σε όλα τα γερμανικά προϊόντα.

Οπότε, όποιος θέλει να συμμετέχει αρκεί να αποφεύγει τα προϊόντα με τους εξής αρχικούς αριθμούς στο barcode: 400, 401, 402, 403 ..440.

Εάν αυτός είναι ο αρχικός αριθμός τότε το προϊόν προέρχεται απο την Γερμανία.

Αφού δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό, θα πάει το βουνό στον Μωάμεθ, λέει η παροιμία.

Η πραγματικότητα λέει ότι η Γερμανία δεν θα ξεφύγει απο τα χρέη της.

KEEP WALKING GREECE

2012-02-15T19:20:00.000+02:00

Πηγή

Ισιδωρος Ποσδαγλής (από το 1952 ήταν ήδη μαγειρεμένο τι θα συμβεί στην Ελλάδα;)‏

2012-02-15T06:52:00.001+02:00

Απίστευτο. Ο οικονομολόγος Ισίδωρος Πόσδαγλης γνώριζε το μέλλον της Ελλάδας από το 1952 !
Διάβασα ένα άρθρο και μου έκανε τεράστια εντύπωση. Το τελευταίο καιρό πολλοί ανακαλύπτουν τη διαχρονική γραφή ποιημάτων και άρθρων, όμως όταν έπεσε το συγκεκριμένο στην αντίληψή μας δε το πιστεύαμε το πόσο "μέσα" έπεσε στις προβλέψεις του ένας άνθρωπος ΤΟ 1952.........

Κατά πάγια πολιτική μας θα εξακριβώσουμε την αλήθεια του κειμένου και τις επόμενες μέρες θα σας παρουσιάσουμε και που μπορείτε να βρείτε και εσείς οι ίδιοι το αναφερθέν βιβλίο..

Διαβάστε:

Ήταν Γενάρης του 1952, όταν ο Ισίδωρος Πόσδαγλης ολοκλήρωνε το πόνημά του "Πατριωτική Οικονομική Πολιτική", ένα μικρό βιβλιαράκι που "κάποιοι" φρόντισαν να εξαφανιστεί.
Αντίτυπά του μοιράζονταν από χέρι σε χέρι μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1980, περίπου τρεις δεκαετίες μετά την πρώτη του έκδοση από τις οικονομικές εκδόσεις "Μπιστιρλή", το γνωστό στους μυημένους εξειδικευμένο εκδοτικό οίκο που από τις αρχές του αιώνα εξέδιδε τα πλέον προχωρημένα επιστημονικά συγγράμματα για λίγους και εκλεκτούς.

Ποιος ήταν ο Ισίδωρος Πόσδαγλης;

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1907. Εντάχθηκε από πολύ νωρίς, ήδη από το 1922 στην ηλικία των 15 χρονών, στον "Όμιλο Ελεύθερης Σκέψης" κι άρχισε να διαμορφώνει την πατριωτική του οικονομική θεωρία.

Μετά, έφυγε για τη Σοβιετική Ένωση όπου σπούδασε οικονομικά στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας -το γνωστό μετονομασθέν σε Λομονόσοφ - και στη συνέχεια εργάστηκε μαζί με μερικά από τα πιο κορυφαία μυαλά της εποχής του σε ορισμένα από τα πιο προχωρημένα και άκρως απόρρητα οικονομικά προγράμματα της τότε Σοβιετίας.

Το 1940 επιστρέφει στην Ελλάδα, εντάσσεται στην Αντίσταση και με το τέλος του πολέμου συλλαμβάνεται από τους Άγγλους και παραδίδεται στη Χωροφυλακή. Μένει φυλακισμένος, "ξεχασμένος" για χρόνια. Στο κρατητήριο ολοκληρώνει το βιβλίο "Πατριωτική Οικονομική Πολιτική" που δεν πέρασε απαρατήρητο από τον εκδοτικό οίκο "Μπιστιρλή", ο οποίος και το εκδίδει. Το βιβλίο είναι δυναμίτης, αφού περιέχει μερικά από τα πιο πρωτοποριακά μοντέλα οικονομικής πρόβλεψης που έχουν κατασκευαστεί ποτέ. Επιπλέον, προβάλλει το πατριωτικό μοντέλο της οικονομίας και προκαλεί πάταγο στους τότε διεθνείς οικονομικούς κύκλους και σε πρόσωπα που διαμόρφωναν τη διεθνή οικονομική πολιτική...
Αυτά για την ιστορία.

Απλά να προσθέσουμε ότι αρκετοί Έλληνες που εργάζονται σε μεγάλους διεθνείς Οίκους - που σήμερα κάποιοι εξ´ αυτών των Οίκων μας ταλανίζουν - έχουν δει στις βιβλιοθήκες Διευθυνόντων Συμβούλων και άλλων κορυφαίων στελεχών το βιβλιαράκι του Ισίδωρου Πόσδαγλη. Του μεγάλου Αγωνιστή και Οικονομολόγου. Ίσως κάποια στιγμή αξίζει να ασχοληθούμε και να αναφέρουμε πολύ περισσότερα για ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά μυαλά που γέννησε αυτός ο τόπος.
Τι έγραφε στο βιβλίο του ο Πόσδαγλης και γιατί δεν θέλουν να το ξέρουμε;

Μερικές μόνο αναφορές από το βιβλίο του Πόσδαγλη - το οποίο θυμίζουμε γράφτηκε στα 1952 - είναι ικανές να ανατρέψουν, κυριολεκτικά να τινάξουν στον αέρα το σάπιο οικοδόμημα της αδιέξοδης οικονομικής πολιτικής που ακολουθείται. Διαβάστε:

Στο δεύτερο κεφάλαιο με τίτλο "Εθνικό Χρέος και Εθνικό Έλλειμμα"σημειώνει ο Πόσδαγλης, στις σελίδα 17:
"Όταν τα δανεισμένα κεφάλαια του διεθνούς καπιταλισμού βρεθούν στο όριο της απόδοσής τους τότε ακολουθεί μια απομείωση του Εθνικού Χρέους, που επιβάλλουν δια της βίας. Τότε θα επικαλεστούν την ανάγκη πλέριας συμμετοχής όλων των δανειστών, εννοώντας μ´ αυτά τα λόγια ότι πρέπει να πληρώσουν οι αποταμιεύσεις των εργατών, των αγροτών και του λαού. Κυλάνε έτσι το χρέος τους από το Κράτος που στέρεψε από απόδοση στο γόνιμο χωράφι του αγρότη για να πάρουν κι από εκεί κέρδη."

Και συνεχίζει ο Πόσδαγλης πιο κάτω, στη σελίδα 22 στο ίδιο κεφάλαιο:
"Όταν η Ευρώπη μετά τον Πόλεμο θα φτιάσει το Νόμισμα για να απορροφήσει τα λαϊκά κεφάλαια, τότες θα στραφούν προς την Ελλάδα να της κόψουν το Χρέος που θα της έχουν φορτώσει, με σκοπό να τραβήξουν από τους εργαζόμενους και τους αγρότες ότι θα έχουν μαζέψει από το τέλος του Πολέμου και μετά".

Αν βρίσκετε εντυπωσιακό να προβλέψει κανείς το κοινό νόμισμα από ένα κρατητήριο στα 1952 περιμένετε να δείτε παρακάτω:
"Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ισπανία και Ιταλία θα γίνουν στόχος του διεθνούς κεφαλαίου μόλις φτιάσουνε το Νόμισμα. Το άθροισμα των δικών τους χρεών - που με τέχνη και κόπο θα τους έχουν φορτώσει - θα ισορροπεί, θα αντιπροσωπεύει το Χρέος μιας ψευτο-ένωσης, ώστε να ισοφαρίζει τα κέρδη των Γερμανο-Γάλλων και των ιμπεριαλιστών συμμάχων τους.". Σελίδα 24!

Αυτά γράφει ο Πόσδαγλης, με στοιχεία, αριθμούς και διαγράμματα, είπαμε από το 1952!

Στο τέταρτο κεφάλαιο "Τα Κόμματα" γράφει ο Πόσδαγλης στη σελίδα 121:
"Όταν ο λαός πρέπει να καθοδηγηθεί προς την απομείωση του Χρέους τότε χρειάζεται μια γενικής φύσης Κυβέρνηση (Σ.Σ.: Ο Πόσδαγλης μάλλον εννοεί μια Κυβέρνηση συνεργασίας), που θα αντιπαλεύει τα λαϊκά συμφέροντα σ' όλο το πλάτος της ιδεολογικής αντιπάλης. Ο διεθνής παράγοντας του καπιταλισμού θα φροντίσει ώστε να μην υπάρχουν δυνατότητες άλλες απ´ αυτές που θα λέει η γενικής φύσης Κυβέρνηση."

Μήπως σας θυμίζει κάτι;

Γιατί όμως στην Ελλάδα; Τα εξηγεί όλα ο Πόσδαγλης:
"Αμερικανοί και Γερμανοί δεν μπορούν να ζήσουν πιο πέρα απ´ το τέλος του αιώνα γιατί θα’ναι τόση η ανάγκη τους για κεφάλαια, όπως βλέπουμε ακριβώς στον πίνακα πιο πάνω, που θα πρέπει να βγάλουν τα πετρέλαια για τα οποία οι ίδιοι οι Γερμανοί ήρθαν να κάνουν Κατοχή στην Πατρίδα μας. Θα δείτε να ξαναβρίσκονται Σύμμαχοι, να συγκεντρώνουν και πάλι τις δυνάμεις τους και να ασχολούνται με το χάρτη που ξέρουν όλοι τους και τον έχουν κλεισμένο στα συρτάρια τους. Και οι ξένοι και οι ντόπιοι συνεργάτες τους."

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο παρακάτω είναι ο χάρτης στον οποίο αναφέρεται ο Πόσδαγλης ο οποίος είναι μια ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΒΟΜΒΑ ΣΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΤΩΝ ΣΚΟΤΕΙΝΩΝ ΚΥΚΛΩΝ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΥΠΟΚΟΣΜΟΥ!

ΑΝ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑΣ...

2012-02-14T19:40:00.000+02:00

-Ευχαριστώ θερμά την φίλτατη ΕΥΓΕΝΙΑ ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ γιατην αποστολή του θέματος.

Αν κάθε Έλληνας καταφέρει μέσα στο 2012 νααγοράσει ελληνικά προϊόντα αξίας 1.000 ευρώ στη θέση ξένων προϊόντων πουαγόρασε πέρυσι, τότε θα προστεθεί στην προβληματική ελληνική οικονομία τοαστρονομικό ποσό των 12 δισεκατομμυρίων ευρώ. .....

Ολόκληρο το περιβόητο ΕΣΠΑ που υποτίθεται ότι θααναζωογονούσε τη χώρα, είναι 18 δισεκατομμύρια για τέσσερα χρόνια.

Αντιλαμβανόμαστε τι σημαίνει η είσοδος 12 διςευρώ τον χρόνο στην κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα;

Τι σημαίνει σε επενδύσεις, σε νέες θέσειςεργασίας;

Σε πολύπλοκα προβλήματα λοιπόν, χρειάζονται απλέςλύσεις.

Στροφή στο ελληνικότρόφιμο, στο ελληνικό ποτό, στροφή στον Έλληνα παραγωγό. Και σιγά-σιγά, στροφήστο ελληνικό ρούχο και το ελληνικό παπούτσι.

Μην ψαρώνετε από ταπολυδιαφημισμένα ξένα προϊόντα, μη θεωρείτε μόδα την κατανάλωση τους.

Οι πολυεθνικές τουτροφίμου, του ποτού, του ρούχου, της συσκευής, μας έκαναν να τρώμε πλαστικά σανΑμερικάνοι, να ντυνόμαστε σαν Βρεττανοί ή Ιταλοί, να πίνουμε σαν Γάλλοι, ναγίνουμε γκατζετάκηδες σαν Γιαπωνέζοι.

Η ματιά μας πρέπει ναείναι ανοικτή στον κόσμο, αλλά όχι ως το σημείο να περιφρονήσουμε τους εαυτούςμας και να υιοθετήσουμε συμπεριφορές συλλογικής καταστροφής μας. Ως εδώ.

Αξίζουμε πολύπερισσότερα και ως παραγωγοί και ως καταναλωτές και ως αυτεξούσιοι πολίτες.

Οι πιο «περπατημένες» γυναίκες της ιστορίας

2012-02-14T06:30:00.000+02:00

Γυναίκες που άφησαν εποχή, όχι μόνο για τον ιδιαίτερο χαρακτήρα τους, αλλά και για τη σεξουαλική τους ζωή.

Από τη Μεγάλη Αικατερίνη μέχρι τη Madonna, οι πιο γνωστές "προχωρημένες" γυναίκες.......

Μεγάλη Αικατερίνη

Η Μεγάλη Αικατερίνη είχε πολλούς εραστές, τους οποίους τους τακτοποιούσε σε υψηλές κυβερνητικές θέσεις, παρέχοντάς τους χρήματα, σπίτια και υπηρέτες για όσο καιρό ήταν ερωτευμένη μαζί τους. Υπάρχουν πολλές φήμες για τις σεξουαλικές της προτιμήσεις, αλλά και για τις μηχανορραφίες που σκαρφιζόταν.

Wallis Simpson

Παντρεύτηκε 3 φορές και είχε αμέτρητες σχέσεις, ενώ στον δεύτερο γάμο της είχε παράλληλα εραστή τον πρίγκιπα της Ουαλίας. Ο πρίγκιπας απαρνήθηκε το θρόνο για να την παντρευτεί και να την κάνει δούκισσα. Η Simpson όμως ακόμη και τότε συνέχιζε να απατά το σύζυγό της.

Μαρία Αντουανέτα

Η Μαρία Αντουανέτα ήταν γνωστή για τις υπερβολές, την υπερπολυτελή ζωή της, αλλά και για την ερωτική της ζωή. O σύζυγός της, Λουδοβίκος XVI, δεν την ικανοποιούσε ερωτικά, κι έτσι εκείνη έβρισκε παρηγοριά σε άλλους άντρες.

Μάτα Χάρι

Η Μάτα Χάρι, η Ολλανδή εξωτική χορεύτρια και κατάσκοπος, ήταν από μικρή σεξουαλικά ενεργή, αφού εκδιώχθηκε από το σχολείο της επειδή συνελήφθη να ερωτοτροπεί με τον διευθυντή. Όταν χόρευε σε καμπαρέ γρήγορα έγινε γνωστή για τις χάρες της. Κατά τη διάρκεια του Αʼ Παγκοσμίου Πολέμου οι Γάλλοι της πρόσφεραν ένα εκατομμύριο φράγκα για να αξιοποιήσει το διεθνές δίκτυο εραστών της, κατασκοπεύοντας τους Γερμανούς. Έτσι ταξίδευε στην Ευρώπη αποπλανώντας σημαντικά πρόσωπα για να πάρει χρήσιμες πληροφορίες. Στην τελευταία της αποστολή προσπάθησε να αποπλανήσει Γερμανό στρατιωτικό ακόλουθο, ο οποίος όμως αντιλήφθηκε τις βλέψεις της. Δικάστηκε και εκτελέστηκε το 1917.

Coco Chanel

Η Κοκό δούλευε σε καμπαρέ και άλλαζε τους εραστές σαν τα πουκάμισα, με πιο γνωστό τον Hans Günther von Dincklage, υψηλόβαθμο αξιωματούχο των Ναζί.

Mae West

Έκανε αρκετούς γάμους (κρυφούς και μη) και δεκάδες σχέσεις. Συνελήφθη με την κατηγορία πως διέφθειρε τους νέους, επειδή έγραψε και πρωταγωνιστούσε σε ένα θεατρικό του Broadway που είχε ονομάσει «Sex» .

Madonna

Η βασίλισσα της ποπ έχει δώσει δεκάδες αφορμές για σχόλια, είτε με παλαιότερες δηλώσεις και συμπεριφορές, είτε με τους προκλητικούς της στίχους, είτε με τα πολύ σέξι video clip της. Και φυσικά μην ξεχνάμε τις πολλές ερωτικές της σχέσεις, που κάθε φορά γίνονταν θέμα σε όλα τα περιοδικά...

ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΜΑΣ!...

2012-02-13T21:38:00.000+02:00

Μία επανάληψη,ποτέ δεν βλάπτει!........

Αναδημοσίευση από http://www.bousoutas.gr/

ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ 5 ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΛΟΓΩΝ

2012-02-13T06:49:00.000+02:00

ANΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ : ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟ ΑΝΤΩΝΗ

ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ

Των καθηγητών Συνταγματικού Δικαίου

Γιώργου Κασιμάτη, Ομότιμου Καθηγητή Πανεπιστημίου Αθηνών

Ανδρέα Δημητρόπουλου, Καθηγητή Πανεπιστημίου Αθηνών

Γιώργου Κατρούγκαλου, Καθηγητή Πανεπιστημίου Θράκης

Ηλία Νικολόπουλου, Καθηγητή Παντείου Πανεπιστημίου

Κώστα Χρυσόγονου, Καθηγητή Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Αισθανόμαστε την υποχρέωση να επισημάνουμε προς τη Βουλή και τον ελληνικό λαό ότι το κείμενο, το οποίο καλείται σήμερα να ψηφίσει η λαϊκή αντιπροσωπεία, παραβιάζει κατάφωρα θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος και του ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου για τους λόγους που ακολουθούν:.....

Η παρούσα Βουλή εκλέχθηκε τον Οκτώβριο του 2009 κάτω από εντελώς διαφορετικές πολιτικές προϋποθέσεις και η λαϊκή εντολή προς αυτή, κατά την έννοια του άρθρου 41 του Συντάγματος, ήταν διαμετρικά αντίθετη από όσα προβλέπει τώρα το κατατεθειμένο κείμενο. Λείπει, συνεπώς, η δημοκρατική νομιμοποίηση για την ψήφισή του.
Το περιεχόμενο του κειμένου, που καλείται να ψηφίσει η Βουλή είναι προϊόν οικονομικού και πολιτικού εκβιασμού, εκ μέρους των εκπροσώπων των δανειστών, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου (άρθρο 52 της Διεθνούς Σύμβασης της Βιέννης του 1969).
Το κείμενο που κατατέθηκε για ψήφιση δεν αποτελεί κατά το Σύνταγμα ούτε σχέδιο νόμου, δεδομένου ότι δεν περιλαμβάνει διατάξεις νομοθετικού περιεχομένου ούτε σχέδιο νόμου κυρωτικού διεθνούς σύμβασης, δεδομένου ότι δεν περιέχει το υπογεγραμμένο κείμενο της διεθνούς σύμβασης. Πρόκειται για κείμενο προγράμματος, που επιχειρείται να δεσμεύσει ανεπίτρεπτα επί δεκαετίες το μέλλον της χώρας. Παρουσιαζόμενο, συνεπώς, ως δεσμευτικό κείμενο νόμου, παραβιάζει την αντιπροσωπευτική αρχή και την κατά το Σύνταγμα άσκηση της νομοθετικής λειτουργίας (άρθρο 26 Σ).
Το κείμενο επιχειρείται να υπερψηφιστεί κατά παράβαση του άρθρου 29 του Συντάγματος, στο βαθμό που επιβάλλεται κομματική πειθαρχία χωρίς προηγούμενη εσωτερική ψηφοφορία και απόφαση συλλογικών κομματικών οργάνων.
Η πρόβλεψη ότι οι νέες δανειακές συμβάσεις θα ισχύουν από την υπογραφή τους, χωρίς κύρωση από την Βουλή, παραβιάζει τα άρθρα 28 παρ. 2 και 36 παρ. 2 του Συντάγματος, καθώς και το διεθνές δίκαιο.
Οι συνταγματικές και οι διεθνούς δικαίου εγγυήσεις σεβασμού και προστασίας της εθνικής κυριαρχίας προσβάλλονται επιπλέον: (α) Με την επανάληψη –όπως και στη Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης της 10.5.2010- της ρήτρας παραίτησης από τις ασυλίες της εθνικής κυριαρχίας, (β) με τον υπερδανεισμό της χώρας και την άμεση στέρηση της δυνατότητας ικανοποίησης των βασικών αναγκών του ελληνικού λαού και της αξιοπρεπούς διαβίωσης των ελλήνων πολιτών, (γ) με τη σώρευση «επαχθούς» δανεισμού και (δ) με την εφαρμογή του αγγλικού δικαίου και όχι του δημοσίου διεθνούς δικαίου που διέπει τις διεθνείς συμβάσεις των κρατών. Συνεπώς, το κείμενο που καλείται η Βουλή να ψηφίσει παραβιάζει στον πυρήνα τους τις συνταγματικές εγγυήσεις της εθνικής κυριαρχίας, της λαϊκής κυριαρχίας και της δημοκρατικής αρχής (άρθρο 1 του Συντάγματος).
Τα μέτρα που προβλέπει το προς ψήφιση κείμενο ότι θα επιβληθούν στον ελληνικό λαό παραβιάζουν τις αρχές της ισότητας των βαρών, του κοινωνικού κράτους δικαίου (άρθρα 4 παρ. 5 και 25 παρ. 1 του Συντάγματος) και τις εγγυήσεις των κοινωνικών δικαιωμάτων των Ελλήνων (άρθρα 22 και 23 του Συντάγματος). Παραβιάζουν επίσης θεμελιώδεις εγγυήσεις της Συνθήκης της Λισαβόνας (του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων) και του διεθνούς δικαίου, καθώς και εγγυήσεις του διεθνούς εργατικού δικαίου.

Η ψήφιση του νομοσχεδίου συνιστά, συνεπώς, εκτροπή από τη συνταγματική, την ευρωπαϊκή και τη διεθνή νομιμότητα

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ...

2012-02-12T22:21:00.000+02:00

-...ΠΟΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΤΕ ΟΛΟΙ ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΑΝΑΜΕΤΑΔΟΤΕΣ,ΤΩΝ ΤΕΚΤΑΙΝΟΜΕΝΩΝ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΕΙΤΕ ΤΟΥΣ ΑΝΑΝΔΡΟΥΣ 'ΜΠΑΧΑΛΑΚΗΔΕΣ" ,ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ;...

-ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ 'ΑΓΝΩΣΤΟ-ΓΝΩΣΤΟ "ΠΟΛΕΜΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΝΕΙΑ;......

-ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΚΤΕΝΗΣ ΑΝΑΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΟΣΜΟΥ ΠΟΥ ΕΜΜΕΝΟΥΝ ΕΙΡΗΝΙΚΑ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗΣ ΣΦΑΓΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ,ΠΑΡΌΛΟ ΤΟΝ ΚΛΕΦΤΟΠΟΛΕΜΟ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΤΑΙ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΤΟΥ;..

-ΠΟΙΟΝ ΤΙΜΩΡΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΙΚΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΚΑΙΓΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ;...

...-ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΟΛΟΙ ΕΣΕΙΣ ΟΙ "ΥΠΗΡΕΤΕΣ" ΤΗΣ "ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ" ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ,ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ,ΠΑΡΑ ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΜΕΤΑΞΥ "ΚΛΕΦΤΗ ΚΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΟΥ ;"...

...-6000 ΜΑΤ,200 ΤΣΟΓΛΑΝΙΑ ΚΑΙ ΚΑΜΜΙΑ 50ΡΙΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΛΑΟΥ ,ΠΟΥ ΔΙΑΔΗΛΩΝΕΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ...ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΤΙΡΙΟ,ΟΙ ΜΑΡΙΟΝΕΤΕΣ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ,ΡΙΧΝΟΥΝ ΖΑΡΙΕΣ ...Ο ΤΡΟΧΟΣ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΝ ΠΑΡΕΙ Ο ΧΑΡΟΣ!...

-ΠΡΟΒΑ ΤΖΕΝΕΡΑΛΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ ΤΟΥ ΖΑΛΟΓΓΟΥ...

-.".Γιατί σταμάτησες να γράφεις δικές σου αναρτήσεις; ..",με ρώτησαν..
-Να γράψω ,τι;..Κουρκούτιανε το μυαλό μου..Μου έρχονται συνέχεια,τα ίδια και τα ίδια,ανακατεμένα με παλαιότερες αναφορές, σαν να γίνεται copy-paste στα δικά μου παλαιότερα γραφόμενα!Οπότε,δεν υπάρχει λόγος!...

Θα γράψω για τα...μανιτάρια λοιπόν,γιατί όπου να΄ναι,μας βλέπω να τα... κυνηγάμε μανιωδώς...

ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΓΡΟΟΙΚΟΝΟΜΊΑ‏

Ο Έλληνας έχει μια μανία να τρώει λευκό
 εισαγόμενο μανιτάρι από την Πολώνια
 γιατί πιστεύει ότι επειδή είναι λευκό
 είναι και αγνό. Διαβάστε λοιπόν τι
 συμβαίνει.

Τις 2 βδομάδες των εορτών, πουλήθηκαν 200
 τόνοι εισαγόμενου λευκού, μπαγιάτικου,
 και ψεκασμένου με φορμόλη και χλωρίνη (
 για να είναι άσπρο) μανιταριού και
 ωφελήθηκαν 2 εταιρείες γερμανικών
 συμφερόντων.

Κατά το ίδιο διάστημα,
 πουλήθηκαν 30 τόνοι ολόφρεσκου (ημέρας)
 Πλευρότους (ΤΕΛΕΙΩΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ) που
 παρήχθηκε από 45 μικρές οικογενειακές
 γεωργικές μονάδες που μαζί με τους
 εργαζόμενους εκεί, έδωσε «ψωμί» σε πάνω
 από 300 οικογένειες . Εάν συνέβαιναν
 αντίστροφα, τότε αντί για 45 μονάδες θα
 ζούσαν 300 μονάδες και συνολικά με
 τους εργαζόμενους πάνω από 4000
 άτομα!!!!

Αυτό είναι ένα απλό μάθημα γεωργικής
 οικονομίας αλλά πολλαπλασιάστε το Χ 5.000
 ή 10.000 για να δείτε τι γίνεται και στους
 άλλους κλάδους της γεωργίας.
 Και όλα αυτά γιατί οι Έλληνες δεν
 γνωρίζουν ότι το «σκατολευκό» μανιτάρι
 από την Πολωνία παράγεται πάνω σε
 κοτίσια κοπριά και για να φαίνεται
 λευκό όταν έρχεται στην Ελλάδα (στην
 καλύτερη περίπτωση 5 ημερών
 μπαγιάτικα) ψεκάζεται με χλωρίνη και
 φορμόλη, ενώ το πλευρότους απλά
 καλλιεργείται σε καθαρό ελληνικό άχυρο
 και είναι τελείως βιολογικό !!!!

Ο θεσμός της Αστυνομίας στην Αρχαία Ελλάδα

2012-02-12T08:30:00.000+02:00

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΟΡΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

Η προέλευση του όρου "ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ" των σύγχρονων κρατών έχει τις ρίζες του στην αρχαία Ελληνική λέξη "ΠΟΛΙΤΕΙΑ", η οποία σήμαινε το σύνολο των Αρχών και η δύναμη ή η εξουσία του προϊσταμένου ( άρχοντα ) να μεριμνά για τη τήρηση των θεσπισθέντων και να καθιστά αυτά απαραβίαστα......

Ο όρος "ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ" προέρχεται από την σύνθεση των όρων "Άστυ" και "Νόμος", παρελήφθη από τους Ρωμαίους ως "P O L I T I A" με την ίδια έννοια, δηλαδή την έννοια την οποία είχε καθορίσει ο Αριστοτέλης (καλή τάξη-διοίκηση της πόλεως- προστασία της ζωής ,της τιμής και της περιουσίας των πολιτών), με την έννοια την οποία είχε καθορίσει ο Πλάτωνας (κατά Νόμο ρύθμιση της ζωής της πόλεως), ο Ισοκράτης (η ψυχή της πόλεως - το σύμβολο ευφυΐας, αυτή που σκέπτεται τα πάντα και ρυθμίζει κάθε κακό και αντιμετωπίζει πάσα επισυμβαίνουσα συμφορά), αλλά και άλλοι αρχαίοι σοφοί.

Από τη Ρώμη ο όρος "POLITIA", ο οποίος αναφερόταν τόσο στο σύνολο των κρατικών Αρχών αλλά και στην Αστυνομία ειδικότερα, μεταπήδησε στη Γαλλία ως " POLICE" από τη Γαλλία στην Αγγλία με την ίδια ορολογία και από εκεί στη Γερμανία ως "POLIZEI" και στην Ιταλία ως "POLIZIA".

Ο διεθνής όρος της "Αστυνομίας" με την Ελληνική έννοια ισχύος της "ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ" είναι μια απόδειξη του ρόλου τον οποίο διαδραμάτισε η Ελλάδα από την αρχαιότητα στη Παγκοσμιότητα των Εθνών .

Ο όρος "Πολιτεία" παρατηρούμε ότι μέχρι τον ΙΔ΄ αιώνα σήμαινε την γενική έννοια της Κρατικής εξουσίας. Από τον ΙΔ΄ αιώνα έως τον ΙΗ΄, ο όρος προσδιορίζει πλέον συγκεκριμένα έργα της "Αστυνομίας" αφού καθορίζονται τα νομικά πλαίσια αστυνομικών αρμοδιοτήτων ή έργων που καλύπτουν τη πρόοδο των πόλεων.

Τέλος η αστυνομία σαν θεσμός συνδέεται με την εμφάνιση «της πόλεως» του «άστεως». Το άστυ είναι το πρώτο συνθετικό στοιχείο της έννοιας αστυνομίας. Παράλληλα έχουμε και την εμφάνιση του Δικαίου «του Νόμου», δηλαδή του δεύτερου συνθετικού στοιχείου της ίδιας έννοιας . Έτσι βλέπουμε ότι η πόλη και το Δίκαιο συμπορεύονται στην κοινωνική εξέλιξη.
Ο όρος λοιπόν αστυνομία προήλθε από τη σύνθεση δύο φαινομένων, ενός πραγματικού (άστυ - πόλη) και ενός πνευματικού (Δικαίου – Νόμος).

Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Η Ιστορία της Ελληνικής Αστυνομίας αρχίζει ουσιαστικά από τον 5ο αιώνα Π.Χ, κατά τον οποίο ιστορικές έρευνες αποδεικνύουν την ύπαρξη διακεκριμένων αστυνομικών Αρχών, την περίοδο αυτή στη πόλη των Αθηνών.

Νωρίτερα και μέχρι τον 7ο π.χ αιώνα δεν υπήρχαν ιδιαίτερες αστυνομικές Αρχές στην Αθήνα, αφού η άσκηση αστυνομικών δικαιωμάτων υπαγόταν στο βασιλιά.

Άγνωστη παραμένει η Αστυνομική Αρχή στη μυθική εποχή των Αθηνών, τη περίοδο δηλαδή που περιλαμβάνει την ιστορία της Αττικής από τους αρχαιότατους βασιλείς μέχρι του Θησέα (1.300π.χ.).

Από τον 5ο π.χ αιώνα, όταν τέθηκαν οι βάσεις του μεγαλείου και της ακμής των Αθηνών, καθιερώθηκαν και αστυνομικές Αρχές, που είχαν σαν αποστολή ανάλογη με αυτή των σύγχρονων Αστυνομικών Αρχών. Κύριο μέλημα αυτής της πρώτης αρχαίας Αστυνομίας ήταν η ευκοσμία, η υγιεινή και η καθαριότητα, η προστασία των ηθών, η αγορανομική επιτήρηση, η επιτήρηση των οικοδομών, η επιτήρηση των ξένων, η πρόληψη των δημοσίων δυστυχημάτων και πολλά άλλα αντικείμενα τα οποία σήμερα αποτελούν συνήθεις και καθημερινές ενασχολήσεις μιας σύγχρονης και εύρυθμης αστυνομίας. Είναι εξακριβωμένο ιστορικά ότι οι ποικιλόμορφες αυτές αστυνομικές ασχολίες δεν ήταν στη μέριμνα μιας και μόνης Αστυνομικής Αρχής αλλά ήταν λεπτομερώς κατανεμημένες σε διαφόρους αρχές της Πολιτείας. Η εποπτεία όλων τούτων των αρχών, ως προς την αστυνομική εξουσία, ανήκε στο ανώτατο Αθηναϊκό δικαστήριο, τον Άρειο Πάγο.

Άρχοντες που εκτελούσαν αστυνομικά καθήκοντα στη πολιτεία των Αθηναίων ήσαν οι "Αστυνόμοι", για την αστυνόμευση των οδών , οι "Aγορανόμοι", οι "Σιτώνες ή Σιτοφύλακες ", οι "Μετρονόμοι" και οι "Επιμελιτές Εμπορίου" για την αστυνόμευση της αγοράς και του εμπορίου. Άλλοι άρχοντες που εκτελούσαν Αστυνομικά καθήκοντα ήταν οι "Γυναικονόμοι", οι "Τειχοποιοί", οι "Επιμελητές των υδάτων (κρουνών)", οι "Φύλακες λιμένων", οι "Ένδεκα", οι "Στρατηγοί", και ιδίως ο "Πολέμαρχος", οι "Πρυτάνεις", και οι "Περίπολοι".

Από τους ανωτέρω ειδικότερα οι "Αστυνόμοι" είχαν την επίβλεψη των οδών και της καθαριότητας της πόλης, τη συντήρηση των κτηματικών ορίων, για να προλαμβάνονται οι διαφορές , την επιμέλεια του ιερού Ναού της Πανδήμου Αφροδίτης και καθήκοντα Αστυνομίας Ηθών.

Οι "Αγορανόμοι" ασκούσαν ειδική επίβλεψη στις τιμές και στη καθαριότητα των τροφίμων , οι "Σιτοφύλακες" ασκούσαν εποπτεία στο εμπόριο σιτηρών ειδικά, οι δε "Επιμελητές Εμπορίου" ασκούσαν εποπτεία στη διακομιδή και επάρκεια των βιοτικών αγαθών .

Οι "Γυναικονόμοι" κατά τον Πλούταρχο ασκούσαν αστυνόμευση επί των ηθών, "εζημίουν τους ακοσμούντας".

Οι "Τειχοποιοί", επόπτευαν το μεγαλύτερο έργο της Ελληνικής Αρχαιότητας. Ήταν δέκα και εξελέγχονταν ένας από κάθε φυλή. Επιμελούνταν την συντήρηση και επισκευή του μέρους των τειχών που είχαν ανατεθεί σε κάθε φυλή.

Οι "Επιμελητές Υδάτων" (κρουνών) ,επιμελούνταν την διανομή του νερού και τη καθαριότητα των πηγών, οι δε "φύλακες λιμένων", ασκούσαν εποπτεία στα πλωτά μέσα και στην κίνηση στα λιμάνια.

Οι "Ένδεκα" επιμελούνταν κυρίως την εκτέλεση των καταδιωκτικών αποφάσεων σε θάνατο. Οι "Στρατηγοί" ασκούσαν εξουσία στους Στρατευμένους πολίτες, ενώ επικεφαλής των Αστυνομικών Εξουσιών ήταν ο "Πολέμαρχος" ο οποίος είχε και την επίβλεψη των ξένων.

Οι "Πρυτάνεις" ασκούσαν αστυνόμευση στη βουλή και την Εκκλησία του Δήμου, οι δε "Περίπολοι" ήταν υποχρεωτικά στρατευμένοι νέοι από 18-20 ετών, οι οποίοι αναλάμβαναν να φυλάνε τη πόλη και τα φρούρια της Αττικής.

Να σημειωθεί ότι πολλές μεγάλες προσωπικότητες της Αρχαίας Αθήνας διαχειρίσθηκαν αστυνομικέ αρχές όπως ο νικητής της Σαλαμίνας Θεμιστοκλής ο οποίος διετέλεσε "Επιμελητής κρουνών" ο μεγάλος ρήτορας Δημοσθένης ο οποίος διετέλεσε "Σιτώνης", ο Επαμεινώνδας των Θηβών ο οποίος διετέλεσε "Υδρονομέας".

Αρχαίοι συγγραφείς, όπως ο Πλάτωνας στους "Νόμους" του (ΙΑ΄ 918α΄), δραματικοί ποιητές, όπως ο Σοφοκλής, Φιλόσοφοι όπως ο Αριστοτέλης, ο μέγας ρήτορας της αρχαιότητας Δημοσθένης μας πληροφορούν για τους Αστυνομικούς θεσμούς στην αρχαιότητα.

Πηγή

2012-02-11T16:58:00.000+02:00

Αφιερωμένο, εξαιρετικά στους...ξενομανείς, που θέλουν να αφανίσουν την Ελληνική γλώσσα. Ξέρεις ελληνικά; Τότε ξέρεις και αγγλικά! Το παρακάτω άρθρο είχε δημοσιευτεί πριν από καιρό σε βρετανικό περιοδικό τέχνης (;) Αξίζει το κόπο να το διαβάσεις.!.....

"The genesis of classical drama was not symptomatic. Aneuphoria of charismatic and talented protagonists showed fantastic scenes of historic episodes. The prologue, the theme and the epilogue, comprised the trilogy of drama while synthesis, analysis and synopsis characterized the phraseology of the text. The syntax and phraseology used by scholars, academicians and philosophers in their rhetoric, had many grammatical idioms and idiosyncrasies.

The protagonists periodically used pseudonyms. Anonymity was a syndrome that characterized the theatrical atmosphere.

The panoramic fantasy, the mystique, the melody, the aesthetics, the use of the cosmetic epithets are characteristics of drama.

Eventhrough the theaters were physically gigantic, there was noneed for microphones because the architecture and the acoustics would echo isometrically and crystal - clear. Many epistomologists of physics, aerodynamics, acoustics, electronics, electromagnetics can not analyze - explain the ideal and isometric acoustics of Hellenic theaters even today.

There were many categories of drama: classical drama, melodrama, satiric, epic, comedy, etc. The syndrome of xenophobia or dyslexia was overcome by the pathos of the actors who practiced methodically and emphatically. Acrobatics were also eup3horic. There was a plethora of anecdotal themes, with which the acrobats would electrify the ecstatic audience with scenes from mythical and historical episodes.

Some theatric episodes were characterized as scandalous and blasphemous. Pornography, bigamy, hemophilia, nymphomania, polyandry, polygamy and heterosexuality were dramatized in a pedagogical way so the mysticism about them would not cause phobia or anathema or taken as anomaly but through logic, dialogue and analysis skepticism and the pathetic or cryptic mystery behind them would be dispelled.

It is historically and chronologically proven that theater emphasized pedagogy, idealism and harmony. Paradoxically it also energized patriotism a phenomenon that symbolized ethnically character and phenomenal heroism."

Αλήθεια.Υπάρχει κανείς που δεν κατάλαβε τι έλεγε το παραπάνω άρθρο;

ΤΗΝ 'ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ" ΜΕ...ΓΕΛΙΟ!!

2012-02-11T08:30:00.000+02:00

...Επειδή τουλάχιστον ,το μόνο που δεν μπορούν να μας αφαιρέσουν,είναι το γέλιο...Έστω, το χαμόγελο.......

ΑΦΙΣΣΕΣ...

2012-02-10T18:00:00.000+02:00

Στην τράπεζα της Ελλάδος χθές είχαν σβήσει τοGreeceμε κόκκινο μαρκαδόρο. Είχαν γράψει από κάτω Βerlin....

ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ;;;

2012-02-10T06:30:00.000+02:00

...Πάρτε βαθιά ανάσα και διαβάστε...

Για όσους δεν γνωρίζουν τι θα πει Έλληνας και Ελλάδα που "τάχα"πάει για φούντο.......

1. Είμαστε μια χώρα που ελέγχει μια χερσαία και θαλάσσια έκταση όση είναιη Γερμανία και η Αυστρία μαζί (450.000 τετρ. χιλιόμετρα), αφού εκτεινόμαστε απότην Αδριατική ως τις ακτές του Λιβάνου (περιλαμβανομένης της Κύπρου μας) καιαπό το τριεθνές στον Έβρο ως ανοιχτά της Λιβύης. Θέλεις ΔΥO ώρες ταξίδι με τοαεροπλάνο για να πας από το πιο δυτικό (Κέρκυρα) στο πιο ανατολικό άκρο τουΕλλαδικού χώρου (Λάρνακα).Σαν να πετάς δηλαδή από τις Βρυξέλλες προς τηΜασσαλία.

2. Στον κόσμο ζουν συνολικά 17.000.000Ελλαδίτες,Κύπριοι, Βορειοηπειρώτες, Κωνσταντινουπολίτες, Ίμβριοι, Τενέδιοι κλπ.

3. Είμαστε 2οι στον κόσμο σε καταθέσεις στηνΕλβετία.

4. Δεχόμαστε 16.000.000 τουρίστες τον χρόνο και διαθέτουμε μια σημαντικήτουριστική βιομηχανία.

5. Έχουμε τρία πολύ μεγάλα ναυπηγεία που κατασκευάζουν κάθε είδος πλοίου.

6. Έχουμε βιομηχανίες αμαξωμάτων που κατασκευάζουν βαρέα φορτηγά,λεωφορεία, τρόλεϊ, βαγόνια τραίνων, επικαθήμενα, μπετονιέρες, βυτία κλπ.

7. Διαθέτουμε 2.400 υπερδεξαμενόπλοια και μεγάλα φορτηγά πλοία είμαστεέτσι 1οι στον κόσμο στην εμπορική ναυτιλία, ενώ άλλα 1.500 τεράστια τάνκερ καιφορτηγά έχουν οι Κύπριοι πλοιοκτήτες -5οι στον κόσμο.

8. Είμαστε 2οι παγκοσμίως στο πρόβειο γάλα, 3οι στις ελιές, 3οι παγκοσμίως στονκρόκο, στα ακτινίδια, στα ροδάκινα.

9. Είμαστε 1οι στον κόσμο σε νικέλιο, 1οι σε λευκόλιθο, 1οι στον κόσμο σευδρομαγνησίτη, 1οι στον κόσμο σε περλίτη, (1.600.000 τόννοι), 2οι παγκοσμίως σεμπετονίτη (1.500.000 τόννοι), 1οι στην ΕΕ σε βωξίτη (2.174.000 τόννοι), 1οι καισε χρωμίτη, 1οι και σε ψευδάργυρο, 1οι και σε αλουμίνα.

10. Έχουμε την 2η καλύτερη Πολεμική Αεροπορία στο ΝΑΤΟ (μετά τις ΗΠΑ, ενώ οιΤούρκοι είναι προτελευταίοι), ενώ έχουμε και το 2ο καλύτερο Πολεμικό Ναυτικόστο ΝΑΤΟ, με την Τουρκία να είναι ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ!

11. Έχουμε νοτίως της Κρήτης 175 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο, το 3ομεγαλύτερο κοίτασμα παγκοσμίως. Εντωμεταξύ ο χρυσός που υπάρχει στην Θράκη μαςαξίζει 38 δις ευρώ. Έχουμε εκεί, στην Μακεδονία και την Θράκη , τα 3 μεγαλύτερακοιτάσματα χρυσού της Ευρώπης. Η αξία του πετρελαίου και του αερίου μας είναι -κρατηθείτε - 10.000.000.000.000 (10 ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑΔΟΛΆΡΙΑ!) όπως αναφέρει το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ, το ΥΣΓΣ.

Αυτή τη χώρα πάνε να ξεπουλήσουν για 340 δις;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Φιλε μου ο σημερινός εχθρός σου είναι η παραπληροφόρηση των μεγάλων καναλιών.Αν είδες κάτι που σε άγγιξε , κάτι που το θεωρείς σωστό, ΜΟΙΡΆΣΟΥ ΤΟ ΤΩΡΑ μεανθρώπους που πιστεύεις οτι θα το αξιολογήσουν και θα επωφεληθούν απο αυτό! Μηνμένεις απαθής. Πρώτα θα νικήσουμε την ύπνωση και μετά ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ τα υπόλοιπα.

ΜΗΠΩΣ ΔΕΝΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ?????????

*Η συντριβή του συστήματος και το τέλος του διεστραμμένου «εγώ».

2012-02-09T12:30:00.000+02:00

Ευχαριστώ θερμά τον φίλτατο http://www.bousoutas.gr/,για την αποστολή του εξαιρετικού κειμένου που ακολουθεί!..

...Χειρότερο απ' τοβλέμμα ενός δαρμένου σκύλου είναι το βλέμμα ενός
ανθρώπου σαν δαρμένουσκύλου. Το βλέμμα του φόβου που δεν τον φιλτράρει η
λογική, που δεν τοναναιρεί καμιά ελπίδα. Δεν υπάρχει χειρότερος φόβος απ'
τον αόριστο φόβο.Δεν ξέρεις τι πρέπει να φοβάσαι και καταλήγεις να φοβάσαι
τα πάντα. Λίγοπριν απ' το τέλος, φοβάσαι τον φόβο σου και καταλήγεις να
φοβάσαι τον εαυτόσου......

Γέμισαν οι δρόμοι τέτοια βλέμματα. Άνθρωποι που δεν ξέρουν τιπρέπει να
φοβούνται, σαν τα σκυλιά που περιμένουν το χτύπημα. Πού πάμε; Τιθα μας
συμβεί; Κανένας δεν μπορεί ν' απαντήσει αλλά και κανένας δεν θέλει.Τι κακό
θα συμβεί; Θα χάσουμε τη δουλειά μας, το σπίτι; Θ' αναγκαστούμε ναζήσουμε
με λιγότερα; Η τηλεόραση 52 ιντσών δεν θα προσφέρει καμιά απόλαυση;Θ'
αναγκαστούμε να ψάχνουμε στα σκουπίδια;

Θα είμαστευποχρεωμένοι να πίνουμε ρετσίνα με τον γείτονα που δεν
γνωρίζουμε καν, όπωςσ' εκείνες τις ταινίες με τον Ρίζο και τη Βλαχοπούλου;
Υπάρχει περίπτωση ναχτυπήσει η πόρτα και να είναι ο διπλανός που ζητάει
ένα λεμόνι; Ποιο απ'όλα είναι το δικό μας σενάριο;

Δεν είμαι σίγουρος πως η πτώχευσηείναι η καταστροφή της Ελλάδας. Προσπαθώ
να καταλάβω τι είναι αυτό που θαπτωχεύσει. Η Παιδεία των προσωπικών
Πανεπιστημίων και της κομματικήςσυναλλαγής; Οι εφορίες της διαφθοράς; Τα
νοσοκομεία με το φακελάκι; Μήπωςθα συντριβεί το πολιτικό μας σύστημα, αυτή
η μεγάλη αποθήκη με ψεύτες,φαφλατάδες και ανεπάγγελτους; Θ' αναγκαστεί ο
Δημήτρης Ρέππας να γίνειοδοντογιατρός, ο Καραμανλής δικηγόρος και ο
Βενιζέλος αδύνατος; Ποια,αλήθεια, είναι η μεγάλη καταστροφή που φοβόμαστε;

Υπάρχουν πολλά πουθα χάσουμε, αλλά δεν ξέρω αν είναι αυτά που δικαιούμαστε
και πολύπερισσότερο αυτά που χρειαζόμαστε. Στη γειτονιά μου θα κλείσουν τα
7καταστήματα μανικιούρ-πεντικιούρ και τα 6 κομμωτήρια και θα μείνει μόνο ο
ένας φούρνος που θα πουλάει είδος ανάγκης: ψωμί. Οι κυρίες θα πάψουν να
ισορροπούν επικίνδυνα πάνω σε αφόρετες γόβες και τεχνητές επιθυμίες. Οι
τράπεζες δεν θα έχουν διακοποδάνεια. Ο Ρέμος δεν θα βρίσκει κανέναν να του
ρίξει δυο γαρύφαλλα. Η Φιλιππινέζα δεν θ' αναθρέφει πια τα παιδιά. Οι
σύγχρονες μανάδες ίσως δεν θ' αναφωνούν «δεν αντέχω», γιατί θ' ανακαλύψουν
τη σημασία και της λέξης και της αντοχής. Τα παιδιά μας, όταν βγάζουν με 10
το λύκειο, θα πηγαίνουν σε κάποια τεχνική σχολή και όχι στο ιδιωτικό
Πανεπιστήμιο του Λονδίνου που αναλαμβάνει να βαφτίσει τους κατιμάδες
επιστήμονες με το αζημίωτο.

Ίσως χρησιμοποιούμε το κινητό τηλέφωνοόπως σε όλη την Ευρώπη, για να
επικοινωνούμε και όχι για ναεξευτελιζόμαστε. Το «ουάου» θα πάψει να είναι
το υποκατάστατο του οργασμούστις κουβέντες που ψάχνουν την επιβεβαίωση της
ανοησίας. Μπορεί να ψάξουμεπερισσότερο τον πραγματικό οργασμό, μαζί με
τους κανονικούς ανθρώπους πουθα μας κάνουν να τους εκτιμάμε. Θ' αρχίσουμε
να αξιολογούμε ποιος είναιικανός και χρήσιμος και όχι αναγνωρίσιμος. Οι
μανάδες δεν θα ζητάνεαυτόγραφο από την Τζούλια για τις κόρες τους.

Πιο πολύ, νομίζω, θακαταστρέψουμε με τα χέρια μας εκείνο το διεστραμμένο
«εγώ» που επιμένει ναμας αξιολογεί και να μας συγκρίνει με βάση τις
πισίνες, τη μάρκα τουαυτοκινήτου και τις κακόγουστες καρό ταπετσαρίες που
φοράμε επειδή γράφουνBurberry. Μπορεί να μη θέλουμε πια να γίνουμε
πλούσιοι, αλλά ουσιαστικοί.Μπορεί ίσως και ν' αγαπηθούμε περισσότερο,
ανακαλύπτοντας τη συλλογικότητακαι το ενδιαφέρον για μια ζωή που είναι
κοινή.

Οι επιπόλαιοι θαξαναγίνουν επιπόλαιοι και δεν θα είναι πια τρέντι. Οι
αγρότες θαεπιστρέψουν στα χωράφια. Και οι Ουκρανές, που έτρωγαν τις
ψεύτικεςεπιδοτήσεις, στα σπίτια τους. Στα καφενεία των χωριών θα συζητάνε
ξανά ποιοπαιδί πρόκοψε και όχι ποιο πήγε σε ριάλιτι. Οι DJs, οι image
makers, οικουρείς σκύλων, ίσως χρειαστεί να βρουν μια άλλη δουλειά.

Το σύστηματης αξιολόγησής μας θ' αλλάξει και ίσως απαιτήσουμε πραγματικά
νατιμωρηθούν αυτοί που τα έφαγαν. Παρουσία μας, πάντα. Ίσως δεν
ξαναψηφίσουμεεκείνους που μας έφεραν σε αυτήν τη θέση. Και ίσως
καταλάβουμε πως τακοράκια του εξτρεμιστικού καπιταλισμού, που φαίνονταν
καναρίνια μέσα από τακουστούμια και τις τηλεοράσεις, ήταν αυτοί που μας
εξαπάτησαν την ώρα πουζαλιζόμασταν με Johnnie Black. Ίσως ψάξουμε για μια
πιο δίκαια ζωή, χωρίςνα μετράμε την απόδοση δίκιου με τη σύγκριση
τραπεζικών λογαριασμών.

Μπορεί ξαφνικά οι καλλιτέχνες ν' αρχίσουν να παράγουν κι αυτοί, πατώνταςσε
αυτό που είναι ζωή και όχι στις κρατικές επιδοτήσεις, σαν να πουλάνε
βαμβάκι, και στις δημόσιες σχέσεις.

Δεν είμαι σίγουρος πως όλα αυτάείναι κακά. Ναι, θα υπάρξουν χιλιάδες
άνεργοι. Θα χτυπηθεί το Δημόσιο. Αυτόπου βρίζουμε όλοι πως είναι
αντιπαραγωγικό, μας ταλαιπωρεί και δεν μαςεξυπηρετεί. Θ' απολυθούν κάποιοι
απ' αυτούς που μπήκαν με ρουσφέτι,γλείψιμο, αναξιοπρέπεια. Τα επαρχιακά
μουσεία της χώρας δεν θα έχουν δέκακηπουρούς, θα καταργηθούν οι
«Οργανισμοί Αναξιοπαθούντων Κορασίδων» και οι«Πολιτιστικοί σύλλογοι για τη
σουρεαλιστική προσέγγιση της ζωής του ΛάμπρουΚατσώνη». Οι ανύπαντρες κόρες
αξιωματικών δεν θα παίρνουν επίδομα. Και όσεςαπ' αυτές είναι επώνυμες δεν
θα είναι «κατά του γάμου από άποψη», για ναπαίρνουν το επίδομα.

Φοβάμαι, όπως όλοι. Αλλά θέλω και να συντριβείένα σύστημα που αναπαράγει
τη σαπίλα. Που βαφτίζει Δημοκρατία τονδιεφθαρμένο του εαυτό, Δικαιοσύνη
την ατιμωρησία του κι ευτυχία τηνκενότητα και τον ευδαιμονισμό. Φοβάμαι.

Γι' αυτό θέλω νατελειώνουμε.

Κώστας Βαξεβάνης

...Άι,σιχτίρ!....

2012-02-08T23:51:00.000+02:00

                                            Μαθηματικά Γ΄ Δημοτικού.

-Έχεις μισθό 600 ευρώ και πληρώνεσαι 14 φορές τον χρόνο.
Πόσα λεφτά παίρνεις τον χρόνο;
   600*14=8.400 Ευρώ.

-Χάρη στη σκληρή μάχη των ηγετών μας,το 14 παραμένει,αλλά το 600 γίνεται 450.
   Άρα τώρα ,πόσα λεφτάπαίρνεις τον χρόνο;
                                 450*14= 6.300 Ευρώ......

-Πόσα λεφτά δηλαδή ,έχασες σε έναν χρόνο;
   8400-6300=2100 Ευρώ.

-Πόσους μισθούς έχασες δηλαδή;
2100/ 600=3,5.

-Άρα σώθηκε 0 13ος και ο 14ος;

ΟΧΙ μόνο δεν σώθηκαν,αλλά μαζί με αυτούς,χάθηκε και ο 12ος και ο μισός 11ος.

Συμπέρασμα:

Ή μας κοροιδεύουν ΟΛΟΙ,ή δεν έχουν τελειώσει ΚΑΝ το Δημοτικό.

Το προγραμματισμένο ναυάγιο. Τι νόημα έχει να μιλάμε για κρίση σε μια κοινωνία όπου όλοι αισθάνονται αθώοι και άμοιροι ευθυνών

2012-02-07T06:30:00.000+02:00

γράφει o Δημοσθένης Κούρτοβικ

Αν πρέπει να κρίνουμε από τον δημόσιο λόγο που εκφέρεται στην Ελλάδα εδώ και δύο χρόνια, υπάρχει ένας, ένας και μόνο τομέας που έχει μείνει ανέγγιχτος από την κρίση: οι συνειδήσεις....

.Με λιγοστές εξαιρέσεις, δεν διακρίνουμε σε όσα διαβάζουμε και ακούμε κανένα σοκ, καμιά τραυματικότητα, κανένα ράγισμα της φωνής, καμιά αναστάτωση της σκέψης, καμιά ανάγκη επανεξέτασης προηγούμενων πεποιθήσεων. Ολοι θεωρούν ότι δικαιώθηκαν για όσα έλεγαν πάντοτε. Για τους κεντροαριστερούς φταίει ο νεοφιλελευθερισμός, για τους νεοφιλελεύθερους ο κρατισμός, για τους κομμουνιστές ο καπιταλισμός (όπως και για το κάθε τι), για τους αναρχοαυτόνομους, τι άλλο, η εξουσία, για τους αντιμνημονιακούς το Μνημόνιο, για τους μνημονιακούς η μη εφαρμογή του Μνημονίου, για την ελίτ ο καθυστερημένος, διεφθαρμένος και ταραχοποιός λαός, για τον λαό η άπληστη, κλεπτοκρατική και αντεθνική ελίτ.

Θα έμπαινε κανείς στον πειρασμό να διερωτηθεί τι νόημα έχει να μιλάμε για κρίση σε μια κοινωνία όπου όλοι αισθάνονται αθώοι και άμοιροι ευθυνών.
Στην πραγματικότητα όμως αυτό ακριβώς το φαινόμενο είναι το χειρότερο σύμπτωμα της κρίσης που μας μαστίζει. Γίνεται πολύς λόγος για το έλλειμμα παραγωγικότητας της χώρας, για τη σχεδόν ανύπαρκτη ανταγωνιστικότητά της.
Αλλά η παραγωγικότητα και η ανταγωνιστικότητα δεν είναι τόσο ζήτημα εργατοωρών και μισθών ή ημερομισθίων. Εξαρτώνται προπαντός από την ικανότητα μιας κοινωνίας και των ατόμων της να συλλαμβάνουν τον εαυτό τους με καινούργιους τρόπους και ν’ ανοίγουν έτσι ολοένα καινούργια πεδία δραστηριοτήτων.

Παντού, σε όλους τους χώρους, από την οικονομία ώς τον πολιτισμό, η καινοτόμα παραγωγικότητα προϋποθέτει ένα είδος ανησυχίας, που δεν σημαίνει απλώς πνευματική εγρήγορση, όπως εννοούμε συνήθως τη λέξη σε τέτοια συμφραζόμενα, αλλά και μια αίσθηση συνεχούς εκκρεμότητας στους λογαριασμούς μας με τη ζωή και τον εαυτό μας, μια επ’ αόριστον αναβολή της αποτίμησης των έργων και των δυνατοτήτων μας, γιατί τα νοούμε ως ανολοκλήρωτα ακόμα. Πώς όμως να στεριώσει και να διαχυθεί μια τέτοια στάση σ’ ένα σύνολο όπου όλοι ανεμίζουν θριαμβευτικά τις σημαίες τους, ενώ το έδαφος υποχωρεί κάτω από τα πόδια τους;

Οταν μιλάμε για την αναξιοκρατία, που έχει ρημάξει την Ελλάδα, την αποδίδουμε κατά κανόνα στην άλλη καταστροφική «κρατία» του εθνικού μας βίου: την κομματοκρατία. Η σχέση είναι όμως αμφίδρομη. Δεν είναι μόνον ότι η κομματοκρατία γεννάει την αναξιοκρατία αλλά και ότι η αναξιοκρατία γεννάει την κομματοκρατία.
Εδώ και τριάντα χρόνια, το περίσσευμα της ενέργειας που δαπανάται σε εργασίες χαμηλής ή μηδενικής παραγωγικότητας, και είναι μεγάλο, διοχετεύεται σε δραστηριότητες με σκοπό τους την απόκτηση διά της πλαγίας οδού πλεονεκτημάτων και προνομίων που εξασφαλίζουν την παρ’ αξίαν ανέλιξη των καταφερτζήδων.
Η κοινωνική ανταμοιβή της ήσσονος προσπάθειας σε όλους τους τομείς που έχουν σχέση με την παραγωγή και τη δημιουργικότητα έγινε το κατ’ εξοχήν γνώρισμα αυτής της περιόδου. Το «δημοκρατικό δικαίωμα» στο (προβιβάσιμο) πέντε, άγραφος νόμος στα πανεπιστήμια της δεκαετίας του 1980, αν όχι και αργότερα, γέμισε την Ελλάδα με ανίκανους, ατάλαντους και ανεύθυνους «ειδήμονες», που όσο χαμηλότερη ποιότητα είχαν στον κλάδο τους τόσο ψηλότερα σκαρφάλωναν σε άλλους κλάδους, μεταξύ αυτών και στην πολιτική.

Το πολιτικό σύστημα της μεταπολιτευτικής περιόδου απέτυχε όχι επειδή παράκμασε ή παραμορφώθηκε αλλά επειδή σχεδιάστηκε εξαρχής έτσι ώστε ν’ αποτύχει μακροπρόθεσμα, με αντάλλαγμα την ατομική «επιτυχία» των περισσότερων εκπροσώπων του.
Σ’ αυτό οφείλεται η κραυγαλέα αδυναμία του, και μάλιστα απροθυμία του, να μεταρρυθμιστεί και να μεταρρυθμίσει, ακόμα και μπροστά στον κίνδυνο της κατάρρευσής του: οι μεταρρυθμίσεις είναι κάτι ξένο στον γενετικό κώδικά του. Αλλά, για να ξαναγυρίσουμε στον δημόσιο λόγο περί κρίσης, η απώθηση των μεταρρυθμίσεων δεν περιορίζεται στο πολιτικό σύστημα.
Πέρα από το μέτωπο της «επαναστατικής ανατροπής», για το οποίο η ιδέα και μόνο των μεταρρυθμίσεων έχει την επάρατη σφραγίδα του ρεβιζιονισμού, πολλοί δημοσιολογούντες που ζητούν επιτακτικά μεταρρυθμίσεις εδώ και τώρα εννοούν μεταρρυθμίσεις για τους άλλους. Διαβάστε ανάμεσα στις αράδες των κειμένων τους, κοιτάξτε πώς διάγουν οι ίδιοι και θα πειστείτε για του λόγου το αληθές.

Η πιο αυτάρεσκη, ανιστόρητη και ανόητη δήλωση που ακούμε τον τελευταίο καιρό είναι ότι η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα.
Η δημοκρατία όμως έχει και παραέχει αδιέξοδα. Καταλήγει σ’ αυτά τόσο ασφαλέστερα όσο οι λειτουργοί της την ταυτίζουν με τα προσωπικά τους συμφέροντα.
Υπάρχει βέβαια και μια άλλη ερμηνεία αυτής της όψιμης διακήρυξης πίστης στην αφθαρσία της δημοκρατίας: ίσως είναι ένα απελπισμένο ξόρκι μπροστά στην καταστροφή που φαίνεται να επέρχεται.

Πηγή

Ευρώ: ένα νόµισµα χωρίς κράτος

2012-02-06T06:30:00.000+02:00

Γράφει ο Γιάννης Στουρνάρας καθηγητής του Πανεπιστηµίου Αθηνών, γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ.

Η χρηµατοπιστωτική κρίση και η κρίση δηµοσίου χρέους της ευρωζώνης οφείλονται στο βασικό πρόβληµα της αρχιτεκτονικής της......

∆ηλαδή ότι αποτελεί « ένα νόµισµα χωρίς κράτος », χωρίς ενιαία πολιτική δηµοσίου χρέους, χωρίς έναν «ύστατο δανειστή» σε περίπτωση ανάγκης όπως η σηµερινή, χωρίς έναν δηµοσιονοµικό πυλώνα ισοβαρή µε την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Αυτή η ασυµµετρία δεν δηµιουργούσε προβλήµατα όσο οι χρηµατοπιστωτικές αγορές χρηµατοδοτούσαν τα ελλείµµατα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών των µελών της ευρωζώνης, σήµερα όµως εξελίσσεται σε παράγοντα αποσταθεροποίησής της. H Ελλάδα ήταν απλώς η αφορµή της κρίσης, όχι η αιτία. Τέσσερις αρχές απαιτούνται να υιοθετηθούν για την αποκατάσταση της ισορροπίας.

1. Η λειτουργία της ΕΚΤ ως ύστατου δανειστή. Με τις συνθήκες που επικρατούν σήµερα, αυτή η λειτουργία δεν θέτει σε κίνδυνο τον στόχο του χαµηλού πληθωρισµού.
2. Η έκδοση ευρωοµολόγου. Ουδείς έγκυρος οικονοµολόγος σήµερα πιστεύει ότι το ευρώ θα επιβιώσει χωρίς ευρωοµόλογο. Οµως η γερµανική κυβέρνηση έχει αυτοπαγιδευθεί στην αρχική ρητορική της και δεν θέλει ούτε να αναφέρει τη λέξη αυτή. Επειδή όµως οι χρηµατοπιστωτικές αγορές δεν αποδέχονται πλέον ηµιτελείς λύσεις και είναι αρκετά πιθανόν να δοκιµάσουν σύντοµα τις αντοχές µιας µεγάλης περιφερειακής χώρας της ευρωζώνης, το ευρωοµόλογο είναι sine qua non για την επιβίωση του ευρώ.
3. Η σταδιακή δηµοσιονοµική (και πολιτική) ενοποίηση, µε τροποποίηση των συνθηκών και τη δηµιουργία ενός υπουργείου Οικονοµικών της ευρωζώνης.
4. Η άρση της «µεροληψίας στασιµότητας» που εµπεριέχεται σε ενιαίες νοµισµατικές ζώνες: ∆ηλαδή ότι η προσαρµογή πρέπει να επιτυγχάνεται µε µείωση των ελλειµµάτων στα ισοζύγια τρεχουσών συναλλαγών όπου αυτά υπάρχουν, αλλά και µε µείωση των αντίστοιχων πλεονασµάτων. ∆ιαφορετικά, όπως είναι γνωστό από την τοποθέτηση του Κέινς στη διαπραγµάτευση του Μπρέτον-Γουντς το 1944, το σύστηµα θα ισορροπήσει µε δραστική µείωση της οικονοµικής δραστηριότητας (ύφεση).
Οσο ορισµένες κυβερνήσεις των χωρών-µελών της ευρωζώνης αρνούνται (παραλόγως) να υιοθετήσουν αυτές τις τέσσερις αρχές, και επιµένουν στον δηµοσιονοµικό εξαγνισµό των ατάκτων µελών, τόσο πιο κοντά έρχεται το τέλος του ευρώ.

Το δίληµµα για την Ελλάδα σήµερα είναι: Παραµονή στην ευρωζώνη και ανάταξη της οικονοµίας ή επιστροφή στη δραχµή και οικονοµική καταστροφή;
Η ορθή απάντηση είναι η ανάταξη µέσα στην ευρωζώνη. Αυτό µπορεί να γίνει µόνο µε ένα νέο αναπτυξιακό και κοινωνικό πρότυπο.
Το νέο αναπτυξιακό πρότυπο πρέπει να διακρίνεται από εξωστρέφεια, αξιοκρατία στο ∆ηµόσιο, κίνητρα, ανταγωνισµό, ανταγωνιστικότητα, δηµοσιονοµική πειθαρχία µέσω περιορισµού των δαπανών, άνοιγµα κλειστών αγορών και επαγγελµάτων, υψηλότερες ιδιωτικές και δηµόσιες επενδύσεις, ιδιωτικοποιήσεις, αξιοποίηση της µεγάλης αλλά αδρανούς δηµόσιας περιουσίας, έµφαση στο τρίγωνο της γνώσης: Παιδεία, Ερευνα, Καινοτοµία.

Το νέο κοινωνικό πρότυπο πρέπει να είναι διαφορετικό από το σηµερινό, όπου υπάρχει το παράδοξο της συνύπαρξης υψηλών δαπανών κοινωνικής προστασίας (25% του ΑΕΠ) και υψηλού ποσοστού φτώχειας (20%) και σύγχυση µεταξύ κοινωνικών στόχων και κρατισµού.
Το νέο κοινωνικό πρότυπο πρέπει να διακρίνεται από ίσες ευκαιρίες µε έµφαση στην ίση πρόσβαση σε δηµόσια αγαθά υψηλής ποιότητας (δηµόσια Παιδεία, Υγεία), δίκαιο φορολογικό σύστηµα, δηµιουργία διχτυού προστασίας µε ανακατανοµή των υψηλών κοινωνικών δαπανών.

Αν σχεδιάσουµε αυτόν τον µετασχηµατισµό τώρα η οικονοµική κρίση θα µετατραπεί σε ευκαιρία. Εάν δεν το πράξουµε, θα µετατραπεί σε βαθιά και µακροχρόνια κοινωνική κρίση.

Πηγή

Υποβρύχια τομή στο ναυάγιο του Έλγιν

2012-02-05T15:29:00.000+02:00

Πιστόλια με συσσωματωμένα θραύσματα φιαλών βρέθηκαν στο ναυάγιο του πλοίου «Μέντωρ»

Παρασκευή 04 Φεβρουαρίου 2012

Διακόσια και πλέον χρόνια το ναυάγιο του πλοίου «Μέντωρ» δίνει τροφή στις ελπίδες των αρχαιολόγων ότι κάπου εκεί, στα σκεπασμένα από την άμμο συντρίμμια του, βρίσκονται θραύσματα των Γλυπτών του Παρθενώνα. Οι υποβρύχιες έρευνες - η πιο πρόσφατη έγινε πριν από έναν μήνα - δεν το επιβεβαιώνουν......

Οι ελπίδες ωστόσο προέρχονται από το γεγονός ότι πρόκειται για το δικάταρτο μπρίκι στο οποίο ο λόρδος Ελγιν φόρτωσε τον Σεπτέμβριο του 1802 τα Γλυπτά που αφαίρεσε από τον Παρθενώνα, με σκοπό να τα μεταφέρει στη Βρετανία. Οι θησαυροί αυτοί του ελληνικού πολιτισμού πριν φτάσουν στο Βρετανικό Μουσείο, έμειναν για δυόμισι χρόνια στον βυθό των Κυθήρων.

Η περιπέτειά τους ξεκίνησε όταν το «Μέντωρ» απέπλευσε από τον Πειραιά για τη Μάλτα. Εκεί, το πολύτιμο φορτίο θα μεταφερόταν σε άλλο πλοίο με τελικό προορισμό τη Βρετανία. Στα αμπάρια του υπήρχαν 17 κιβώτια που περιείχαν τμήματα της ζωφόρου του Παρθενώνα, ανάγλυφα του Ναού της Απτέρου Νίκης, μεμονωμένα τμήματα αγαλμάτων και σφονδύλους από κολόνες.
Οι δυνατοί άνεμοι παρέσυραν το πλοίο στα βράχια με αποτέλεσμα να βρεθεί στον βυθό νοτιοανατολικά των Κυθήρων, στην είσοδο του λιμανιού του Αβλέμονα, χωρίς να υπάρξουν θύματα.
Μαζί του «ναυάγησαν», τουλάχιστον προσωρινά, και τα σχέδια του Ελγιν για την άμεση μεταφορά των κιβωτίων. Ετσι, με τη βοήθεια του καπετάνιου αναζήτησε σφουγγαράδες για την ανέλκυση του πολύτιμου φορτίου.

(φώτο: Περισυλλογή ευρημάτων από την πρύμνη του πλοίου «Μέντωρ»)

Τα επόμενα δυόμισι χρόνια οι σφουγγαράδες έπεφταν στα βαθιά κρατώντας την ανάσα τους ώστε να ανασύρουν τη λεία του λόρδου Ελγιν. Τα κιβώτια φορτώθηκαν σε άλλα πλοία και μεταφέρθηκαν σε αποθήκες του Λονδίνου καθώς ο λόρδος Ελγιν είχε χάσει την περιουσία του εξαιτίας των τεράστιων ποσών που δαπάνησε για τη μεταφορά των Γλυπτών και τις δωροδοκίες στους τούρκους αξιωματούχους και ήταν αδύνατο να τα στεγάσει σε δικό του χώρο. Τα Γλυπτά μεταφέρθηκαν εντέλει το 1816 στο Βρετανικό Μουσείο, όπου εκτίθενται μέχρι σήμερα.

Σε αναζήτηση του μυθικού ναυαγίου πραγματοποιήθηκαν ουκ ολίγες έρευνες στην περιοχή (που κηρύχθηκε προστατευόμενη το 2005). Από το... παζάρι δεν έλειψε ούτε η αλεπού που λεγόταν Ζακ-Ιβ Κουστό (1975). Ωστόσο ο διάσημος γάλλος ωκεανογράφος δεν κατάφερε να εντοπίσει το ναυάγιο. Το κατάφερε το 1980 μια ομάδα αρχαιολόγων του Ινστιτούτου Ενάλιων Αρχαιολογικών Ερευνών, που το εντόπισε σε βάθος 22 μέτρων. Η ομάδα ήλπιζε πως θα ανασύρει όσα οι δύτες δεν είχαν καταφέρει καθώς ο χρόνος παραμονής τους στον βυθό ήταν ελάχιστος. Οπως για παράδειγμα παπύρους με ιερογλυφική γραφή, που πιστεύεται ότι επίσης μετέφερε το πλοίο.

Ο αρχαιολόγος δρ Δημήτρης Κουρκουμέλης έκανε την πρώτη του βουτιά στο ιστορικό ναυάγιο το 2009, με κλιμάκιο της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων, για να φωτογραφίσει την περιοχή και να διαπιστώσει την κατάσταση του πλοίου. Ανέσυρε πιατικά, γυαλικά, βόλια καθώς και έναν σχιστόλιθο με αποτυπωμένο το απολίθωμα ενός ψαριού που ενδεχομένως ανήκει σε συλλογή του Ελγιν.

Φέτος επανήλθε στο ναυάγιο για να κάνει ακόμη μία έρευνα με τη μέθοδο του αναρροφητήρα, από 6 έως 15 Ιουλίου, από κοινού με κλιμάκιο της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων και με χρηματοδότηση από το αυστραλιανό Ιδρυμα Kytherian Research Group.

Η έρευνα επικεντρώθηκε στην πρύμνη του ναυαγίου όπου είχε εντοπιστεί το απολίθωμα του ψαριού, με την ελπίδα να βρεθούν και άλλα αντικείμενα των συλλογών του Ελγιν. Ανάμεσα στις πέτρες του έρματος βρέθηκαν και δύο αργυρά νομίσματα του 4ου ή 5ου αι. π.Χ. - το ένα προέρχεται από τη Χαλκίδα - και ένα χάλκινο των ρωμαϊκών χρόνων.

«Το πλοίο δεν καταστράφηκε αμέσως μετά το ναυάγιο γι' αυτό και δεν ήταν δύσκολο για τους συνεργάτες του Ελγιν να εντοπίσουν και να ανασύρουν ολόκληρο το φορτίο. Γι' αυτό και δεν ελπίζουμε ότι θα βρεθούν Γλυπτά», λέει στα «ΝΕΑ» ο αρχαιολόγος δύτης Δημήτρης Κουρκουμέλης.
Ανελκύστηκαν ακόμη σκεύη διαφόρων τύπων (γυάλινα, πήλινα ή πορσελάνινα), αλλά και οπλισμός όπως δύο πιστόλες, η διακόσμηση του κοντακίου ενός τουφεκιού, βόλια τριών διαφορετικών διαμετρημάτων, λίθινα τσακμάκια για τα όπλα, μία οβίδα μικρού κανονιού. Βρέθηκαν επίσης όργανα ναυσιπλοΐας, μια μικρή πυξίδα χειρός με χρυσή αλυσίδα και η πυξίδα του πλοίου.

«Το ναυάγιο είναι μέγιστης σημασίας για τον ελληνικό πολιτισμό, ενώ τα αντικείμενά του παρέχουν πληροφορίες για το εμπόριο και τη ναυσιπλοΐα σε μια ταραγμένη ιστορική περίοδο για την Ανατολική Μεσόγειο», σχολιάζει ο επικεφαλής της υποβρύχιας αρχαιολογικής έρευνας.

Πηγή

Αντικαπνιστικό κίνημα

2012-02-04T16:08:00.000+02:00

ΜΟΡΦΕΣ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, ΣΤΟΧΕΥΣΗ.

Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, διαπιστώθηκε μια ευθεία αντίθεση προς τη χρήση και την ελεύθερη διακίνηση του καπνού......

Οι δημοσιευμένες μελέτες της ιατρικής κοινότητας, οι οποίες επιβεβαίωναν με κατηγορηματικό τρόπο τις τραγικές για την ανθρώπινη υγεία επιπτώσεις του καπνού, η αποδεδειγμένη επιβάρυνση του καπνού και η άμεση σύνδεσή του με τον καρκίνο των πνευμόνων από το σερ Ρίτσαρντ Ντόυλ, η προσπάθεια να ανακοπεί η διαρκώς αυξανόμενη κερδοφορία των επιχειρήσεων επεξεργασίας του καπνού συνιστούν μερικούς μόνο από τους λόγους, για τους οποίους διαμορφώθηκε έτσι ισχυρό ένα κίνημα, κατά του καπνού και ειδικότερα κατά του τσιγάρου και της απρόσκοπτης χρήσης του στο δημόσιο βίο.

Το αντικαπνιστικό κίνημα, όπως ονομάζεται ετούτη η οργανωμένη αντίδραση στη χρήση και την εμπορία του καπνού, πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις και βρήκε συμμάχους, πέρα από την ιατρική κοινότητα, ακόμα και κυβερνητικούς σχηματισμούς και ασφαλιστικούς οργανισμούς, οι οποίοι χρηματοδότησαν μια πιο επιθετική πολιτική των εκπροσώπων του κινήματος αυτού. Με τούτο τον τρόπο, όχι μόνο ισχυροποιήθηκε με τον καιρό η τάση, η οποία ήθελε ένα μεγάλο ποσοστό της παγκόσμιας, κοινής γνώμης να αντιτίθεται στο τσιγάρο και τη χρήση του, αλλά διαδόθηκαν ευρύτατα οι θέσεις του με αποτέλεσμα την υπαναχώρηση των βιομηχανιών καπνού, οι οποίες δέχθηκαν ένα ισχυρότατο πλήγμα.

Σήμερα, με το τέλος της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα, η στάση απέναντι στο τσιγάρο, εκτιμώμενη με βάση την πληροφόρηση σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά και την οργανωμένη στάση των ευρωπαϊκών επιτροπών υγείας, το αντικαπνιστικό κίνημα φαίνεται να βρίσκεται στο απόγειο της άνθησής του, εξαργυρώνοντας την απαίτηση για πιο υγιείς συνθήκες διαβίωσης με νομοθετικές ρυθμίσεις, ιδιαιτέρως αυστηρές για τους παραβάτες καπνιστές. Οι αναγραφόμενες επισημάνσεις για τους κινδύνους υγείας στην επιφάνεια των συσκευασιών έτοιμων τσιγάρων, παρά την έλλειψη κομψότητας, συνιστούν μια ακόμα παραχώρηση των εταιρειών καπνού, στην προσπάθειά τους να διατηρηθούν επιχειρηματικά ενεργές.

Η πρώτη, οργανωμένη αντίδραση κατά του καπνίσματος, ακόμα και αν αυτή έβρισκε την αφορμή της στη μεταβολή της εξαιρετικά, χαμηλής, φορολογικής επιβάρυνσης στις εισαγωγές καπνού, προς όφελος πάντα των βασιλικών οίκων. Ο Ιάκωβος ο Α΄έπειτα από την επιμονή των Βρεττανών ιατρών και όντας ο ίδιος φανατικός αντικαπνιστής, επιβάλλει μια υπέρογκη φορολογία στις εισαγωγές καπνού, δημιουργώντας έτσι ένα ισχυρό ανάχωμα, το πρώτο, στην αθρόα χρήση του βλαβερού καπνού.
Η ευρεία χρήση του καπνού, η ανάδειξή του πρωταρχικά ως απόλαυση, γρήγορα διέψευσε τις απόψεις εκείνες που ήθελαν το καινούριο φυτό από το «νέο κόσμο» να συνιστά θεραπεία για έναν μεγάλο αριθμό ασθενειών και συμπτωμάτων υγείας. Η παππική εκκλησία, λαμβάνοντας ηγετική θέση στην αντικαπνιστική πολιτική της αναπτυσσόμενης Ευρώπης, αποστέλει μισιονάριους στις αμερικανικές περιοχές, προκειμένου να εξαλείψει την κατανάλωση καπνού από τους ιθαγενείς.
Με αυστηρές τιμωρίες, οι οποίες συνήθως έφτανα ως και το θάνατο η εκκλησία καταδίκασε με τον πιο εμφατικό τρόπο τη νέα συνήθεια, η οποία εισαγόταν στην Ευρώπη. Η βαριά φορολογία, όπως προείπαμε, η σκληρότητα των επιβαλόμενων ποινών, η άτεγκτη στάση των εκπροσώπων του Βατικανού, δεν επέτρεπαν την παραμικρή παράκαμψη των οδηγιών κατά του καπνού.
Με βάση τα ιερά κείμενα και τα άρθρα, τα οποία αφορούσαν τον περιορισμό της χρήσης του οινοπνεύματος η επίσημη, καθολική εκκλησία «έδωσε» το στίγμα για τις προθέσεις και τη στάση της. Σε πόλεις της Γερμανίας, στη Σεβίλλη και αλλού ο καπνός κατέστη ένα ανεπιθύμητο προϊόν, ιδιαιτέρως επικίνδυνο για τον άνθρωπο. Μια αμαρτία, με άλλα λόγια, η οποία δεν μπορούσε ούτε καν να συγχωρεθεί.

Ειδική μνεία, όμως, όσο αφορά τα μέτρα περιστολής του καπνού, θα πρέπει να πραγματοποιήσει κανείς στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και το σουλτάνο Μουράτ τον Δ΄. Ο μονάρχης, όντας αλκοολικό και φανατικός αντικαπνιστής στάθηκε εξαιρετικά αυστηρός απέναντι στη συνήθεια του καπνίσματος, επικαλούμενος το Κοράνι και τις επιταγές του.
Με αφορμή, δε τη γέννηση του γιου του και την πρόκληση μιας καταστροφικής πυρκαγιάς, η οποία κατέκαψε ολοκληρωτικά το μεγαλύτερο μέρος της πόλης εξαιτίας των πυροτεχνημάτων που εκτόξευσε για τη δημοσιοποίηση της, ο Μουράτ κατηγόρησε ευθέως τους καπνιστές και εξαπέλυσε ένα ανελέητο κυνηγητό εναντίον τους.
Οι ποινές για όσους συλλαμβάνονταν ήταν εξωπραγματικές, ενώ πολλές φορές οι αποκεφαλισμοί, οι οποίοι εφαρμόζονταν στις περιπτώσεις των παραβάσεων, εκτελούνταν από τον ίδιο. Ο ίδιος συνήθιζε να τριγυρνά μεταμφιεσμένος στις λαϊκές αγορές και τις ύποπτες συνοικίες και να επιβλέπει την τήρηση των νόμων του Κορανίου, εκτελεστής του οποίου θεωρούνταν ο ίδιος.

Στον 20ο αιώνα, το αντικαπνιστικό κίνημα εμφανίζεται για πρώτη φορά ισχυρό και αποφασιστικό στις πρακτικές του. Η ναζιστική Γερμανία, λίγο πριν προκαλέσει την τραγωδία του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, ακολουθώντας το δόγμα του Χίτλερ, απαγόρευσε σταδιακά το κάπνισμα σε δημόσιους λειτουργούς ή αξιωματικούς, ενώ σε εξήντα πόλεις το κάπνισμα περιορίστηκε μόνο σε ιδιωτικούς χώρους και πάντα ελεγχόμενα. Οι γυναίκες δεν είχαν το δικαίωμα να καπνίσουν ή να λάβουν τα δελτία για τα δωρεάν τσιγάρα.
Το χιτλερικό όραμα για την αναγέννηση της άριας φυλής και την ανάδειξη στο μέλλον της Γερμανίας ως κυρίαρχου έθνους προϋπόθετε μια πιο υγιή διαβίωση. Η πρακτική του διαχωρισμού του πληθυσμού σε υγιείς και μη πολίτες μπορεί να σταθεί ενδεικτική του παραλογισμού, με τον οποίο η Γερμανία των μέσων του προηγούμενου αιώνα διαμόρφωνε τη λαϊκή άποψη ή την οποιαδήποτε κρατική, πρακτική.
Βέβαια, παρά την προσπάθεια για περιορισμό της χρήσης του καπνού η επιβολή των μέτρων είχε αποτελέσματα αντίθετα. Στην τριετία εφαρμογής των περιοριστικών μέτρων σημειώθηκε μια ραγδαία αύξηση της ζήτησης του καπνού, αφού οι άνθρωποι είχαν κατορθώσει να εννοήσουν και να διεκδικήσουν πια την έννοια της προσωπικής απόλαυσης. Πολλοί θα συγκρίνουν την απελπισμένη ατομικότητα με τη συλλογικότητα ενός κινήματος. Και είναι ο ίδιος, μοναχικός άνθρωπος του αιώνα μας η κυριότερη αιτία για τη μη αποδοχή των πρακτικών ενός αντικαπνιστικού κινήματος, το οποίο δεν λαμβάνει υπόψη τη διάσταση της απόλαυσης, ως επιδίωξη κάθε χρήστη.

Κίνημα με τα χαρακτηριστικά της πολυσυλλεκτικότητας, την οποία παρουσιάζει το αντικαπνιστικό, δεν θα συναντήσουμε παρά στην Αμερική ήδη από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Η τάση αυτή δεν χαρακτηρίζεται από μια νομοθετική ομοιογένεια ανάμεσα στις πολιτείες. Ετούτο σημαίνει πως δεν θα λείψουν οι ακρότητες στον περιορισμό του καπνού, με σημαντικότερη αυτή του Κάνσας, όπου και υποδείχτηκε σε πλανόδιο, θεατρικό θίασο που έπαιζε την «Κάρμεν», πως θα έπρεπε το έργο να εκτυλίσσεται σε φάρμα γαλακτοκομικών προϊόντων.
Οι παλινωδίες αυτές είναι πιθανό να συνεχίστηκαν, μέχρι το κίνημα κατά του καπνού να βασιστεί αμιγώς σε επιστημονικά πορίσματα, ώστε να στηρίξει την «πολεμική» του. Τούτες τις μελέτες θα δοκιμάσουν να γελοιοποιήσουν ή να διαστρεβλώσουν οι διαφημιστικές εταιρείες σε μια προσπάθεια να αποδυναμώσουν μια ολοένα και ευρύτερη αποδοχή του κινήματος.

Ο πόλεμος μαίνεται ακόμα και σήμερα. Οι διαφημιστικές εταιρείες τελικά υπέκυψαν στις προσταγές της εποχής, αναδεικνύοντας ως κυρίαρχη τάση αυτή την οποία πρεσβεύει το αντικαπνιστικό κίνημα. Οι μελλοντικές εξελίξεις φαντάζουν πιο δυσοίωνες για τους καπνιστές και τη συνήθειά τους. Ήδη ο δημόσιος βίος έχει ενοχοποιήσει πλήρως τον καπνό, διαμορφώνοντας τη μελλοντική κατάσταση υπέρ των λεγομένων παθητικών καπνιστών.
Το αντικαπνιστικό κίνημα συνιστά μια απόλυτα δικαιολογημένη πρακτική, η οποία θα μπορούσε να λειτουργεί περισσότερο ενημερωτικά και προοληπτικά απέναντι στους νέους, ώστε ο αριθμός των εξαρτημένων από τον καπνό ατόμων να περιορίζεται σταδιακά ή ακόμα να μην προκύπτουν νέοι καπνιστές.
Η στάση αυτή όμως, ξεπερνά σε πολλές περιπτώσεις τη θεώρηση των καπνιστών ως πολιτών δεύτερης κατηγορίας, υποψηφίων νεκρών λόγω της έκθεσής τους όχι στον καπνό, μα την απόλαυσή του. Με άλλα λόγια, εκείνο που μένει να γίνει είναι να διατηρηθούν οι αντικαπνιστικές πρακτικές σε ένα τέτοιο επίπεδο, ώστε να μην χάνουν τον ανθρωπιστικό τους χαρακτήρα, επιβεβαιώνοντας εκείνη την τάση η οποία θέλει συλλόγους και κινήματα να μην προκαλούν παρά μόνο τον περιορισμό των εξειδικευμένων ελευθεριών μας, όλων όσων συνιστούν τη βασική και ακριβή μας δυνατότητα αυτοδιάθεσης.

Λαμβάνοντας το μέρος των καπνιστών, ο γράφων θα ανακαλέσει τον Ηλία Πετρόπουλο και τη φωνή διαμαρτυρίας του. «Έχω δικαίωμα στον ιδιωτικό μου καρκίνο!»

Πηγή

ΜΗΝ ΤΑ ΒΑΖΕΙΣ ΠΟΤΕ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!!...

2012-02-03T06:30:00.000+02:00

Ένα μικρό κορίτσι μιλούσε με το δάσκαλο της για τις φάλαινες.
Ο δάσκαλος είπε ότι είναι φύση αδύνατο μια φάλαινα να καταπιεί ένανάνθρωπο, γιατί αν και είναι ένα πολύ μεγάλο θηλαστικό, ο λαιμός του είναι πολύμικρός.
Το μικρό κορίτσι επισήμανε ότι μια φάλαιναείχε καταπιεί τον Ιωνά.
Ενοχλημένος ο δάσκαλος επέμεινε ότι μιαφάλαινα δεν μπορεί να καταπιεί έναν άνθρωπο.
Τότε το μικρό κορίτσι είπε, " Όταν θαπαώ στον παράδεισο, θα ρωτήσω τον Ιωνά."
Και ο δάσκαλος τη ρώτησε " Και αν οΙωνάς έχει πάει σην κόλαση?"
Και η μικρή απάντησε " Τότε θα τονρωτήσεις εσύ!" .....

Μια μέρα μια πιτσιρίκα καθόταν και έβλεπε τη μητέρα της που έπλενε ταπιάτα στον νεροχύτη. Ξαφνικά παρατήρησε ότι η μητέρα της είχε αρκετές λευκέςτρίχες, που έκαναν αντίθεση στο καστανά της μαλλιά.
Κοίταξε της μητέρα της και τη ρώτησε όλο απορία "Γιατί κάποια από ταμαλλιά σου είναι λευκά, Μαμά?"
Και η μητέρα της απάντησε "Λοιπόν, κάθε φορά που κάνεις κάτι λάθος και μεστεναχωρείς και με κάνεις να κλαίω, μια τρίχα μου γίνεται λευκή."
Το μικρό κορίτσι σκέφτηκε λίγο αυτή την αποκάλυψη και είπε "Μαμά, γιατίόλα τα μαλλιά της γιαγιάς είναι άσπρα?"

Μια δασκάλα συζητούσε με πεντάχρονα και εξάχρονα παιδάκια τις ΔέκαΕντολές.
Αφού τους εξήγησε την Εντολή " Τίμα τον Πατέρα σου και τη Μητέρασου", τα ρώτησε "Αν υπάρχει κάποια εντολή που να μας μαθαίνει πως νασυμπεριφερόμαστε στα αδέρφια μας?"
Χωρίς να χάσει λεπτό ένα αγοράκι (το μεγαλύτερο στην οικογένεια του) απάντησε"Ου φονεύσεις!"

Τα παιδιάείχαν όλα φωτογραφηθεί και η δασκάλα προσπαθούσε να τα πείσει να αγοράσουν απόμια ομαδική φωτογραφία.
"Σκεφτήτε τι ωραία που θα είναι όταν μεγαλώσετε να βλέπετε αυτή τηφωτογραφία και να λέτε "Να η Ιωάννα, είναι δικηγόρος" ή "Να οΜιχάλης, είναι γιατρός".
Μια φωνούλα ακούστηκε από το βάθος της τάξης "Και να η δασκάλα, έχειπεθάνει!"

Μιανηπιαγωγός παρατηρούσε τα παιδιά της τάξης της καθώς ζωγράφιζαν. Και περνούσεπου και που από δίπλα τους για να δει τις ζωγραφιές τους.
Καθώς περνούσε από ένα κοριτσάκι που δούλευε σταθερά, το ρώτησε τι ζωγράφιζε.
Το κοριτσάκι απάντησε " Ζωγραφίζω το Θεό."
Η δασκάλα σταμάτησε και είπε " Μα κανένας δεν ξέρει πως μοιάζει οΘεός."
Χωρίς να χάσει λεπτό από τη ζωγραφιά της, το κοριτσάκι απάντησε

" θα ξέρουν όλοι σε ένα λεπτό."

Μια δασκάλα εξηγούσε στα παιδιά την κυκλοφορία του αίματος. Προσπαθώνταςνα το κάνει πιο κατανοητό είπε "Τώρα παιδιά, αν σταθώ με το κεφάλι προς τακάτω, όπως ξέρετε, το αίμα θα κυλίσει όλο εκεί και το πρόσωπο μου θα γίνεικόκκινο.
"Ναι", είπαν όλα.
"Τότε γιατί όταν στέκομαι κανονικά όρθια, δεν τρέχει το αίμα στα πόδιαμου?"
Και ένας μικρός φώναξε, "Γιατί τα πόδια σου δεν είναι άδεια!...

Τα παιδιάήταν σε σειρά στην καφετέρια του σχολείου για το μεσημεριανό. Στην αρχή τουτραπεζιού ήταν μια μεγάλη στοίβα με μήλα. Μια δασκάλα έκανε ένα σημείωμα και τοάφησε δίπλα στα μήλα.
"Πάρτε μόνο ΈΝΑ. Ο Θεός κοιτάει."
Στην άλλη πλευρά του τραπεζιού υπήρχε μια μεγάλη πιατέλα με μπισκότα σοκολάτας.
Και ένα παιδί έγραψε ένα σημείωμα, "Πάρτε όσα θέλετε, ο Θεός προσέχει ταμήλα!"

ΕΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ...

2012-02-02T06:30:00.000+02:00

Γράφει ο Νικόλαος Κρίνης

Και ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα…Κάπως έτσι τέλειωναν τα παραμύθια των παιδικών μας χρόνων. Η πεποίθηση και η προσμονή ότι το καλό θα υπερισχύσει πάντα στο τέλος ενάντια του κακού, εξευμένιζε οτιδήποτε αρνητικό είχε προηγηθεί και άφηνε πάντα ένα αίσθημα γαλήνης και ανακούφισης… ....

Και ενώ η νομοτέλεια του ιδεατού κόσμου των παραμυθιών ικανοποιούσε το περί δικαίου αίσθημα και το σύμπαν συνωμοτούσε υπέρ του καλού, ο μικρός αναγνώστης έβγαινε πάντα ο πιο κερδισμένος, αφού θα ζούσε καλύτερα από τους ήρωες του παραμυθιού.
Αυτά όμως στα παραμύθια.

Γιατί η πραγματικότητα γράφεται αλλιώς. Σ’ αυτήν, το ανάλγητο σύμπαν στρέφει το βλέμμα του υπέρ των ισχυρών που κατέχουν εξέχουσες θέσεις στο πολιτικό και οικονομικό πάνθεον. Το κακό υπερισχύει και το καλό συνθλίβεται αγόγγυστα, σ’ ένα στημένο παιχνίδι, όπου το καλό είναι καταδικασμένο ν’ αποτύχει… Λες και το σενάριο είναι γραμμένο από τη κακιά μάγισσα και τα τέρατα των παραμυθιών που ξαναζωντάνεψαν, ξεπηδώντας μέσα από τις εικόνες, για να πάρουν την εκδίκηση τους σε αληθινό χρόνο με αληθινούς ήρωες. Εδώ το δεδικασμένο της κάθε προσωπικής ιστορίας γράφεται με μελανά χρώματα από το μελάνι των ταγών της εξουσίας, που κινούν τα νήματα και αδιαφορούν για τον ανθρώπινο πόνο που φωλιάζει στις καρδιές μας.

Στο ρεαλιστικό παραμύθι, νικητής στέφεται αυτός που μπορεί να λαδώσει τη χαιρέκακη μάγισσα και να λύσει τα μάγια. Όλοι έχουν μία τιμή. Όλοι εδώ λογίζονται ως αριθμοί και όχι ως ανθρώπινες ψυχές.
Το φιλί του παραμυθιού και η δύναμη της αγάπης, παραχωρούν τη θέση τους στη δύναμη του χρήματος που μπορεί να μετατρέψει περισσότερα βατράχια σε πρίγκιπες και να ναρκώσει πολλές χιονάτες, κλείνοντας τα στόματα όσων αντιτάσσονται.
Ο φτωχός και ο ανήμπορος, η σταχτοπούτα του παραμυθιού δεν πρόκειται ποτέ να μεταμορφωθεί σε κάτι καλύτερο. Το παραμύθι γι αυτούς σταματά εκεί που αρχίζει και απλά συμπληρώνουν το πάζλ της ιστορίας, παίζοντας άλλοτε τις μαριονέτες και άλλοτε τα εξιλαστήρια θύματα για να θριαμβεύσει το κακό. Σε κάθε περίπτωση είναι θεατές σε μία παράσταση που γράφτηκε γι αυτούς, κομπάρσοι στο έργο της ζωής με προδιαγεγραμμένο τέλος…

Εδώ, το παραμύθι δεν είναι απλές λέξεις γραμμένες σε κάποιο χαρτί, αλλά η σκληρή πραγματικότητα των ανθρώπων, που η κάθε σελίδα της ζωής τους είναι και ένα κομμάτι της ψυχής τους. Εδώ δεν υπάρχουν πολύχρωμες και φωτεινές εικόνες, αλλά γκρίζες και μουντές, αποχαρακτηρισμένες από κάθε ίχνος της ταυτολογικής τους αναφοράς, αφού διαμορφώνονται από ένα ασαφές νομοτελειακό πλαίσιο που καθιστά αβέβαιη και επισφαλή κάθε θετική σκέψη για το αύριο. Εδώ ο μικρός ήρωας του παραμυθιού δεν έχει τα περιθώρια μιας σταδιακής γαλούχησης, αλλά οφείλει να μεγαλώσει απότομα και σφυρηλατήσει μια χαλκέντερη προσωπικότητα, ώστε να επιβιώσει στον κόσμο των «μεγάλων» και «δυνατών».
Το αληθινό παραμύθι δε στηρίζεται στη πλάνη του ιδεατού και της δικαιοκρισίας που βαυκαλίζουν τον αναγνώστη και του δημιουργούν συναισθήματα ευφορίας και ανείπωτης μέθης. Ο μικρός αναγνώστης που στο σκληρό παραμύθι της ζωής είναι και ο βασικός ήρωας δεν έχει την ευκαιρία ή την αφορμή για να χαμογελάσει. Η δυσθυμία και η κατήφεια, απλά γίνονται η καθημερινή μάσκα στο σκυθρωπό πρόσωπό του, που δύσκολα βγαίνει πια.

Ο μικρός, όμως, λάτρης των παραμυθιών, δεν ήταν ανέκαθεν έτσι…
Κάποτε ήταν πρόσχαρος και οπτιμιστής, γεμάτος χαρά και ζωντάνια, που δύσκολα έσβηνε το φωτεινό χαμόγελο από το γλυκό του πρόσωπο. Με το αθώο βλέμμα του και την αγνή ψυχή του, τίποτα δε μπορούσε να βεβηλώσει το νοερό κόσμο που είχε πλάσει και κατοικούσε.
Καμία μάγισσα και κανένας δράκος δεν ήταν ικανός να νικήσει αυτό που ο ίδιος είχε χτίσει, γιατί το κάστρο του ήταν φτιαγμένο με τα καλύτερα υλικά που διαθέτει η αμόλυντη καρδιά ενός μικρού παιδιού. Γι’ αυτόν το παραμύθι είχε πάντα αίσιο τέλος.
Ο καλός ήρωας του παραμυθιού έπρεπε να νικήσει. Μόνο έτσι μπορούσε να κλείσει τα μάτια του και γείρει στο προσκέφαλό του, έχοντας ζωγραφισμένη στο πρόσωπο του τη δικαίωση και ένα πλατύ χαμόγελο.

Μακάρι όλο αυτό που ζούμε να είναι ένα κακό παραμύθι που κάποιος δε μας το διάβασε καλά…Μακάρι να είμαστε στα μισά του παραμυθιού και το τέλος να είναι αυτό που μας έλεγαν παλιά… Μακάρι να βρεθεί ένας ήρωας στις επόμενες σελίδες του παραμυθιού και ν’αλλάξει το ρου της ιστορίας… Μακάρι οι πολιτικοί και οι ισχυροί του τόπου να γίνουν παιδιά και να δώσουν ένα χαρούμενο τέλος σ’αυτή την ιστορία…
Αλλά αυτά δυστυχώς, συμβαίνουν μόνο στα παραμύθια…

Πηγή http://blogs.sch.gr

ΠΑΙΔΙΚΗ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ

2012-02-01T06:30:00.000+02:00

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: ΙΔΕΟΤΟΠΟΣ

Πως να δώσουμε αυτοεκτίμηση στα παιδιά

Από τον Δημήτρη Τσουκάλη

Aπάντηση : Με το να αποδεχτεί ο γονιός τα παιδιά έτσι όπως είναι, με σκοπό να μάθουν τα παιδιά να αποδέχονται τον εαυτό τους. Δηλαδή όταν ο γονέας αγαπάει το παιδί χωρίς να ζητάει από το παιδί να αλλάξει τον εαυτό του.

Ο γονέας δηλαδή να αγαπαει το παιδί γιατί είναι αυτό, όπως λέει και το τραγούδι σ'αγαπώ γιατί είσαι εσύ.....

Αν για τον γονέα είναι δύσκολο να αποδεχτεί το παιδί?

Αυτό συμβαίνει όταν ο γονέας δυσκολευται ο ίδιος να αποδεχτεί τον ίδιο του τον εαυτό γιατί ένιωθε και ο ίδιος πως δεν ήταν αποδεκτός από σημαντικά πρόσωπα της ζωής του.

Τι σχέση έχει η αποδοχή και η αγάπη του γονέα με την αυτοεκτίμηση? :

Ο γονέας είναι ο πρώτος άνθρωπος που οριοθετεί την σχέση του παιδιού με αυτόν και κατ'επέκταση οριοθετεί τον εαυτό του παιδιού από πολύ μικρή ηλικία.

Η οριοθέτηση αυτή θα δώσει τον πρώτο και σημαντικότερο αυτο-προσδιορισμό της ζωής του στο παιδί σε σχέση με τον γονέα και τι ζητάει ο γονέας από αυτό γιατί ο γονέας είναι που βάζει τα όρια. Αυτή η σχέση γίνεται το καλούπι πάνω στο οποίο βασίζεται η σχέση του παιδιού με τον εαυτό του, με τον κόσμο, με τις αξίες, κάτι που το ακολουθεί και σαν ενήλικας.

Η οριοθέτηση αυτή προσδιορίζει το πως θέλει το παιδί να είναι ο εαυτός του, γιατί πρώτη η μάνα και ύστερα ο πατέρας προσδιόριζουν τα όρια της συμπεριφοράς του παιδιού και το παιδί έτσι βάζει μέσα του το πρώτυπο για το πως ζητάνε οι γονείς του να συμπεριφέρεται. Εδώ ειναι σημαντικό να καταλάβουμε πως ο χαρακτήρας του παιδιού είναι η αλληλεπίδραση γονιδίων και περιβάλλοντος, εως και την ηλικία των 7 ετών που το παιδί τότε μόνο έχει πλήρως ωριμάσει ο εγκέφαλος όσον αφορά του να μπορεί να αναλάβει ευθύνη.

Έτσι μερικά παιδία έχουν πιό εκρηκτικό ταμπεραμέντο, άλλα πιό ήρεμο, άλλα είναι πιό λογικά και πάει λέγοντας. Γιαυτό τα πρώτα αυτά χρόνια είναι μεγάλης σημασίας, γιατί ο γονέας πρέπει να καταλάβει πως το κάθε παιδί είναι γενετικά προκαθορισμένο να είναι διαφορετικό και πως ο γονέας δεν πρέπει να προσπαθεί να αλλάξει τον χαρακτήρα του παιδιού, αλλά να αποδεχτεί τον χαρακτήρα του παιδιού που αναδύεται με τα χρόνια. Έτσι αν ο γονέας δεν αποδεχτεί το παιδί όπως αυτό είναι ειδικά στα πρώτα χρόνια, το παιδί θα νιώθει μειονεκτικά γιατί θα αποδώσει αρνητικό νόημα στον εαυτό του.

Τι είναι δηλαδή η αυτοεκτίμηση?

Η αυτοεκτίμηση είναι η απόσταση ανάμεσα στον εαυτό που το παιδί έχει και τον εαυτό που θα ήθελε να έχει. Όσο μεγαλύτερη η απόσταση, τόσο μεγαλύτερα τα ψυχολογικά και κοινωνικά προβλήματα.

Ο εαυτός που το παιδί θα ήθελε να είναι είναι αυτός που του εμφήτευσαν οι γονείς του πως ωφείλει να είναι. Η εσωτερική κριτική του παιδιού είναι η αποτυχία του να ζήσει σύμφωνα με τις εσωτερικές του αξίες μας, οι οποίες εσωτερικές αξίες του παιδιού είναι τα ΝΑΙ και τα ΟΧΙ που έδωσαν στο παιδί οι γονείς. Γιαυτό όταν το παιδί λαμβάνει το μύνημα όχι να μην είσαι ο εαυτός σου γιατί ο εαυτος σου είναι απαιτητικός το παιδί προσπαθεί να μην είναι ο εαυτός του και να συμμορφωθεί στο ποιός νομίζει πως ωφείλει να είναι. Το αποτέλεσμα είναι δυστυχία.

Πως δημιουργούνται οι προσωπικές αξίες και οι στόχοι για το ποιοί θέλουμε να γίνουμε;

Από μικρά παιδιά, όλοι ενστερνιζόμαστε και εσωτερικέυουμε τις αξίες των άλλων ανθρώπων σαν δικές μας αξίες, αυτό αργότερα γίνεται η συνείδηση μας,

Έτσι όλες οι θετικές και οι αρνητικές εμπειρίες που ζήσαμε, δηλαδή τα ταμπού που έχει κάθε κοινωνία, την διαπαιδαγώγηση από τους γονείς μας, τις περαιτέρω σχέσεις μας, όλα αυτά αποτυπώνονται μέσα μας σαν εμπειρίες στις οποίες εμέις καλούμαστε να δώσουμε ένα νόημα δικό μας για να τις ερμηνέυσουμε και να τις καταλάβουμε έτσι όταν δώσουμε ένα προσωπικό αρνητικό νόημα σε μία εμπειρία π.χ. Εγώ έφταιγα που δεν ήμουν αρκετά καλός/τέλειος για τον/την τάδε, γιαυτό εκείνος/εκείνη δεν με αγαπούσε αυτό το νόημα το δίνει ο άνθρωπος συνήθως αυτόματα χωρίς πολύ συνειδητή επεξεργασία και αυτό μετατρέπεται σε μιά υπερβολικά αυστηρή συνείδηση.

Αυτή η συνείδηση αυτόματα απαγορέυει τις επιθυμίες που μπορεί να έρθουν σε σύγκρουση με τα ταμπού και τις απαγορέυσεις των γονέων, και έτσι δεν αφήνει τον άνθρωπο να γνωρίσει τον εαυτό του για να μην δει τον εαυτό του και τις κρυφές και απαγορευμένες επιθυμίες του, μετά δει το πρώτυπο συμπεριφοράς και αφού δεν πως δεν τα κατάφερε να πραγματοποιήσει τις αξίες και το πρώτυπο συμπεριφοράς, κρίνει το εαυτό σαν ανεπαρκή και έτσι νιώθει μειωμένος.

Τι να κάνει ο γονέας για να δώσει αυτοεκτίμηση στο παιδί;

Να δίνει στο παιδί όλη την αγάπη, την γονεική θέρμη και υποστήριξη που αυτό χρειάζεται, αλλά και πάντα να βάζει όρια. Δηλαδή να ζητάει την υπακοή του παιδιού στις γονεικές εντολές, να δίνει προοδευτικά αυξανόμενες ελευθερίες, ανεξαρτησία και επιλογές στο παιδί ανάλογα με την ηλικία του, να είναι δίκαιος, δηλαδή να ακούει την άποψη του παιδιού.

Επίσης να θέτει ξεκάθαρα αδιαπραγμάτευτα και δυνατά όρια που είναι ίδια για όλους τα οποία όρια να ελέγχει αν ακολουθούνται, αλλά και να δίνει στο παιδί να καταλάβει κάποια όρια που είναι διαπραγματέυσιμα. Να διδάσκει τον αυτοέλεγχο αλλά πρώτα να καταλαβαίνει τα συναισθήματα των παιδιών, και να δίνει επιβραβέυσεις για ότι το παιδί κατάφερε. Αν μαλώσει το παιδί αυτό να είναι προσαρμοσμένο στο τι λάθος έκανε το παιδί και στην μεταμέλεια του παιδιού, αλλα και να εξηγεί στο παιδί γιατί το μαλώνει. Δηλαδή με μία λέξη να είναι ισορροπημένος στο τι δίνει και ζητάει.

Τι να μην κάνει ο γονέας;

1) Να μην εκμεταλέυεται, ενοχοποιεί,απορρίπτει, απομονώνει, αγνοεί το παιδί και τις ανάγκες του, να μην διαφθείρει και να μην εκφοβίζει το παιδί.

2) Να μην αγαπάει το παιδί με όρους. Πολλοί γονείς αγαπούν το παιδί μόνο όταν το παιδί συμπεριφέρεται με κάποιον τρόπο που ευχαριστεί τους γονείς και αποσύρουν την αγάπη τους όταν το παιδί δεν συμμορφωθεί με τις επιθυμίες τους. Αυτό το γεγονός πρωτίστως τραυματίζει έντονα την ψυχή του παιδιού γιατί όσο πιό μικρό είναι τόσο περισσότερο ψυχο-διαλυτικό άγχος θα νιώσει γιατί ο βασικός σύνδεσμος με το περιβάλλον θα κλονιστεί, με συνέπεια να αποκτήσει τράυμα, βαθειά ανασφαλεια, φοβίες, κλονισμό της εμπιστοσύνης στο περιβάλλον, βαθειά εσωστρέφεια καθώς επίσης και να νιώσει πως δεν είναι άξιο αγάπης και καλού. Η αγάπη με όρους έχει πια αποδειχτεί πως αφήνει πολλύχρονα τράυματα στο παιδί και σαν ενήλικο πιά.

2) Να μην είναι αυστηρός με το παιδί, δηλαδή να μην ζητάει υπερβολική συμμόρφωση και να μην τιμωρεί το παιδί αν αυτό δεν πληρεί 100% τις προσδοκίες του γονέα. Αν ο γονέας είνα υπερβολικά αυστηρός το παιδί μαθαίνει ασυνείδητα να είναι υπερβολικά αυστηρό με τον ίδιο τον εαυτό του με συνέπεια να μην νιώθει ποτέ πως είναι αρκετός για τους άλλους και να μην νιώθει καλά με το εαυτό του εαν δεν πληρεί τις υψηλές γονεικές προσδοκίες, με συνέπεια συνέχεια να είναι κακόκεφο και ευερέθιστο ή ακόμα και επιθετικό γιατί νιώθει αδικημένο.

3) Να μην είναι χαλαρός με το παιδί. Ο γονέας που τα δίνει όλα και δεν ζητάει καμία συμμόρφωση από το παιδί, δεν δίνει στο παιδί αξία και αυτοεκτίμηση γιατί το παιδί δεν νιώθει χαρούμενο πως κατάφερε έναν σκοπό ή πως ζει με μία αξία και έναν σκοπό στην ζωή, αφού ο γονέας δίνει στο παιδί χωρίς να ζητάει καμία συμμορφωσή ή συμπεριφορά από το παιδί, έτσι το παιδί δεν νιώθει την ευθύνη να κάνει τίποτα γιαυτό δεν έχει χαρά πως κατάφερε κάτι. Επίσης το παιδί γίνεται κακομαθημένο, χωρίς προσωπικούς στόχους και αξίες και με έντονη δυστυχία, προβλήματα συμμόρφωσης με το περιβάλλον σαν ενήλικας.

4) Να μην αμελεί το παιδί. Αν ο γονέας δεν δίνει την γονεική ζεστασιά και υποστήριξή του και δεν έχει τις ανάλογες απαιτήσεις από το παιδί, το παιδί νίώθει πως η παρουσία του φέρνει πρόβλημα ή πως δεν έχει κανένα σκοπό ύπαρξης στην οικογένεια και στην ζωή. Έτσι μεγαλώνει μοναχικό.

Ο Δημήτρης Τσουκάλης είναι Ψυχολόγος με ειδίκευση στην Παιδοψυχολογία (Μaster Kingston University U.K.) Το άρθρο έχει αναρτηθεί στο site www.e-psyhology.gr

http://ideotopos.gr

Το γέλιο είναι η καλύτερη γιατρειά

2012-01-31T06:30:00.000+02:00

Το παλιό ρητό “το γέλιο είναι η καλύτερη γιατρειά” ισχύει για τα παιδιά που αντιμετωπίζουν μετεγχειρητικό άλγος ή υποφέρουν από έντονους πόνους. Αυτό υποστηρίζουν σε πρόσφατη μελέτη τους Αμερικανοί επιστήμονες......

Οι ειδικοί διαπίστωσαν ότι το γέλιο βοηθά τα παιδιά που βρίσκονται σε χώρους νοσοκομείων να χαλαρώσουν, γεγονός που παίζει σημαντικό ρόλο στον τρόπο που αντιμετωπίζουν και δέχονται τον πόνο. Στη μελέτη γίνεται λόγος για τη θεραπευτική δύναμη του χιούμορ, το οποίο συμβάλλει στην ελάττωση του πόνου και διεγείρει τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος παιδιών που πάσχουν από σοβαρές ασθένειες ή έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση οργάνων.

Όπως μεταδίδει το BBC, η νέα μελέτη έρχεται να ενισχύσει την πρακτική που έχουν υιοθετήσει ήδη αρκετά βρετανικά νοσοκομεία, όπου το γέλιο χρησιμοποιείται ως “εργαλείο” προκειμένου να καταστεί το περιβάλλον φιλικότερο προς τα παιδιά. Πολλά νοσοκομεία έχουν, μάλιστα, στην “υπηρεσία” τους κλόουν για να διασκεδάζουν τα παιδιά.
“Στο μέλλον η πρακτική της παρακολούθησης χιουμοριστικών βίντεο από τον ασθενή θα μπορούσε να γίνει αναπόσπαστο σκέλος συγκεκριμένων ιατρικών εξετάσεων” αναφέρει η επικεφαλής της αμερικανικής έρευνας, Δρ Μάργκαρετ Στούμπερ.

Οι ειδικοί ζήτησαν από 21 παιδιά ηλικίας 12 έως 14 ετών να βάλουν το χέρι τους κάτω από πολύ παγωμένο νερό και διαπίστωσαν ότι στο σύνολό τους άντεξαν περισσότερο τη χαμηλή θερμοκρασία όταν παρακολουθούσαν παράλληλα κάποιο αστείο βίντεο.
Μάλιστα, τα παιδιά που διασκέδασαν περισσότερο θυμούνταν λιγότερο τον πόνο, ενώ αποδείχθηκε ότι το άγχος τους είχε περιοριστεί.

Πηγή

Η πολλή αγάπη…βλάπτει! (Το πορτρέτο του υπερπροστατευτικού γονιού)

2012-01-30T16:40:00.000+02:00

Δρ. Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

Το πορτρέτο του υπερπροστατευτικού γονιού είναι λίγο πολύ γνωστό σε όλους: πρόκειται για το εκείνο το γονιό που τρέχει πίσω από το παιδί του και του βάζει χίλιες δυο απαγορεύσεις και κανόνες για να το προστατέψει, να το προφυλάξει, να σιγουρευτεί ότι δε θα πάθει κάτι κακό......

Ο γονιός αυτός ζει σε μια συνεχή υπερένταση και είναι μονίμως στρεσαρισμένος, μια που οι πιθανοί κίνδυνοι (τόσο οι υπαρκτοί, όσο και εκείνοι που βρίσκονται στη φαντασία του) δεν τελειώνουν ποτέ.

Γιατί ένας γονιός γίνεται υπερπροστατευτικός; Γιατί όμως ένας γονιός αποφασίζει να υιοθετήσει τέτοια ακραία συμπεριφορά; Οι λόγοι είναι ποικίλοι. Πολλές φορές ο ίδιος ο γονιός κινείται από ένα αίσθημα δικής του ανασφάλειας κι έλλειψης αυτοπεποίθησης σχετικά με το πόσο καλός είναι στο γονεϊκό ρόλο.
Προκειμένου να αισθάνεται ότι τα κάνει όλα σωστά, καταφεύγει στην υπερβολή. Πολλές φορές ο ίδιος ο γονιός αισθάνεται ότι στη δική του παιδική ηλικία δεν είχε αρκετή φροντίδα από τους γονείς του και προσπαθεί να δώσει στο παιδί του αυτό που έλειψε από τον ίδιο, χάνοντας όμως το μέτρο και πάλι καταφεύγοντας στην υπερβολή. Αλλά και ο γονιός τον οποίο υπερπροστάτευαν οι γονείς του όταν ήταν παιδί έχει μάθει σε αυτό το στυλ ανατροφής και φροντίδας και δε γνωρίζει άλλον τρόπο για να ασκήσει τα γονεϊκά του καθήκοντα. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις ο γονιός κινείται από τα προσωπικά του βιώματα σε συνδυασμό με έλλειψη σωστής πληροφόρησης για την ανατροφή και φροντίδα του παιδιού.

Επιπτώσεις στο παιδί.

Κι ενώ η έγνοια και η φροντίδα μπορεί καταρχήν ν’ ακούγονται ως θετικά στοιχεία, στην υπερβολική τους μορφή μπορεί ν’ αποβούν αρνητικά για την ψυχική και σωματική εξέλιξη του παιδιού.
Όταν ο γονιός δεν αφήνει το παιδί του να παίξει στην παιδική χαρά από φόβο μήπως πέσει και χτυπήσει, του στερεί πολύ περισσότερα πράγματα απ’ ότι θα του στερούσε ένα χτύπημα, μια μελανιά ή, στη χειρότερη περίπτωση, ένα σπασμένο χέρι ή πόδι: ο γονιός στερεί από το παιδί του την ευκαιρία να αναπτύξει φυσικές δεξιότητες (τρέξιμο, σκαρφάλωμα, πώς να κάνει κούνια) αλλά και πώς ν’ αναπτύξει κοινωνικές δεξιότητες και να συναναστρέφεται με τους συνομήλικους, μια που στις μικρές ηλικίες συνδέονται και συχνά αναπτύσσονται παράλληλα.
Έτσι, το παιδάκι που κάθεται παράμερα στην παιδική χαρά και βλέπει τα άλλα παιδιά να παίζουν χωρίς αυτό να συμμετέχει, μοιραία είναι αποκλεισμένο από αυτόν τον κοινωνικό κύκλο αφού του λείπει η ικανότητα και το ενδιαφέρον που συνδέει τα υπόλοιπα παιδιά.

Αργότερα στη ζωή του, λόγω έλλειψης ικανοτήτων, αυτό το παιδί είναι πολύ πιθανό ν’ αποφεύγει τις αθλητικές δραστηριότητες. Η μαμά που παρακολουθεί την κόρη της σε κάποιο άθλημα και βλέπει ότι έχει δυσκολία ή φοβάται ότι είναι επικίνδυνο κι επεμβαίνει στα καθήκοντα του γυμναστή για να του υποδείξει τη δουλειά του, όχι μόνο δε σέβεται τον επαγγελματία και την κατάρτισή του, αλλά κάνει κακό και στην κόρη της: της μαθαίνει ότι στα δύσκολα θα μπορεί πάντα να ξεγλιστρήσει και να ξεφύγει, αρκεί ο γονιός να έρθει να τη “σώσει” από τη δύσκολη κατάσταση. Πέρα όμως από την υπερπροστασία στον τομέα της φυσικής και σωματικής κατάστασης, οι γονείς μπορεί να είναι ιδιαίτερα προστατευτικοί και σχετικά με τον συναισθηματικό κόσμο του παιδιού.

Ο γονιός που αλλάζει γυμναστήριο, σχολή χορού ή φροντιστήριο στο παιδί του επειδή δεν αρίστευσε ή δεν πήρε βραβείο, το κάνει για να μην πληγώσει τα αισθήματα του παιδιού του. Κι ενώ εκείνη την ώρα υπάρχει η πιθανότητα όντως να μην πληγώσει τα αισθήματά του (ούτε αυτό όμως είναι σίγουρο, γιατί τα παιδιά γνωρίζουν πολύ καλά τι συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις και νιώθουν άσχημα), στη συνέχεια είναι σίγουρο ότι θα υπάρξουν ευκαιρίες για να πληγωθεί το παιδί και ο γονιός δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα.

Τι συμβαίνει με την υπερπροστασία λοιπόν;
Ενώ βραχυπρόθεσμα μπορεί να είναι μια ασπίδα προστασίας για το παιδί, μακροπρόθεσμα του στερεί την ευκαιρία να μάθει να χειρίζεται δύσκολες καταστάσεις και αυτή η ανικανότητα θα το ακολουθεί σε όλη του τη ζωή. Για παράδειγμα, σε μια σχολική τάξη ένα παιδάκι κάλεσε όλους τους συμμαθητές του στο πάρτι γενεθλίων του εκτός από δύο παιδάκια.
Πέρα από το ότι ο χειρισμός αυτής της μαμάς ήταν λανθασμένος, ας δούμε τι έκαναν οι μητέρες των παιδιών που δεν πήραν πρόσκληση.

Οι ενέργειές τους ήταν διαμετρικά αντίθετες: η μία μαμά τηλεφώνησε στη μητέρα του παιδιού που έκανε το πάρτι και με παρακάλια και φωνές εξασφάλισε με το ζόρι πρόσκληση για το παιδί της (όμως το παιδί της είχε ήδη βιώσει την απόρριψη του να μην προσκληθεί στο πάρτι).Η άλλη μαμά επέλεξε διαφορετικό δρόμο: το συζήτησε με το παιδί της, του εξήγησε ότι η ζωή δεν είναι πάντα δίκαιη, ότι δεν ήταν δικό του το λάθος που δεν προσκλήθηκε, του μίλησε για την αγένεια και τους κανόνες κοινωνικής ευγένειας, το παρηγόρησε, και το βοήθησε να βρει να κάνει κάτι άλλο όμορφο την ώρα του πάρτι.
Ο χειρισμός της δεύτερης μητέρας είναι ο σωστός: διδάσκει στο παιδί της ένα μάθημα ζωής και ταυτόχρονα, μέσα σε ένα πλαίσιο αγάπης και κατανόησης του δείχνει πώς να μάθει να στέκεται στα πόδια του και να χειρίζεται δύσκολες καταστάσεις.

Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς;
Και βέβαια οι γονείς θα πρέπει να προστατεύουν και να φροντίζουν τα παιδιά τους. Όμως, αυτό θα πρέπει να γίνεται με μέτρο και με συναίσθηση του τι άλλο στερούν από το παιδί όταν δεν του επιτρέπουν διάφορα πράγματα ή όταν παρεμβαίνουν άκριτα.

Όλα τα παιδιά χρειάζονται ευκαιρίες να εξερευνήσουν τον φυσικό και τον συναισθηματικό κόσμο γύρω τους, χωρίς τη συνεχή παρέμβαση των γονιών τους, προκειμένου να αποκτήσουν σιγουριά, αυτοπεποίθηση, υπευθυνότητα, χαρακτηριστικά που θα τους ακολουθούν μια ζωή.

ΤΟ "ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ"...

2012-01-29T18:37:00.000+02:00

...Δεν με τρομάζει η επικείμενη οικονομική χρεωκοπία,που προσωπικά θα την δεχόμουν αν είχε εξαγγελθεί από τίμια πολιτικά στόματα,εν τη γενέσει της...,δεν με τρομάζουν οι απειλές περί εξόδου της χώρας απο την ευρωζώνη και από το κ...νόμισμά τους,(χίλιες φορές εκτός,και κυρίαρχοι του τόπου μας και των ζωών μας)...,δεν με τρομάζει ο ..απύθμενος πάτος που παρακαλάω να βρεθούμε για να ξανασηκωθούμε ,αλλά δεν τον βρίσκουμε...
Όχι!Δεν με τρομάζουν όλα αυτά!
Αυτό που με τρόμαξε και με φρίκαρε με όλη την σημασία της λέξης,είναι αυτό:......

...Και εκτός από την φρίκη, με κατέκλεισε ένας απέραντος θυμός!!
Δεν θα αναφερθώ στους λόγους.Περιττό πλέον ,γιατί βαρέθηκα!...
Σκέψου όμως...Εσύ ,εγώ,και όλοι οι "αρχηγίσκοι" των πολιτικών κομμάτων.είναι δυνατόν να καταστήσουμε "ήρωες" την συγκεκριμένη αυτή μερίδα;..
Είναι δυνατόν,οι σημαιοφόροι της σβάστικας να είναι πιο Έλληνες από τους σημαιοφόρους του ΠΑ.ΣΟ.Κ,της Ν.Δ,του ΚΚΕ και των λοιπών κομμάτων;
Είναι δυνατόν οι χιλιάδες του κόσμου της χθεσινής μάζωξης να ανήκαν ως επί το πλείστον σε εκπροσώπους της νεολαίας μας;...
Είναι δυνατόν,αυτή η "μικρή" μερίδα να εκπροσωπεί τα 10.000.000 των Ελλήνων;
Είναι δυνατόν, να αποτελεί "αυτό",το μέλλον μας;...

Αυτή δηλαδή είναι η κατάντιά μας;..Εκεί μας οδήγησαν οι "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ" των
"φιλελεύθερων" μέχρι τώρα κυβερνήσεων του τόπου;
Έναν πάτο βρε αδελφέ! Τι ζητάω;..Έναν πάτο,για να πατώσουμε επιτέλους,χωρίς απειλές και τρομοκρατία...

Μεγάλος θυμός και οργή! Για μένα,για σένα,για όλους εμάς τους "αγανακτισμένους",που περιμένουμε την όποια αλλαγή,ατενίζοντας ακόμα κάποια σημαία,¨στηριγμένη" στο πόδι του καναπέ μας.
Μας κυβερνούν αυτοί που μας αξίζουν!
Μετά την απομάκρυνση εκ της κάλπης,παν λάθος...αναγνωρίζεται και βιώνεται....

Γλωσσικές περιπέτειες των Ρομά

2012-01-28T10:59:00.000+02:00

γράφει ο Γιώργος Καλογερόπουλος

Διάφορες Ονομασίες των Ρομά:
Αθίγγανος : Αρχική σημασία της λέξης είναι ο ανέγγιχτος, ο άθικτος και προέρχεται από το στερητικό «α» και το ρήμα «θιγγάνω» που σημαίνει αγγίζω, ψαύω......

Είναι το ίδιο ρήμα από το οποίο προέρχεται το σημερινό «θίγω» (πιο συγκεκριμένα από το θέμα του αορίστου β’ του θιγγάνω : ἔθιγον).
Κατά τη βυζαντινή περίοδο, και περί του 4ου – 5ου μ.Χ. αιώνα, αθίγγανοι καλούνταν τα μέλη μιας χριστιανικής αίρεσης (μανιχαϊστών), γνωστά επίσης ως Μελχισεδεκίτες (προσηλωμένοι στον ιερέα Μελχισεδέκ). Πολλά από τα δεισιδαιμονικά και μαντικά χαρακτηριστικά της αίρεσης αυτής, οδήγησαν ύστερα από την παρακμή της, στη σύνδεση της ονομασίας των αθιγγάνων με την ινδικής καταγωγής νομαδική φυλή των Ρομ ή αλλιώς Ρομά (=άνδρας), όπως οι ίδιοι αυτοαποκαλούνται. Από τη λέξη «ἀθίγγανος» προήλθε το μετέπειτα «ἀτσίγγανος» και εν συνεχεία το γνωστό μας «τσιγγάνος».

Η λέξη «τσιγγάνος» πέρασε αργότερα στην τουρκική γλώσσα ως «çingene», αποκτώντας επιπλέον τη σημασία του φιλάργυρος, και ακολούθως επέστρεψε στην Ελληνική, ως αντιδάνειο, η λέξη «τσιγγούνης». Από το «ἀθίγγανος» προήλθαν και τα: «Athinganus» της μεσαιωνικής Λατινικής, «Zingano» της Ιταλικής, «Cigano» της Πορτογαλικής, «Zigeuner» της Γερμανικής και Δανικής, «Cigany» της Ουγγρικής, «Zigenare», «Cingan» και «Cigan» της Σουηδικής, «Athinganinu», «Atsiganinu» της παλαιάς Σλαβικής και «Atzigan» της Βουλγαρικής

Γύφτος : Το τόσο συνηθισμένο αυτό προσωνύμιο ενός μέλους της φυλής των Ρομ, προέρχεται από τη λέξη «Αἰγύπτιος» (με αποβολή του αρκτικού ατόνου φωνήεντος και ανομοίωση διαρκείας ptàft). Αιτία αυτής της ονομασίας αποτελεί το γεγονός ότι το εν λόγω φύλο έφτασε στην περιοχή της Μεσογείου μέσω της Αιγύπτου ή όπως οι ίδιοι υποστηρίζουν μέσω της Μικράς Αιγύπτου, δηλαδή της Κιλικίας στη νοτιανατολική Μικρά Ασία (έναντι της Κύπρου)

Από τη λέξη «Αἴγυπτος»* λαμβάνουμε τα λατινικά «Aegyptus»(=Αίγυπτος), «Aegyptius»(=Αιγύπτιος) και «Aegyptiacus»(=Αιγυπτιακός), και από αυτά το «Egyptien» της παλαιάς γαλλικής και εν συνεχεία τα παλαιά «egypcian» και «gypcian» της Αγγλικής, και το «gypsy» ή «gipsy» της σύγχρονης Αγγλικής. Από το λατινικό «Aegyptus» και ειδικότερα από το «Aegyptanus» της ύστερης λατινικής (ή ισοδύναμα της παλαιότερα καθομιλουμένης από τον απλό κόσμο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας λατινικής), προέρχεται και το ισπανικό και πορτογαλικό «gitano», χρησιμοποιούμενο πλέον και στην αγγλική, καθώς και το γαλλικό «gitan». Άλλες ονομασίες που μαρτυρούν αυτήν την εξ Αιγύπτου έλευση των Ρομά είναι οι: «Phora nejuk» (=λαός του Φαραώ) της Ουγγρικής, «Farawni» και «Qibti» (=Αιγύπτιος) της Τουρκικής

Μποέμ : Προέρχεται από το γαλλικό «Bohème» (=Βοημία, περιοχή που εκτείνεται στη σημερινή δυτική Τσεχία καταλαμβάνοντας περί των δύο τρίτων της όλης έκτασής της – η λέξη Bohème παράγεται από τη λατινική ονομασία της εν λόγω περιοχής «Boiohaemum»), και δηλώνει τον νομά εκ της Βοημίας, καθώς, λανθασμένα θεωρήθηκε κατά τον 15ο περίπου αιώνα ότι η φυλή των Ρομά καταγόταν από το βασίλειο της Βοημίας, ενώ στην πραγματικότητα, αυτό ήταν απλά το πέρασμά μέσα από το οποίο έφτασαν στη δυτική Ευρώπη, και όχι η καταγωγή της φυλής.
Σημειώνεται ότι η Βοημία κατοικήθηκε αρχικά από κελτικά φύλα, αργότερα από γερμανικά, και ύστερα από την προς τα νοτιοδυτικά μετανάστευση των τελευταίων από σλάβους.

Κατσίβελος : Ανάγεται στο αρωμουνικό «captivel», που με τη σειρά του έχει προέλθει από το λατινικό «captivus»(=αιχμάλωτος), μέσω της μεταφορικής σημασίας άθλιος και δυστυχής.
Άλλες ονομασίες που απαντώνται είναι: «Nubiani» της μεσαιωνικής Λατινικής, «Zingaro» της Ισπανικής, Ιταλικής και Αγγλικής (πιθανόν δάνειο από το ιρανικό «asinkar»=σιδηρουργός), «Karami» (=δουλοπάροικος ή παλιάνθρωπος) της Αραβικής, «Karachi» (=μελαμψός) της Περσικής, «Heiden»(=ειδωλολάτρης) της Ολλανδικής, Tater και Tatare (=Τάταροι) της Δανικής και Σουηδικής αντίστοιχα.

*Αξίζει να αναφέρουμε ότι η αρχαία ελληνική λέξη «Αἴγυπτος», που απαντάται ήδη από τον Όμηρο και χρησιμοποιούταν για την ευρύτερη περιοχή του Νείλου, ανάγεται στο ακκαδικό «Hakaptah»(=ναός της ψυχής του Φθά) που αποτελούσε μια από τις ονομασίες της πόλης της Μέμφιδος. Η αρχαία αιγυπτιακή ονομασία της χώρας ήταν «Kemet»(=μαύρη χώρα), ενώ η σημερινή αραβική ονομασία είναι «Misraim

Πηγή

Δημοσιευμένες Μικρές Αγγελίες στα 1880

2012-01-27T06:30:00.000+02:00

γράφει ο Γιώργος Δαμιανός

Διαβάζοντας τις μικρές αγγελίες, που δημοσιεύτηκαν στον Αθηναϊκό Τύπο στα τέλη του 1800, παρακολουθούμε την αγωνία των απλών ανθρώπων να δαμάσουν τη ζωή τους και να αντιταχθούν στο πεπρωμένο τους.....

Οι γενιές των Ελλήνων που έτυχε να ζήσουν μετά το 1880, για πρώτη φορά μπορούσαν να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους, να επιλέξουν το επάγγελμα τους, να σπουδάσουν (άντρες και γυναίκες), να εκμεταλλευτούν την, έστω και, λιγοστή αποταμίευση των προγόνων τους.
Ας παρακολουθήσουμε ορισμένες μικρές αγγελίες, που συνέλεξε η Κούλα Ξηραδάκη (Η Αθήνα πριν 100 χρόνια, εκδ. Κέδρος). Οι αγγελίες είχαν δημοσιευτεί στον Αθηναϊκό Τύπο του 1880 (οι τίτλοι και τα σχόλια των αγγελιών είναι του υπογράφοντος):

1. Ο γαμπρος, το ορφανό και η …ραπτομηχανή
Αγγελία από τον Αθηναϊκό Τύπο του 1880:
«Ζητείται γαμβρός δια κόρην ορφανήν, ηθικοτατατην, προτιθεμενη να τον ακολουθήση μετά τον γάμον ακόμα και εις την Αμερικήν. Η κόρη πλην των ψυχικών χαρισμάτων διαθέτει και ραπτομηχανήν»
Σημείωση: Πάντως το μεγαλύτερο προσόν της ηθικοτάτης κόρης ήταν ότι ο γαμπρός δε θα είχε πεθερά (ορφανή)

2.Πόσο στοιχίζει ένα ιδιαίτερο μάθημα σήμερα;
Aγγελία από τον Αθηναϊκό Τύπο του 1880:
«Ελληνις αριστούχος της γαλλικής, παραδίδει μαθήματα αντί τροφής (ένα γεύμα δι έκαστον μάθημα). Πληροφορίαι εις τα γραφεία της «Εφημερίδας των Κυριων», οδός Φιλλελήνων, έναντι αγγλικανικής εκκλησιας»
Σημείωση : Αν υπολογίσετε ότι, στην εποχή μας, ένα ιδιαίτερο μάθημα Ιταλικής γλώσσας τιμολογείται προς 15 ευρώ, τότε με δυσκολία θα έχετε «ένα γεύμα δι έκαστον μάθημα», για να μη νομίζετε ότι έχει αλλάξει πολύ η ζωή των καθηγητών τα τελευταία 120 χρόνια. Πάντως, είναι, επίσης, αλήθεια ότι ορισμένα, ελάχιστα, ιδιαίτερα μαθήματά τιμολογούνται προς 50 ευρώ την ώρα.

3.Και φοιτητής και ….δούλος
Aγγελία από τον Αθηναϊκό Τύπο του 1880:
«Νέος χρηστός εξ επαρχίας ζητεί οικίαν, ινα υπηρετών ως δούλος αντί στέγης και λιτού γεύματος, να δύναται να παρακολουθεί τας σπουδάς του εις το Πολυτεχνείον κατά τας απογευματινές ώρας»
Σημείωση: Ευτυχώς ο σημερινός φοιτητής δε χρειάζεται να δημοσιεύσει τέτοιες αγγελίες!! Ίσως γιατί «κατά τας απογευματινάς ώρας» o “αυθεντικός” φοιτητής μας παίρνει τον πρώτο του καφέ!! (και, μεταξύ μας, καλά κάνει)

Πηγή

Ένας Τόφαλος με μεγάλη ιστορία

2012-01-26T06:30:00.000+02:00

Δημήτρης Τόφαλος: ο Ολυμπιονίκης αρσιβαρίστας, ο Κατάσκοπος, ο Πατριώτης, ο Μετανάστης, ο παλαιστής του κατς (νίκησε πάνω από 2000 αντιπάλους), ο Δάσκαλος του Λόντου, ο ερωτευμένος, ο άνθρωπος…....

Ποιος δεν είχε ακούσει, από εμάς τους παλιότερους, στα νιάτα μας, “μην τρως πολύ παιδάκι μου, θα γίνεις σαν τον Τόφαλο…” ή “έγινες Τόφαλος…”
Πόσοι, όμως, γνωρίζουν σήμερα ποιος ήταν αυτός ο Τόφαλος, ο Δημήτρης Τόφαλος.

Στις 15 Νοεμβρίου 1966 ο Δημήτρης Τόφαλος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών από πνευμονικό οίδημα και με 251 μετάλλια στη συλλογή του, κυρίως από την ελευθέρα πάλη, όχι την Ολυμπιακή, αλλά το λεγόμενο κατς.

Όταν ήταν μικρός, ο Τόφαλος, που γεννήθηκε στην Πάτρα, έπαιζε με τα βαγόνια του τρένου, όπου δοκίμαζε τη δύναμη του σηκώνοντας τις ράγες. Δεν άργησε να έρθει το ατύχημα.
Ένα από τα βαγόνια, σχεδόν του έκοψε το χέρι και οι γιατροί θέλησαν να προβούν άμεσα σε ακρωτηριασμό, ώστε να σώσουν τη ζωή του νεαρού Δημητράκη.
Ο πατέρας του αντέδρασε, δεν το επέτρεψε και τελικά δικαιώθηκε. Το τραύμα του επουλώθηκε, μετά την αποθεραπεία αλλά άφησε κατά τι κοντύτερο το λαβωμένο χέρι του σε σχέση με το άλλο.
Το γεγονός δεν επηρέασε τον γιγαντόσωμο Τόφαλο που αργότερα ξεκίνησε προπονήσεις στην άρση βαρών.

Το 1906 επιλέχθηκε να μετάσχει στην λεγόμενη «Μεσοολυμπιάδα» της Αθήνας, που ποτέ δεν έλαβε τελικά Ολυμπιακή αρίθμηση.
Από τις προπονήσεις των αθλητών φάνηκε ότι κύριος αντίπαλος του θα ήταν ο Αυστριακός Γιόζεφ Στάινμπαχ, με σπουδαίο παρελθόν στο άθλημα.
Στο ξεκίνημα του αγώνα, που έγινε στο κέντρο του Παναθηναικού σταδίου, ο Στάινμπαχ δέχθηκε παρατήρηση από τους κριτές για χρήση άλλης τεχνικής.
Έφερνε πρώτα τη μπάρα μέχρι τη μέση και από εκεί με μία δεύτερη κίνηση στους ώμους. Έπρεπε η μπάρα να πηγαίνει απευθείας στους ώμους. Ο Αυστριακός αναγκάστηκε να συμμορφωθεί αλλά τελικά να χάσει τον αγώνα.
Ο Δημήτρης Τόφαλος εν μέσω αποθέωσης σήκωσε 142.4 κιλά ενώ ο Στάινμπαχ 136.5κ. Τρίτος κατετάγη ο Γάλλος Αλεξάντρ Μασπολί με 129.5κ.
Ο Σταινμπαχ ήταν τρομερά απογοητευμένος και από τα νεύρα του, μόλις ο αγώνας ολοκληρώθηκε, πήγε στην μπάρα με τα 142.4 κιλά και τη σήκωσε εύκολα και πετυχημένα με το δικό του στιλ.
Οι θεατές τον αποδοκίμασαν έντονα, επειδή θεώρησαν ότι πήγε να κλέψει τη νίκη από τον Τόφαλο.

Ο Έλληνας πρωταθλητής μετανάστευσε στις ΗΠΑ και το 1921 απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα. Μετείχε σε πάμπολλους αγώνες κατς όπου είχε πολλές επιτυχίες λόγω της φοβερής δύναμης του.
Στη συνέχεια υπήρξε προπονητής του περίφημου παλαιστή, επίσης του κάτς, του Τζιμ Λόντου.

Πηγή

ΠΕΡΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΙΑΣ...

2012-01-25T19:29:00.001+02:00

Οι Κινέζοι λένε πως πραγματική φιλία υπάρχει κάθε χίλια χρόνια.

Ένας καλός φίλος, έστειλε ηλεκτρονικά το τι λέγεται στις Βρυξέλλες για τους...

. . . Έ λ λ η ν ε ς φ ί λ ο υ ς ! ! !

και επειδή μας άρεσε πολύ,

ας το μοιραστούμε μαζί.....

Οι φίλοι:                  Θα σου πούνε «γεια»
Οι Έλληνες φίλοι:   Θα σου δώσουν μια μεγάλη αγκαλιά και   ένα δυνατό φιλί.
Οι φίλοι:                  Αποκαλούν τους γονείς σου «κύριε» και «κυρία».
Οι Έλληνες φίλοι:   Αποκαλούν τους γονείς σου «θείε» και «θεία»!
Οι φίλοι:                  Δεν σ' έχουν δει ποτέ να κλαις.
Οι Έλληνες φίλοι:   Κλαίνε μαζί σου.
Οι φίλοι:                  Τρώνε στο τραπέζι σου και φεύγουν
Οι Έλληνες φίλοι:   Ξοδεύουν ώρες τρώγοντας, μιλώντας, γελώντας και απλά κάνοντας παρέα.
Οι φίλοι:                  Γνωρίζουν αρκετά πράγματα για σένα.
Οι Έλληνες φίλοι:   Μπορούν να γράψουν βιβλίο για σένα με πολλές λεπτομέρειες.
Οι φίλοι:                  Σε παρατάνε, αν αυτό κάνει και ο πολύς κόσμος.Οι Έλληνες φίλοι:   Έχουν χεσμένο τον κόσμο και είναι μαζί σου.
Οι φίλοι:                  Χτυπούν την πόρτα σου ή παίρνουν τηλέφωνο όταν θέλουν να σ' επισκεφτούν.Οι Έλληνες φίλοι:   Μπαίνουν μέσα και φωνάζουν «Ήρθα!»

Οι φίλοι:                  Είναι για λίγο...Οι Έλληνες φίλοι:   Είναι για μια ζωή!

Οι φίλοι:                  Θα αγνοήσουν αυτό το κείμενο.
Οι Έλληνες φίλοι: Θα το ανακοινώσουν στους φίλους τους. (ΣΤΑ ΣΙΓΟΥΡΑ!!!)